Η Ευδοκία Ρουμελιώτη μίλησε για τις πιο έντονες στιγμές της ζωής της, αποκαλύπτοντας άγνωστες πτυχές και συναισθήματα που έχουν σημαδέψει την πορεία της.
Η ηθοποιός άνοιξε την καρδιά της στο «The 2Night Show» και συγκίνησε με τις αποκαλύψεις της για την απώλεια της μητέρας της, τη διαδικασία της δωρεάς οργάνων, την εμπειρία της με την υιοθεσία, αλλά και την προσωπική της ζωή.
Ο ξαφνικός χαμός της μητέρας της
Η Ευδοκία Ρουμελιώτη μίλησε ανοιχτά για τη βίαιη απώλεια της μητέρας της, η οποία έχασε τη ζωή της ξαφνικά, σε ηλικία μόλις 59 ετών.
«Κάνω ψυχοθεραπεία από τώρα για να γίνω μια καλή πεθερά. Έχω χάσει τους γονείς μου. Έχασα τη μητέρα μου ξαφνικά και πολύ βίαια – σκοτώθηκε από τη μία στιγμή στην άλλη. Από τότε λέω τι τυχερός άνθρωπος ήμουνα που της έλεγα την αγάπη μου κάθε μέρα και δεν άφησα ανοικτούς λογαριασμούς. Τίποτα δεν είναι δεδομένο, τίποτα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Δυσκολίες με τη δωρεά οργάνων
Η ηθοποιός περιέγραψε με συγκίνηση την προσπάθεια που έκανε η οικογένειά της για να πραγματοποιηθεί η δωρεά οργάνων της μητέρας της, κάτι που αποδείχτηκε πολύ πιο δύσκολο απ’ όσο φανταζόταν.
«Δεν θέλω να πω ότι μόνο στην Ελλάδα συμβαίνουν αυτά, αλλά η μητέρα μου σκοτώθηκε, ήταν δωρήτρια οργάνων και βάλαμε μέσον για να της πάρουν τα όργανα.
Βλέπεις πώς το αντιμετώπισε η πολιτεία.
Τώρα τα αρχεία είναι κάπου χαμένα.
Να βρεθεί εντατική για να της πάρουν τα όργανα.
Μας είπαν από το νοσοκομείο τώρα “πού να το ψάχνετε και έχουν χαθεί τα αρχεία και είναι δύσκολη κατάσταση”.
Λέμε, σοβαρά τώρα;
Πρέπει να το δούνε.
Από την στιγμή που ο άλλος είναι εγκεφαλικά νεκρός και είναι δωρητής, πρέπει να γίνει αμέσως.
Είναι αδιανόητο.
Εμένα η μητέρα μου έσωσε και υπάρχει μέσα σε 7 ανθρώπους και πήραν τα όργανά της και λες, ρε παιδιά, δεν έπρεπε να παρακαλέσω για αυτό, εσείς έπρεπε να μου τα κάνετε εύκολα και μέσα στον πόνο του να χάνεις τον δικό σου άνθρωπο», τόνισε η Ευδοκία Ρουμελιώτη.
Η εμπειρία με την υιοθεσία
Στη συνέχεια, η γνωστή ηθοποιός μίλησε για την εμπειρία της με την προσπάθεια υιοθεσίας ενός παιδιού, η οποία τελικά δεν ολοκληρώθηκε, αλλά άφησε ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα στην καρδιά της.
«Με αυτό το παιδί δεθήκαμε με έναν τρόπο που δεν το καταλάβαμε.
Ξέρουμε πού είναι το παιδί τώρα, αλλά δεν έχουμε επαφή.
Αν ήθελα θα είχα, αλλά δεν θα το άντεχα.
Το έχει μια κυρία.
Μαθαίνω ότι είναι καλά, αλλά δεν τον έχω δει…
Τώρα θα ήθελα ένα κορίτσι, αλλά δεν έρχεται.
Όμως είμαι αγορομάνα, γιατί κι αυτό το παιδάκι ήταν αγόρι».
Θα προσπαθούσε ξανά για υιοθεσία;
Η ίδια δεν έκρυψε πως πλέον αρχίζει να το σκέφτεται ξανά, χωρίς όμως να είναι σίγουρη αν θα είχε τη δύναμη να το επαναλάβει.
«Αν με ρωτούσες πριν από έναν χρόνο, θα σου έλεγα πως δεν υπάρχει περίπτωση.
Επειδή τώρα αυτό το πράγμα παίρνει μια θέση που πρέπει, ίσως να αρχίσω να το σκέφτομαι.
Επειδή ο Δημήτρης πέρασε δύσκολα με αυτό, δεν ξέρω αν το επιχειρούσα.
