pεθηκε νεκpός σε παγκάκι – Το άδοξο τέλos του αγαπημένου ηθοποιού που αγάπησε το κοινό
Με σημαντική παρουσία σε θέατρο (κυρίως), τηλεόραση και κινηματογράφο, ο Τίμος Περλέγκας άξιζε ένα καλύτερο τέλος.
Όμως, η μοίρα τα έφερε έτσι ώστε να φύγει από τη ζωή εντελώς αναπάντεχα. Μόνος σε ένα παγκάκι, προδομένος από την καρδιά του κι ενώ εκείνη την εποχή μεσουρανούσε ως «Απόστολος» στο «Τμήμα Ηθών».
Τότε ήταν μόλις 55 ετών και είχε μπροστά του πολλά χρόνια ενεργούς καριέρας. Άλλωστε κατά τη διάρκεια της ζωής του υπήρξε ακάματος εργάτης της υποκριτικής τέχνης. Οι παρουσίες του σε θεατρικές παραστάσεις, αλλά και σε μικρή και μεγάλη οθόνη ήταν πολλές και απολύτως ενδεικτικές της γκάμας ρόλων που ήταν σε θέση να υποδυθεί.
Πήγαινε για ποδοσφαιριστής
Πάντως η ηθοποιία δεν ήταν η πρώτη του επιλογή και αγάπη. Γεννημένος στην Πάτρα το 1938, από μικρός έδειξε την κλίση του στο ποδόσφαιρο. Αγωνίστηκε, μάλιστα, στην τοπική ομάδα του Πατρέα, πριν έρθει αντιμέτωπος με σοβαρό πρόβλημα υγείας.
Τελευταίο από τα επτά παιδιά ενός εμπόρου που καταστράφηκε οικονομικά, από νεαρή ηλικία χρειάστηκε να ιδρώσει για τα πάντα. Στα 18 του βρέθηκε στην Αθήνα σε αναζήτηση μιας ευκαιρίας και άρχισε να εργάζεται ως βιομηχανικός εργάτης, έχοντας αφήσει οριστικά πίσω του τον αθλητισμό.
Σπουδές και καριέρα στο θέατρο
Ξεκίνησε θεατρικές σπουδές παράλληλα με την δουλειά του στη Σχολή Σταυράκου. Εκεί είχε την τύχη να βρει ως δασκάλους του τους Μάνο Κατράκη, Νίκο Τζόγια και Γιώργο Θεοδοσιάδη.
Από νωρίς βούτηξε στα «βαθιά», καθώς η πρώτη του παράσταση ήρθε στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν! Για 1,5 χρόνο έπαιξε στους «Πέρσες» του Αισχύλου και στη συνέχεια περιόδευσε την Ευρώπη, με την παράσταση «Όρνιθες» του Αριστοφάνη.
Ακολούθησε η συνεργασία του με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας όπου παρέμεινε μέχρι το 1967. Προφανώς η χρονιά που σταμάτησε την εκεί παρουσία του δεν είναι τυχαία. Όταν η χούντα ανέλαβε με πραξικόπημα την εξουσία, ο Τίμος Περλέγκας βρέθηκε σε δυσμένεια λόγω των πολιτικών πεποιθήσεών του.
Η αδυναμία πρόσβασης σε κρατικά σχήματα, ωστόσο, του έδωσε την ευκαιρία να στραφεί στους θιάσους των μεγάλων πρωταγωνιστών. Μέσα στα επόμενα χρόνια έπαιξε δίπλα σε ονόματα όπως η Τζένη Καρέζη, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, η Νόνικα Γαληνέα, ο Νίκος Κούρκουλος, ο Κώστας Καρράς και άλλοι. Αναμφίβολα, παράσημο στη διαδρομή του η συμμετοχή του στο ιστορικό «Το Μεγάλο μας Τσίρκο» το 1973…
Καριέρα σε μεγάλη και μικρή οθόνη
Το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο ήρθε την δεκαετία του 1970. Εκείνη τη χρονιά έπαιξε στα «Μια γυναίκα στην αντίσταση» και «Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ». Η αλήθεια είναι πως οι παρουσίες του στο σινεμά δεν ήταν τόσο πολλές. Κυρίως βέβαια λόγω της θεατρικής καριέρας του αλλά και του γεγονότος ότι πολύ σύντομα στράφηκε στην τηλεόραση.
