Ο Δημήτρης Ιβάνωφ, ως χορογράφος, είχε μεγάλη παρουσία σε θέατρο, μουσικές σκηνές, τηλεόραση και κινηματογράφο
Έφυγε από τη ζωή ο γνωστός χορογράφος Δημήτρης Ιβάνωφ, όπως γνωστοποίησε σχετικά η Δραματική Σχολή Τράγκα με ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ο Δημήτρης Ιβάνωφ γεννήθηκε στον Πειραιά, και από πολύ μικρή ηλικία ασχολήθηκε με τον χορό, ακολουθώντας κλασικές σπουδές στο παιδικό μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, που ήταν υπό τη διεύθυνση της χορογράφου Λουκίας.
Αρχικά, συνδέθηκε με την Εθνική Λυρική Σκηνή, ενώ, αποκτώντας την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος χορευτού, συνεχίζει τις σπουδές του στο Ελληνικό Ωδείο. Από εκεί, αποκτά με άριστα το δίπλωμα καθηγητή μπαλέτου το οποίο υπογράφουν οι επίτιμοι καθηγητές του Ωδείου, Αντίοχος Ευαγγελάτος, Μάριος Βάλβογλης και η Λουκία.

Από το Ελληνικό Ωδείο αποφοιτά με άριστα το 1972, ενώ για ένα χρόνο ακόμα φοιτά και στη Σχολή Ζουρούδη, παίρνοντας το σχετικό δίπλωμα το 1973. Η κατάρτισή του στον χορό, περιελάμβανε μεταξύ άλλων μαθήματα στη σχολή του Ρώσου χορογράφου Μπόρις Κνίαζεφ (Boris Kniazeff), ενώ διδάχθηκε και από τον Βούλγαρο χορογράφο Στρούτσωφ (Strutzoff).
Σε ό,τι αφορά την πορεία του στο θέατρο, δείγμα της μεγάλης δουλειάς του υπήρξαν οι παραστάσεις «Οι Απάχηδες των Αθηνών (2018)», «Το σπίτι της Μπερνάντα Άλμπα (2020)», «Άννα και Μαρία Καλουτά – Μια ιστορία μέσα στην ιστορία (2020)».
Δημήτρης Ιβάνωφ: Η ανάρτηση της Δραματικής Σχολής Τράγκα
«Σήμερα αποχαιρετούμε έναν σπουδαίο άνθρωπο της Τέχνης και έναν από τους σημαντικότερους δασκάλους που πέρασαν ποτέ από τη Δραματική Σχολή μας.
Ο Δημήτρης Ιβάνωφ δεν υπήρξε απλώς καθηγητής. Υπήρξε ένας πυλώνας της Σχολής, ένα στήριγμα για γενιές σπουδαστών και ένας ακούραστος εργάτης του ελληνικού χορού και του μουσικού Θεάτρου.
Με μια διαδρομή που ξεκίνησε από την Εθνική Λυρική Σκηνή και εκτείνεται σε θέατρα, βαριετέ, μουσικές σκηνές, τηλεόραση, κινηματογράφο και μεγάλα παιδικά μιούζικαλ, ο Δημήτρης Ιβάνωφ σημάδεψε όσο λίγοι την ιστορία του ελληνικού χορού. Χορογράφησε αμέτρητες επιθεωρήσεις, συνεργάστηκε με κορυφαίους ηθοποιούς και δημιουργούς, ταξίδεψε το έργο του στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και υπήρξε ζωντανό κομμάτι της άγραφης ιστορίας του Λαϊκού Μουσικού Θεάτρου.

Για την ΕΡΤ δημιούργησε το εμβληματικό «Τα φώτα της ράμπας δε σβήνουν ποτέ», μια δουλειά που θεωρείται σήμερα πολύτιμο θεατρολογικό τεκμήριο.