Αν ήμουν μόνη, δεν θα το συζητούσα», σημείωσε.
Η γνωριμία με τον Νικηφόρο και η πρόταση γάμου
Η Ευδοκία Ρουμελιώτη δεν παρέλειψε να μιλήσει και για τον σύζυγό της, Νικηφόρο, τον οποίο γνώρισε σε μια στιγμή που ένιωσε σιγουριά πως με εκείνον θέλει να κάνει οικογένεια.
«Ο σύζυγός μου μου έκανε πρόταση γάμου την ώρα που τρώγαμε σουβλάκια στο σπίτι μας.
Ήταν τόσο ωραίο.
Όταν γνώρισα τον Νικηφόρο είπα ότι μαζί του θα κάνω παιδί.
Επένδυσα, ήταν επένδυση ο Νικηφόρος.
Η μητέρα μου μου είπε όταν αποφάσισα να τον παντρευτώ ότι “παντρεύεστε”», αποκάλυψε με χαμόγελο.
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΒΑΝΔΗ: Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΩΡΙΣΜΟ ΜΕ ΤΟΝ ΝΤΕΜΗ – «ΟΤΑΝ ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΕΙΠΑ…»
Η Δέσποινα Βανδή σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και το περιοδικό “Down Town”, μίλησε για τα παιδιά της και τον Βασίλη Μπισμπίκη, ενώ αποκάλυψε πως τα τελευταία δύο χρόνια κάνει ψυχοθεραπεία.
Πώς φτάνεις να πεις μια μέρα «η ζωή είναι αλλιώς»;
Όταν αποφασίζεις να πρωταγωνιστήσεις σε αυτήν. Τώρα μπορεί να σου γεννιέται η εύλογη ερώτηση: «Μα δεν πρωταγωνιστούσες στη ζωή σου όλα αυτά χρόνια;» Όταν κάνεις παιδιά όλα αλλάζουν. Αφήνεις τον εαυτό σου πιο πίσω, μπορεί να κάνεις πράγματα τα οποία δεν σε ευχαριστούν απόλυτα, αλλά ευχαριστούν τον υπόλοιπο κόσμο και από εκεί που ζούσες εκατό τοις εκατό για τον εαυτό σου, καταλήγεις να ζεις πενήντα τοις εκατό, μετά τριάντα, δέκα… και μια μέρα χάνεσαι, χωρίς να το καταλάβεις. Άλλαξα, ρε παιδί μου, όχι μια μέρα ξαφνικά, αλλά αποφάσισα να κάνω ευτυχισμένο τον εαυτό μου, να δώσω σημασία σε μένα.
Εσύ το καταλάβαινες ότι δεν είσαι ευτυχισμένη;
Δεν το καταλαβαίνεις. Ασφαλώς καταλαβαίνεις ότι δεν είσαι καλά, αλλά είναι τόσο πολλά αυτά που τρέχουν γύρω σου, που επί της ουσίας αποσυντονίζεσαι και το μόνο που κάνεις είναι να κοιτάζεις πώς θα βγει η καθημερινότητα και χάνεις τη μεγάλη εικόνα. Χάνεις τη μεγάλη, ουσιαστική εικόνα του ότι εσύ τελικά δεν είσαι χαρούμενος μέσα σε όλο αυτό. Οπότε, για να μιλήσω για μένα, η αλλαγή δεν έγινε ξαφνικά, αλλά όταν προέκυψε είδα τη διαφορά. Με τι έχει να κάνει η χαρά; Διότι σίγουρα δεν έχει να κάνει ούτε με τα χρήματα ούτε με την εμφάνιση.
Προτεραιότητα της Δέσποινας Βανδή ήταν τα παιδιά της
Είχες αφήσει τον εαυτό σου;
Εντελώς. Για μένα προτεραιότητα ήταν τα παιδιά. Μην ξεχνάς ότι η Μελίνα πάει 19 και από την ώρα που ήρθε στον κόσμο εγώ με άφησα. Μετά γεννήθηκε ο Γιώργος. Εγώ το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να είναι καλά τα παιδιά. Όλος ο κόσμος μου ήταν αυτά. Δεν έδινα καμία σημασία στον εαυτό μου.
Προτεινόμενο Άρθρο
Κίνα: Συνετρίβη μικρό αεροσκάφος – Δύο τραυματίες
Δεν γίνονται και τα δύο μαζί;
Φυσικά και γίνονται. Νάνσυ, δεν το καταλαβαίνεις και δεν το καταλαβαίνεις επειδή οι άνθρωποι σταδιακά μέσα στον χρόνο αλλάζουν. Δεν αλλάζουν σε μια στιγμή. Και κάνεις υπομονή πιστεύοντας ότι τα πράγματα θα αλλάξουν, ότι θα γίνουν καλύτερα. Αλλά αυτά δεν αλλάζουν κι εσύ συνεχίζεις να κάνεις υπομονή. Εγώ από υπομονή μπορεί να σκάσω γάιδαρο, αλλά δεν είναι και τόσο μεγάλο προτέρημα αυτό τελικά.
