Ήμουν επτά χρονών εκείνο το βράδυ που ο θετός μου πατέρας, ο Ματέο Ρούκος, με οδήγησε μέσα σε μια τρομερή καταιγίδα στο σπίτι των παππούδων μου στην επαρχεία. Όλη η διαδρομή ήταν βυθισμένη σε μια βαριά, παράξενη σιωπή.
Μόνο οι υαλοκαθαριστήρες “μιλούσαν”, τρίβοντας το τζάμι μπρος–πίσω με έναν κουρασμένο ήχο. Είχα το μέτωπό μου κολλημένο στο κρύο παράθυρο, προσπαθώντας να δω πού πηγαίναμε, αλλά έξω δεν υπήρχε τίποτα—μόνο βροχή και θολά φώτα του δρόμου.
Η μητέρα μου, Λίντα Ρούκος, καθόταν ακούνητη στο κάθισμα του συνοδηγού, τα δάχτυλά της έτρεμαν πάνω στα πόδια της. Δεν με κοίταξε ούτε μία φορά.
Όταν το αυτοκίνητο επιτέλους σταμάτησε, ο Ματέο βγήκε χωρίς να πει λέξη και πήρε τη μικρή μου βαλίτσα από το πορτμπαγκάζ.
Η μητέρα μου δεν βγήκε. Περίμενα να ανοίξει την πόρτα, να μου εξηγήσει, να μου κρατήσει το χέρι. Δεν κουνήθηκε.
«Κατέβα», είπε ο Ματέο με μια φωνή χωρίς συναίσθημα.
Δίστασα, μπερδεμένος. «Μαμά;»
Δεν με κοίταξε.
«Είναι καλύτερα για σένα, Όλιβερ», ψιθύρισε, έτοιμη να λυγίσει.
«Φέρνεις… κακοτυχία. Δεν… δεν μπορούμε άλλο».
Η βροχή μούσκεψε τα παπούτσια μου καθώς έβλεπα το αυτοκίνητό τους να απομακρύνεται, τα κόκκινα φώτα να μικραίνουν μέσα στο σκοτάδι. Έμεινα όρθιος στο κατώφλι μέχρι που οι παππούδες μου άνοιξαν την πόρτα. Δεν με ρώτησαν τίποτα εκείνο το βράδυ. Με τύλιξαν με μια κουβέρτα, με έβαλαν δίπλα στο τζάκι και έμειναν εκεί ώσπου σταμάτησα να τρέμω.
Δεν ξαναείδα τη μητέρα μου ή τον Ματέο για είκοσι ένα χρόνια.
Έμαθα να θάβω εκείνη τη νύχτα βαθιά μέσα μου, αρκετά ώστε να μην με καταπιεί. Δούλεψα σε ό,τι δουλειά έβρισκα, πλήρωσα μόνος τις σπουδές μου, και δημιούργησα την επιχείρησή μου. Στα είκοσι οκτώ μου, ήταν πλέον μια εταιρεία τριάντα εκατομμυρίων, και όλοι με αποκαλούσαν «ο πιτσιρικάς των μεταφορών που άλλαξε τον κλάδο». Έβλεπαν την επιτυχία, τα άρθρα, τις συνεντεύξεις.
Δεν έβλεπαν το παιδί που παράτησαν στη βροχή.
Την άνοιξη που πέρασε καθώς ήμουν στο γραφείο μου με τους συνεργάτες μου η φωνή της βοηθού μου ακούστηκε από το ενδοεπικοινωνία:
«Όλιβερ, υπάρχει ένα ζευγάρι εδώ. Ματέο και Λίντα Ρούκος».
Για μια στιγμή, οι αριθμοί στην οθόνη θόλωσαν.
Της είπα να τους περάσει μέσα.
Περπάτησαν αργά μέσα στο γραφείο μου—ο Ματέο ακόμη με την ίδια άκαμπτη, αυταρχική στάση, και η Λίντα μικροσκοπική, φοβισμένη, με τα μάτια της να περιεργάζονται το πολυτελές γραφείο μου.
Ξεκίνησε να κλαίει μόλις με είδε.
«Όλιβερ», ψιθύρισε, σκουπίζοντας τα μάτια της. «Ήρθαμε… γιατί χρειαζόμαστε τη βοήθειά σου».
