Το περπάτημα στο δάσος είναι ένα από τα λίγα πράγματα που με ηρεμούν πραγματικά.
Υπάρχει κάτι καθησυχαστικό στο γνώριμο θρόισμα των φύλλων κάτω από τα πόδια μου, στον τρόπο που ο πρωινός αέρας μυρίζει ελαφρώς από βρύα και φλοιό, και στην ησυχία που προσκαλεί τις σκέψεις μου να απλωθούν και να ανασάνουν. Πηγαίνω όποτε έχω χρόνο—μόνος, χωρίς βιασύνη και συχνά χωρίς συγκεκριμένο προορισμό. Αλλά εκείνη τη μέρα, συνέβη κάτι αναπάντεχο. Και το σκέφτομαι κάθε μέρα από τότε.
Το πρωινό είχε ξεκινήσει όπως τόσα άλλα. Ο ουρανός ήταν συννεφιασμένος, καλύπτοντας το δάσος με ένα απαλό, γκρίζο φως. Η δροσιά ακόμα έσταζε από τις φτέρες δίπλα στο μονοπάτι, και τα πουλιά ακούγονταν απαλά από κάπου ψηλά πάνω από τα δέντρα. Ακολούθησα ένα μονοπάτι που ήξερα καλά, που έκανε έναν κύκλο γύρω από ένα ήσυχο μέρος του δάσους. Δεν υπήρχε κανείς άλλος γύρω. Μόνο ο άνεμος κι εγώ.
Τότε, λίγο έξω από την άκρη του μονοπατιού, κάτι τράβηξε το βλέμμα μου.
Ένα μικρό σύμπλεγμα από κίτρινα σχήματα—στρογγυλά, φωτεινά και παράξενα ομοιόμορφα—ξεχώριζε στο σκούρο έδαφος του δάσους. Έμοιαζαν παράξενα και σχεδόν τεχνητά, σαν πλαστικά παιχνίδια που κάποιος είχε ρίξει και ξεχάσει. Σταμάτησα, κοιτάζοντας προσεκτικά μέσα από τους θάμνους, προσπαθώντας να καταλάβω τι έβλεπα.
Αρχικά νόμιζα ότι ήταν μανιτάρια. Φωτεινά, κίτρινα μανιτάρια, ίσως μια σπάνια ποικιλία που δεν είχα ξαναδεί. Το σχήμα τους ήταν ασυνήθιστο—ελαφρώς φουσκωτά και μαζεμένα μαζί σε μια ομάδα. Πλησίασα περισσότερο.
Τότε παρατήρησα ότι κινούνταν.
Πάγωσα. Κουνήθηκαν ελαφρά, τρέμοντας, κι έπειτα το άκουσα—ένα απαλό, ψηλό κελάηδισμα, σχεδόν αδύναμο να το προσέξεις. Δεν ήταν ούτε μύκητες, ούτε παιχνίδια.
Ήταν νεοσσοί (μικρά πουλάκια που μόλις είχα βγει από τα αβγά τους) Μικροσκοπικοί, μόλις εκκολαφθέντες νεοσσοί.
Μερικοί ήταν ακόμα εν μέρει μέσα στα αυγά τους, με σπασμένα τσόφλια γύρω τους σαν εύθραυστα στέμματα. Άλλοι ήταν μαζεμένοι μαζί στο κρύο έδαφος, με τα μάτια τους ακόμα κλειστά, τα μικρά τους φτερά ανακατωμένα από το αεράκι. Έτρεμαν. Έκλαιγαν. Ήταν ζωντανοί.
Για λίγο, απλώς στάθηκα εκεί, μη γνωρίζοντας τι ακριβώς έβλεπα. Πώς είχαν καταλήξει εκεί; Δεν υπήρχαν φωλιές από πάνω. Καμία κότα τριγύρω. Καμία φάρμα κοντά. Μόνο δάσος, σιωπή, κι αυτή η αδιανόητα εύθραυστη ομάδα από νεογέννητα πλάσματα.
Η μόνη εξήγηση που έβγαζε νόημα—ότι κάποιος τα είχε αφήσει εκεί επίτηδες—ένιωσα σαν χτύπημα στο στήθος.
Έβγαλα το τηλέφωνό μου με χέρια που έτρεμαν και κάλεσα το πλησιέστερο καταφύγιο ζώων που γνώριζα. Το άτομο που απάντησε δεν δίστασε: «Μείνετε μαζί τους», μου είπε. «Ερχόμαστε αμέσως».