Ήδη από τα πρώτα βήματα του νέου Μέσου, ο Τίμος Περλέγκας βρήκε τη θέση του τους τηλεοπτικούς δέκτες. Ξεχωριστές προφανώς είναι οι συμμετοχές του σε δύο σίριαλ τα οποία άφησαν εποχή. Την περίοδο 1971-1974 ο «Άγνωστος πόλεμος» αποτέλεσε ουσιαστικά την πρώτη μεγάλη επιτυχία της ελληνικής TV, αλλά δυστυχώς δεν έχει μείνει τίποτα από αυτή. Όπως και σε άλλες περιπτώσεις, στις κασέτες γράφηκαν άλλα πράγματα κι έτσι σβήστηκε ένα κομμάτι ιστορίας…
Περίπου μια δεκαετία αργότερα τον συναντάμε στο ξεχωριστό «Μινόρε της αυγής», ενώ η τελευταία δουλειά του έρχεται στο «Τμήμα Ηθών». Ο Μανούσος Μανουσάκης τον επιλέγει για το ρόλο του «Απόστολου» στη σειρά, στην οποία συμμετέχει μέχρι την τελευταία πνοή του.
Ενεργός πολιτικά και μέλος του ΚΚΕ από το 1975, έγινε γραμματέας του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, αναπτύσσοντας γενικότερη δράση. Υπήρξε πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θεάματος Ακροάματος (ΠΟΘΑ). Επίσης ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αμαρουσίου.
Εκεί, στο Μαρούσι δηλαδή, τον βρήκε ο θάνατος. Είχε βγει από το σπίτι του προκειμένου να αγοράσει καπνό για την πίπα του. Κάτω από τον σταθμό του ηλεκτρικού ένιωσε αδιαθεσία και κάθισε σε ένα παγκάκι. Χωρίς να το γνωρίζει, είχε υποστεί οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Οι δικοί του ανησύχησαν όταν δεν τον είδαν να επιστρέφει… Τελικά βρέθηκε το επόμενο πρωί της 19ης Απριλίου 1993 από έναν οδοκαθαριστή. Ήταν ήδη νεκρός, σε ηλικία 55 ετών. Εκείνη την περίοδο πρωταγωνιστούσε στο «Τμήμα Ηθών» και μάλιστα το επεισόδιο που προβλήθηκε μετά το θάνατό του αφιερώθηκε στη μνήμη του.
Ράμα: «Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης είναι Έλληνες φιλόσοφοι και ότι η Αρχαία Ελλάδα είναι η κοιτίδα του ευρωπαϊκού πολιτισμού»
Στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, ο Έντι Ράμα δήλωσε «έκπληκτος» από το μέγεθος των αντιδράσεων στην Αθήνα.
Μετά την κατακραυγή και το διπλωματικό «μούδιασμα» που προκάλεσαν οι δηλώσεις του στο Αμπού Ντάμπι, ο Αλβανός Πρωθυπουργός, Έντι Ράμα, επιχείρησε σήμερα να μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Με μια μακροσκελή ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα, ο Έντι Ράμα προσπάθησε να αναδιπλωθεί, υποστηρίζοντας ότι όσα είπε στον ελληνοαμερικανό δημοσιογράφο Τζον Ντεφτέριος δεν ήταν τίποτα περισσότερο από… «φιλικό χιούμορ».
Δείτε το βίντεο:
Προτεινόμενο Άρθρο
ΤΙ ΘΕΛΕΙ Ο ΤΡΑΜΠ
Στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, ο Έντι Ράμα δήλωσε «έκπληκτος» από το μέγεθος των αντιδράσεων στην Αθήνα. Αντί όμως για μια ειλικρινή συγγνώμη, επέλεξε εκ νέου την οδό της επίθεσης προς τα μέσα ενημέρωσης, κατηγορώντας τα ελληνικά media και τους πολιτικούς για «εθνικιστικό πάθος» και αποσπασματική παρουσίαση των λεγομένων του.
Σύμφωνα με τον Αλβανό Πρωθυπουργό, οι ειρωνείες περί «μονοπωλίου στη φιλοσοφία» και οι αιχμές για τα «τρία μηδενικά» των Ελλήνων ήταν απλώς αστεϊσμοί που μετατράπηκαν σε «δημόσια πολεμική» από την ελληνική πλευρά.
