ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Τριήμερο πένθος στις Ένοπλες Δυνάμεις για τον θάνατο του 19χρονου Ραφαήλ σε πεδίο βολής στη Ρόδο

Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια κηρύσσεται τριήμερο πένθος στις Ένοπλες Δυνάμεις για τον θάνατο του 19χρονου ΕΠΟΠ στρατιώτη…

Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια κηρύσσεται τριήμερο πένθος στις Ένοπλες Δυνάμεις για τον θάνατο του 19χρονου ΕΠΟΠ στρατιώτη, κατά τη διάρκεια προγραμματισμένης εκπαιδευτικής δραστηριότητας βολής στη Ρόδο.

Το τριήμερο πένθος στις Ένοπλες Δυνάμεις για τον θάνατο του στρατιώτη στη Ρόδο θα διαρκέσει από 26/11/2025 έως και 28/11/2025.

Ο 19χρονος ΕΠΟΠ σκοτώθηκε στο πεδίο βολής της Ρόδου μετά από λανθασμένη έκρηξη χειροβομβίδας. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο 19χρονος μόλις πριν από μία εβδομάδα είχε τοποθετηθεί στη μονάδα, αφού είχε ολοκληρώσει το σχολείο των πυροτεχνουργών.

Από το τραγικό περιστατικό τραυματίστηκε και ένας 39χρονος επιλοχίας, πατέρας δύο παιδιών, ο οποίος υπέστη ακρωτηριασμό άνω άκρου και δίνει μάχη για τη ζωή του.

Διασωληνωμένος, με στρατιωτικό ελικόπτερο (σινούκ) μεταφέρθηκε από το αεροδρόμιο της Ρόδου στο 401 στρατιωτικό νοσοκομείο των Αθηνών, μέσω της Κω, ο 39χρονος Επιλοχίας ΕΠΟΠ, ο οποίος τραυματίστηκε και ακρωτηριάστηκε το πρωί της Τετάρτης στη Ρόδο, από χειροβομβίδα που απασφάλισε στο πεδίο βολής των Αφάντου, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να σκοτωθεί επιτόπου ένας 19χρονος συνάδελφός του.

Σύμφωνα με πληροφορίες της Ροδιακής, οι γιατροί στο νοσοκομείο της Ρόδου, τον χειρούργησαν και αφαίρεσαν θραύσματα από το σώμα του, σταθεροποιώντας την αιμορραγία και δίνοντας το «πράσινο φως» να μεταφερθεί σε εξειδικευμένη μονάδα του 401 στρατιωτικού Νοσοκομείου στην Αθήνα.

Η μεταφορά του έγινε μέσω Κω, αφού στο αεροδρόμιο Ρόδου δεν μπορεί να προσγειωθεί σήμερα αεροσκάφος, καθώς ο διάδρομος προσγείωσης είναι κλειστός, εξαιτίας προγραμματισμένων έργων.

Σημειώνεται ότι ο 39χρονος βρίσκεται σε καταστολή (διασωληνωνένος) ενώ όταν μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο της Ρόδου, είχε καλή επαφή με το περιβάλλον. Οι πρώτες εκτιμήσεις των γιατρών, είναι αισιόδοξες πάντως και απομένει να επιβεβαιωθεί αν όντως έχει διαφύγει τον κίνδυνο από τη διάρκεια της νοσηλείας του στο 401 στρατιωτικό νοσοκομείο.

Τα συλλυπητήρια Δένδια
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας νωρίτερα εξέφρασε την θλίψη του στο άκουσμα της είδησης:

«Εκφράζω τη βαθύτατη θλίψη μου για την απώλεια ζωής του ΕΠΟΠ Στρατιώτη, κατά τη διάρκεια προγραμματισμένης εκπαιδευτικής δραστηριότητας βολής στη Ρόδο. Η σκέψη μας βρίσκεται στην οικογένειά του και στους συναδέλφους του, στους οποίους απευθύνω τα πλέον ειλικρινή μου συλλυπητήρια. Ευχές για ταχεία ανάρρωση στον ΕΠΟΠ Επιλοχία, ο οποίος τραυματίσθηκε στην ίδια εκπαιδευτική δραστηριότητα».

Το δυστύχημα συνέβη σε σημείο βολής, στο πεδίο βολής της περιοχής Αφάντου, την ώρα που οι στρατιώτες πραγματοποιούσαν προβλεπόμενη εκπαιδευτική δραστηριότητα.

Λίγο πριν επιβιβαστεί στο αεροπλάνο για την Ρόδο, ο πατέρας του επαγγελματία οπλίτη που βρήκε τραγικό θάνατο το πρωί της Τετάρτης , όταν κατά τη διάρκεια στρατιωτικής άσκησης στο πεδίο βολής της Αφάντου εξερράγη χειροβομβίδα, μίλησε στο Creta24.

«Αυτό που προέχει είναι να έρθει η σορός του παιδιού μου το συντομότερο δυνατόν στο Ηράκλειο. Μας είπαν πως θα ταξιδέψει αύριο από Ρόδο με C130», δηλώνει εμφανώς συντετριμμένος.

Ο 19χρονος, με καταγωγή από το Τυμπάκι, είχε αποφασίσει να γίνει Επαγγελματίας Οπλίτης και έτσι μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας και την βασική του εκπαίδευση στη Λαμία, τοποθετήθηκε στη Ρόδο.

«Μου είπαν ότι έφυγε κατευθείαν» λέει στο newsit.gr ο πατέρας του 19χρονου
Η οικογένεια του νεαρού 19χρονου Ραφαήλ βυθίζεται στο πένθος, μην μπορώντας να πιστέψει πως ο ενθουσιασμός του παιδιού τους για την εκπαίδευση στην οποία συμμετείχε μετατράπηκε μέσα σε λίγες στιγμές σε ανείπωτη τραγωδία.

