Δυο αδερφάκια πνίγηκαν σε θάλασσα της Βραζιλίας και εντοπίστηκαν αγκαλιασμένα στον βυθό της, με την τραγική είδηση να σκορπά θλίψη.
Βρέθηκαν αγκαλιασμένα στο βυθό
Πρόκειται για τον 15χρονο Γκουστάβο και τον 11χρονο Γκάμπριελ, οι οποίοι πήγαν με τον πατέρα τους και έναν ξάδελφο τους στη θάλασσα, προκειμένου ν’ απολαύσουν το μπάνιο τους.
Ο ίδιος συμπλήρωσε ότι τα παιδιά βρέθηκαν αγκαλιασμένα, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά «αγκάλιασαν ο ένας τον άλλον με απόγνωση. Είναι κοινή πρακτική όταν πνίγονται οι άνθρωποι».
Έσπασα το τζάμι του αυτοκινήτου ενός αγνώστου για να σώσω έναν σκύλο — και τότε συνέβη κάτι εντελώς απρόσμενο.
Ήταν ένα από εκείνα τα απογεύματα του καλοκαιριού που σου δίνουν την αίσθηση ότι η ζέστη σε πιέζει από όλες τις πλευρές, ο αέρας τόσο βαρύς που ένιωθες σαν να σου κάθεται ένα βάρος στο στήθος.
Έσπασα το τζάμι του αυτοκινήτου
Οι δρόμοι έλαμπαν κάτω από τη λάμψη του ήλιου και η μυρωδιά της καυτής ασφάλτου ανέβαινε με κάθε βήμα. Είχα βγει μόνο για λίγο – μια γρήγορη βόλτα στο σούπερ μάρκετ για λίγα μακαρόνια, μια σάλτσα, ίσως και λίγο ψωμί αν έδειχνε φρέσκο. Η ιδέα του μαγειρέματος μέσα σε τέτοια ζέστη δεν με ενθουσίαζε, αλλά η σκέψη ενός ακόμα λιπαρού φαγητού απ’ έξω ήταν χειρότερη.
Μόλις βγήκα από το δροσερό, κλιματιζόμενο αυτοκίνητό μου, με χτύπησε αμέσως ο καυτός αέρας σαν φούρνος. Το πάρκινγκ φαινόταν έρημο – οι έξυπνοι είχαν επιλέξει να μείνουν μέσα. Τότε την είδα, απλώς μια αστραπιαία εικόνα στην άκρη του ματιού μου που με έκανε να γυρίσω το κεφάλι.
Ένα ασημί αμάξι χάτσμπακ, δύο σειρές πιο πέρα. Μέσα, ένα ημίαιμο σκυλίτσα ράτσας Γερμανικού Ποιμενικού ήταν ξαπλωμένο στο πίσω κάθισμα. Το στήθος της ανεβοκατέβαινε γρήγορα, η γλώσσα της κρεμόταν έξω, τα μάτια της μισόκλειστα. Τα παράθυρα ήταν τελείως ανεβασμένα. Το τζάμι θολό από τη συμπύκνωση της βαριάς της αναπνοής.
Καμία σκιά. Καμία χαραμάδα για αέρα. Καμία κίνηση, μόνο το απεγνωσμένο της λαχάνιασμα.
Πλησίασα γρήγορα, η καρδιά μου ήδη χτυπούσε δυνατά. Από κοντά, η εικόνα ήταν χειρότερη. Το τρίχωμά της κολλούσε στο σώμα της σε βρεγμένες, άνισες τούφες. Τα πόδια της τινάζονταν πού και πού, αλλά δεν σήκωνε το κεφάλι της.
Ένα σημείωμα ήταν χωμένο κάτω από τον υαλοκαθαριστήρα, γραμμένο με χοντρά γράμματα μαρκαδόρου: «Επιστρέφω σύντομα. Ο σκύλος έχει νερό. Μην αγγίζετε το αυτοκίνητο.»
Από κάτω υπήρχε ένας αριθμός τηλεφώνου. Τον κάλεσα αμέσως.
Μια αντρική φωνή απάντησε, ακούγοντας αφηρημένη, ακόμα και ενοχλημένη. «Ναι;»
«Ο σκύλος σας είναι σε κίνδυνο,» είπα, κρατώντας τη φωνή μου σταθερή. «Έξω καίει ο τόπος. Πρέπει να γυρίσετε τώρα.»