Ο θαυμασμός για τον Πλάτωνα και ο «ειδικός σεβασμός» στον Μητσοτάκη
Σε μια στροφή 180 μοιρών —τουλάχιστον στα λόγια— ο κ. Ράμα έσπευσε να διαβεβαιώσει πως δεν αμφισβητεί την ελληνικότητα του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, χαρακτηρίζοντας την Αρχαία Ελλάδα ως το «λίκνο του ευρωπαϊκού πολιτισμού».
Επιθυμώντας προφανώς να χαμηλώσει τους τόνους σε κυβερνητικό επίπεδο, μίλησε για «αδελφική» σχέση των δύο λαών και εξέφρασε «ειδικό σεβασμό» προς τον Έλληνα Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη. Η κίνηση αυτή ερμηνεύεται από αναλυτές ως μια προσπάθεια να περιορίσει τη ζημιά που προκάλεσε η απρόκλητη επιθετικότητά του σε ένα διεθνές ακροατήριο.
Δείτε το βίντεο:
Το «δηλητήριο» στην ουρά της ανάρτησης
Ωστόσο, ο Έντι Ράμα δεν θα ήταν ο εαυτός του αν δεν έκλεινε την παρέμβασή του με μια νέα δόση ειρωνείας, αποδεικνύοντας ότι η αναδίπλωσή του είναι μάλλον προσχηματική.
Στο κλείσιμο της ανάρτησής του, σημείωσε με νόημα πως δεν μπορεί να θεωρεί απογόνους του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη όσους «γράφουν και μιλούν ελληνικά με εθνικιστικό πάθος». Με αυτή τη φράση, ο Αλβανός ηγέτης επέλεξε να συντηρήσει την ένταση, αφήνοντας να εννοηθεί πως ο ίδιος παραμένει ο κριτής του ποιος δικαιούται να φέρει την κληρονομιά του ελληνικού πολιτισμού.
Άτυπη μετάφραση:
«Είμαι έκπληκτος από την αντίδραση ορισμένων μέσων ενημέρωσης στην Αθήνα και ορισμένων κουρασμένων Ελλήνων πολιτικών στον απολύτως αμερόληπτο, αλλά φιλικό και χιουμοριστικό τόνο της συνομιλίας μου με τον αξιότιμο δημοσιογράφο John Defterios στο πάνελ που διοργανώθηκε στο Συνέδριο για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη στο Αμπού Ντάμπι!
Είναι απίστευτο ότι μια φράση που ειπώθηκε για πλάκα μπορεί να βγει εντελώς από το πλαίσιο της και να μετατραπεί σε δημόσια διαμάχη που τροφοδοτείται από εθνικιστικό πάθος, κάτι που, δυστυχώς, συμβαίνει συχνά στα αθηναϊκά μέσα ενημέρωσης!
Αλλά διαβεβαιώνω όλους όσους ανησυχούν και αισθάνονται προσβεβλημένοι ότι δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης είναι Έλληνες φιλόσοφοι και ότι η Αρχαία Ελλάδα είναι η κοιτίδα του ευρωπαϊκού πολιτισμού. ότι η ελληνική κουλτούρα αξίζει μόνο θαυμασμό, όχι μόνο για τους φιλοσόφους της αρχαιότητας, αλλά και για τους ποιητές, τους συγγραφείς, τους κινηματογραφιστές και τη μουσική που έχει δώσει στην ανθρωπότητα ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα για την οποία τρέφω τα πιο θετικά συναισθήματα, ότι ο ελληνικός λαός είναι, για μένα, ένας αναντικατάστατος γείτονας και αδιαίρετος αδελφός του αλβανικού λαού, και ότι τρέφω ιδιαίτερο σεβασμό για τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας 🇦🇱❤️🇬🇷
Έχουμε καταλάβει ο ένας τον άλλον; Ελπίζω ναι.
Αλλά, παρακαλώ, όσοι είναι αναστατωμένοι και προσβεβλημένοι από το χιούμορ μου, ας μην περιμένουν από μένα να θεωρήσω όποιον γράφει και μιλάει ελληνικά με το εθνικιστικό πάθος των προαναφερθέντων ως διάδοχο του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη.🤷🏻♂️
Αυτό είναι όλο.»