Ο Ματέο δεν είπε τίποτα. Στεκόταν δίπλα της, σιωπηλός, σαν άνθρωπος που είχε χάσει τις δικαιολογίες του εδώ και χρόνια.
Ακούμπησα πίσω στην καρέκλα μου, η ηρεμία στη φωνή μου κρατημένη από την εικοσιένα χρονών πληγή μου.
«Λοιπόν», είπα ήρεμα, «αυτό θα έχει ενδιαφέρον».
Μου είπαν τα πάντα πίνοντας χλιαρό καφέ στην αίθουσα συσκέψεων. Ο Ματέο είχε απολυθεί πριν πέντε χρόνια. Το σπίτι τους κατασχέθηκε πέρσι. Ιατρικοί λογαριασμοί μετά το εγκεφαλικό του. Πνίγονταν στα χρέη, χωρίς σπίτι, χωρίς βοήθεια.
Η Λίντα έσφιγγε τα χέρια της. «Σκεφτήκαμε… ίσως να μας βοηθήσεις να ξαναρχίσουμε».
Τους κοίταξα—εκείνους που κάποτε με πέταξαν σαν σκουπίδι—και τώρα κάθονταν εκεί, ζητώντας σωτηρία.
«Γιατί έρχεστε σε μένα;» ρώτησα ήρεμα.
«Επειδή είμαστε οικογένεια», είπε η Λίντα.
Η αυτή λέξη με χτύπησε δυνατά.
Χαμογέλασα πικρά. «Οικογένεια; Εσείς κάνατε ξεκάθαρο ότι δεν ήμουν μέρος της δικής σας».
Ο Ματέο άλλαξε στάση, η υπερηφάνειά του για πρώτη φορά έσπασε.
«Κάναμε λάθη», είπε. «Δεν ήμουν έτοιμος να μεγαλώσω το παιδί ενός άλλου. Αλλά τα κατάφερες. Ίσως… μπορείς να δείξεις λίγη… συγχώρεση».
Συγχώρεση.
Θα μπορούσα να τους διώξω. Θα μπορούσα να φωνάξω την ασφάλεια να τους πετάξουν έξω.
Αντ’ αυτού, σηκώθηκα από την καρέκλα.
«Συναντηθείτε μαζί μου αύριο το πρωί. Θέλω να σας δείξω κάτι».
Την επόμενη μέρα, τους πήρα με το αυτοκίνητο μου και τους πήγα σε ένα εργοτάξιο στα δυτικά της πόλης σε ένα τεράστιο υπό κατασκευή κτίριο.
«Αυτά θα είναι τα μελλοντικά κεντρικά γραφεία της εταιρίας μου», είπα. «Επεκτεινόμαστε παγκόσμια».
Η Λίντα χαμογέλασε αδύναμα. «Είναι υπέροχο».
Έδειξα ένα μέρος του κτιρίου.
«Εκεί θα είναι το νέο κοινοτικό γραφείο μας.»
«Για παιδιά σαν εμένα—που τα εγκατέλειψαν, που τους είπαν πως δεν άξιζαν. Θα το ονομάσουμε Πρωτοβουλία Δεύτερης Ευκαιρίας».
Η Λίντα συνοφρυώθηκε. «Τι σχέση έχει αυτό με εμάς;»
Της είπα: «Τα πάντα. Θέλατε βοήθεια; Εδώ είναι η ευκαιρία σας να την κερδίσετε».
Έδωσα στον Ματέο έναν φάκελο.
Μέσα είχε αιτήσεις—μία για εργάτη καθαριότητας, μία για την καντίνα.
Το πρόσωπό του κοκκίνισε. «Περιμένεις να καθαρίζω πατώματα για σένα;»
«Όχι. Περιμένω να δουλέψετε για τον εαυτό σας.»
Η Λίντα άρχισε να κλαίει ξανά. «Όλιβερ, σε παρακαλώ!»
Την σταμάτησα απαλά.
«Μην ζητάτε ελεημοσύνη από το παιδί που αφήσατε στη βροχή».
Πέρασαν εβδομάδες. Δεν περίμενα να επιστρέψετε, αλλά επιστρέψατε τώρα μετά από χρόνια.
Ο Ματέο εμφανιζόταν κάθε πρωί, σιωπηλός αλλά πάντα στην ώρα του, σκουπίζοντας, και καθαρίζοντας. Η Λίντα δούλευε στην καντίνα, σερβίροντας φαγητό με ένα κουρασμένο, αλλά σιγά σιγά αυθεντικό χαμόγελο.
