Σοκαριστική μαρτυρία έρχεται από αυτόπτη μάρτυρα του δυστυχήματος του Παντελή Παντελίδη, όπου σύμφωνα με τον ίδιο δεχόταν απειλές ότι θα πάθει κακό εκείνος και η οικογένειά του αν αποκαλύψει όσα είδε.
Μία νέα συγκλονιστική μαρτυρία έρχεται από αυτόπτη μάρτυρα που ήταν μπροστά στο τροχαίο δυστύχημα που στέρησε τη ζωή του Παντελή Παντελίδη. Σύμφωνα με τον ίδιο δεχόταν απειλές πως εκείνος και η οικογένειά του θα πάθουν κακό αν μιλήσει και αποκαλύψει όσα είδε.
Αυτόπτης μάρτυρας του δυστυχήματος καταγγέλλει ότι δέχτηκε απειλές για να μη μιλήσει
Μια νέα συγκλονιστική μαρτυρία για το τροχαίο δυστύχημα που στοίχισε τη ζωή στον Παντελή Παντελίδη έρχεται στο φως μέσα από τη «Νύχτα Αποκαλύψεων», ρίχνοντας ξανά φως στις δραματικές στιγμές που εκτυλίχθηκαν εκείνο το πρωινό στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης.
Ο άνθρωπος που βρέθηκε στο σημείο και είδε –όπως λέει– τον τραγουδιστή να σβήνει μπροστά του, μιλά με αλλοιωμένη φωνή για λόγους ασφαλείας και κάνει λόγο ακόμη και για απειλές που δέχθηκε όταν επιχείρησε να αποκαλύψει όσα είδε.
«Έχω κλάψει πάρα πολύ. Η ζωή είναι πολύ περίεργη, κοπέλα μου, τι να σου πω. Το παιδί αυτό δεν το γνώριζα και πέθανε μπροστά μου, στα πόδια μου, σε οκτώ μέτρα απόσταση», περιγράφει εμφανώς συγκλονισμένος. Όπως ισχυρίζεται, τη στιγμή που προσέγγισε το διαλυμένο τζιπ, ο Παντελής Παντελίδης βρισκόταν στη θέση του συνοδηγού, γεγονός που –αν επιβεβαιωθεί– ανατρέπει τη βεβαιότητα ότι ο τραγουδιστής ήταν ο οδηγός.
Η μαρτυρία του αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα όταν αποκαλύπτει ότι πριν μιλήσει δημόσια, δέχθηκε απειλές από άγνωστα άτομα. «Ήρθαν τρεις άνθρωποι κατά τις 10:30–11:00, με αγκάλιασαν και μου λένε: “Ράφτο, θα πεθάνεις κι εσύ και μέλος της οικογένειας σου”. Αυτό μου είπαν και το βούλωσα», λέει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας ένα κλίμα φόβου και εκφοβισμού.
Έντρομος, αλλά αποφασισμένος, συνεχίζει την αφήγησή του: «Μόλις κατέβαινα με το αμάξι μου στο δρόμο, βλέπω το αμάξι να φεύγει και να έρχεται στη λεωφόρο. Παρκάρω και πάω απέναντι να βοηθήσω το παιδί. Το παιδί ήταν στη θέση του συνοδηγού. Δεν οδηγούσε ο Παντελάκος μου».
Η αφήγησή του έρχεται να προστεθεί στο πολύχρονο μωσαϊκό αντιφάσεων και ερωτημάτων που συνοδεύουν την υπόθεση από το 2016 μέχρι σήμερα. Παρά τις επίσημες πραγματογνωμοσύνες, τις ιατροδικαστικές εκθέσεις και τις πολλαπλές καταθέσεις, το ποιος τελικά βρισκόταν πίσω από το τιμόνι το μοιραίο πρωινό παραμένει αντικείμενο αντιπαραθέσεων, με την οικογένεια του τραγουδιστή να επιμένει ότι ο Παντελής δεν οδηγούσε.
Το δυστύχημα σημειώθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2016, όταν το τζιπ μάρκας Mercedes ML, με επιβάτες τον τραγουδιστή και δύο γυναίκες, εξετράπη της πορείας του στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης, στο ύψος του Ελληνικού, καρφώθηκε στις προστατευτικές μπάρες και μετατράπηκε σε άμορφη μάζα σιδερικών
Σύμφωνα με το ereportaz.gr, ο Παντελής Παντελίδης τραυματίστηκε θανάσιμα, ενώ οι δύο συνεπιβάτιδες μεταφέρθηκαν σοβαρά τραυματισμένες στο νοσοκομείο. Από την πρώτη στιγμή διατυπώθηκαν αντικρουόμενες απόψεις σχετικά με τη θέση των επιβατών, με διαφορετικές εκθέσεις και νέες μαρτυρίες ανά καιρούς να πυροδοτούν νέους κύκλους συζητήσεων.