Μια παύση, κι έπειτα ένα ειρωνικό γελάκι. «Της άφησα νερό,» απάντησε. «Είναι μια χαρά. Κοίτα τη δουλειά σου.»
Ξανακοίταξα. Ένα κλειστό πλαστικό μπουκάλι καθόταν στο κάθισμα του συνοδηγού, εκτός της δικής της εμβέλειας. «Της αφήσατε νερό που δεν μπορεί καν να πιει;» του είπα κοφτά. «Με το ζόρι κρατιέται ζωντανή!»
«Θα είμαι εκεί σε δέκα λεπτά. Μην αγγίξεις το αμάξι μου.» Και το έκλεισε.
Έμεινα εκεί για λίγο, με το τηλέφωνο ακόμα στο χέρι, τα σαγόνια μου σφιγμένα τόσο που πονούσα. Κόσμος περνούσε, κοιτούσε τον σκύλο, και μετά έστρεφε το βλέμμα αλλού. Ένας ηλικιωμένος κουνούσε το κεφάλι αλλά συνέχιζε να περπατά.
Αυτό ήταν. Η οργή μου έβραζε καθαρή και δυνατή.
Είδα κοντά στο κράσπεδο μια βαριά πέτρα από κηπουρικές εργασίες και την πήρα. Χωρίς να το πολυσκεφτώ, την πέταξα στο πίσω πλαϊνό τζάμι.
Το γυαλί έσπασε με ένα κοφτό κρότο και ο συναγερμός άρχισε να ουρλιάζει. Έβαλα το χέρι μου από το σπασμένο άνοιγμα, ξεκλείδωσα την πόρτα και την τράβηξα έξω.
Η σκυλίτσα κατέρρευσε πάνω στην καυτή άσφαλτο, τα πλευρά της να ανεβοκατεβαίνουν ρηχά. Άνοιξα το δικό μου μπουκάλι νερού, της έριξα λίγο στην πλάτη και έβρεξα το υπόλοιπο στη γλώσσα της. Έγλειψε αδύναμα και κούνησε ελαφρά την ουρά της.
«Κράτα γερά, κορίτσι μου,» της ψιθύρισα. «Τώρα είσαι ασφαλής.»
Άλλοι άρχισαν να μαζεύονται· κάποιος έφερε μια πετσέτα, άλλος κάλεσε την υπηρεσία για τα ζώα.
Τότε εμφανίστηκε ο άντρας. Ήταν κατακόκκινος και έξαλλος, τα κλειδιά να κουδουνίζουν στο χέρι του.
«Τι στο διάολο νομίζεις ότι κάνεις;» φώναξε. «Αυτό είναι το αμάξι μου, έσπασες το τζάμι μου! Θα καλέσω την αστυνομία!»
Προτεινόμενο Άρθρο
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΙΝΗ ΤΟΥ 55ΧΡΟΝΟΥ ΠΟΥ ΕΚΡΥΒΕ ΤΟΝ ΝΕΚΡΟ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΨΥΚΤΗ
«Και εσύ άφησες τον σκύλο σου να πεθάνει μέσα σε αυτό,» του απάντησα.
«Είναι ο σκύλος μου! Δεν είχες κανένα δικαίωμα!»
Όταν έφτασαν οι αστυνομικοί, εκείνος άρχισε να φωνάζει και να παραπονιέται. Ένας αξιωματικός της αστυνομίας στράφηκε σε μένα για τη δική μου εκδοχή. Εξήγησα τι έγινε από τη στιγμή που είδα τον σκύλο μέχρι που έσπασα το τζάμι. Τσέκαραν οι ίδιοι το ζώο. Ένας από αυτούς γονάτισε, άγγιξε την πατούσα της και συνοφρυώθηκε.
«Δεν θα άντεχε πολύ ακόμα» είπε χαμηλόφωνα.
Ο αστυνομικός σηκώθηκε και γύρισε προς τον άντρα. «Κύριε, σας κόβουμε κλήση για παραμέληση ζώου,» είπε ο ψηλότερος. «Θα ειδοποιήσουμε την υπηρεσία ζώων.»