Κανείς δεν τους αναγνώριζε στην αρχή. Ήταν απλώς δύο ηλικιωμένοι που προσπαθούσαν να ξαναχτίσουν τη ζωή τους.
Προτεινόμενο Άρθρο
ΕΚΤΑΚΤΟ – Χωρίς ρεύμα αύριο έως 7,5 ώρες – Σε αυτες τις 4 περιοχές
Ένα απόγευμα, βρήκα τον Ματέο να κάθεται μόνος στο διάλειμμα. Τα χέρια του έτρεμαν καθώς κάπνιζε, κοιτάζοντας τον ορίζοντα με ένα χαμένο βλέμμα.
«Δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό», του είπα.
Κοίταξε πάνω.
«Ναι, χρειάζεται», είπε. «Κάθε πρωί σκέφτομαι εκείνη τη νύχτα—τη βροχή, το πρόσωπό σου».
«Ήμουν δειλός. Εσύ ήσουν ένα παιδί που άξιζε κάτι καλύτερο».
Για πρώτη φορά, τον πίστεψα.
Λίγο αργότερα ήρθε και η Λίντα, κρατώντας σάντουιτς. «Δεν ζητάμε πια συγχώρεση», είπε. «Ζητάμε μια ευκαιρία να δείξουμε πως μπορούμε να είμαστε καλύτεροι».
Εκείνο το βράδυ γύρισα σπίτι με ένα παράξενο βάρος. Είχα ονειρευτεί αυτή τη στιγμή—εκδίκηση, δικαίωση. Αλλά δεν ένιωσα θρίαμβο. Μόνο… λύτρωση.
Μήνες μετά, όταν η το γραφείο μας Πρωτοβουλία Δεύτερης Ευκαιρίας άνοιξε, ο Ματέο και η Λίντα στάθηκαν δίπλα μου στην τελετή εγκαινίων.
Φλας, δημοσιογράφοι, πλήθος.
Για πρώτη φορά τους σύστησα δημόσια.
«Αυτοί είναι οι άνθρωποι που μου έμαθαν να αντέχω», είπα.
«Όχι επειδή με προστάτεψαν—αλλά επειδή με ανάγκασαν να βρω τη δύναμή μου μόνος μου να γίνω αυτό που έγινα σήμερα».
Το κοινό χειροκρότησε. Η Λίντα έκλαιγε σιωπηλά.
Μετά την εκδήλωση, με αγκάλιασε για πρώτη φορά μετά από πάνω από δύο δεκαετίες.
«Πραγματικά δημιούργησες τη δική σου τύχη», μου είπε.
Χαμογέλασα.
«Ίσως η τύχη δεν είναι κάτι που έχεις. Ίσως είναι κάτι που χτίζεις.»
Καθώς έφευγαν, τους είδα να περπατούν στον δρόμο που κάποτε έφυγαν από τη ζωή μου.
Αλλά αυτή τη φορά, δεν υπήρχε θυμός μέσα μου
Έκτακτo για όσους έχουν COSMOTE
«Το 2025 ενώσαμε τις δυνάμεις της Cosmote με την Deutsche Telekom.
Φέτος προχωρούμε ένα βήμα παραπέρα με τη μετονομασία της Cosmote Telekom σε Telekom, ώστε να αξιοποιήσουμε τη δυναμική μίας από τις κορυφαίες μάρκες στον κόσμο και να εδραιώσουμε περαιτέρω τη θέση μας ως μέλος ενός πανίσχυρου ομίλου με ευρύ διεθνές αποτύπωμα».
Με τα λόγια αυτά ο διευθύνων σύμβουλος του ΟΤΕ, Κώστας Νεμπής, ανακοίνωσε από το βήμα της ετήσιας γενικής συνέλευσης των μετόχων την πολυσυζητημένη μετονομασία της Cosmote Telekom σε Telekom, επιβεβαιώνοντας τις σχετικές πληροφορίες που κυκλοφορούσαν εδώ και μήνες στην αγορά.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής του Οργανισμού, η αλλαγή σηματοδοτεί τη νέα φάση του μετασχηματισμού του ΟΤΕ και συνδέεται άμεσα με τη στρατηγική του γερμανικού ομίλου για ισχυρότερη και πιο ενιαία παρουσία των θυγατρικών του στην Ευρώπη.