Σήμερα, σχεδόν μια δεκαετία μετά, η μαρτυρία του αυτόπτη που δηλώνει ότι είδε με τα μάτια του τόσο τη θέση του τραγουδιστή όσο και την τελευταία του πνοή, έρχεται να αναζωπυρώσει τα ερωτήματα για το τι πραγματικά συνέβη. Και όσο νέες φωνές συνεχίζουν να εμφανίζονται, η υπόθεση του τροχαίου του Παντελή Παντελίδη παραμένει ένα από τα πιο συζητημένα και αμφιλεγόμενα περιστατικά της σύγχρονης ελληνικής showbiz.
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΒΑΝΔΗ: Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΩΡΙΣΜΟ ΜΕ ΤΟΝ ΝΤΕΜΗ – «ΟΤΑΝ ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΕΙΠΑ…»
Η Δέσποινα Βανδή σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και το περιοδικό “Down Town”, μίλησε για τα παιδιά της και τον Βασίλη Μπισμπίκη, ενώ αποκάλυψε πως τα τελευταία δύο χρόνια κάνει ψυχοθεραπεία.
Πώς φτάνεις να πεις μια μέρα «η ζωή είναι αλλιώς»;
Όταν αποφασίζεις να πρωταγωνιστήσεις σε αυτήν. Τώρα μπορεί να σου γεννιέται η εύλογη ερώτηση: «Μα δεν πρωταγωνιστούσες στη ζωή σου όλα αυτά χρόνια;» Όταν κάνεις παιδιά όλα αλλάζουν. Αφήνεις τον εαυτό σου πιο πίσω, μπορεί να κάνεις πράγματα τα οποία δεν σε ευχαριστούν απόλυτα, αλλά ευχαριστούν τον υπόλοιπο κόσμο και από εκεί που ζούσες εκατό τοις εκατό για τον εαυτό σου, καταλήγεις να ζεις πενήντα τοις εκατό, μετά τριάντα, δέκα… και μια μέρα χάνεσαι, χωρίς να το καταλάβεις. Άλλαξα, ρε παιδί μου, όχι μια μέρα ξαφνικά, αλλά αποφάσισα να κάνω ευτυχισμένο τον εαυτό μου, να δώσω σημασία σε μένα.
Εσύ το καταλάβαινες ότι δεν είσαι ευτυχισμένη;
Δεν το καταλαβαίνεις. Ασφαλώς καταλαβαίνεις ότι δεν είσαι καλά, αλλά είναι τόσο πολλά αυτά που τρέχουν γύρω σου, που επί της ουσίας αποσυντονίζεσαι και το μόνο που κάνεις είναι να κοιτάζεις πώς θα βγει η καθημερινότητα και χάνεις τη μεγάλη εικόνα. Χάνεις τη μεγάλη, ουσιαστική εικόνα του ότι εσύ τελικά δεν είσαι χαρούμενος μέσα σε όλο αυτό. Οπότε, για να μιλήσω για μένα, η αλλαγή δεν έγινε ξαφνικά, αλλά όταν προέκυψε είδα τη διαφορά. Με τι έχει να κάνει η χαρά; Διότι σίγουρα δεν έχει να κάνει ούτε με τα χρήματα ούτε με την εμφάνιση.
Προτεραιότητα της Δέσποινας Βανδή ήταν τα παιδιά της
Είχες αφήσει τον εαυτό σου;
Εντελώς. Για μένα προτεραιότητα ήταν τα παιδιά. Μην ξεχνάς ότι η Μελίνα πάει 19 και από την ώρα που ήρθε στον κόσμο εγώ με άφησα. Μετά γεννήθηκε ο Γιώργος. Εγώ το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να είναι καλά τα παιδιά. Όλος ο κόσμος μου ήταν αυτά. Δεν έδινα καμία σημασία στον εαυτό μου.
