Αύριο, Τρίτη 17 Φεβρουαρίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη των Θεοδώρου μεγαλομάρτυρος του Τήρωνος, Αγίων Μαρκιανού και Πουλχερίας των βασιλέων, Αγίου Θεοδώρου Βυζαντίου.
Τα ονόματα που γιορτάζουν είναι τα εξής:
• Θεόδωρος
• Θοδωρής
• Θόδωρος
• Θεοδώρα
• Δώρα
• Θοδώρα
• Πουλχερία
• Πουλχερίνα
• Πουλχερίτσα
• Πουλχέρω
• Πουλχέρη
Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων
Ο Αγιος Θεόδωρος ο Τήρων καταγόταν από το χωριό Αμάσεια στη Μαύρη Θάλασσα, που ονομαζόταν Χουμιαλά, και έζησε κατά τους χρόνους των αυτοκρατόρων Μαξιμιανού (286 – 305 μ.Χ.), Γαλερίου (305 – 311 μ.Χ.) και Μαξιμίνου (305 – 312 μ.Χ.). Ονομάζεται Τήρων, διότι κατετάγη στο στράτευμα των Τηρώνων, δηλαδή των νεοσυλλέκτων, διοικούμενο υπό του πραιπόσιτου Βρίγκα.
Διαβλήθηκε στον πραιπόσιτο ως Χριστιανός και εκλήθηκε σε εξέταση. Εκεί ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό χωρίς δισταγμό. Ο διοικητής Βρίγκας δεν θέλησε να προχωρήσει στην σύλληψη και τιμωρία του Αγίου Θεοδώρου, αλλά τον άφησε να σκεφτεί και να του απαντήσει λίγο αργότερα. Πίστευε ότι ο Θεόδωρος θα άλλαζε και θα θυσίαζε στα είδωλα. Ο Μεγαλομάρτυς όχι μόνο παρέμεινε αδιάσειστος στην πίστη του, αλλά έκαψε και το ναό της μητέρας των θεών Ρέας μετά του ειδώλου αυτής. Αμέσως τότε συνελήφθη και ρίχτηκε από τους ειδωλολάτρες σε πυρακτωμένη κάμινο, όπου και ετελειώθηκε μαρτυρικά.
Η Σύναξη του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Θεοδώρου του Τήρωνος ετελείτο στο αγιότατο Μαρτύριό του, το οποίο βρισκόταν στην περιοχή του Φωρακίου ή Σφωρακίου, το Σάββατο της Α’ εβδομάδος των Νηστειών, δηλαδή την ημέρα που ο Άγιος έκανε το θαύμα των κολλύβων σώζοντας τον ορθόδοξο λαό από τα μιασμένα ειδωλόθυτα, τα οποία επρόκειτο από άγνοια να φάει.
Στην Αγιογραφία, ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων εμφανίζεται σε τεσσάρων ειδών μορφές. Είτε μόνος με στρατιωτική στολή, είτε αντιμετωπίζοντας ένα φίδι-δράκο και μαζί με τον Άγιο Θεόδωρο τον Στρατηλάτη όρθιοι ή πάνω σε άλογα. Πάντα φέρει στρατιωτική στολή.
ΠΕΘΑΝΕ Ο ΠΙΟ ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ – ΑΦΗΣΕ ΙΣΤΟΡΙΑ
Θλίψη σκόρπισε στο Χόλιγουντ η είδηση θανάτου του Ρόμπερτ Ντυβάλ.
Ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός που σημάδεψε τον κινηματογράφο για περισσότερες από επτά δεκαετίες, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 95 ετών.
Την είδηση επιβεβαίωσε η σύζυγός του, Luciana Pedraza, αποχαιρετώντας τον με μια συγκινητική ανάρτηση. «Χθες αποχαιρετήσαμε τον αγαπημένο μου σύζυγο, τον πολύτιμο φίλο και έναν από τους σπουδαιότερους ηθοποιούς της εποχής μας», έγραψε, προσθέτοντας πως «έφυγε ήρεμα στο σπίτι, περιβαλλόμενος από αγάπη και θαλπωρή».
