«Ερωτεύτηκα τον πεθερό μου και θέλω να πάρω διαζύγιο από τον γιο του»
Η Ζωή εδώ και μία τριετία έχει κάνει γάμο από έρωτα με τον Ορέστη. Είναι παντρεμένοι και όπως η ίδια λέει, η σχέση με τον σύζυγό της είναι εξαιρετική αφού την αγαπάει και της συμπεριφέρεται με τρυφερότητα.
Ο Ορέστης είναι από καλή και ευκατάστατη οικογένεια. Η μητέρα του βέβαια δε ζει αλλά ο πατέρας του είναι ένας πολύ δυναμικός και επιτυχημένος άντρας. Από την πρώτη στιγμή που τον γνώρισα, πριν παντρευτούμε με τον Ορέστη με γοήτευσε!
Είναι ένας ώριμος και γοητευτικός άντρας αλλά πέρα από την εξωτερική του εμφάνιση με γοήτευσε το μυαλό του, ο τρόπος που σκέφτεται! Μου αρέσει ο τρόπος που μιλάει και φέρεται!
Ο πεθερός μου μας έχει παραχωρήσει μια μεζονέτα στα βόρεια προάστια για να μένουμε με τον Ορέστη και εκείνος μένει αρκετά κοντά μας.
Το τελευταίο διάστημα δεν πηγαίνει στο γραφείο γιατί αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα υγείας και χρειάζεται ξεκούραση. Ευτυχώς δεν είναι κάτι σοβαρό.
Το πρόβλημα υγείας του πεθερού μου είχε ως αποτέλεσμα να αναλάβει ο Ορέστης όλες τις ευθύνες του γραφείου και να δουλεύει πολλές ώρες την ημέρα.
Εγώ δεν εργάζομαι και έτσι αποφάσισα να περνάω τη μέρα μου μαζί με τον πεθερό μου.
Ζωή: «Όταν με φιλάει ο άντρας μου, σκέφτομαι τον πεθερό μου»
Πηγαίνω καθημερινά στο σπίτι του και περνάμε τη μέρα μαζί. Μιλάμε, γελάμε και απολαμβάνουμε ο ένας τη συντροφιά του άλλου.
Όμως η καθημερινή επαφή μας έφερε πολύ κοντά με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα ερωτικό ενδιαφέρον ανάμεσα μας!
Ένα αμοιβαίο ερωτικό πάθος που δεν μπορεί κανένας από του δυο μας να ελέγξει. Είμαστε τρελά ερωτευμένοι!
Advertisement
Κάθε βράδυ κοιμάμαι με τον Ορέστη και σκέφτομαι τον πατέρα του. Με φιλάει και σκέφτομαι τα φιλιά του πεθερού μου.
Δεν θέλουμε να αποκαλύψουμε την αλήθεια ακόμα στον Ορέστη γιατί θα πληγωθεί και θα μας μισήσει και τους δυο, οπότε ζούμε αυτό το πάθος στα κρυφά.
Ο έρωτας μας όμως μέρα με τη μέρα γίνεται πιο δυνατός και ανεξέλεγκτος!
Δεν αντέχω να είμαι παντρεμένη με τον Ορέστη και να θέλω τον πεθερό μου. Όμως πως να του πω ότι θέλω να χωρίσουμε γιατί είμαι ερωτευμένη με τον πατέρα του;
Θέλω τι βοήθεια σας! Τι μου προτείνετε να κάνω;
7 φράσεις και συγκεκριμένα πράγματα που κάνει ένας άντρας μόνο όταν αγαπάει πραγματικά μια γυναίκα
Αν βρίσκεσαι σε μια σχέση και ο σύντροφός σου σε αγαπάει αληθινά και ειλικρινά, επιθυμεί να είσαι συνεχώς δίπλα του, συμμετέχοντας τόσο στην καθημερινότητά του όσο και στη ζωή του. Έτσι, θα καταβάλει κάθε προσπάθεια για να μην σε πληγώσει ποτέ.
Η ευτυχία σου είναι η κύρια προτεραιότητά του, και θα βρίσκει διαρκώς τρόπους να σε δει χαρούμενη και να διασφαλίσει ότι περνάτε ευχάριστα και χαρούμενα.Δες παρακάτω πώς θα εκφράσει την αγάπη του:
1. Αν και αντιμετωπίζει ένα πολύπλοκο πρόγραμμα, γεμάτο με deadlines και υποχρεώσεις, πάντα θα βρει χρόνο για να είναι κοντά σου.