«Στόχος μας είναι να αναδειχθούμε ως ο κορυφαίος ψηφιακός πάροχος στην Ευρώπη, αξιοποιώντας τη δυναμική μίας παγκόσμιας μάρκας που είναι συνυφασμένη με την καινοτομία. Είμαστε βέβαιοι ότι θα ανταποκριθούμε στις εξελισσόμενες ανάγκες των πελατών μας και θα συμβάλουμε στην ανάδειξη της Ελλάδας στις κορυφαίες θέσεις ψηφιοποίησης της ηπείρου μας», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο κ. Νεμπής χαρακτήρισε το 2025 ως μια ιδιαίτερα σημαντική χρονιά για τον ΟΤΕ, υπογραμμίζοντας ότι ολοκληρώθηκε με επιτυχία ο εξορθολογισμός του χαρτοφυλακίου δραστηριοτήτων του ομίλου μέσω της αποεπένδυσης από τη Ρουμανία, κίνηση που συνέβαλε στην ενίσχυση των ταμειακών ροών και στην περαιτέρω εστίαση στις βασικές δραστηριότητες.
Υπενθύμισε ότι ο όμιλος κατέγραψε αύξηση εσόδων κατά 4% και ενίσχυση της λειτουργικής κερδοφορίας (EBITDA) κατά 2%, με τη διοίκηση να εκτιμά ότι η αναπτυξιακή πορεία θα συνεχιστεί και το τρέχον έτος τοποθετώντας τον πήχη για την λειτουργική κερδοφορία κατά περίπου 3%.
Αυξάνει το μέρισμα
Αποτέλεσμα της αναπτυξιακής πορείας όπως είπε η διοίκηση είναι η υιοθέτηση μιας νέα πολιτική αμοιβών των μετόχων, η οποία όπως τόνισε ο κ. Νεμπής στοχεύει στη διαφάνεια και την ευελιξία. Για τη φετινή χρήση προτείνεται αύξηση του μερίσματος κατά 22%, ενώ το πρόγραμμα επαναγοράς ιδίων μετοχών ενισχύεται κατά 16%.
Η συνολική απόδοση προς τους μετόχους ανέρχεται στα 532 εκατ. ευρώ, ενώ λαμβάνοντας υπόψη και τις ίδιες μετοχές που κατέχει ο ΟΤΕ — οι οποίες αντιστοιχούν σε 10,63 εκατ. μετοχές ή 2,63% του μετοχικού κεφαλαίου – το μέρισμα εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει τα 0,90 ευρώ ανά μετοχή ενώ η μερισματική απόδοση της μετοχής προσεγγίζει το 8%.
«Το 2025 ήταν μια χρονιά ισχυρών επιδόσεων και σημαντικών στρατηγικών κινήσεων. Δημιουργούμε τις προϋποθέσεις ώστε ο ΟΤΕ και η Telekom να πρωταγωνιστήσουν στην επόμενη ψηφιακή εποχή της χώρας», τόνισε ο κ. Νεμπής.
Η προαναφερθείσα ανάπτυξη, όπως εξήγησε στηρίζεται κυρίως στις επιδόσεις της σταθερής και της κινητής τηλεφωνίας, καθώς και στις επενδύσεις που πραγματοποιεί ο οργανισμός σε δίκτυα νέας γενιάς και υπηρεσίες υψηλής προστιθέμενης αξίας, όπως επεσήμανε ο κ. Νεμπής.
FTTH και κινητή στο επίκεντρο
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο επικεφαλής του οργανισμού στη σταθερή τηλεφωνία, όπου ο ΟΤΕ κατάφερε να σταθεροποιήσει τα μεγέθη του και να αναστρέψει την πτωτική τάση προηγούμενων ετών.
Καθοριστικό ρόλο σε αυτή την πορεία διαδραμάτισε η ανάπτυξη του δικτύου οπτικών ινών μέχρι το σπίτι (FTTH), το οποίο καλύπτει πλέον, όπως ανέφερε, περισσότερα από 2,1 εκατομμύρια νοικοκυριά και επιχειρήσεις, με τον οργανισμό να καταγράφει το προηγούμεν διάστημα αριθμό-ρεκόρ νέων συνδέσεων.
