Lifestyle

Θpńvoς για Τόνια Σωτηροπούλου: Πέθανε ο πατέpας της ανήμερα της γιορτής της

«Έφυγε την ημέρα της γιορτής μου» Η Τόνια Σωτηροπούλου ήρθε σήμερα, Κυριακή 18 Ιανουαρίου, αντιμέτωπη με μια τεράστια απώλεια: αυτή του πατέρα της.

«Έφυγε την ημέρα της γιορτής μου»

Η Τόνια Σωτηροπούλου ήρθε σήμερα, Κυριακή 18 Ιανουαρίου, αντιμέτωπη με μια τεράστια απώλεια: αυτή του πατέρα της.

Η ηθοποιός έκανε γνωστή τη δυσάρεστη είδηση μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, ανεβάζοντας ένα σπαρακτικό κείμενο αλλά και στιγμιότυπα με τον πολυαγαπημένο της μπαμπά.

Η συγκινητική ανάρτηση της Τόνιας Σωτηροπουλου για τον θάνατο του μπαμπά της

«Ο μπαμπάς μου ήταν πολύ ωραίος τύπος! Μου έλεγε πως όταν πεθάνει θα ήθελε οι άνθρωποι να τον θυμούνται για το χιούμορ του. Ήταν όντως πολύ αστείος και γεμάτος ζωή και αγάπη, ήταν γενναιόδωρος και έξω καρδιά, αγαπούσε τη θάλασσα, τους φίλους μου και τα λουλούδια.

Αγαπούσε τα αδέρφια μου κι εμένα, τον Κωστή σαν τρίτο γιο και λάτρευε τη μάνα μου.

Όταν του είπα πως θα γίνω ηθοποιός, μου απάντησε “ευτυχώς κορίτσι μου, νόμιζα πως θα μου πεις κάτι βαρετό, όπως γιατρός ή δικηγόρος”. Με έμαθε να πέφτω 7 φορές και να σηκώνομαι 8. Μου έπαιρνε πάντα λουλούδια στη γιορτή της γυναίκας, όπως άλλωστε και στη μητέρα μου. Πριν 15 χρόνια είχε πάει σε φωτογράφο να βγάλει το πορτρέτο που θα χρησιμοποιούσαμε για τον τάφο του σε περίπτωση που πεθάνει γιατί τότε ήταν ακόμα ωραίος, όπως έλεγε αλλά και για να μη μας βάλει σε κόπο αυτή τη δύσκολη στιγμή. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου έβγαινε στο μπαλκόνι του σπιτιού μας, κάθε φορά που έφευγα για να με χαιρετήσει. Κάθε φορά. Όλα τα χρόνια. Τους τελευταίους μήνες το έκανε όσο μπορούσε ακόμα να σηκωθεί. Έφυγε την ημέρα της γιορτής μου. Η ζωή είναι για να τη ζούμε, η ζωή είναι για τους ζωντανούς, η ζωή είναι για να τη γιορτάζουμε μου έλεγε!

Αν ο πατέρας μου ήταν σκηνή από ταινία θα ήταν η σκηνή του χορού στο Another round. Μπαμπά σ’ ευχαριστούμε που είσαι ο μπαμπάς μας. Θα σε γιορτάζουμε και θα σε αγαπάμε πάντα, κάθε φορά που θα κοιτάζω το μπαλκόνι μας και θα είσαι εκεί, να χαιρετάς, να μου στέλνεις την ευχή σου και θα ανταμώνουμε. Σε κάθε λουλούδι που αγγίζω θα ανθίζεις, θα είσαι εκεί σε κάθε λέξη που με κάνει να γελάω μέχρι δακρύων.

Κοιτάζοντας ένα οπάλιο μισό γκρίζο
θυμήθηκα δυο ωραία γκρίζα μάτια
που είδα· θα ’ναι είκοσι χρόνια πριν….

Θ’ ασχήμισαν — αν ζει — τα γκρίζα μάτια·
θα χάλασε τ’ ωραίο πρόσωπο.

Μνήμη μου, φύλαξέ τα συ ως ήσαν.

