ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Βρέθηκαν αγκαλιασμένα στο βυθό: Θρήνος για τα 2 αδερφάκια που πνίγηκαν στη θάλασσα, τραγική φιγούρα ο

Δυο αδερφάκια πνίγηκαν σε θάλασσα της Βραζιλίας και εντοπίστηκαν αγκαλιασμένα στον βυθό της, με την τραγική είδηση να σκορπά θλίψη. Πρόκειται για τον 15χρονο…

Δυο αδερφάκια πνίγηκαν σε θάλασσα της Βραζιλίας και εντοπίστηκαν αγκαλιασμένα στον βυθό της, με την τραγική είδηση να σκορπά θλίψη.

Βρέθηκαν αγκαλιασμένα στο βυθό

Πρόκειται για τον 15χρονο Γκουστάβο και τον 11χρονο Γκάμπριελ, οι οποίοι πήγαν με τον πατέρα τους και έναν ξάδελφο τους στη θάλασσα, προκειμένου ν’ απολαύσουν το μπάνιο τους.

Ο ίδιος συμπλήρωσε ότι τα παιδιά βρέθηκαν αγκαλιασμένα, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά «αγκάλιασαν ο ένας τον άλλον με απόγνωση. Είναι κοινή πρακτική όταν πνίγονται οι άνθρωποι».

Έσπασα το τζάμι του αυτοκινήτου ενός αγνώστου για να σώσω έναν σκύλο — και τότε συνέβη κάτι εντελώς απρόσμενο.

Ήταν ένα από εκείνα τα απογεύματα του καλοκαιριού που σου δίνουν την αίσθηση ότι η ζέστη σε πιέζει από όλες τις πλευρές, ο αέρας τόσο βαρύς που ένιωθες σαν να σου κάθεται ένα βάρος στο στήθος.

Έσπασα το τζάμι του αυτοκινήτου

Οι δρόμοι έλαμπαν κάτω από τη λάμψη του ήλιου και η μυρωδιά της καυτής ασφάλτου ανέβαινε με κάθε βήμα. Είχα βγει μόνο για λίγο – μια γρήγορη βόλτα στο σούπερ μάρκετ για λίγα μακαρόνια, μια σάλτσα, ίσως και λίγο ψωμί αν έδειχνε φρέσκο. Η ιδέα του μαγειρέματος μέσα σε τέτοια ζέστη δεν με ενθουσίαζε, αλλά η σκέψη ενός ακόμα λιπαρού φαγητού απ’ έξω ήταν χειρότερη.

Μόλις βγήκα από το δροσερό, κλιματιζόμενο αυτοκίνητό μου, με χτύπησε αμέσως ο καυτός αέρας σαν φούρνος. Το πάρκινγκ φαινόταν έρημο – οι έξυπνοι είχαν επιλέξει να μείνουν μέσα. Τότε την είδα, απλώς μια αστραπιαία εικόνα στην άκρη του ματιού μου που με έκανε να γυρίσω το κεφάλι.

Ένα ασημί αμάξι χάτσμπακ, δύο σειρές πιο πέρα. Μέσα, ένα ημίαιμο σκυλίτσα ράτσας Γερμανικού Ποιμενικού ήταν ξαπλωμένο στο πίσω κάθισμα. Το στήθος της ανεβοκατέβαινε γρήγορα, η γλώσσα της κρεμόταν έξω, τα μάτια της μισόκλειστα. Τα παράθυρα ήταν τελείως ανεβασμένα. Το τζάμι θολό από τη συμπύκνωση της βαριάς της αναπνοής.

Καμία σκιά. Καμία χαραμάδα για αέρα. Καμία κίνηση, μόνο το απεγνωσμένο της λαχάνιασμα.

Πλησίασα γρήγορα, η καρδιά μου ήδη χτυπούσε δυνατά. Από κοντά, η εικόνα ήταν χειρότερη. Το τρίχωμά της κολλούσε στο σώμα της σε βρεγμένες, άνισες τούφες. Τα πόδια της τινάζονταν πού και πού, αλλά δεν σήκωνε το κεφάλι της.

Ένα σημείωμα ήταν χωμένο κάτω από τον υαλοκαθαριστήρα, γραμμένο με χοντρά γράμματα μαρκαδόρου: «Επιστρέφω σύντομα. Ο σκύλος έχει νερό. Μην αγγίζετε το αυτοκίνητο.»

Από κάτω υπήρχε ένας αριθμός τηλεφώνου. Τον κάλεσα αμέσως.