Η φωνή του άντρα ανέβηκε. «Ήταν μόνο λίγα λεπτά…»
«Λίγα λεπτά με τέτοια ζέστη μπορούν να σκοτώσουν,» τον διέκοψε ο αστυνομικός. «Είστε τυχερός που είναι ζωντανή.»
Οι αστυνομικοί γύρισαν σε μένα. «Δεν έχετε μπλεξίματα. Στην πραγματικότητα, πιθανότατα της σώσατε τη ζωή.»
Το ίδιο βράδυ, εκείνη ήταν κουλουριασμένη σε μια διπλωμένη κουβέρτα στο σαλόνι μου, με γεμάτη κοιλιά και ένα φρέσκο μπολ νερό δίπλα της. Δεν ήξερα το πραγματικό της όνομα, οπότε την ονόμασα Σιέρα.
Τον επόμενο μήνα, όσο η υπόθεση προχωρούσε, οι υπάλληλοι της υπηρεσίας ζώων με επισκέπτονταν αρκετές φορές. Τελικά, ο άντρας παραιτήθηκε από κάθε δικαίωμα πάνω της. Υπέγραψα τα χαρτιά της υιοθεσίας χωρίς δεύτερη σκέψη.
Τώρα η Σιέρα δεν απομακρύνεται ποτέ από δίπλα μου. Κοιμάται δίπλα στο γραφείο μου όταν δουλεύω, με σπρώχνει να βγω έξω όταν η μέρα τραβάει πολύ, και λατρεύει τις βόλτες με το αυτοκίνητο, με τα παράθυρα κατεβασμένα και το κεφάλι της να ακουμπά στο χέρι μου.
Μερικοί μου λένε ότι ήμουν θαρραλέα. Άλλοι, ότι ήμουν απερίσκεπτη. Αλλά εκείνη τη στιγμή, δεν σκεφτόμουν τη γενναιότητα. Σκεφτόμουν ότι το τζάμι μπορεί να αντικατασταθεί. Μια ζωή, όχι. Και αυτό ήταν το μόνο που είχε σημασία.
Έκτακτη προειδοποίηση για πασίγνωστο παυσίπονο που πωλείται στην Ελλάδα: Μεγάλος κίνδυνος για την υγεία
Το συγκεκριμένο παυσίπονο είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στην Ελλάδα, ωστόσο σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να επιβαρύνει το συκώτι.
Το συκώτι έχει πολλούς σημαντικούς ρόλους στο σώμα, από την επεξεργασία θρεπτικών συστατικών και την απομάκρυνση τοξινών από το αίμα έως τον μεταβολισμό των φαρμάκων. Το ήπαρ κάνει πολλά για να σας διατηρεί υγιείς, ωστόσο έχει και τα όριά του.
Μέχρι τώρα, πιθανότατα έχετε ακούσει πολλές προειδοποιήσεις σχετικά με το αλκοόλ και την υγεία του ήπατος. Είναι γνωστό ότι η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να επιβαρύνει σοβαρά το συκώτι. Ωστόσο, υπάρχει και μια άλλη συνήθεια, η οποία μπορεί να βλάψει το ήπαρ και πολλοί αγνοούν: η υπερβολική χρήση της παρακεταμόλης, ενός παυσίπονου που διατίθεται χωρίς συνταγή.
Μπορεί να πιστεύετε ότι ένα απλό, μη συνταγογραφούμενο φάρμακο, δεν προκαλεί βλάβη, ωστόσο, μπορεί, ιδιαίτερα σε υψηλές δόσεις ή όταν λαμβάνεται πολύ συχνά. Στην πραγματικότητα, αποτελεί την κύρια αιτία αιφνίδιας ηπατικής ανεπάρκειας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ειδικοί στον χώρο της υγείας εξηγούν:
Πώς τα παυσίπονα μπορούν να βλάψουν το συκώτι
Οι άνθρωποι λαμβάνουν συχνά φάρμακα χωρίς συνταγή, όπως παρακεταμόλη, π.χ. για τον πυρετό ή για την ανακούφιση από πόνους. Αν και η παρακεταμόλη είναι ασφαλής σε συγκεκριμένες δόσεις, μπορεί να προκαλέσει προβλήματα όταν λαμβάνεται σε υπερβολική ποσότητα. Η ηπατική βλάβη μπορεί να προκύψει αν παίρνετε υψηλές δόσεις για πολλές συνεχόμενες ημέρες ή αν καταναλώσετε υπερβολική ποσότητα μονομιάς. Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι πιθανή ακόμη και η οξεία ηπατική ανεπάρκεια.