Αν τα παιδιά σου ήταν μικρά ακόμα θα ήμασταν εδώ και θα λέγαμε αυτά;
Δεν το ξέρω. Νάνσυ, σε μένα τα πράγματα γίνανε πάρα πολύ απλά. Τα είδα όλα μπροστά μου στην κανονικότητά τους επειδή ερωτεύτηκα. Δεν ξέρω αν θα τα έβλεπα τόσο ξεκάθαρα πριν. Προκειμένου να δικαιολογήσουμε πράγματα που δεν μας αρέσουν στη ζωή μας, βρίσκουμε δεκάδες λόγους και αιτίες και η δύναμη της συνήθειας και όλο αυτό το πράγμα που ξέρεις. Δεν είναι εύκολο να βγεις έξω από το πλαίσιο μέσα στο οποίο έχεις μάθει να λειτουργείς.
Δεν φοβήθηκες την ώρα που ένιωσες ότι ερωτεύεσαι;
Εγώ ερωτεύτηκα και θεώρησα τίμιο απέναντι στον εαυτό μου, στα παιδιά μου και στον άνθρωπο που είχα δίπλα μου τέλος πάντων όλα αυτά τα χρόνια να χωρίσω, δεν σήκωνε δεύτερη κουβέντα.
Δεν το φοβήθηκες το συναίσθημα που ερχόταν; Σε ξεβόλευε, σου άλλαζε τη ζωή.
Οι άνθρωποι αλλάζουν, οπότε μοιραία και οι σχέσεις. Όταν ζεις παθητικά είναι σίγουρο ότι θα βρεθείς σε ψυχολογικά αδιέξοδα. Το συναίσθημα με αφύπνισε και κατάλαβα πως είχε έρθει πια η ώρα για αλλαγή.
Μου κάνει εντύπωση που –παρά τους κανόνες, τα στερεότυπα κι όλα αυτά που έχεις μέσα στο κεφάλι σου επειδή έτσι μεγάλωσες– αποφάσισες να το ζήσεις.
Κοίταξε, δεν έγινε έτσι ξαφνικά. Δεν πάρθηκε αυτή απόφαση μέσα σε μία μέρα. Είχα κι εγώ τις αγωνίες και τις αντιστάσεις μου, αλλά έβλεπα ότι αυτό το πράγμα έρχεται με φορά πάνω μου. Δεν μπορούσα να το παλέψω ούτε να αντισταθώ, οπότε έπρεπε να πάρω μια απόφαση. Ή να το ζήσω ή να το αφήσω. Δεν ήθελα να το αφήσω.
Είναι τελικά τύχη που ζεις όλο αυτό; Κάτι σαν να σώζεσαι την τελευταία στιγμή που πας να φύγεις στον γκρεμό;
Ναι, τύχη είναι. Νομίζω ότι είναι κάποιος από εκεί πάνω ψηλά που ήθελε να συμβεί αυτό το πράγμα σε μένα. Είναι ο Θεός, είναι το σύμπαν, οι άγγελοι; Δεν ξέρω.
Η Δέσποινα Βανδή κάνει ψυχοθεραπεία την τελευταία δεκαετία
Αναθεώρησες κι άλλα πράγματα; Εννοώ και στη δουλειά;
Καταρχάς, κάνω ψυχοθεραπεία σχεδόν δύο χρόνια τώρα και με έχει βοηθήσει πάρα πολύ. Θεωρούσα ότι το να διαβάζεις βιβλία και να έχεις καλούς φίλους είναι αρκετό για να εξελιχθείς, να μοιραστείς και να προβληματιστείς. Όχι όμως. Με την ψυχοθεραπεία βλέπεις πράγματα που ούτε είχες σκεφτεί ποτέ ούτε είχες έρθει αντιμέτωπος με αυτά. Είναι πολύ πιο εύκολο να χώνεις πράγματα κάτω από το χαλάκι και να προχωράς ξανά. Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη κλπ.
Τώρα είσαι ευχαριστημένη;
Ναι, φυσικά, είμαι χαρούμενη με τις επιλογές μου. Γιατί πια αποφασίζω μόνη μου.
Είσαι μόνη σου ποτέ μέσα στη μέρα;
Φυσικά. Τώρα έφυγε η Μελίνα και όταν ο Γιώργος είναι σχολείο και ο Βασίλης έχει γύρισμα είμαι μόνη μου. Όμως όταν έχουμε λίγο ελεύθερο χρόνο με τον Βασίλη θέλουμε να κάνουμε κάτι μαζί. Να περάσουμε στιγμές μαζί.