Για εμάς όμως, πέρα από το τεράστιο καλλιτεχνικό του αποτύπωμα, ο Δημήτρης Ιβάνωφ υπήρξε κάτι ακόμη πιο σπάνιο. Ένας άνθρωπος με γενναιόδωρη καρδιά. Με σεμνότητα, χιούμορ, μνήμη και αγάπη για την Τέχνη, αγκάλιαζε τους νέους ηθοποιούς, μοιραζόταν απλόχερα τη γνώση και την εμπειρία του και μας δίδασκε ότι ο χορός, όπως και το θέατρο, είναι πάνω απ’ όλα ψυχή.
Η Σχολή μας οφείλει σε εκείνον ένα μεγάλο μέρος της δικής της ιστορίας.
Διέθεσε το πολύτιμο βεστιάριό του, δεκάδες παραδοσιακά κουστούμια και κοστούμια θρύλων του μουσικού θεάτρου, καθώς και ολόκληρο το προσωπικό του αρχείο, για να δημιουργηθεί το Θεατρικό Μουσείο της Σχολής μας. Μας εμπιστεύτηκε χρόνια ζωής, μνήμες, παραστάσεις, υλικό ανεκτίμητης αξίας. Χάρη σε αυτόν διασώθηκε ένα κομμάτι του ελληνικού θεάτρου που αλλιώς θα είχε χαθεί.
Οι συνεργάτες του τον περιγράφουν ως έναν άνθρωπο που σεβόταν την εποχή, αγαπούσε βαθιά τους καλλιτέχνες και τίμησε τη γενιά του, αλλά και όλους όσοι προηγήθηκαν. Ένας άνθρωπος που κέρδισε την εμπιστοσύνη των «ιερών τεράτων» του παλιού θεάτρου, που άκουσε τις ιστορίες τους και τις πέρασε στις επόμενες γενιές.
Σήμερα, αποχαιρετούμε έναν Δάσκαλο που τίμησε τη σκηνή, την παράδοση, το μουσικό θέατρο και πάνω απ’ όλα τον άνθρωπο.
Η παρουσία του, η αγάπη του για τη σχολή και το έργο του θα μείνουν για πάντα ζωντανά.
Εμείς θα συνεχίσουμε να περπατάμε στο μονοπάτι που άφησε.
Καλό ταξίδι, αγαπημένε μας Δημήτρη Ιβάνωφ.
Σας ευχαριστούμε για όλα!»
Ράμα: «Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης είναι Έλληνες φιλόσοφοι και ότι η Αρχαία Ελλάδα είναι η κοιτίδα του ευρωπαϊκού πολιτισμού»
Στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, ο Έντι Ράμα δήλωσε «έκπληκτος» από το μέγεθος των αντιδράσεων στην Αθήνα.
Μετά την κατακραυγή και το διπλωματικό «μούδιασμα» που προκάλεσαν οι δηλώσεις του στο Αμπού Ντάμπι, ο Αλβανός Πρωθυπουργός, Έντι Ράμα, επιχείρησε σήμερα να μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Με μια μακροσκελή ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα, ο Έντι Ράμα προσπάθησε να αναδιπλωθεί, υποστηρίζοντας ότι όσα είπε στον ελληνοαμερικανό δημοσιογράφο Τζον Ντεφτέριος δεν ήταν τίποτα περισσότερο από… «φιλικό χιούμορ».
Δείτε το βίντεο:
Στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, ο Έντι Ράμα δήλωσε «έκπληκτος» από το μέγεθος των αντιδράσεων στην Αθήνα. Αντί όμως για μια ειλικρινή συγγνώμη, επέλεξε εκ νέου την οδό της επίθεσης προς τα μέσα ενημέρωσης, κατηγορώντας τα ελληνικά media και τους πολιτικούς για «εθνικιστικό πάθος» και αποσπασματική παρουσίαση των λεγομένων του.
Σύμφωνα με τον Αλβανό Πρωθυπουργό, οι ειρωνείες περί «μονοπωλίου στη φιλοσοφία» και οι αιχμές για τα «τρία μηδενικά» των Ελλήνων ήταν απλώς αστεϊσμοί που μετατράπηκαν σε «δημόσια πολεμική» από την ελληνική πλευρά.