«Όταν η ακεταμινοφαίνη (παρακεταμόλη) χρησιμοποιείται σε δόσεις μεγαλύτερες από τις συνιστώμενες, μπορεί να υπερφορτώσει τις διαδικασίες του οργανισμού που είναι υπεύθυνες για τον μεταβολισμό του φαρμάκου», εξηγεί η φαρμακοποιός Laura Heath. «Αν συμβεί αυτό, μπορεί να προκληθεί σοβαρή ηπατική βλάβη».
Το μεγαλύτερο μέρος της παρακεταμόλης μεταβολίζεται με ασφάλεια μέσω φυσιολογικών ηπατικών οδών, εξηγεί η φαρμακοποιός Farrah Tavakoli. «Μια μικρή ποσότητα μετατρέπεται σε μια ουσία που ονομάζεται NAPQI, έναν τοξικό μεταβολίτη που μπορεί να γίνει επιβλαβής όταν συσσωρεύεται». Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το σώμα εξουδετερώνει τον NAPQI με ένα αντιοξειδωτικό που ονομάζεται γλουταθειόνη. Όμως όταν συσσωρευτεί υπερβολικά, μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο ήπαρ.
Πόση παρακεταμόλη θεωρείται υπερβολική;
Σύμφωνα με το American College of Gastroenterology, οι υγιείς ενήλικες δεν πρέπει να λαμβάνουν περισσότερα από 1.000 mg παρακεταμόλης κάθε φορά ή περισσότερα από 4.000 mg την ημέρα. Επιπλέον, θα πρέπει να αποφεύγεται η λήψη 3.000 mg ημερησίως για περισσότερες από 3 έως 5 συνεχόμενες ημέρες.
«Η μέγιστη δόση για τους περισσότερους ενήλικες είναι 4.000 mg ημερησίως», αναφέρει η Tavakoli.
Είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι η παρακεταμόλη δεν περιέχεται μόνο στα παυσίπονα. Υπάρχει σε πολλά φάρμακα χωρίς συνταγή και συνταγογραφούμενα προϊόντα, συμπεριλαμβανομένων φαρμάκων για αλλεργίες, κρυολόγημα, γρίπη, ημικρανίες, καθώς και σε αντιπυρετικά και αναλγητικά. Οι ειδικοί προειδοποιούν να μην λαμβάνετε ταυτόχρονα περισσότερα από ένα φάρμακα που περιέχουν παρακεταμόλη.
«Αν συνειδητοποιήσετε ότι παίρνετε πολλά διαφορετικά φάρμακα που περιέχουν παρακεταμόλη, είναι σημαντικό να επικοινωνήσετε με τον γιατρό σας», αναφέρει η γιατρός Rucha Shah. «Αν αρχίσετε να παρατηρείτε ίκτερο ή κοιλιακό πόνο ή αν κατά λάθος καταναλώσατε υπερβολική ποσότητα, πρέπει να ενημερώσετε αμέσως τον γιατρό σας — μερικές φορές απαιτείται νοσηλεία για περαιτέρω έλεγχο»,
- ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΙΝΗ ΤΟΥ 55ΧΡΟΝΟΥ ΠΟΥ ΕΚΡΥΒΕ ΤΟΝ ΝΕΚΡΟ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΨΥΚΤΗ
- ΘΛΙΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥ «ΑΠΟΨΕ ΕΙΣΑΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»
- Πήγε στην δουλειά του και δεν γύρισε ποτέ: Οδηγός λεωφορείου υπέστη ανακοπή καθώς οδηγούσε – Σπαρακτικές εικόνεςΠήγε στην δουλειά του και δεν γύρισε ποτέ: Οδηγός λεωφορείου υπέστη ανακοπή καθώς οδηγούσε – Σπαρακτικές εικόνες
- ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΗΝ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΜΟΛΙΣ ΤΩΡΑ