Ο Ντυβάλ υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές του αμερικανικού κινηματογράφου, με ρόλους-σταθμούς σε κλασικές ταινίες και μια καριέρα που εκτεινόταν από τη δεκαετία του ’60 έως και τα τελευταία χρόνια.
Με τη χαρακτηριστική του ένταση και τη σιωπηλή δύναμη που απέπνεε στην οθόνη, κατάφερε να γίνει σημείο αναφοράς για γενιές ηθοποιών.
Ποιος ήταν ο Ρόμπερτ Ντυβάλ
Γεννημένος στις 5 Ιανουαρίου 1931 στο Σαν Ντιέγκο, ο Ρόμπερτ Ντυβάλ μεγάλωσε κυρίως στην Ανάπολη, κοντά στη «United States Naval Academy», όπου εργαζόταν ο πατέρας του.
Αφού αποφάσισε να ακολουθήσει την υποκριτική, ο Ντυβάλ σπούδασε στο «Principia College» στο Ιλινόι και στη συνέχεια στο «Neighborhood Playhouse School of the Theatre» της Νέας Υόρκης.
Εκεί βρέθηκε στην ίδια τάξη με μελλοντικούς θρύλους του σινεμά, όπως ο Ντάστιν Χόφμαν, ο Τζιν Χάκμαν και ο Τζέιμς Κάαν.
Η πρώτη του μεγάλη κινηματογραφική δουλειά ήρθε το 1962, όταν ενσάρκωσε τον μυστηριώδη Boo Radley στην κλασική μεταφορά του «To Kill a Mockingbird».
Παρότι ο ρόλος του ήταν σχεδόν βουβός, η παρουσία του άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα — προμηνύοντας μια καριέρα που έμελλε να γράψει ιστορία.
Πέθανε η σπουδαία βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ σε ηλικία 99 ετών
Πέθανε η σπουδαία βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ σε ηλικία 99 ετών
Πέθανε τη Δευτέρα (16/02/2026) σε ηλικία 99 ετών η ιστορικός και καθηγήτρια Πανεπιστημίου, Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ.
Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ ήταν η πρώτη γυναίκα πρύτανης στη Σορβόνη, με πλούσιο συγγραφικό έργο για το Βυζάντιο, βραβεύσεις, αλλά και ενεργή παρουσία και παρεμβάσεις μέχρι το τέλος της ζωής της.
Μεταξύ άλλων είχε βραβευτεί στη Γαλλία με τον Μεγαλόσταυρο του Εθνικού Τάγματος της Τιμής, ενώ βραβεύσεις είχε και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Γεννήθηκε στην Αθήνα από Μικρασιάτες γονείς. Πατέρας της ήταν ο Νίκος Γλύκατζης, Μικρασιάτης έμπορος και επιστάτης των κτημάτων της οικογενείας της μητέρας της, Καλλιρόης, το γένος Ψαλτίδη, η οποία προερχόταν από εύπορη οικογένεια της Προύσας.
Αποφοίτησε από το Δ΄ Γυμνάσιο Αθηνών και σπούδασε στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Στην Κατοχή εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και ήταν η υπεύθυνη μαθητριών του Παγκρατίου, υπό την καθοδήγηση του Χρήστου Πασαλάρη. Κατά τα Δεκεμβριανά, ακολούθησε τον ΕΛΑΣ Αθηνών, στην υποχώρηση του από την Αττική και επέστρεψε στον Βύρωνα μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας.