Ο θαυμασμός για τον Πλάτωνα και ο «ειδικός σεβασμός» στον Μητσοτάκη
Σε μια στροφή 180 μοιρών —τουλάχιστον στα λόγια— ο κ. Ράμα έσπευσε να διαβεβαιώσει πως δεν αμφισβητεί την ελληνικότητα του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, χαρακτηρίζοντας την Αρχαία Ελλάδα ως το «λίκνο του ευρωπαϊκού πολιτισμού».
Επιθυμώντας προφανώς να χαμηλώσει τους τόνους σε κυβερνητικό επίπεδο, μίλησε για «αδελφική» σχέση των δύο λαών και εξέφρασε «ειδικό σεβασμό» προς τον Έλληνα Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη. Η κίνηση αυτή ερμηνεύεται από αναλυτές ως μια προσπάθεια να περιορίσει τη ζημιά που προκάλεσε η απρόκλητη επιθετικότητά του σε ένα διεθνές ακροατήριο.
Δείτε το βίντεο:
Το «δηλητήριο» στην ουρά της ανάρτησης
Ωστόσο, ο Έντι Ράμα δεν θα ήταν ο εαυτός του αν δεν έκλεινε την παρέμβασή του με μια νέα δόση ειρωνείας, αποδεικνύοντας ότι η αναδίπλωσή του είναι μάλλον προσχηματική.
Στο κλείσιμο της ανάρτησής του, σημείωσε με νόημα πως δεν μπορεί να θεωρεί απογόνους του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη όσους «γράφουν και μιλούν ελληνικά με εθνικιστικό πάθος». Με αυτή τη φράση, ο Αλβανός ηγέτης επέλεξε να συντηρήσει την ένταση, αφήνοντας να εννοηθεί πως ο ίδιος παραμένει ο κριτής του ποιος δικαιούται να φέρει την κληρονομιά του ελληνικού πολιτισμού.

Άτυπη μετάφραση:
«Είμαι έκπληκτος από την αντίδραση ορισμένων μέσων ενημέρωσης στην Αθήνα και ορισμένων κουρασμένων Ελλήνων πολιτικών στον απολύτως αμερόληπτο, αλλά φιλικό και χιουμοριστικό τόνο της συνομιλίας μου με τον αξιότιμο δημοσιογράφο John Defterios στο πάνελ που διοργανώθηκε στο Συνέδριο για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη στο Αμπού Ντάμπι!
Είναι απίστευτο ότι μια φράση που ειπώθηκε για πλάκα μπορεί να βγει εντελώς από το πλαίσιο της και να μετατραπεί σε δημόσια διαμάχη που τροφοδοτείται από εθνικιστικό πάθος, κάτι που, δυστυχώς, συμβαίνει συχνά στα αθηναϊκά μέσα ενημέρωσης!
Αλλά διαβεβαιώνω όλους όσους ανησυχούν και αισθάνονται προσβεβλημένοι ότι δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης είναι Έλληνες φιλόσοφοι και ότι η Αρχαία Ελλάδα είναι η κοιτίδα του ευρωπαϊκού πολιτισμού. ότι η ελληνική κουλτούρα αξίζει μόνο θαυμασμό, όχι μόνο για τους φιλοσόφους της αρχαιότητας, αλλά και για τους ποιητές, τους συγγραφείς, τους κινηματογραφιστές και τη μουσική που έχει δώσει στην ανθρωπότητα ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα για την οποία τρέφω τα πιο θετικά συναισθήματα, ότι ο ελληνικός λαός είναι, για μένα, ένας αναντικατάστατος γείτονας και αδιαίρετος αδελφός του αλβανικού λαού, και ότι τρέφω ιδιαίτερο σεβασμό για τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας 🇦🇱❤️🇬🇷
Έχουμε καταλάβει ο ένας τον άλλον; Ελπίζω ναι.
Αλλά, παρακαλώ, όσοι είναι αναστατωμένοι και προσβεβλημένοι από το χιούμορ μου, ας μην περιμένουν από μένα να θεωρήσω όποιον γράφει και μιλάει ελληνικά με το εθνικιστικό πάθος των προαναφερθέντων ως διάδοχο του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη.🤷🏻♂️
Αυτό είναι όλο.»