Μια αντρική φωνή απάντησε, ακούγοντας αφηρημένη, ακόμα και ενοχλημένη. «Ναι;»

«Ο σκύλος σας είναι σε κίνδυνο,» είπα, κρατώντας τη φωνή μου σταθερή. «Έξω καίει ο τόπος. Πρέπει να γυρίσετε τώρα.»

Μια παύση, κι έπειτα ένα ειρωνικό γελάκι. «Της άφησα νερό,» απάντησε. «Είναι μια χαρά. Κοίτα τη δουλειά σου.»

Ξανακοίταξα. Ένα κλειστό πλαστικό μπουκάλι καθόταν στο κάθισμα του συνοδηγού, εκτός της δικής της εμβέλειας. «Της αφήσατε νερό που δεν μπορεί καν να πιει;» του είπα κοφτά. «Με το ζόρι κρατιέται ζωντανή!»

«Θα είμαι εκεί σε δέκα λεπτά. Μην αγγίξεις το αμάξι μου.» Και το έκλεισε.

Έμεινα εκεί για λίγο, με το τηλέφωνο ακόμα στο χέρι, τα σαγόνια μου σφιγμένα τόσο που πονούσα. Κόσμος περνούσε, κοιτούσε τον σκύλο, και μετά έστρεφε το βλέμμα αλλού. Ένας ηλικιωμένος κουνούσε το κεφάλι αλλά συνέχιζε να περπατά.

Αυτό ήταν. Η οργή μου έβραζε καθαρή και δυνατή.

Είδα κοντά στο κράσπεδο μια βαριά πέτρα από κηπουρικές εργασίες και την πήρα. Χωρίς να το πολυσκεφτώ, την πέταξα στο πίσω πλαϊνό τζάμι.

Το γυαλί έσπασε με ένα κοφτό κρότο και ο συναγερμός άρχισε να ουρλιάζει. Έβαλα το χέρι μου από το σπασμένο άνοιγμα, ξεκλείδωσα την πόρτα και την τράβηξα έξω.

Η σκυλίτσα κατέρρευσε πάνω στην καυτή άσφαλτο, τα πλευρά της να ανεβοκατεβαίνουν ρηχά. Άνοιξα το δικό μου μπουκάλι νερού, της έριξα λίγο στην πλάτη και έβρεξα το υπόλοιπο στη γλώσσα της. Έγλειψε αδύναμα και κούνησε ελαφρά την ουρά της.

«Κράτα γερά, κορίτσι μου,» της ψιθύρισα. «Τώρα είσαι ασφαλής.»

Άλλοι άρχισαν να μαζεύονται· κάποιος έφερε μια πετσέτα, άλλος κάλεσε την υπηρεσία για τα ζώα.

Τότε εμφανίστηκε ο άντρας. Ήταν κατακόκκινος και έξαλλος, τα κλειδιά να κουδουνίζουν στο χέρι του.

«Τι στο διάολο νομίζεις ότι κάνεις;» φώναξε. «Αυτό είναι το αμάξι μου, έσπασες το τζάμι μου! Θα καλέσω την αστυνομία!»

«Και εσύ άφησες τον σκύλο σου να πεθάνει μέσα σε αυτό,» του απάντησα.

Προτεινόμενο Άρθρο8 Αντικαρκινικές Τροφές που Βοηθούν στη Μείωση του Κινδύνου Καρκίνου

«Είναι ο σκύλος μου! Δεν είχες κανένα δικαίωμα!»

Όταν έφτασαν οι αστυνομικοί, εκείνος άρχισε να φωνάζει και να παραπονιέται. Ένας αξιωματικός της αστυνομίας στράφηκε σε μένα για τη δική μου εκδοχή. Εξήγησα τι έγινε από τη στιγμή που είδα τον σκύλο μέχρι που έσπασα το τζάμι. Τσέκαραν οι ίδιοι το ζώο. Ένας από αυτούς γονάτισε, άγγιξε την πατούσα της και συνοφρυώθηκε.

«Δεν θα άντεχε πολύ ακόμα» είπε χαμηλόφωνα.

Ο αστυνομικός σηκώθηκε και γύρισε προς τον άντρα. «Κύριε, σας κόβουμε κλήση για παραμέληση ζώου,» είπε ο ψηλότερος. «Θα ειδοποιήσουμε την υπηρεσία ζώων.»

Η φωνή του άντρα ανέβηκε. «Ήταν μόνο λίγα λεπτά…»

«Λίγα λεπτά με τέτοια ζέστη μπορούν να σκοτώσουν,» τον διέκοψε ο αστυνομικός. «Είστε τυχερός που είναι ζωντανή.»

Οι αστυνομικοί γύρισαν σε μένα. «Δεν έχετε μπλεξίματα. Στην πραγματικότητα, πιθανότατα της σώσατε τη ζωή.»