Δεν γίνονται και τα δύο μαζί;
Φυσικά και γίνονται. Νάνσυ, δεν το καταλαβαίνεις και δεν το καταλαβαίνεις επειδή οι άνθρωποι σταδιακά μέσα στον χρόνο αλλάζουν. Δεν αλλάζουν σε μια στιγμή. Και κάνεις υπομονή πιστεύοντας ότι τα πράγματα θα αλλάξουν, ότι θα γίνουν καλύτερα. Αλλά αυτά δεν αλλάζουν κι εσύ συνεχίζεις να κάνεις υπομονή. Εγώ από υπομονή μπορεί να σκάσω γάιδαρο, αλλά δεν είναι και τόσο μεγάλο προτέρημα αυτό τελικά.
Αν τα παιδιά σου ήταν μικρά ακόμα θα ήμασταν εδώ και θα λέγαμε αυτά;
Δεν το ξέρω. Νάνσυ, σε μένα τα πράγματα γίνανε πάρα πολύ απλά. Τα είδα όλα μπροστά μου στην κανονικότητά τους επειδή ερωτεύτηκα. Δεν ξέρω αν θα τα έβλεπα τόσο ξεκάθαρα πριν. Προκειμένου να δικαιολογήσουμε πράγματα που δεν μας αρέσουν στη ζωή μας, βρίσκουμε δεκάδες λόγους και αιτίες και η δύναμη της συνήθειας και όλο αυτό το πράγμα που ξέρεις. Δεν είναι εύκολο να βγεις έξω από το πλαίσιο μέσα στο οποίο έχεις μάθει να λειτουργείς.
Δεν φοβήθηκες την ώρα που ένιωσες ότι ερωτεύεσαι;
Εγώ ερωτεύτηκα και θεώρησα τίμιο απέναντι στον εαυτό μου, στα παιδιά μου και στον άνθρωπο που είχα δίπλα μου τέλος πάντων όλα αυτά τα χρόνια να χωρίσω, δεν σήκωνε δεύτερη κουβέντα.
Δεν το φοβήθηκες το συναίσθημα που ερχόταν; Σε ξεβόλευε, σου άλλαζε τη ζωή.
Οι άνθρωποι αλλάζουν, οπότε μοιραία και οι σχέσεις. Όταν ζεις παθητικά είναι σίγουρο ότι θα βρεθείς σε ψυχολογικά αδιέξοδα. Το συναίσθημα με αφύπνισε και κατάλαβα πως είχε έρθει πια η ώρα για αλλαγή.
Μου κάνει εντύπωση που –παρά τους κανόνες, τα στερεότυπα κι όλα αυτά που έχεις μέσα στο κεφάλι σου επειδή έτσι μεγάλωσες– αποφάσισες να το ζήσεις.
Κοίταξε, δεν έγινε έτσι ξαφνικά. Δεν πάρθηκε αυτή απόφαση μέσα σε μία μέρα. Είχα κι εγώ τις αγωνίες και τις αντιστάσεις μου, αλλά έβλεπα ότι αυτό το πράγμα έρχεται με φορά πάνω μου. Δεν μπορούσα να το παλέψω ούτε να αντισταθώ, οπότε έπρεπε να πάρω μια απόφαση. Ή να το ζήσω ή να το αφήσω. Δεν ήθελα να το αφήσω.
Είναι τελικά τύχη που ζεις όλο αυτό; Κάτι σαν να σώζεσαι την τελευταία στιγμή που πας να φύγεις στον γκρεμό;
Προτεινόμενο Άρθρο
ΣΕΙΣΜΟΣ ΤΩΡΑ
Ναι, τύχη είναι. Νομίζω ότι είναι κάποιος από εκεί πάνω ψηλά που ήθελε να συμβεί αυτό το πράγμα σε μένα. Είναι ο Θεός, είναι το σύμπαν, οι άγγελοι; Δεν ξέρω.
Η Δέσποινα Βανδή κάνει ψυχοθεραπεία την τελευταία δεκαετία
Αναθεώρησες κι άλλα πράγματα; Εννοώ και στη δουλειά;
Καταρχάς, κάνω ψυχοθεραπεία σχεδόν δύο χρόνια τώρα και με έχει βοηθήσει πάρα πολύ. Θεωρούσα ότι το να διαβάζεις βιβλία και να έχεις καλούς φίλους είναι αρκετό για να εξελιχθείς, να μοιραστείς και να προβληματιστείς. Όχι όμως. Με την ψυχοθεραπεία βλέπεις πράγματα που ούτε είχες σκεφτεί ποτέ ούτε είχες έρθει αντιμέτωπος με αυτά. Είναι πολύ πιο εύκολο να χώνεις πράγματα κάτω από το χαλάκι και να προχωράς ξανά. Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη κλπ.