Η διοίκηση στάθηκε ιδιαίτερα και στο νέο ρυθμιστικό πλαίσιο για τα κτίρια που είναι ήδη διασυνδεδεμένα με δίκτυα οπτικών ινών, εκτιμώντας ότι θα επιταχύνει σημαντικά τη διείσδυση του FTTH στην ελληνική αγορά.
Παράλληλα, ο κ. Νεμπής στάθηκε και στην αξιοποίηση της εξαγοράς της Terna Fiber, επισημαίνοντας ότι θα συμβάλλει στην επέκταση του δικτύου οπτικών ινών ώστε να φτάνει τα 3.5 εκατ. Νοικοκυριά κι επιχειρήσεις έως το 2030.
Όσν αφορά την κινητή τηλεφωνία, επεσήμανε την στροφή πελατών από την καρτοκινητή σε συμβόλαια, η οποία σε συνδυασμό με την αύξηση της διείσδυσης των 5G συσκευών και με την τάση των απεριόριστων δεδομένων στους καταναλωτές θα συνεχίσει να αποδίσει καρπούς
Όπως είπε ο ΟΤΕ διατηρεί την πρωτοπορία στα δίκτυα νέας γενιάς, με πληθυσμιακή κάλυψη 5G που αγγίζει το 99% και κάλυψη 5G+ στο 82%, τονίζοντας μάλιστα ότι ο ΟΤΕ ήταν ο πρώτος πάροχος στην Ελλάδα που διέθεσε εμπορικά δίκτυο 5G Standalone (5G SA).
Διψήφια ανάπτυξη στην τηλεόραση
Επιπλέον, ο κ. Νεμπής στάθηκε στην θετική εικόνα που καταγράφηκε το προηγούμενο διάστημα και στην συνδρομητική τηλεόραση, η οποία σημείωσε διψήφια ανάπτυξη, αποτέλεσμα της στρατηγικής συνεργασίας για το αθλητικό περιεχόμενο αλλά και της κατάργησης του τέλους συνδρομητικής τηλεόρασης.
Η διοίκηση υπογράμμισε επίσης ότι η εντατικοποίηση των δράσεων κατά της πειρατείας λειτουργεί υποστηρικτικά για την ανάπτυξη της αγοράς και τη διατήρηση ενός βιώσιμου μοντέλου επενδύσεων σε περιεχόμενο.
Αυξάνει το αποτύπωμα σε BOX, Payzy και ασφαλιστικές υπηρεσίες
Πέρα από τις παραδοσιακές τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες, ο ΟΤΕ θα συνεχίσει να επενδύει σε νέες ψηφιακές δραστηριότητες που λειτουργούν συμπληρωματικά προς τον βασικό του πυρήνα. Ήδη άλλωστε οι σχετικές δραστηρικότητες αποδίδουν καρπούς. Όπως ανέφερε ο κ. Νεμπής η πλατφόρμα BOX αριθμεί πλέον περισσότερα από 16.000 συνεργαζόμενα καταστήματα και πάνω από ένα εκατομμύριο χρήστες, ενώ η ψηφιακή εφαρμογή πληρωμών Payzy έχει ξεπεράσει τους 400.000 χρήστες σε Ελλάδα και Γερμανία. Αντίστοιχα, η ασφαλιστική πλατφόρμα του ομίλου αριθμούσε στις αρχές του 2026 περίπου 126.000 πελάτες.
Σύμφωνα με τη διοίκηση, οι δραστηριότητες αυτές αποτελούν σημαντικά εργαλεία διαφοροποίησης του ΟΤΕ έναντι του ανταγωνισμού και δημιουργούν νέες πηγές εσόδων πέρα από τις παραδοσιακές τηλεπικοινωνίες.
Αίγιο: Αποκάλυψη που αλλάζει τα πάντα από την ανιψιά για τον 65xpονο Ιταλό – «Την έβαζε να..» – Σoκ εμπλέκονται 2 άτομα;
Σήμερα, Σάββατο 13 Ιουνίου η 54χρονη Μαρία και ο γιος της, ο 26χρονος Ολύμπιος, κηδεύονται στο Λόγγο Αιγίου μέσα σε ένα κλίμα οδύνης και ανείπωτου πόνου, με τις εικόνες από την εκκλησία να είναι σπαρακτικές.
Συγγενείς, φίλοι και κοντινοί άνθρωποι των δύο θυμάτων της στυγερής δολοφονίας βρίσκονται εκεί προκειμένου να πουν το τελευταίο “αντίο” σε δύο ανθρώπους έφυγαν πρόωρα από τη ζωή με τραγικό τρόπο.