Το ίδιο βράδυ, εκείνη ήταν κουλουριασμένη σε μια διπλωμένη κουβέρτα στο σαλόνι μου, με γεμάτη κοιλιά και ένα φρέσκο μπολ νερό δίπλα της. Δεν ήξερα το πραγματικό της όνομα, οπότε την ονόμασα Σιέρα.

Τον επόμενο μήνα, όσο η υπόθεση προχωρούσε, οι υπάλληλοι της υπηρεσίας ζώων με επισκέπτονταν αρκετές φορές. Τελικά, ο άντρας παραιτήθηκε από κάθε δικαίωμα πάνω της. Υπέγραψα τα χαρτιά της υιοθεσίας χωρίς δεύτερη σκέψη.

Τώρα η Σιέρα δεν απομακρύνεται ποτέ από δίπλα μου. Κοιμάται δίπλα στο γραφείο μου όταν δουλεύω, με σπρώχνει να βγω έξω όταν η μέρα τραβάει πολύ, και λατρεύει τις βόλτες με το αυτοκίνητο, με τα παράθυρα κατεβασμένα και το κεφάλι της να ακουμπά στο χέρι μου.

Μερικοί μου λένε ότι ήμουν θαρραλέα. Άλλοι, ότι ήμουν απερίσκεπτη. Αλλά εκείνη τη στιγμή, δεν σκεφτόμουν τη γενναιότητα. Σκεφτόμουν ότι το τζάμι μπορεί να αντικατασταθεί. Μια ζωή, όχι. Και αυτό ήταν το μόνο που είχε σημασία.

Βγήκε το επίδoμα για ψώνια στο σούπερ μάρκετ! – Ποια νοικοκυριά τα δικαιούνται; Πώς θα τα πάρουν;

Καταργούνται τα προκαθορισμένα «πακέτα» – Το νέο ενιαίο εθνικό σύστημα συνδέεται αυτόματα με το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα και δίνει την επιλογή σε πακέτα προϊόντων

Με Κοινή Υπουργική Απόφαση της Υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνας Μιχαηλίδου και του Αναπληρωτή Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Νίκου Παπαθανάση θεσπίζεται νέο ενιαίο εθνικό σύστημα επισιτιστικής βοήθειας μέσω vouchers, συνολικού προϋπολογισμού 400 εκατ. ευρώ.

Ειδικότερα, θεσπίζεται νέο πλαίσιο για την Προτεραιότητα 6 «Επισιτιστική Βοήθεια & Υλική Στέρηση» του Προγράμματος «Ανθρώπινο Δυναμικό και Κοινωνική Συνοχή 2021–2027» που χρηματοδοτείται μέσω ΕΣΠΑ.

Με το νέο μοντέλο η επισιτιστική βοήθεια οργανώνεται για πρώτη φορά με ενιαίους κανόνες σε όλη τη χώρα, ενισχύοντας την αυτονομία των δικαιούχων. Από ένα σύστημα υπόδειξης επισιτιστικών αναγκών με προκαθορισμένα πακέτα προϊόντων, περνάμε σε ένα σύστημα όπου ο ίδιος ο ωφελούμενος αποφασίζει τι χρειάζεται, πότε το χρειάζεται και από πού θα το προμηθευτεί.

Από ένα κατακερματισμένο σύστημα με διαφορετικές πρακτικές και ταχύτητες ανά Περιφέρεια, περνάμε σε κεντρική εφαρμογή που διασφαλίζει ταχύτερη υλοποίηση, απόλυτη διαφάνεια, λιγότερη γραφειοκρατία, ίση μεταχείριση των ωφελούμενων και —το κυριότερο— άμεση παροχή επισιτιστικής βοήθειας σε εκείνους που έχουν ανάγκη.

Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι η ενίσχυση θα καταβληθεί με αναδρομική ισχύ, ώστε τα ευάλωτα νοικοκυριά να λάβουν συγκεντρωμένα τα ποσά που αντιστοιχούν στην περίοδο μετάβασης στο νέο σύστημα. Με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται ότι κανένα νοικοκυριό δεν χάνει τη στήριξη που δικαιούται και ότι οι διαθέσιμοι πόροι φτάνουν ακέραιοι στους ανθρώπους που τους έχουν περισσότερο ανάγκη.

Η στήριξη παρέχεται μέσω κουπονιών (vouchers) σε ηλεκτρονική ή άλλη μορφή, τα οποία θα εξαργυρώνονται αποκλειστικά για τρόφιμα και είδη βασικής υλικής βοήθειας σε καταστήματα λιανικής που συμμετέχουν στο πρόγραμμα, όπως σούπερ μάρκετ, οπωροπωλεία και άλλα καταστήματα τροφίμων. Με αυτόν τον τρόπο, οι πόροι κατευθύνονται απευθείας στους ωφελούμενους, ενισχύοντας την αγοραστική τους δύναμη και απλοποιώντας τις διαδικασίες.