Ίσως αυτός ο χρόνος δεν είναι πάντα πολύς, αλλά θα είναι ποιοτικός και προσεγμένος, αφιερωμένος αποκλειστικά σε εσένα.
2. Ποτέ δεν θα νιώθεις ανασφαλής στην παρουσία του, ούτε θα αμφιβάλλεις για τα λόγια του, ελέγχοντας αν είναι αληθινά ή όχι, και δεν θα αναλώνεσαι σε ανησυχίες και δεύτερες σκέψεις.
Δεν θα περνάς τον χρόνο σου σκεπτόμενη αν προβληματίζεται ή αν συνδέεται με άλλους. Αν κάνει κάποιο τηλεφώνημα που διαρκεί λίγο περισσότερο, θα ξέρεις ότι είναι απλώς με ένα φίλο του και όχι κάτι περισσότερο.
3. Δεν υπάρχει ενδεχόμενο να ανακαλέσει τις υποσχέσεις του ή να αλλάξει γνώμη ξαφνικά.
Ο λόγος του είναι πάντα αξιόπιστος και θα γνωρίζεις ότι κάθε υπόσχεση που κάνει είναι αληθινή και όχι απλά για να αποφύγει ένα ζήτημα ή να σε ηρεμήσει – για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια μιας διαμάχης. Και αν κάποιος διαφωνητικός διάλογος προκύψει, θα επιλυθεί γρήγορα και χωρίς πολλά λόγια.
4. Θα αισθάνεται υπερήφανος και ευτυχισμένος για τη σχέση που έχει μαζί σου και θα βρίσκει πάντα τρόπο να σε συμπεριλαμβάνει σε κοινές εξόδους με φίλους και μέλη της οικογένειάς του.
Επίσης, αυτός που εκδηλώνει το ενδιαφέρον του σε εσένα δεν σε βλέπει ως κάτι προσωρινό, αλλά ως ένα σημαντικό και διαρκές μέρος της ζωής του.
5. Θα είναι πάντα υποστηρικτικός και θα υποστηρίζει τα όνειρά, τους στόχους, τις επιθυμίες και τις φιλοδοξίες σου, χωρίς να νιώθει ανταγωνισμό.
Επιπλέον, θα αναζητά τη γνώμη σου και θα εκτιμά τις συμβουλές σου τόσο σε σημαντικά όσο και σε ασήμαντα θέματα.
6. Θα είναι πάντα εκεί για να σε στηρίξει και να σε παρηγορήσει όταν το χρειάζεσαι, δίνοντάς σου την υποστήριξη και την κατανόηση που χρειάζεσαι για να αντιμετωπίσεις δυσκολίες.
7. Αν και θα χρειάζεται τον δικό του χώρο και χρόνο, αυτό δεν πρέπει να σε ανησυχεί, αλλά να το αντιλαμβάνεσαι ως έναν υγιή και απαραίτητο παράγοντα για τη σχέση σας.
Έλουσα κρυφά τον παράλυτο πεθερό μου πίσω από την πλάτη του άντρα μου… και όταν ανακάλυψα ένα σημάδι στο σώμα του, γονάτισα καθώς αποκαλύφθηκε το μυστικό του παρελθόντος μου
Η Λυδία Παπαδοπούλου ήταν μια στοργική και αφοσιωμένη σύζυγος του Δημήτρη Παπαδόπουλου. Ζούσαν μαζί σε ένα όμορφο σπίτι στα βόρεια προάστια της Αθήνας, μαζί με τον πατέρα του, τον κύριο Ραφαήλ Παπαδόπουλο, έναν ηλικιωμένο άντρα που είχε υποστεί σοβαρό εγκεφαλικό και είχε μείνει πλήρως παράλυτος.
Δεν μπορούσε να μιλήσει.
Μπορούσε μόνο να κοιτάζει… και να αναπνέει.
Πριν παντρευτούν, ο Δημήτρης της είχε μιλήσει ξεκάθαρα.