Προτεινόμενο Άρθρο
Πέθανε στα 66 από καρκίνο ο μεγάλος λαϊκός τραγουδιστής – Οι επιτυχίες που τον έκαναν γνωστό
Την περίοδο του 1950, ενώ ήταν φοιτήτρια του πανεπιστημίου, εργάστηκε ως γνώστρια της γαλλικής γλώσσας στον κύκλο της βασίλισσας Φρειδερίκης. Μετά την αποφοίτησή της από τη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ εργάστηκε ως ερευνήτρια στο Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών (1949-1953).
Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1953 για να συνεχίσει τις σπουδές της. Δύο χρόνια μετά την άφιξή της, διορίσθηκε στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (Γαλλία) (CNRS) και το 1964 έγινε διευθύντρια σπουδών του Κέντρου και το 1967 καθηγήτρια στη Σορβόννη.[22] Το 1966 έλαβε το δίπλωμα doctorat ès lettres, με τη μελέτη της για το Βυζάντιο και τη θάλασσα, που εκδόθηκε από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις της Γαλλίας (Byzance et la mer, Παρίσι: Presses universitaires de France).
Διετέλεσε Διευθύντρια του Κέντρου Ιστορίας και Πολιτισμού του Βυζαντίου και της Χριστιανικής Αρχαιολογίας, έγινε Αντιπρύτανις (1970-1973) και το 1976, Πρύτανις στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Paris I). Είναι η πρώτη γυναίκα Πρύτανης στην ιστορία των 700 χρόνων του Πανεπιστημίου της Σορβόννης αλλά και η πρώτη γυναίκα παγκοσμίως που είχε τέτοια θέση σε διεθνώς αναγνωρισμένο πανεπιστήμιο.
Εκεί γνώρισε τον σύζυγό της, τον Ζακ Αρβελέρ (1918–2010)[24], που ήταν αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού της Γαλλίας και ο οποίος καταγόταν από μεγαλοαστική οικογένεια του Παρισιού. Με τον Ζακ Αρβελέρ απέκτησε μία κόρη, την Μαρί-Ελέν.[25] Σήμερα ζει μόνιμα στη Γαλλία.
Είναι Πρόεδρος της Επιτροπής Ηθικής του Εθνικού Κέντρου για την Επιστημονική Έρευνα (Γαλλία), του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου των Δελφών (Ελλάδα) και Επίτιμη Πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής Βυζαντινών Σπουδών.
Επίσης, διετέλεσε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Θεάτρου της Ελλάδας, Πρύτανις της Ακαδημίας και Καγκελάριος των Πανεπιστημίων των Παρισίων, Πρόεδρος του Κέντρου Georges Pompidou-Beaubourg, Πρόεδρος του Αμερικανικού Μουσείου Τέχνης και Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου στο Παρίσι.[16][26][27] Είναι, ακόμη, μέλος του επιστημονικού εποπτικού συμβουλίου του Ιδρύματος Λαμπράκη[28] και Επίτιμη Πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Βυζαντινών Σπουδών.
Στο Ελληνικό δημοψήφισμα του 2015 τάχθηκε υπέρ του «Ναι». Επίσης, τον Νοέμβριο του 2015 εξέδωσε μία ανακοίνωση και ένα βίντεο, με το οποίο δήλωσε την έμπρακτη στήριξή της για τον Κυριάκο Κ. Μητσοτάκη για τις εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας, αφιερώνοντάς του και ένα ποίημα.
Ισχυρίστηκε ότι στον τάφο της Βεργίνας είναι θαμμένος ο Μέγας Αλέξανδρος, το οποίο και αναλύει στο βιβλίο της Ο Μέγας Αλέξανδρος των Βυζαντινών.
Μαζί με άλλες εξέχουσες προσωπικότητες τον Ιούνιο του 2019 ζήτησε την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Επίσης, διετέλεσε μέλος της Επιτροπής «Ελλάδα 2021» για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την ελληνική επανάσταση.
Σήμερα γιορτάζει ο Άγιος με το σπάνιο όνομα που ήταν γνωστός για τη μόρφωσή του
Ο Άγιος με το σπάνιο όνομα που τιμάται σήμερα ξεχώρισε για τη μόρφωση και το έργο του, αφήνοντας έντονο αποτύπωμα στην ιστορία της Εκκλησίας.