Έσκυψα κοντά τους και προσπάθησα να τα προστατεύσω από τον άνεμο. Δεν τα άγγιξα, φοβούμενος ότι ακόμα και η ζεστασιά των χεριών μου θα ήταν υπερβολική για τα μικροσκοπικά τους σώματα. Ένα έβγαλε μια μικρή κοφτή κραυγή, μετά άλλο ένα. Δεν είχαν σκοπό να παραιτηθούν.
Η ομάδα διάσωσης έφτασε πιο γρήγορα απ’ όσο περίμενα. Εργαστήκαμε προσεκτικά, τοποθετώντας κάθε νεοσσό σε ένα κουτί με επένδυση, χρησιμοποιώντας απαλό ύφασμα και ήπια χέρια. Πολλά ανέπνεαν ακόμα. Κάποια κελάηδησαν πιο δυνατά όταν μετακινήθηκαν, σαν να ένιωσαν ξαφνικά τη ζεστασιά και τη φροντίδα. Ένα μικρό είχε ακόμα κολλημένο τσόφλι στην πλάτη του, υπενθυμίζοντας πόσο νέο ήταν στον κόσμο.
Αργότερα, το καταφύγιο με ενημέρωσε ότι οι περισσότεροι νεοσσοί είχαν επιβιώσει. Τους κρατούσαν ζεστούς, υπό στενή παρακολούθηση, και θα κατέληγαν σε αναδόχους ή σε άτομα εκπαιδευμένα να τους μεγαλώσουν. Ανακουφίστηκα, αλλά και στοιχειώθηκα από το γεγονός.
Ακόμα δεν ξέρω ποιος τους άφησε εκεί ή γιατί. Ίσως δεν μάθω ποτέ. Αλλά αυτό που μου έμεινε ήταν πόσο κοντά έφτασαν στο να περάσουν απαρατήρητοι. Αν είχα περπατήσει πέντε βήματα αριστερά… αν είχα επιλέξει άλλο μονοπάτι… μπορεί να μην τους έβρισκα εγκαίρως.
Εκείνη η μέρα δεν τελείωσε όπως περίμενα. Δεν απλώς περπάτησα, ούτε καθάρισα απλώς το μυαλό μου. Γύρισα σπίτι αλλαγμένος. Γιατί μερικές φορές, χωρίς προειδοποίηση, μια ήσυχη βόλτα γίνεται δοκιμασία για το ποιος είσαι όταν κανείς δεν κοιτάζει.
Προτεινόμενο Άρθρο
Εντοπίστηκε σορός σε προχωρημένη σήψη στη Σουβάλα στην Αίγινα
Και μερικές φορές, το να κάνεις κάτι μικρό—να σταθείς, να προσέξεις, να ζητήσεις βοήθεια—μπορεί να κάνει τη διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου.
Ράμα: «Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης είναι Έλληνες φιλόσοφοι και ότι η Αρχαία Ελλάδα είναι η κοιτίδα του ευρωπαϊκού πολιτισμού»
Στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, ο Έντι Ράμα δήλωσε «έκπληκτος» από το μέγεθος των αντιδράσεων στην Αθήνα.
Μετά την κατακραυγή και το διπλωματικό «μούδιασμα» που προκάλεσαν οι δηλώσεις του στο Αμπού Ντάμπι, ο Αλβανός Πρωθυπουργός, Έντι Ράμα, επιχείρησε σήμερα να μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Με μια μακροσκελή ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα, ο Έντι Ράμα προσπάθησε να αναδιπλωθεί, υποστηρίζοντας ότι όσα είπε στον ελληνοαμερικανό δημοσιογράφο Τζον Ντεφτέριος δεν ήταν τίποτα περισσότερο από… «φιλικό χιούμορ».
Δείτε το βίντεο:
Στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, ο Έντι Ράμα δήλωσε «έκπληκτος» από το μέγεθος των αντιδράσεων στην Αθήνα. Αντί όμως για μια ειλικρινή συγγνώμη, επέλεξε εκ νέου την οδό της επίθεσης προς τα μέσα ενημέρωσης, κατηγορώντας τα ελληνικά media και τους πολιτικούς για «εθνικιστικό πάθος» και αποσπασματική παρουσίαση των λεγομένων του.
Σύμφωνα με τον Αλβανό Πρωθυπουργό, οι ειρωνείες περί «μονοπωλίου στη φιλοσοφία» και οι αιχμές για τα «τρία μηδενικά» των Ελλήνων ήταν απλώς αστεϊσμοί που μετατράπηκαν σε «δημόσια πολεμική» από την ελληνική πλευρά.