— Λυδία… σε αγαπώ όσο τίποτα άλλο. Αλλά πρέπει να μου υποσχεθείς ένα πράγμα.
— Ποτέ μην μπαίνεις στο δωμάτιο του πατέρα μου όταν δεν είμαι σπίτι.
— Ποτέ μην προσπαθήσεις να τον πλύνεις ή να τον αλλάξεις. Γι’ αυτό υπάρχει η ιδιωτική νοσηλεύτρια.— Τον πληγώνει να τον βλέπουν ευάλωτο.
— Μα είμαι η νύφη του… θέλω να βοηθήσω…
— Όχι, απάντησε ο Δημήτρης αυστηρά. Σεβάσου τον. Αν σπάσεις αυτή την υπόσχεση… η οικογένειά μας μπορεί να διαλυθεί.Από αγάπη, η Λυδία υπάκουσε.
Για δύο ολόκληρα χρόνια δεν πέρασε ποτέ εκείνη την πόρτα.
Η Ελένη, η έμπιστη ιδιωτική νοσηλεύτρια, φρόντιζε καθημερινά τον κύριο Ραφαήλ.
Μέχρι που μια μέρα, ο Δημήτρης χρειάστηκε να φύγει εκτός Αθηνών για ένα επαγγελματικό ταξίδι στη Θεσσαλονίκη, διάρκειας τριών ημερών.
Τη δεύτερη μέρα, η Λυδία έλαβε μήνυμα:
«Κυρία Λυδία, λυπάμαι πολύ… είχα τροχαίο ατύχημα και βρίσκομαι στο νοσοκομείο. Δεν θα μπορέσω να έρθω σήμερα ούτε αύριο να φροντίσω τον κύριο Ραφαήλ.»
Η καρδιά της πάγωσε.
Έτρεξε στο δωμάτιο του πεθερού της.Όταν άνοιξε την πόρτα, η μυρωδιά την χτύπησε αμέσως.
Ο κύριος Ραφαήλ ήταν βρώμικος, άβολα ξαπλωμένος και εμφανώς ταλαιπωρημένος.
Τα μάτια του την κοιτούσαν απελπισμένα, ζητώντας βοήθεια.
— Θεέ μου… ψιθύρισε η Λυδία με δάκρυα. Δεν μπορώ να τον αφήσω έτσι…
Ήξερε ότι ο Δημήτρης θα θύμωνε.
Όμως άκουσε την καρδιά της.
Ετοίμασε ζεστό νερό.
Καθαρές πετσέτες.
Καθαρά ρούχα.
Πλησίασε απαλά.
— Μην ανησυχείτε, κύριε Ραφαήλ… είμαι εδώ. Κανείς δεν πρέπει να περνά κάτι τέτοιο μόνος του.
Με τρεμάμενα χέρια άρχισε να τον πλένει.
Με σεβασμό.
Με τρυφερότητα.
Όταν όμως χρειάστηκε να του βγάλει το πουκάμισο για να καθαρίσει την πλάτη του…
Η Λυδία πάγωσε.
Ο κόσμος γύρω της σώπασε.
Γιατί στον ώμο του κυρίου Ραφαήλ…
ανάμεσα στις βαθιές ουλές…
υπήρχε κάτι που δεν θα ξεχνούσε ποτέ.
Προτεινόμενο Άρθρο
Νέο Pass 250€ για σούπερ μάρκετ – Ποιοι το παίρνουν αυτόματα
Ένα τατουάζ.
Ένας αετός που κρατούσε ένα τριαντάφυλλο.
Το σώμα της άρχισε να τρέμει.
Γιατί αυτό το τατουάζ ήταν χαραγμένο στη μνήμη της από τότε που ήταν επτά χρονών.
ΑΝΑΔΡΟΜΗ – 20 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ
Το παιδικό ίδρυμα στον Πειραιά όπου ζούσε η μικρή Λυδία είχε πάρει φωτιά.
Φωνές.
Καπνός.
Φλόγες παντού.
Η Λυδία ήταν παγιδευμένη.
— Βοήθεια! Σας παρακαλώ!
Ξαφνικά, ένας άντρας όρμησε μέσα από τις φλόγες.
Δεν τον γνώριζε.
Την τύλιξε με μια βρεγμένη κουβέρτα και την κράτησε σφιχτά.