Σύνδεση με το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα
Το νέο σύστημα συνδέεται άμεσα με το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα (πρώην ΚΕΑ), καθώς οι δικαιούχοι του εντάσσονται αυτοδίκαια στην επισιτιστική βοήθεια. Παράλληλα, προβλέπεται η δυνατότητα ένταξης και άλλων ατόμων ή νοικοκυριών που βιώνουν ακραία φτώχεια, κατόπιν πιστοποίησης από τις αρμόδιες κοινωνικές υπηρεσίες.

Τα vouchers έχουν συγκεκριμένη διάρκεια, επαναφορτίζονται όσο διαρκεί η επιλεξιμότητα του νοικοκυριού και δεν εξαργυρώνονται σε χρήμα ούτε για καπνικά προϊόντα, αλκοολούχα ποτά ή είδη τυχερών παιγνίων. Στόχος είναι η κάλυψη βασικών αναγκών με διαφάνεια, ίσους κανόνες για όλους και σεβασμό στην αξιοπρέπεια των δικαιούχων.

Παράλληλα με τη διανομή τροφίμων και βασικής υλικής βοήθειας, το πρόγραμμα περιλαμβάνει και συνοδευτικά μέτρα κοινωνικής ένταξης, ώστε η στήριξη να λειτουργεί ως γέφυρα προς υπηρεσίες υγείας, κοινωνικής φροντίδας και ένταξης στην εργασία για ευάλωτα άτομα και οικογένειες.

Δόμνα Μιχαηλίδου: «Οι πόροι κατευθύνονται πλέον απευθείας στα νοικοκυριά»
Η Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου, δήλωσε:

«Η αξιοπρέπεια είναι αδιαπραγμάτευτη για τους συμπολίτες μας που δυσκολεύονται να καλύψουν ακόμη και τα απολύτως απαραίτητα για τη διαβίωσή τους. Με το νέο ενιαίο σύστημα επισιτιστικής βοήθειας αλλάζουμε ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο φτάνει η στήριξη στους ανθρώπους που τη χρειάζονται περισσότερο.

Οι πόροι κατευθύνονται πλέον απευθείας στα νοικοκυριά, με ταχύτητα, λιγότερη γραφειοκρατία και ελευθερία επιλογής για τους δικαιούχους. Ταυτόχρονα, διασφαλίζουμε ότι το νέο σύστημα λειτουργεί με απόλυτη διαφάνεια και ίσους κανόνες για όλους, ώστε η βοήθεια να φτάνει απευθείας στους ανθρώπους που τη χρειάζονται. Η κοινωνική πολιτική οφείλει να στηρίζει ουσιαστικά τους πιο ευάλωτους και να φτάνει έγκαιρα εκεί όπου υπάρχει πραγματική ανάγκη — και αυτό ακριβώς κάνουμε πράξη με το νέο σύστημα επισιτιστικής βοήθειας».

Ο Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Νίκος Παπαθανάσης υπογράμμισε: «Η στήριξη των πιο ευάλωτων συμπολιτών μας αποτελεί θεμελιώδη αξία για την Κυβέρνηση, όπως αποτυπώνουν έμπρακτα οι δεκάδες δράσεις που υλοποιήθηκαν και που βρίσκονται σε εξέλιξη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί και το νέο σύστημα επισιτιστικής βοήθειας με τη διάθεση ποσού 400 εκατ. ευρώ στον ΟΠΕΚΑ από πόρους του Προγράμματος ΕΣΠΑ «Ανθρώπινο Δυναμικό και Κοινωνική Συνοχή 2021-2027». Η συγκεκριμένη δράση έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι διασφαλίζει πως η στήριξη θα φτάνει έγκαιρα και με διαφάνεια στα νοικοκυριά που αντιμετωπίζουν πραγματικές δυσκολίες, περιορίζοντας τις ανισότητες και αποφεύγοντας φαινόμενα κοινωνικού στιγματισμού ιδιαίτερα στις μικρές κοινωνίες.

Προτεραιότητά μας συνεχίζει να αποτελεί η διάθεση κάθε διαθέσιμου ευρώ στην κοινωνία, η λειτουργία ενός πιο αποτελεσματικού, δίκαιου και συμπεριληπτικού κοινωνικού κράτος.»

Ειδήσεις σήμερα

Ροή Ειδήσεων