Πώς είναι αυτό;
Είναι πάρα πολύ όμορφο και είναι πρωτόγνωρο. Είναι σαν να είμαστε σε πενταήμερη. Μόλις βρούμε ένα κενό διήμερο –σπάνια βέβαια– θέλουμε να πάμε εκδρομή! Ή να πάμε να φάμε κάπου, να πάμε σε ένα ταβερνάκι, να κάνουμε μια βόλτα.
Με τον Βασίλη ήσασταν έτσι από την πρώτη στιγμή που βρεθήκατε;
Ναι. Ήταν κάτι που υπήρχε. Ένας ηλεκτρισμός. Υπήρχε όλη αυτή η ζεστασιά στην ψυχή. Από το να κοιτάς τον άλλον μέχρι να επικοινωνείτε. Δεν καταλαβαίναμε ακριβώς τι συμβαίνει, αλλά νιώθαμε ότι κάτι συμβαίνει. Εγώ δηλαδή δεν το ήξερα. Εκείνος, από την άλλη, έλεγε ότι ήταν σίγουρος. Εγώ σκεφτόμουν ότι μπορεί όσο τον γνώριζα καλύτερα να χανόταν ο ενθουσιασμός και ο θαυμασμός. Αλλά δεν συνέβη αυτό το πράγμα και αυτό που ένιωθα όλο και δυνάμωνε.
Την οικειότητα την αισθάνθηκες γρήγορα;
Από την πρώτη στιγμή. Νομίζω ότι αυτό που μας ένωσε τόσο δυνατά με τον Βασίλη ήταν η αλήθεια μας. Στην αρχή κάναμε παρέα. Δεν γίναμε αμέσως ζευγάρι, πέρασε ένα αρκετά μεγάλο διάστημα. Και σε αυτή την παρέα που κάναμε αισθανόμασταν ότι κουμπώνουμε ολοένα και περισσότερο. Είναι πολλά τα κοινά μας.
Δεν ωραιοποιήσατε τον εαυτό σας για να αρέσετε ο ένας στον άλλον;
Δεν χρειάστηκε, δεν θέλαμε κιόλας. Η αλήθεια ήταν αυτή που μας έφερε ακόμη πιο κοντά. Μια γυμνή αλήθεια που δεν είχε κανένα καλλωπισμό.
Δεν σκέφτηκες μήπως δεν πρέπει να του φορτώσεις τα δικά σου θέματα;
Δεν με ενδιέφερε καθόλου να σκεφτώ τίποτα τέτοιο και ούτε και εκείνον. Η αλήθεια είναι αυτή που μας έφερε κοντά και η τύχη.
Δεν ήσουν μια γυναίκα που έψαχνε.
Όχι, όχι. Όταν τον είδα είπα «Χριστέ μου, πόσο όμορφος άντρας είναι αυτός!» και μέχρι εκεί. Αλλά στην επικοινωνία μας άρχισα να νιώθω ότι είναι κάτι άλλο.
Ο κόσμος σε νοιάζει; αυτό το «τι θα πει ο κόσμος»;
Όχι, Νάνσυ, όχι.
Εσύ όταν ακούς ένα τραγούδι σου εκείνης της περιόδου σκέφτεσαι και το τι συνέβαινε στη ζωή σου παράλληλα;
Ναι, κάποιες φορές ακούω και τι συνέβαινε στη ζωή μου εκείνη την περίοδο.
Κρυβόσουν;
Αν έκρυβα τη θλίψη μου με ρωτάς; Ναι. Κάπως αλλιώς θα σου το θέσω τώρα, όπως μου έρχεται: Δεν είναι ότι έκρυβα τη θλίψη μου, είναι ότι γέμιζα τη ζωή μου παίρνοντας χαρά από τη δουλειά μου, τα παιδιά μου, τους φίλους μου.
Τώρα;
Τώρα νιώθω γεμάτη, νιώθω πλήρης.
- Κίνα: Συνετρίβη μικρό αεροσκάφος – Δύο τραυματίες
- ΓΝΩΣΤΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΣΕ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ – ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΘΡΗΝΟΣ
- ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΕΙΣΜΟ ΣΤΗ ΜΕΘΩΝΗ- ΤΙ ΕΙΠΕ ΓΙΑ ΤΑ 5 ΡΙΧΤΕΡ
- Αποκάλυψη για τον 65χρονο Ιταλό στο Αίγιο: Εκτός φυλακής ο δράστης; – Τι ετοιμάζεται να ζητήσει απο τις αρχές [βίντεο]