Τόσο η οικογένεια όσο και οι φίλοι της μητέρας και του γιου που άφησαν την τελευταία τους πνοή τα ξημερώματα της περασμένης Δευτέρας εμφανίστηκαν καταρρακωμένοι, χωρίς να μπορούν να πιστέψουν τα όσα συνέβησαν.
Για όσους δεν γνωρίζουν, τα δύο θύματα δολοφονήθηκαν άγρια μέσα στο σπίτι τους με τον 26χρονο να πέφτει νεκρός από σφαίρα από αεροβόλο και μαχαιριές, ενώ η 54χρονη υπέστη 24 μαχαιριές.
Η στυγερή αυτή δολοφονία έχει συγκλονίσει το χωριό του Αιγίου αλλά και ολόκληρο το πανελλήνιο, ενώ κύριος ύποπτος είναι ο 65χρονος Ιταλός σύντροφος της αδικοχαμένης μητέρας ο οποίος έχει συλληφθεί για δολοφονία από πρόθεση και μάλιστα, τραγική ειρωνεία είναι το γεγονός ότι την στιγμή της κηδείας, ο ίδιος απολογείται στον ανακριτή.
Η απίστευτη αποκάλυψη της ανιψιάς της 54χρονης Μαρίας για τον 65χρονο Ιταλό
Όπως μετέφερε η εκπομπή Εξελίξεις Τώρα του MEGA κατά τη διάρκεια της κηδείας υπήρξαν επεισόδια ανάμεσα στον μάρτυρα της υπόθεσης και τους συγγενείς των δύο θυμάτων. Όλα συνέβησαν όταν ο συγκεκριμένος μάρτυρας ήρθε με λουλούδια στα χέρια μέσα στην εκκλησία, και τότε ξέσπασαν άγρια περιστατικά ανάμεσα σε εκείνον και τους συγγενείς της οικογένειας. Η ανιψιά της αδικοχαμένης Μαρίας και ξαδέρφη του Ολύμπιου μιλώντας στην εκπομπή είπε:
«Το επεισόδιο έγινε ανάμεσα σε εμένα και της αδερφής μου, μου φάνηκε ξεφτίλα και ντροπή προς την οικογένειά μου να έρθει αυτός ο άνθρωπος που λέει διαφορετικά 500 πράγματα στον κάθε ένα που αν τα ενώσεις όλα αυτά που έχει πει δεν βγάζουν νόημα, ούτε αυτός ξέρει. Αυτή είναι δικιά μου άποψη, δεν ξέρω ποιος είναι ο δολοφονός, δεν ξέρω αν ο μάρτυρας είναι μπλεγμένος. Ο συγκεκριμένος μάρτυρας ήταν φίλοι με την θεία μου και τον Μάρκο, εγώ δεν τον ήθελα ποτέ μέσα στο σπίτι, δεν τον συμπαθώ για κάποιους συγκεκριμένους λόγους. Τους σιχαίνομαι και τους δύο μέσα από την καρδιά μου. Τους μισώ, δεν έχουν αξία στα μάτια μου καμία. Και οι δύο ξέρουν την αλήθεια» είπε η ίδια.
«Έβαζε την θεία μου να ζητιανεύει»
Η ανιψιά της 54χρονης μάλιστα, υποστήριξε σχετικά με τα όσα έχουν συμβεί: «Θέλω να μιλήσω για όλες τις γυναίκες που έχουν προβλήματα στις οικογένειές τους, ή τους βαράνε ή τους χειραγωγούν κατά κάποιο τρόπο να μιλήσουν. Δεν είναι αργά να μιλήσουν για να μην βρεθούν σαν τη δική μου οικογένεια νεκροί. Και ο γιος και η μάνα. Ήταν δύο υπέροχοι άνθρωποι, οι θεία μου ήταν πάντα έτσι τρελή με την μούρλα της, ήταν υπέροχη. Ερχόταν έμπαινε μέσα στο σπίτι και έμπαινε η χαρά. Ήταν και αυτός ο άνθρωπος που δεν μίλαγε και το θεωρούσαμε εντάξει, δεν ήταν εντάξει. Το να μη μιλάει ένας άνθρωπος σημαίνει ότι έχει ψυχασθένεια. Του έλεγα “γεια σου Μάρκο”, “αντίο Μάρκο”, δεν είχαμε ανοίξει κουβέντα. Δεν ήμουν μέσα στην οικογένειά τους. Ήταν καλός με την έννοια ότι δεν μας ενοχλούσε. Αναφέρει ότι ο Ολύμπιος ήταν σαν γιος του, δεν το καταλαβαίνω, αν αυτός ήταν ο δολοφόνος, μου κάνει εντύπωση που δεν έχει ομολογήσει.
