Αν και η κυβέρνηση δεν βρίσκεται στην καλύτερη δημοσκοπική της φάση, για το Μέγαρο Μαξίμου, το παράδειγμα της Θεσσαλονίκης είναι απτή απόδειξη του “γαλάζιου” συνθήματος “το είπαμε το κάναμε”.
Ο Κ. Μητσοτάκης, κατά την επίσκεψή του χθες στη Θεσσαλονίκη, διαμόρφωσε το πολιτικό πλαίσιο της ομιλίας που θα εκφωνήσει σε λίγες ημέρες στη ΔΕΘ, επαναλαμβάνοντας την προσήλωσή του στην ανάγκη για μονοκομματικές κυβερνήσεις, τις οποίες συνέδεσε –όπως ο ίδιος τόνισε– με την εξασφάλιση πολιτικής σταθερότητας.
Χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τη Γαλλία, μία από τις ισχυρότερες ευρωπαϊκές χώρες, υπογράμμισε τη θέση της Ελλάδας και έθεσε το βασικό διακύβευμα που έχει μπροστά της: να συνεχίσει την πορεία παραγωγής πλεονασμάτων, χωρίς να καταφύγει σε νέες φορολογικές επιβαρύνσεις ή περικοπές δαπανών, όπως συμβαίνει στη Γαλλία, ώστε να παραμείνει στον δρόμο της ανάπτυξης.
Η αναφορά αυτή μόνο τυχαία δεν ήταν, καθώς η οικονομία βρίσκεται ήδη στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης: η αντιπολίτευση μιλά για λανθασμένο μείγμα πολιτικής, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας κατηγορεί την κυβέρνηση ότι τα τελευταία χρόνια οδηγεί τους πολίτες σε φτωχοποίηση.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο Κ. Μητσοτάκης απέδωσε την ευνοϊκή “θέση” της χώρας στην πολιτική σταθερότητα που έχει διασφαλιστεί τα τελευταία χρόνια, η οποία –όπως τόνισε– είναι καρπός της λειτουργίας μίας μονοκομματικής κυβέρνησης.
«Η μεγάλη, καθοριστική σημασία της έννοιας της πολιτικής σταθερότητας και της δυνατότητας μιας κυβέρνησης μονοκομματικής να προχωρά απρόσκοπτα στην υλοποίηση του προγράμματός της, απέναντι στην ολοένα και αυξανόμενη πόλωση και στην τοξικότητα και στα fake news» είπε χαρακτηριστικά, στέλνοντας ένα ακόμη μήνυμα: ότι αυτή η 4ετία θα είναι παραγωγική, καθώς θα υλοποιεί και θα παραδίδει τα έργα που υποσχέθηκε στην προηγούμενη διακυβέρνηση της. «Αυτή είναι η καλύτερη απάντηση σε όλους όσοι βλέπουν την πολιτική μόνο μέσα από τον φακό μιας παρωχημένης κομματικής αντιπαράθεσης. Δική μας υποχρέωση είναι να μιλάμε με το έργο μας και τελικά να βελτιώνουμε τις ζωές των πολιτών -των πολιτών της Κεντρικής Μακεδονίας, των δημοτών της Θεσσαλονίκης, των πολιτών ολόκληρης της χώρας» είπε χαρακτηριστικά.
Το παράδειγμα της Θεσσαλονίκης
Αν και η κυβέρνηση δεν βρίσκεται στην καλύτερη δημοσκοπική της φάση, για το Μέγαρο Μαξίμου, το παράδειγμα της Θεσσαλονίκης είναι απτή απόδειξη του “γαλάζιου” συνθήματος “το είπαμε το κάναμε”. Το μετρό παραδόθηκε στην ώρα του και τώρα εντός του πρώτου τριμήνου του 2026 θα επεκταθεί και προς την Καλαμαριά, ενώ έπεται το σχέδιο για επέκταση του και στην Βορειοδυτική Θεσσαλονίκη.
Στις αρχές του 2027 η πόλη θα έχει αποκτήσει ένα σύγχρονο παιδιατρικό νοσοκομείο, που όπως είπε ο Κ. Μητσοτάκης «σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες παρεμβάσεις οι οποίες γίνονται, και είναι πολλές, αλλάζουν τελείως τον χάρτη του Εθνικού Συστήματος Υγείας και της δημόσιας υγείας στη Θεσσαλονίκη».
Στην παρουσίαση που έγινε με τίτλο “Η Θεσσαλονίκη Αλλάζει” μνεία έγινε και στην κατασκευή 17 νέων σχολείων μέσω σύμπραξης δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, τα οποία αναμένεται να παραδοθούν, την επόμενη σχολική χρονιά, τον Σεπτέμβριο του 2026.
Ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις: «Τελειώνει» κορυφαίο υπουργό της ΝΔ ο Μητσοτάκης
Η απόφαση για την απομάκρυνση του υπουργού Επικρατείας είναι ήδη ειλημμένη και ο ανασχηματισμός πλησιάζει ως «φάρμακο» για την εσωκομματική εξέγερση.
Γιατί ο Πρωθυπουργός δεν πρόκειται να ρισκάρει την εκλογική του επιβίωση για χάρη του πλέον αντιπαθούς τεχνοκράτη της παράταξης.
Προτεινόμενο Άρθρο
Έκτακτο: Μόλις μαθεύτηκε για τον 54χρονο δολοφόνο του Νικήτα στην Κρήτη
Πώς η δημόσια στήριξη μετατρέπεται σε πολιτικό «άδειασμα» και το παρασκήνιο που δείχνει την έξοδο στον άνθρωπο του «επιτελικού παρακράτους» – Το τάιμινγκ της αποπομπής και το τέλος της ασυλίας των εξωκοινοβουλευτικών
Το παραμύθι της απόλυτης στήριξης του Μαξίμου στον Άκη Σκέρτσο καταρρέει, καθώς οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν καλά ότι ο υπουργός Επικρατείας έχει καταστεί πλέον ένα τοξικό «βαρίδι» που ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν μπορεί να κουβαλά για πολύ ακόμα.
Παρά τις δημόσιες υπερασπιστικές γραμμές, η απόφαση για την πολιτική του αποκαθήλωση είναι ειλημμένη. Ο Πρωθυπουργός, αντιλαμβανόμενος την εκρηκτική οργή που επικρατεί στην Κοινοβουλευτική Ομάδα και τη βάση της Νέας Δημοκρατίας, έχει ήδη πατήσει το κουμπί της αντίστροφης μέτρησης. Ο Σκέρτσος, ως ο κύριος εκφραστής ενός αλαζονικού τεχνοκρατισμού, δεν μπορεί πλέον να σταθεί πολιτικά και η απομάκρυνσή του αποτελεί μονόδρομο για την εκτόνωση της εσωκομματικής πίεσης.
Μόλις μαθεύτηκε: Έτοιμο να επιστρέψει στο ΠΑΣΟΚ κορυφαίο όνομα
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μόλις μαθεύτηκε: Έτοιμο να επιστρέψει στο ΠΑΣΟΚ κορυφαίο όνομα
Ανασχηματισμός ή «αποπομπή»: Το τάιμινγκ της θυσίας
Όσοι γνωρίζουν τον τρόπο που κινείται ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ξέρουν ότι δεν θα διστάσει να «θυσιάσει» ακόμα και τον πιο στενό του συνεργάτη αν αυτός απειλεί τη σταθερότητα της κυβέρνησης. Ο Σκέρτσος δεν πρόκειται να φτάσει μέχρι τις εκλογές στην καρέκλα του υπουργού Επικρατείας. Είτε μέσω ενός δομικού ανασχηματισμού, είτε με μια στοχευμένη κίνηση απομάκρυνσης, ο Πρωθυπουργός θα προσφέρει την «κεφαλή επί πίνακι» του Σκέρτσου στους βουλευτές του, προκειμένου να κλείσει τα μέτωπα που άνοιξαν οι προκλητικές παρεμβάσεις του τεχνοκράτη συμβούλου. Το μόνο που απομένει να προσδιοριστεί είναι το τάιμινγκ, καθώς το Μαξίμου αναζητά την κατάλληλη στιγμή για να εμφανίσει την αποπομπή ως κίνηση «αφύπνισης» και επιστροφής στις ρίζες της παράταξης.
Ο απομονωμένος τεχνοκράτης και η επόμενη μέρα
Η πολιτική απομόνωση του Άκη Σκέρτσου είναι πλέον καθολική. Χωρίς κανένα έρεισμα στην κοινωνία και με το σύνολο της Κ.Ο. να τον αντιμετωπίζει ως «ξένο σώμα», ο υπουργός Επικρατείας βλέπει το «επιτελικό» του οικοδόμημα να τρίζει συθέμελα. Η προσπάθειά του να επιβληθεί ως ο απόλυτος βαθμολογητής και ερμηνευτής των αξιών της ΝΔ, τον οδήγησε σε ένα στρατηγικό αδιέξοδο. Ο Μητσοτάκης δεν πρόκειται να πάει σε εκλογική αναμέτρηση έχοντας δίπλα του το πρόσωπο-σύμβολο του παραγκωνισμού της λαϊκής βούλησης. Η ώρα της κρίσης έφτασε και για τον κρατικοδίαιτο «συντονιστή», η έξοδος από το Μαξίμου θα είναι η μοναδική διέξοδος για μια κυβέρνηση που προσπαθεί απεγνωσμένα να διασωθεί από τη δική της αλαζονεία.
