ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Νοσοκόμα αποκαλύπτει την κίνηση που κάνουν οι ασθενείς όταν πλησιάζουν στο θάνατο

Οι νοσηλευτές και οι φροντιστές είναι συνήθως οι άνθρωποι που παρακολουθούν περισσότερο τους ασθενείς σε τελικό στάδιο στις τελευταίες τους ημέρες. Επομένως…

Οι νοσηλευτές και οι φροντιστές είναι συνήθως οι άνθρωποι που παρακολουθούν περισσότερο τους ασθενείς σε τελικό στάδιο στις τελευταίες τους ημέρες.

Νοσοκόμα αποκαλύπτει την κίνηση που κάνουν οι ασθενείς

Επομένως, έχουν παρατηρήσει πολλές φορές τα ενδεικτικά σημάδια ότι ένας ασθενής σύντομα θα πεθάνει.

Σε μια προσπάθεια να γνωστοποιήσουν αυτά τα σημάδια, οι νοσηλευτές έχουν αρχίσει να μοιράζονται τις συμβουλές τους σε ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης.

Σε αυτό το άρθρο, θα εξερευνήσουμε αυτήν την ξαφνική αύξηση ενέργειας και θα μάθουμε γιατί συμβαίνει σε ασθενείς σε τελικό στάδιο.

Το ενδιαφέρον μιας νοσηλεύτριας για την αύξηση ενέργειας στο τέλος της ζωής
Η νοσοκόμα Ρούμπι Γκράμλο εργάζεται για το Hospice of the Red River Valley στις Ηνωμένες Πολιτείες. Πρόσφατα μοιράστηκε τις εμπειρίες της με ασθενείς στις τελευταίες τους ημέρες στο μπλογκ του hospice. Εκεί έγραψε τη σημασία του να είσαι με αγαπημένα πρόσωπα στις τελευταίες τους ημέρες, καθώς και ορισμένα ενδεικτικά σημάδια ότι ο χρόνος τους μπορεί να πλησιάζει στο τέλος του.

Αν και μπορεί να είναι πολλά τα σαφή σημάδια για τον επικείμενο θάνατο,υπάρχει ένα που συχνά παραπλανά τους ανθρώπους ώστε να πιστεύουν ότι ο ασθενής στην πραγματικότητα αναρρώνει. Φαίνεται να είναι ξανά ο παλιός του εαυτός, κάτι που συνήθως δημιουργεί ψεύτικες ελπίδες στα μέλη της οικογένειας, ενώ λίγο αργότερα ο ασθενής αρρωσταίνει σοβαρά. Αυτή η απροσδόκητη αύξηση ενέργειας είναι σύντομη, συνήθως διαρκεί από μερικά λεπτά έως αρκετές ώρες και συμβαίνει μία ή δύο ημέρες πριν τελικά φύγουν.

Βιώνουν όλοι μια αύξηση ενέργειας στο τέλος της ζωής τους;
Καθώς τα άτομα φτάνουν στις τελευταίες τους ημέρες, το σώμα τους αρχίζει να καταπέφτει. Κοιμούνται πιο συχνά, μιλάνε λιγότερο και τρώνε λιγότερο φαγητό και υγρά. Ωστόσο, 4 στους δέκα ανθρώπους βιώνουν μια απροσδόκητη αύξηση ενέργειας λίγες ημέρες πριν πεθάνουν.

Περισσότερα σημάδια μιας αύξησης ενέργειας στο τέλος της ζωής
Οι νοσηλευτές έχουν παρατηρήσει ότι τα άτομα που βιώνουν μια αύξηση ενέργειας στο τέλος της ζωής τους συχνά ξαφνικά ανασηκώνονται στα κρεβάτια τους. Μπορεί να μιλούν καθαρά για μεγάλα χρονικά διαστήματα, να σκέφτονται καλά και να επικοινωνούν καλά. Ωστόσο, αυτά τα σημάδια δεν είναι πάντα θετικά. Μερικές φορές μπορεί να δείχνουν ταραγμένοι ή να μιλάνε παράλογα.

Οι Αιτίες της Τελικής Διαύγειας
Η διαύγεια στο τέλος της ζωής δεν είναι καλά αναγνωρισμένη και οι ειδικοί εξακολουθούν να μην είναι σίγουροι ποιοι νευρολογικοί μηχανισμοί συνδέονται με αυτό το ιατρικό φαινόμενο. Εκτός από άτομα που έχουν διαγνωστεί με άνοια, τελική διαύγεια έχει παρατηρηθεί και σε άτομα που έχουν διαγνωστεί με παθήσεις όπως εγκεφαλικά επεισόδια, σχιζοφρένεια και όγκους στον εγκέφαλο.