Προτεινόμενο ΆρθροΤραγική κατάληξη στην εξαφάνιση του: Βρέθηκε νεκρός ο άνδρας που έψαχνε όλη η Ελλάδα

Και, μνήμη, ό,τι μπορείς από τον έρωτά μου αυτόν,
ό,τι μπορείς φέρε με πίσω απόψι.

Να γιορτάζουμε τη ζωή και ν´ανταμώνουμε», σημείωσε η Τόνια Σωτηροπούλου στη λεζάντα της τρυφερής ανάρτησής της

Συγκινεί η Τόνια Σωτηροπούλου: «Και οι δυο γονείς μου είχαν καρκίνο…»

«Για μένα η μεγαλύτερη πληγή του καιρού μας είναι το ότι ξυπνάμε, πηγαίνουμε στη δουλειά μας, γινόμαστε σκληροτράχηλοι, διαβάζουμε κάθε μέρα αρνητικά και άσχημα πράγματα. Αυτό γίνεται μια νόρμα»

Συγκινεί η Τόνια Σωτηροπούλου

Η Τόνια Σωτηροπούλου μίλησε στο περιοδικό Λοιπόν και συγκίνησε, αποκαλύπτοντας πως και οι δύο της γονείς είχαν καρκίνο. Με την ευκαιρία, αυτός ήταν ο λόγος που χώρισε με τον Αλέξη Γεωργούλη.

Υπήρξε κάποια στιγμή στη ζωή σου που σε καθόρισε ή να σε έκανε να αναθεωρήσεις πολλά από όσα είχες δεδομένα;

Πάρα πολλές και πάρα πολλοί άνθρωποι. Όπως επίσης και μέσα από εμπειρίες άλλων ανθρώπων, σκέφτηκα πράγματα που ενδεχομένως από μόνη μου να μην το έκανα. Για παράδειγμα ο θάνατος φίλων μου στη δική μου ηλικία που είναι κάτι που ποτέ δεν σκεφτόμαστε μέχρι να μεγαλώσουμε. Συνήθως είναι αρνητικά πράγματα αυτά που με κάνουν να αναθεωρώ, όπως το ότι και οι δυο γονείς μου είχαν καρκίνο, αλλά το ξεπέρασαν.

Γενικά η φθαρτότητα που έχουμε οι άνθρωποι με προβληματίζει. Το σινεμά κυρίως σαν θεατής, αλλά και σαν ηθοποιός, σου δίνει τόσα πράγματα που αναθεωρείς και σκέφτεσαι. Το σινεμά με τις ομορφιές του, μαζί με τους ανθρώπους μας είναι ένα στήριγμα.

Για μένα η μεγαλύτερη πληγή του καιρού μας είναι το ότι ξυπνάμε, πηγαίνουμε στη δουλειά μας, γινόμαστε σκληροτράχηλοι, διαβάζουμε κάθε μέρα αρνητικά και άσχημα πράγματα. Αυτό γίνεται μια νόρμα. Προσωπικά θέλω και προσπαθώ να αποφύγω αυτό. Θέλω οτιδήποτε αρνητικό να με σοκάρει και να με πληγώνει στο βαθμό που είναι να με πληγώσει.

Από τη φωτιά που καίει ακόμη ένα δάσος, μέχρι κάποιον χάνει το παιδί του. Δεν θέλω να γίνει νόρμα για μένα αυτό, γιατί μετά ζεις σε έναν μικρόκοσμο που είναι πολύ επικαλυμμένος, αλλά ταυτόχρονα όταν σε σένα συμβαίνει κάτι προσωπικό δεν είσαι έτοιμος να το αντιμετωπίσεις. Η ενσυναίσθηση, ο πόνος, τα δάκρυα, αλλά και η χαρά που μπορείς να αισθανθείς είναι αυτά που μπορούν να σε κάνουν πιο ολοκληρωμένο άνθρωπο. Αυτό μπορείς να το βιώσεις και μέσα από τη μουσική και το σινεμά.

Ειδήσεις σήμερα

Ροή Ειδήσεων