Ο Παύλος Ντε Γκρες αποχαιρετά την πριγκίπισσα Ειρήνη, την οποία έζησε από τότε που ο ίδιος ήταν παιδί, μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής της. Ήταν η αγαπημένη θεία του, μια γυναίκα δραστήρια και αντισυμβατική, που είχε σαν προτεραιότητα την προσφορά στον συνάνθρωπο. Έξω και μακριά από πρωτόκολλα. Χωρίς να δημιουργήσει ποτέ τη δική της οικογένεια. Με τον τρόπο που ήθελε, επέλεξε και την «γέμιζε», πάντα κοντά στους δικούς της ανθρώπους.
Ο Παύλος Ντε Γκρες έγραψε σε ανάρτησή του, πως η πριγκίπισσα Ειρήνη ήταν μια γυναίκα ήρεμης δύναμης, βαθιάς πίστης και απόλυτης αφοσίωσης στην οικογένεια. Έφυγε από τη ζωή, τρία χρόνια μετά τον θάνατο του αδερφού της, τέως βασιλιά Κωνσταντίνου, στις 15 Ιανουαρίου σε ηλικία 83 ετών. Η πριγκίπισσα Ειρήνη ζούσε τα τελευταία χρόνια στη Μαδρίτη, κοντά στην αδελφή της, βασίλισσα Σοφία.
Ο Παύλος Ντε Γκρες έγραψε στο Instagram: «Με βαθιά θλίψη αποχαιρετώ την αγαπημένη μου θεία, Ειρήνη της Ελλάδας. Μια γυναίκα ήρεμης δύναμης, βαθιάς πίστης και απόλυτης αφοσίωσης στην οικογένεια, η παρουσία της ήταν διακριτική αλλά ακλόνητη και οι αξίες της εκφράζονταν όχι με λόγια, αλλά με τον τρόπο που ζούσε και φρόντιζε τους ανθρώπους γύρω της.
Αποτελούσε πηγή σοφίας, σταθερότητας και αγάπης – έναν πυλώνα για την οικογένειά μας μέσα στον χρόνο. Η απουσία της αφήνει ένα κενό, όμως η μνήμη της θα μας συνοδεύει για πάντα. Ας αναπαυθεί εν ειρήνη, κοντά σε εκείνους που αγάπησε».
View this post on Instagram
Η κηδεία την πριγκίπισσας Ειρήνης θα γίνει στην Μητρόπολη Αθηνών τη Δευτέρα 19 Ιανουαρίου στις 12:00 το μεσημέρι όπως επιβεβαίωσε η τέως βασιλική οικογένεια.
Η αντισυμβατική πριγκίπισσα Ειρήνη
Η Ειρήνη αφιέρωσε τη ζωή της σε φιλανθρωπικές δράσεις και ανθρωπιστικές αποστολές. Στη δεκαετία του ’80, σε μία σπάνια αλλά εμβληματική πράξη αλτρουισμού, ναύλωσε αεροσκάφος για να μεταφέρει 400 αγελάδες στην Ινδία, προκειμένου να τις δωρίσει σε φτωχές οικογένειες. Το γεγονός αυτό σηματοδότησε την έναρξη μιας διαρκούς διεθνούς πορείας προσφοράς.
«Ανήκω σε μια οικογένεια βασιλέων, όπως κάποιος μπορεί να ανήκει σε μια οικογένεια μουσικών. Εγώ είμαι πριγκίπισσα, αυτό όμως δεν με εμποδίζει να καθαρίσω ένα μπάνιο», είχε δηλώσει σε παλαιότερη συνέντευξη. Μετά τον θάνατο της μητέρας της Φρειδερίκης, το 1981, η Ειρήνη εγκαταστάθηκε στην Ισπανία, δίπλα στην πολυαγαπημένη της αδελφή Σοφία, στο Παλάτι της Θαρθουέλα.
Το 2018 απαρνήθηκε την ελληνική υπηκοότητα και απέκτησε την ισπανική. Παρότι η ίδια προτίμησε τη σιωπή και την απόσταση από τα δημόσια πράγματα, η παρουσία της στο πλευρό της βασίλισσας Σοφίας σε επίσημες εμφανίσεις υπήρξε σταθερή. Άλλωστε οι δυο τους ήταν πολύ δεμένες.
Η υγεία της, ωστόσο, τα τελευταία χρόνια είχε επιβαρυνθεί σημαντικά. Σύμφωνα με ισπανικά δημοσιεύματα, η Ειρήνη έπασχε από γνωστική παρακμή, κάτι που φάνηκε έντονα και κατά την παρουσία της στην κηδεία του αδελφού της Κωνσταντίνου στην Αθήνα, τον Ιανουάριο του 2023.
Τελευταία της επιθυμία ήταν να ταφεί στο Τατόι, δίπλα στον πολυαγαπημένο της αδελφό, Κωνσταντίνο – μια τελευταία πράξη σύνδεσης με τη γη που ποτέ δεν ξέχασε. Και η επιθυμία της θα πραγματοποιηθεί.
Πέθανε πασίγνωστος Έλληνας επιχειρηματίας, ηγήθηκε βιομηχανικό κολοσσό
Η διαδρομή ενός σεμνού αλλά πανίσχυρου επιχειρηματικού μυαλού που οδήγησε τη Βιοχάλκο στην παγκόσμια κορυφή, μακριά από τα φώτα.