Πόσο Διαρκεί η Ξαφνική Ενέργεια στο Τέλος της Ζωής;
Σύμφωνα με μια μελέτη, περίπου το 90% των ασθενών με σοβαρή άνοια που έχουν τελική διαύγεια συνήθως πεθαίνουν εντός 7 ημερών. Επιπλέον, το 41% ​​αυτών πέθαναν εντός 1 έως 2 ημερών και το 15% αυτών που μελετήθηκαν πέθαναν εντός δύο ωρών από την εμφάνιση της διαύγειας. Αυτό θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει τα αγαπημένα τους πρόσωπα να αρχίσουν να προετοιμάζονται συναισθηματικά για τον επικείμενο θάνατό τους.

Το Συμπέρασμα για την Ξαφνική Ενέργεια στο Τέλος της Ζωής
Το να βλέπεις ένα άτομο που αγαπάς να γίνεται πιο αδύναμο κάθε μέρα είναι εξαιρετικά δύσκολο. Επομένως, οποιοδήποτε σημάδι φαινομενικής ανάρρωσης συνήθως αντιμετωπίζεται με μια αίσθηση ανακούφισης. Όμως, τα σημάδια που φαίνονται θετικά είναι μερικές φορές ενδείξεις ότι το άτομο μπορεί να βρίσκεται στις τελευταίες του στιγμές. Ωστόσο, συχνά, αυτό είναι απλώς ένα σημάδι ότι σύντομα θα πεθάνουν και μια ευκαιρία να περάσουν μια τελευταία στιγμή με αυτό το άτομο.

Πέθανε αργά το βράδυ πολύ γνωστή ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου

Ντία Αβδή: Μια διακριτική παρουσία από τη χρυσή εποχή του ελληνικού θεάματος
Υπάρχουν καλλιτέχνες που το όνομά τους γράφτηκε με μεγάλα γράμματα στις μαρκίζες και άλλοι που, χωρίς να αποκτήσουν την ίδια δημοσιότητα, άφησαν το δικό τους αποτύπωμα σε μια ολόκληρη εποχή. Σε αυτή τη δεύτερη κατηγορία ανήκει η Ντία Αβδή, μια ηθοποιός που πέρασε από το θέατρο, την επιθεώρηση, το ραδιόφωνο και τον ελληνικό κινηματογράφο, συμμετέχοντας σε παραγωγές δίπλα σε μερικούς από τους πιο αναγνωρίσιμους πρωταγωνιστές της εποχής.

Από την Αμαλιάδα στον κόσμο του θεάματος
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα βιογραφικά στοιχεία, η Ντία Αβδή γεννήθηκε το 1939 στην Αμαλιάδα, ενώ ως πραγματικό της όνομα αναφέρεται το Αδαμαντία Μανωλοπούλου.

Η καλλιτεχνική της διαδρομή συνδέθηκε ιδιαίτερα με το μουσικό θέατρο και την επιθεώρηση, ένα από τα δημοφιλέστερα είδη ψυχαγωγίας της μεταπολεμικής Ελλάδας. Ήταν μια εποχή κατά την οποία οι ηθοποιοί συχνά δεν περιορίζονταν σε ένα μόνο μέσο: το ίδιο πρόσωπο μπορούσε να εμφανίζεται στη θεατρική σκηνή, στον κινηματογράφο και στο ραδιόφωνο.

Η Ντία Αβδή φαίνεται πως ακολούθησε ακριβώς αυτή την πολυσχιδή διαδρομή.

Στις θεατρικές σκηνές της Αθήνας
Ήδη στις αρχές της δεκαετίας του 1960 συναντάμε το όνομά της σε θεατρικές παραγωγές.

Το 1963 συμμετείχε στην επιθεώρηση Ντόλτσε Βίτα στην Αθήνα, σε έναν θίασο όπου βρίσκονταν σημαντικά ονόματα του ελληνικού θεάματος, όπως οι Άννα και Μαρία Καλουτά, Ορέστης Μακρής, Σταύρος Παράβας και Δέσποινα Στυλιανοπούλου.

Δύο χρόνια αργότερα, το 1965, εμφανίζεται στο έργο Άνδρα θέλω, τώρα τόνε θέλω, με τον θίασο της Μάρως Κοντού, του Γιώργου Κωνσταντίνου και του Νίκου Ρίζου, ερμηνεύοντας τον ρόλο της Τασίας.

Οι συμμετοχές αυτές έχουν ιδιαίτερη αξία για την κατανόηση της πορείας της. Η Ντία Αβδή δεν ήταν απλώς ένα πρόσωπο που εμφανίστηκε περιστασιακά μπροστά στην κινηματογραφική κάμερα. Είχε ενεργή παρουσία στον επαγγελματικό θεατρικό χώρο μιας περιόδου εξαιρετικά πλούσιας για το ελληνικό θέαμα.

Η Ντία Αβδή στον ελληνικό κινηματογράφο
Η δεκαετία του 1960 ήταν παράλληλα η μεγάλη εποχή του εμπορικού ελληνικού κινηματογράφου. Οι κινηματογραφικές αίθουσες γέμιζαν, οι εταιρείες παραγωγής δημιουργούσαν δεκάδες ταινίες κάθε χρόνο και μια μεγάλη γενιά ηθοποιών περνούσε από τη θεατρική σκηνή στη μεγάλη οθόνη.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον συναντάμε και τη Ντία Αβδή.