Ο θαυμασμός για τον Πλάτωνα και ο «ειδικός σεβασμός» στον Μητσοτάκη
Σε μια στροφή 180 μοιρών —τουλάχιστον στα λόγια— ο κ. Ράμα έσπευσε να διαβεβαιώσει πως δεν αμφισβητεί την ελληνικότητα του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, χαρακτηρίζοντας την Αρχαία Ελλάδα ως το «λίκνο του ευρωπαϊκού πολιτισμού».
Επιθυμώντας προφανώς να χαμηλώσει τους τόνους σε κυβερνητικό επίπεδο, μίλησε για «αδελφική» σχέση των δύο λαών και εξέφρασε «ειδικό σεβασμό» προς τον Έλληνα Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη. Η κίνηση αυτή ερμηνεύεται από αναλυτές ως μια προσπάθεια να περιορίσει τη ζημιά που προκάλεσε η απρόκλητη επιθετικότητά του σε ένα διεθνές ακροατήριο.
Δείτε το βίντεο:
Το «δηλητήριο» στην ουρά της ανάρτησης
Ωστόσο, ο Έντι Ράμα δεν θα ήταν ο εαυτός του αν δεν έκλεινε την παρέμβασή του με μια νέα δόση ειρωνείας, αποδεικνύοντας ότι η αναδίπλωσή του είναι μάλλον προσχηματική.
Στο κλείσιμο της ανάρτησής του, σημείωσε με νόημα πως δεν μπορεί να θεωρεί απογόνους του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη όσους «γράφουν και μιλούν ελληνικά με εθνικιστικό πάθος». Με αυτή τη φράση, ο Αλβανός ηγέτης επέλεξε να συντηρήσει την ένταση, αφήνοντας να εννοηθεί πως ο ίδιος παραμένει ο κριτής του ποιος δικαιούται να φέρει την κληρονομιά του ελληνικού πολιτισμού.
Άτυπη μετάφραση:
«Είμαι έκπληκτος από την αντίδραση ορισμένων μέσων ενημέρωσης στην Αθήνα και ορισμένων κουρασμένων Ελλήνων πολιτικών στον απολύτως αμερόληπτο, αλλά φιλικό και χιουμοριστικό τόνο της συνομιλίας μου με τον αξιότιμο δημοσιογράφο John Defterios στο πάνελ που διοργανώθηκε στο Συνέδριο για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη στο Αμπού Ντάμπι!
Είναι απίστευτο ότι μια φράση που ειπώθηκε για πλάκα μπορεί να βγει εντελώς από το πλαίσιο της και να μετατραπεί σε δημόσια διαμάχη που τροφοδοτείται από εθνικιστικό πάθος, κάτι που, δυστυχώς, συμβαίνει συχνά στα αθηναϊκά μέσα ενημέρωσης!
Αλλά διαβεβαιώνω όλους όσους ανησυχούν και αισθάνονται προσβεβλημένοι ότι δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης είναι Έλληνες φιλόσοφοι και ότι η Αρχαία Ελλάδα είναι η κοιτίδα του ευρωπαϊκού πολιτισμού. ότι η ελληνική κουλτούρα αξίζει μόνο θαυμασμό, όχι μόνο για τους φιλοσόφους της αρχαιότητας, αλλά και για τους ποιητές, τους συγγραφείς, τους κινηματογραφιστές και τη μουσική που έχει δώσει στην ανθρωπότητα ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα για την οποία τρέφω τα πιο θετικά συναισθήματα, ότι ο ελληνικός λαός είναι, για μένα, ένας αναντικατάστατος γείτονας και αδιαίρετος αδελφός του αλβανικού λαού, και ότι τρέφω ιδιαίτερο σεβασμό για τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας 🇦🇱❤️🇬🇷
Έχουμε καταλάβει ο ένας τον άλλον; Ελπίζω ναι.
Αλλά, παρακαλώ, όσοι είναι αναστατωμένοι και προσβεβλημένοι από το χιούμορ μου, ας μην περιμένουν από μένα να θεωρήσω όποιον γράφει και μιλάει ελληνικά με το εθνικιστικό πάθος των προαναφερθέντων ως διάδοχο του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη.🤷🏻♂️
Αυτό είναι όλο.»
- Εντοπίστηκε σορός σε προχωρημένη σήψη στη Σουβάλα στην Αίγινα
- 7 ισχυρές τροφές που αραιώνουν το αίμα και πρέπει να γνωρίζετε
- Πριν μια ώρα μαθεύτηκε και επίσημα: Καταπληκτικά νέα για όλους τους Έλληνες που είναι πάνω από 60 χρονών
- Η βıταμiνη που καταπολεμά κατάθλıψη, κοúραση, κóπωση και την καλή λεıτουργία του νεuρıκού σuστńματος