Προτεινόμενο Άρθρο
Πέθανε πασίγνωστος Έλληνας επιχειρηματίας, ηγήθηκε βιομηχανικό κολοσσό
Η ελληνική βιομηχανία αποχαιρετά έναν από τους πλέον καθοριστικούς ανθρώπους της σύγχρονης ιστορίας της. Ο Νικόλαος Στασινόπουλος, ο άνθρωπος που για δεκαετίες βρέθηκε στο τιμόνι της Βιοχάλκο, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 95 ετών, αφήνοντας πίσω του μια παρακαταθήκη που ξεπερνά κατά πολύ τα στενά όρια ενός επιχειρηματικού ομίλου.
Χωρίς θόρυβο, χωρίς δημόσιες εμφανίσεις και χωρίς προσωπική προβολή, υπήρξε ο ηγέτης που καθόρισε όσο λίγοι την πορεία της βαριάς ελληνικής βιομηχανίας. Για περισσότερα από 70 χρόνια, το όνομά του ήταν άρρηκτα συνδεδεμένο με την ανάπτυξη, την εξωστρέφεια και τη διεθνή παρουσία ενός ομίλου που εξελίχθηκε σε πυλώνα της εθνικής οικονομίας.
Η φιλοσοφία ζωής και διοίκησής του αποτυπώνεται ακόμη και στη λιτή αναφορά που υπάρχει για εκείνον στην επίσημη ιστοσελίδα της Βιοχάλκο. Καμία μακροσκελής βιογραφία, καμία εξιδανίκευση. Μόνο τα απολύτως απαραίτητα. Έτσι επέλεξε να πορεύεται: με ουσία και όχι με εντυπώσεις.
Γεννημένος στην Αθήνα το 1932, με άριστες σπουδές στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, εντάχθηκε από νωρίς στις οικογενειακές επιχειρήσεις, βιώνοντας από πρώτο χέρι τις δυσκολίες της μεταπολεμικής περιόδου. Το 1964, μετά τον θάνατο του πατέρα του Μιχαήλ Στασινόπουλος, ανέλαβε μαζί με τον αδελφό του Ευάγγελο την ηγεσία της Βιοχάλκο, σε μια εποχή κρίσιμων αποφάσεων.
Από τα πρώτα του βήματα, αντιλήφθηκε ότι η επιβίωση και η ανάπτυξη της ελληνικής βιομηχανίας δεν μπορούσαν να στηριχθούν μόνο στην εσωτερική αγορά. Οι διεθνείς αγορές, οι στρατηγικές συνεργασίες και η τεχνολογική υπεροχή ήταν μονόδρομος. Υπό τη δική του καθοδήγηση, η Βιοχάλκο μετασχηματίστηκε σε έναν σύγχρονο όμιλο συμμετοχών, με παραγωγική δραστηριότητα μέσω θυγατρικών εταιρειών και ισχυρό εξαγωγικό αποτύπωμα.
Με διορατικότητα και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, επένδυσε συστηματικά σε νέες τεχνολογίες, σε αυτοματισμούς, σε σύγχρονες μονάδες παραγωγής και σε ανθρώπινο δυναμικό. Για τον Νικόλαο Στασινόπουλο, η επιτυχία δεν ήταν μόνο οικονομικό μέγεθος, αλλά αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας, επαγγελματικής ηθικής και εμπιστοσύνης στους εργαζομένους.
Η διοίκηση και οι εργαζόμενοι της Viohalco μίλησαν για μια εμβληματική φυσιογνωμία που διαμόρφωσε την ταυτότητα του Ομίλου και άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη σύγχρονη ελληνική βιομηχανία. Έναν ηγέτη που δεν ακολούθησε τις συγκυρίες, αλλά τις προηγήθηκε.
Παράλληλα με την επιχειρηματική του πορεία, δεν έλειψε ποτέ η κοινωνική και πολιτιστική προσφορά. Μέσω του Κοινωφελούς Ιδρύματος «Μιχαήλ Ν. Στασινόπουλος – ΒΙΟΧΑΛΚΟ», η οικογένεια άφησε ουσιαστικό αποτύπωμα στην Τεγέα, στηρίζοντας τον πολιτισμό, την παιδεία και την τοπική κοινωνία.
Η αναγνώριση του έργου του ήρθε και θεσμικά, με σημαντικές διακρίσεις, όπως το «Αριστείο ΙΟΒΕ» και το βραβείο «Δίολκος», όχι ως επιβράβευση προσωπικής προβολής, αλλά ως επιβεβαίωση μιας διαδρομής που έθεσε τις βάσεις για τη βιομηχανία του αύριο.
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος πρόλαβε να δει τη σκυτάλη να περνά στην επόμενη γενιά, στους γιους του Μιχάλη και Γιάννη, με τον ίδιο Όμιλο να συνεχίζει τη διεθνή του πορεία, βασισμένος στις αξίες που εκείνος θεμελίωσε.
Η απώλειά του δεν αφορά μόνο έναν επιχειρηματικό όμιλο. Αφορά ένα κομμάτι της σύγχρονης οικονομικής ιστορίας της χώρας.