Προτεινόμενο ΆρθροΘΡΗΝΟΣ: ΠΕΘΑΝΕ Ο ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ – ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΤΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ

Στη φιλμογραφία της καταγράφονται συμμετοχές σε ταινίες όπως:

Τα Δίδυμα (1964)

Βίβα Ρένα (1967)

Δημήτρη μου Δημήτρη μου (1967)

Ο Σπαγγοραμμένος (1967)

Το Κορίτσι του Λούνα Παρκ (1968)

Η Αγάπη μας (1968)

Οι τίτλοι αυτοί αποτελούν σήμερα κομμάτι της ιστορίας του λαϊκού ελληνικού κινηματογράφου και αρκετοί εξακολουθούν να προβάλλονται στην τηλεόραση πολλές δεκαετίες μετά την πρώτη τους κυκλοφορία.

Έτσι, ακόμη και όταν το όνομα της Ντίας Αβδή δεν είναι τόσο γνωστό στο σημερινό κοινό όσο εκείνα των μεγάλων πρωταγωνιστών της εποχής, η εικόνα της εξακολουθεί να επιστρέφει μέσα από τις παλιές ελληνικές ταινίες.

Και πίσω από το μικρόφωνο
Μια λιγότερο γνωστή πλευρά της καλλιτεχνικής της δραστηριότητας ήταν η συμμετοχή της στο ραδιοφωνικό θέατρο.

Το αρχείο της ΕΡΤ διατηρεί στοιχεία από παλαιότερες θεατρικές παραγωγές του ραδιοφώνου στις οποίες συμμετείχε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ραδιοφωνική παρουσίαση του έργου Ο κύριος και η κυρία Ντάβεντρι, όπου η Ντία Αβδή αναφέρεται στον ρόλο της Ρόζας.

Η πληροφορία αυτή συμπληρώνει την εικόνα μιας ηθοποιού που εργάστηκε σε διαφορετικές μορφές της υποκριτικής τέχνης και όχι αποκλειστικά στον κινηματογράφο.

Ένα βιογραφικό με κενά και αντιφατικές πληροφορίες
Η έρευνα γύρω από τη ζωή της Ντίας Αβδή παρουσιάζει, ωστόσο, μια δυσκολία που συναντάται συχνά όταν αναζητούμε στοιχεία για ηθοποιούς που δεν βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή της δημοσιότητας.

Οι πληροφορίες είναι περιορισμένες και σε ορισμένες περιπτώσεις αντικρουόμενες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η σχέση της με τον επίσης ηθοποιό Απόστολο Αβδή. Σε μία βάση δεδομένων αναφέρεται ως πατέρας της, ενώ άλλες διαδικτυακές δημοσιεύσεις τον παρουσιάζουν ως σύζυγό της. Χωρίς ισχυρότερη πρωτογενή τεκμηρίωση, οποιαδήποτε από τις δύο εκδοχές δεν θα ήταν σωστό να παρουσιαστεί ως αδιαμφισβήτητο γεγονός.

Αυτό το κενό δείχνει και κάτι ευρύτερο: ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του παλιού ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου παραμένει διάσπαρτο σε προγράμματα παραστάσεων, εφημερίδες, περιοδικά, φωτογραφικά αρχεία και προσωπικές μαρτυρίες.

Μια ηθοποιός μιας ολόκληρης εποχής
Η ιστορία του ελληνικού θεάματος δεν δημιουργήθηκε μόνο από τους μεγάλους πρωταγωνιστές.

Δημιουργήθηκε και από τους δεκάδες ηθοποιούς που βρίσκονταν κάθε βράδυ στη σκηνή, συμμετείχαν στις επιθεωρήσεις, έμπαιναν στα κινηματογραφικά πλατό, έδιναν φωνή στους χαρακτήρες του ραδιοφωνικού θεάτρου και στήριζαν με τη δουλειά τους ολόκληρες παραγωγές.

Η Ντία Αβδή ήταν ένα από αυτά τα πρόσωπα.

Η παρουσία της δίπλα σε σημαντικούς καλλιτέχνες, οι θεατρικές εμφανίσεις της και οι συμμετοχές της σε ταινίες που εξακολουθούν να αποτελούν μέρος της συλλογικής κινηματογραφικής μνήμης είναι αρκετές για να της εξασφαλίσουν μια μικρή αλλά ξεχωριστή θέση στην ιστορία του ελληνικού θεάματος.

Και ίσως αυτός να είναι ο σημαντικότερος λόγος για να θυμόμαστε σήμερα καλλιτέχνες όπως η Ντία Αβδή: επειδή πίσω από κάθε μεγάλη εποχή υπάρχουν πολλά πρόσωπα των οποίων η ιστορία κινδυνεύει, όσο περνούν τα χρόνια, να χαθεί.

Η αναζήτηση και η καταγραφή τους δεν είναι απλώς νοσταλγία.

Είναι ένας τρόπος να διατηρείται ζωντανή η μνήμη του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.

Ειδήσεις σήμερα

Ροή Ειδήσεων