Φανταστείτε τι ψυχασθένεια πρέπει να έχει ένας άνθρωπος για να μη παραδέχεται αυτό που έκανε. Ήταν καλά μεταξύ τους γιατί δεν μίλαγε, την χειραγωγούσε, έκανε ό,τι ήθελε εκείνος, γι αυτό η θεία μου φαινόταν μια χαρά. Είναι χειριστικός με κάθε τρόπο. Ο Ολύμπιος ήρθε το Σάββατο στην Ελλάδα, βγήκαμε την Κυριακή και μιλούσαμε για ώρες. Πώς βγάζει νόημα αυτό που λέει ότι αλληλοσκοτώθηκαν; Ο Ολύμπιος με την μαμά του ήταν αγαπημένοι, η θεία ζούσε για τον Ολύμπιο. Εννοείται θεωρώ ότι λέει ψέματα. Θέλω δικαιοσύνη, τον Ολύμπιο τον είχα σαν αδερφό μου, ήμασταν πάρα πολύ αγαπημένοι. Ήταν πολύ χαρούμενο παιδί. Ο Ολύμπιος θα ερχόταν το καλοκαίρι για τα γενέθλιά του, ίσως η θεία χρειαζόταν κάποια βοήθεια. Ήταν πάρα πολύ τσιγκούνης ο Μάρκο, ζητιάνευε η θεία μου, πήγαινε και ζητούσε ένα τσιγάρο, δεν της έδινε λεφτά αυτός ο άνθρωπος. Δεν ξέρω αυτό πώς θα ακουστεί σε μερικούς, αυτή ειναι η αλήθεια. Προσπαθώ να τη δικαιώσω. Γιατί να σκοτώσει την γυναίκα του αφού την αγαπούσε τόσο πολύ; Θεωρώ ότι στη δολοφονία ήταν δύο άτομα, ξέρουν πολύ καλά ποιοι είναι. Δεν θέλω να πω το όνομά του, ξέρει πολύ καλά ποιος είναι» είπε η ίδια.
Η σοκαριστική αποκάλυψη φίλης της 54χρονης
Φίλη της 54χρονης, μιλώντας επίσης στην εκπομπή κάνει συγκλονιστικές αποκαλύψεις για τα όσα συνέβαιναν πίσω από κλειστές πόρτες. Συγκεκριμένα, είπε: «Εγώ γνωρίζω τα παιδιά πάνω από 15 χρόνια και πιο πολύ την αδερφή της θανούσας. Μου έλεγε “έχει γνωρίσει η αδερφή μου έναν, δεν είναι καλός άνθρωπος”. Όλο είχαν φασαρίες, δεν μιλάει ο κόσμος, δεν ξέρω για ποιο λόγο. Μέχρι και η ίδια η αδερφή της θανούσας τον δικαιολογεί. Λένε “πιστεύω ότι δεν θα το έκανε”. Αφού πάντα αυτός είχε ένα θέμα, πάντα. Πάντα αυτή η κοπέλα ήταν στεναχωρημένη όποτε την έβλεπες, δεν γέλαγε, δεν την άφηνε να πάει να δει ούτε τη μάνα της. ΜΟνίμως όλα τα παράθυρα κλειστά, από την ψυχολογία. Εγώ είμαι σίγουρη ότι αυτός το’χει κάνει. Ζήλευε… έμενε στη Γερμανία ο Ολύμπιος και του είπε η μητέρα του “έλα είναι ανάγκη να έρθεις να λύσουμε τα οικογενειακά μας”. Και ήρθε το παλικαράκι, αλλιώς δεν θα ερχόταν, θα ερχόταν μετά το καλοκαίρι. Το παλικάρι έφυγε, ένας νεαρούλης ήταν 26 ετών, τον αγάπαγε όλη η Αιγιάλεια. Σήμερα εδώ ήταν όλο νεολαία… όλο νεολαία… κρίμα» αποκάλυψε.