Σήμερα, Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Ασώτου και των Αγίου Παμφίλου και των συν αυτώ Μαρτύρων.
Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:
Πάμφιλος, Παμφίλη, Παμφύλη
Σέλευκος, Σελεύκα, Σελεύκη, Σελεύκεια
Χλόη
Ο Άγιος Πάμφιλος υπήρξε ιερομάρτυρας και σπουδαίος διδάσκαλος της Χριστιανικής Εκκλησίας. Έζησε και ανέπτυξε τη δράση του στην Καισάρεια της Παλαιστίνης, γνωστή και ως Παράλιος Καισάρεια. Η μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στις 16 Φεβρουαρίου και αυτή την ημέρα γιορτάζουν όσοι και όσες φέρουν τα ονόματα Πάμφιλος και Παμφιλία.
Γεννήθηκε γύρω στο 245 μ.Χ. στη Βηρυτό, σε εύπορη οικογένεια. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Αλεξάνδρειας κοντά στον Πιέριο, ο οποίος ήταν μαθητής και διάδοχος του Ωριγένη. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, διένειμε ολόκληρη τη μεγάλη περιουσία του στους φτωχούς και χειροτονήθηκε ιερέας από τον επίσκοπο Καισαρείας Αγάπιο περίπου το 280.
Η θεολογική σχολή και η μεγάλη βιβλιοθήκη
Ακολουθώντας τα βήματα του Ωριγένη (185-254), του οποίου υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής, ίδρυσε θεολογική σχολή στην Καισάρεια. Εκεί ανέδειξε σημαντικούς μαθητές, ανάμεσά τους και τον μεγάλο εκκλησιαστικό ιστορικό Ευσέβιο Καισαρείας. Μάλιστα, ο Ευσέβιος, για να τιμήσει τον δάσκαλό του, πρόσθεσε στο όνομά του την προσωνυμία «ο του Παμφίλου».
Παράλληλα, ο Πάμφιλος δημιούργησε στην Καισάρεια μια σπουδαία βιβλιοθήκη. Τον κατάλογο των βιβλίων της συνέταξε ο ίδιος ο Ευσέβιος. Επιπλέον, ίδρυσε βιβλιογραφικό εργαστήριο, από το οποίο προήλθαν αντίγραφα της Αγίας Γραφής αλλά και άλλα σημαντικά έργα. Μαζί με τον Ευσέβιο εργάστηκε συστηματικά για τη διόρθωση λαθών στη μετάφραση της Αγίας Γραφής από τους Εβδομήκοντα.
Η σύλληψη, η απολογία και το μαρτύριο
Το 307, επί Ρωμαίου αυτοκράτορα Γαλερίου, συνελήφθη από τον έπαρχο Ουρβανό και φυλακίστηκε μαζί με μαθητές του και άλλους χριστιανούς. Κατά τη διάρκεια της κράτησής του, αξιοποίησε τον χρόνο του γράφοντας τα πέντε από τα έξι βιβλία της «Απολογίας υπέρ Ωριγένους» – το έκτο βιβλίο συνέγραψε ο Ευσέβιος. Με αυτά τα κείμενα αντέκρουσε τις κατηγορίες που είχαν διατυπώσει εναντίον του Ωριγένη οι θεολόγοι Μεθόδιος και Πέτρος.
Advertisement
Ο Πάμφιλος μαρτύρησε με αποκεφαλισμό στις 16 Φεβρουαρίου 309. Το σώμα του, όπως και των μαθητών του, ρίχτηκε στα άγρια θηρία, όμως παρέμεινε ανέπαφο και τελικά ενταφιάστηκε με τιμές. Τον βίο του κατέγραψε ο πιστός μαθητής του, Ευσέβιος Καισαρείας.