Τώρα είσαι ευχαριστημένη;
Ναι, φυσικά, είμαι χαρούμενη με τις επιλογές μου. Γιατί πια αποφασίζω μόνη μου.
Είσαι μόνη σου ποτέ μέσα στη μέρα;
Φυσικά. Τώρα έφυγε η Μελίνα και όταν ο Γιώργος είναι σχολείο και ο Βασίλης έχει γύρισμα είμαι μόνη μου. Όμως όταν έχουμε λίγο ελεύθερο χρόνο με τον Βασίλη θέλουμε να κάνουμε κάτι μαζί. Να περάσουμε στιγμές μαζί.
Πώς είναι αυτό;
Είναι πάρα πολύ όμορφο και είναι πρωτόγνωρο. Είναι σαν να είμαστε σε πενταήμερη. Μόλις βρούμε ένα κενό διήμερο –σπάνια βέβαια– θέλουμε να πάμε εκδρομή! Ή να πάμε να φάμε κάπου, να πάμε σε ένα ταβερνάκι, να κάνουμε μια βόλτα.
Με τον Βασίλη ήσασταν έτσι από την πρώτη στιγμή που βρεθήκατε;
Ναι. Ήταν κάτι που υπήρχε. Ένας ηλεκτρισμός. Υπήρχε όλη αυτή η ζεστασιά στην ψυχή. Από το να κοιτάς τον άλλον μέχρι να επικοινωνείτε. Δεν καταλαβαίναμε ακριβώς τι συμβαίνει, αλλά νιώθαμε ότι κάτι συμβαίνει. Εγώ δηλαδή δεν το ήξερα. Εκείνος, από την άλλη, έλεγε ότι ήταν σίγουρος. Εγώ σκεφτόμουν ότι μπορεί όσο τον γνώριζα καλύτερα να χανόταν ο ενθουσιασμός και ο θαυμασμός. Αλλά δεν συνέβη αυτό το πράγμα και αυτό που ένιωθα όλο και δυνάμωνε.
Την οικειότητα την αισθάνθηκες γρήγορα;
Από την πρώτη στιγμή. Νομίζω ότι αυτό που μας ένωσε τόσο δυνατά με τον Βασίλη ήταν η αλήθεια μας. Στην αρχή κάναμε παρέα. Δεν γίναμε αμέσως ζευγάρι, πέρασε ένα αρκετά μεγάλο διάστημα. Και σε αυτή την παρέα που κάναμε αισθανόμασταν ότι κουμπώνουμε ολοένα και περισσότερο. Είναι πολλά τα κοινά μας.
Δεν ωραιοποιήσατε τον εαυτό σας για να αρέσετε ο ένας στον άλλον;
Δεν χρειάστηκε, δεν θέλαμε κιόλας. Η αλήθεια ήταν αυτή που μας έφερε ακόμη πιο κοντά. Μια γυμνή αλήθεια που δεν είχε κανένα καλλωπισμό.
Δεν σκέφτηκες μήπως δεν πρέπει να του φορτώσεις τα δικά σου θέματα;
Δεν με ενδιέφερε καθόλου να σκεφτώ τίποτα τέτοιο και ούτε και εκείνον. Η αλήθεια είναι αυτή που μας έφερε κοντά και η τύχη.
Δεν ήσουν μια γυναίκα που έψαχνε.
Όχι, όχι. Όταν τον είδα είπα «Χριστέ μου, πόσο όμορφος άντρας είναι αυτός!» και μέχρι εκεί. Αλλά στην επικοινωνία μας άρχισα να νιώθω ότι είναι κάτι άλλο.
Ο κόσμος σε νοιάζει; αυτό το «τι θα πει ο κόσμος»;
Όχι, Νάνσυ, όχι.
Εσύ όταν ακούς ένα τραγούδι σου εκείνης της περιόδου σκέφτεσαι και το τι συνέβαινε στη ζωή σου παράλληλα;
Ναι, κάποιες φορές ακούω και τι συνέβαινε στη ζωή μου εκείνη την περίοδο.
Κρυβόσουν;
Αν έκρυβα τη θλίψη μου με ρωτάς; Ναι. Κάπως αλλιώς θα σου το θέσω τώρα, όπως μου έρχεται: Δεν είναι ότι έκρυβα τη θλίψη μου, είναι ότι γέμιζα τη ζωή μου παίρνοντας χαρά από τη δουλειά μου, τα παιδιά μου, τους φίλους μου.
Τώρα;
Τώρα νιώθω γεμάτη, νιώθω πλήρης.