— Μην αφήσεις! Κράτα γερά! φώναξε.
Η Λυδία ένιωσε τη φωτιά να καίει την πλάτη του…
γιατί εκείνος απορροφούσε όλο τον πόνο για να τη σώσει.
Πριν χάσει τις αισθήσεις της, είδε στον ώμο του το τατουάζ:
έναν αετό με ένα τριαντάφυλλο.
Όταν ξύπνησε στο Νοσοκομείο Παίδων, της είπαν ότι ένας άγνωστος άντρας την έσωσε και έφυγε χωρίς να δώσει το όνομά του.
Δεν τον ξαναείδε ποτέ.
Η Λυδία επέστρεψε στο παρόν.
Με τρεμάμενα χέρια άγγιξε τις ουλές του κυρίου Ραφαήλ.
— Ήσασταν εσείς…; ψιθύρισε κλαίγοντας. Εσείς με σώσατε τότε;
Δάκρυα κύλησαν από τα μάτια του ηλικιωμένου άντρα.
Και με μεγάλη προσπάθεια, έκλεισε τα μάτια του — σημάδι «ναι».
Εκείνη τη στιγμή, χτύπησε το τηλέφωνο.
Ήταν ο Δημήτρης.
— Είναι καλά ο πατέρας μου; ρώτησε ανήσυχος.
— Δημήτρη… έκλαψε η Λυδία. Γιατί δεν μου το είπες ποτέ;
Ο πατέρας σου είναι ο άνθρωπος που μου έσωσε τη ζωή όταν ήμουν παιδί!
Σιωπή στην άλλη άκρη.
— Μπήκες στο δωμάτιό του… ψιθύρισε.
— Είδα τις ουλές. Είδα το τατουάζ. Γιατί το έκρυψες;
Ο Δημήτρης αναστέναξε βαθιά.
— Ήταν η επιθυμία του πατέρα μου…
— Όταν σε γνώρισε, σε αναγνώρισε αμέσως. Αλλά μου ζήτησε να μη σου πω ποτέ τίποτα.
— Μου είπε:
«Δεν θέλω να μείνει μαζί μας από ευγνωμοσύνη. Θέλω να με διαλέξει από αγάπη — όχι από χρέος.»
Η Λυδία κατέρρευσε στο πάτωμα.
— Γι’ αυτό δεν ήθελε να τον δεις ποτέ έτσι…
— Ήθελε να είσαι ελεύθερη από το παρελθόν σου.
Η Λυδία έκλεισε το τηλέφωνο.
Γονάτισε δίπλα στο κρεβάτι και αγκάλιασε απαλά τον κύριο Ραφαήλ.
— Σε ευχαριστώ που μου χάρισες μια δεύτερη ζωή…
— Όχι από υποχρέωση… αλλά από αγάπη.
Για πρώτη φορά μετά το εγκεφαλικό, ο κύριος Ραφαήλ χαμογέλασε γαλήνια.
Όταν ο Δημήτρης επέστρεψε στην Αθήνα, βρήκε τη Λυδία καθισμένη δίπλα στον πατέρα του, να του διαβάζει με χαμηλή, ήρεμη φωνή.
Το δωμάτιο ήταν καθαρό.
Η ατμόσφαιρα… γεμάτη γαλήνη.
Από εκείνη τη μέρα, η αλήθεια δεν διέλυσε την οικογένεια.
Την έκανε πιο δυνατή.
Και η Λυδία φρόντισε τον κύριο Ραφαήλ μέχρι την τελευταία του μέρα…
όχι από υποχρέωση…
αλλά ως φόρο τιμής στον άνθρωπο που κάποτε ρίσκαρε τη ζωή του μέσα στις φλόγες για να τη σώσει.
- Νέο Pass 250€ για σούπερ μάρκετ – Ποιοι το παίρνουν αυτόματα
- Πλάνταξε on air η Παγιατάκη με τον θάνατο του Μαρίνου: «Μου έκανε πρόταση γάμου και χώρισα»
- 250 ζεστά στο χέρι για ψώνια στο σούπερ μάρκετ: Μάθε αν δικαιούσαι τη νέα επιδότηση που “μυρίζει” πόλεμο
- ΣΟΚ – ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΔΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΗΣ ΧΡΗΣΤΙΔΟΥ!