Ο πατέρας του, συντετριμμένος, περιγράφει στο newsit.gr τις τελευταίες στιγμές επικοινωνίας μαζί του και τον ανυπόκριτο ενθουσιασμό που είχε ο γιος του για την άσκηση — μια άσκηση που αποδείχθηκε μοιραία.

Ο 19χρονος Ραφαήλ είχε φτάσει στη Ρόδο μόλις δύο ημέρες πριν, ξεκινώντας με χαρά το νέο κεφάλαιο της ζωής του, έχοντας ως εφόδιο και το οικογενειακό του υπόβαθρο στην υπηρεσία.

Ο παππούς του, όπως αποκαλύπτει ο πατέρας, ήταν παλαιότερα πυροτεχνουργός και μάλιστα είχε υπηρετήσει στο ίδιο στρατόπεδο, γεγονός που έκανε τον νεαρό να νιώθει ακόμη μεγαλύτερη περηφάνια για την εκπαίδευση στην οποία έμπαινε.

«Ήταν πολύ χαρούμενος που θα πήγαινε για την άσκηση…» λέει στο newsit.gr ο πατέρας του 19χρονου. «Το παλικάρι μου ήταν δεύτερη ημέρα στο στρατόπεδο, είχε πάει για ΕΠΟΠ και ήταν δεύτερη ημέρα και σήμερα θα πήγαινε για εκπαίδευση.

Ο παππούς του ήταν πυροτεχνουργός στην Κρήτη και παλαιότερα ζούσαμε στην Ρόδο, όπου στο ίδιο στρατόπεδο ήταν και ο παππούς του. Είχαμε μιλήσει σήμερα το πρωί και ήταν πολύ χαρούμενος που θα πήγαινε για την άσκηση και εχθές το βράδυ που έφυγα και εγώ από Ρόδο, ήταν πολύ χαρούμενος.

Μου είχε πει ότι από εχθές θα είχαν βολές, αλλά εχθές δεν πρόλαβε. Το βράδυ που έφυγα από την Ρόδο μού είπε ότι θα πήγαιναν σήμερα το πρωί για να ρίξουν βολές με χειροβομβίδες και του είπα «θα πας και εσύ;». Και μου είπε «ναι, περιμένω πως και πως την στιγμή», και την έριξε και έφυγε…

Μου είπαν όταν έφυγε κατευθείαν, δεν ξέρω παραπάνω λεπτομέρειες, το απόγευμα θα πάω Ρόδο. Για την ώρα δεν θέλω να κατηγορήσω κανέναν, αυτό που εύχομαι είναι να γλυτώσει το άλλο παιδί».

Ο πατέρας του 19χρονου Ραφαήλ, βυθισμένος στον πόνο, δεν αναζητά ευθύνες. Το μόνο που ζητά είναι να μάθει τι συνέβη πραγματικά και να γίνει καλά ο τραυματισμένος Επιλοχίας, ελπίζοντας ότι θα καταφέρει να ξεπεράσει τον κίνδυνο.

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΒΑΝΔΗ: Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΩΡΙΣΜΟ ΜΕ ΤΟΝ ΝΤΕΜΗ – «ΟΤΑΝ ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΕΙΠΑ…»

Η Δέσποινα Βανδή σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και το περιοδικό “Down Town”, μίλησε για τα παιδιά της και τον Βασίλη Μπισμπίκη, ενώ αποκάλυψε πως τα τελευταία δύο χρόνια κάνει ψυχοθεραπεία.

Πώς φτάνεις να πεις μια μέρα «η ζωή είναι αλλιώς»;

Όταν αποφασίζεις να πρωταγωνιστήσεις σε αυτήν. Τώρα μπορεί να σου γεννιέται η εύλογη ερώτηση: «Μα δεν πρωταγωνιστούσες στη ζωή σου όλα αυτά χρόνια;» Όταν κάνεις παιδιά όλα αλλάζουν. Αφήνεις τον εαυτό σου πιο πίσω, μπορεί να κάνεις πράγματα τα οποία δεν σε ευχαριστούν απόλυτα, αλλά ευχαριστούν τον υπόλοιπο κόσμο και από εκεί που ζούσες εκατό τοις εκατό για τον εαυτό σου, καταλήγεις να ζεις πενήντα τοις εκατό, μετά τριάντα, δέκα… και μια μέρα χάνεσαι, χωρίς να το καταλάβεις. Άλλαξα, ρε παιδί μου, όχι μια μέρα ξαφνικά, αλλά αποφάσισα να κάνω ευτυχισμένο τον εαυτό μου, να δώσω σημασία σε μένα.

Εσύ το καταλάβαινες ότι δεν είσαι ευτυχισμένη;

Δεν το καταλαβαίνεις. Ασφαλώς καταλαβαίνεις ότι δεν είσαι καλά, αλλά είναι τόσο πολλά αυτά που τρέχουν γύρω σου, που επί της ουσίας αποσυντονίζεσαι και το μόνο που κάνεις είναι να κοιτάζεις πώς θα βγει η καθημερινότητα και χάνεις τη μεγάλη εικόνα. Χάνεις τη μεγάλη, ουσιαστική εικόνα του ότι εσύ τελικά δεν είσαι χαρούμενος μέσα σε όλο αυτό. Οπότε, για να μιλήσω για μένα, η αλλαγή δεν έγινε ξαφνικά, αλλά όταν προέκυψε είδα τη διαφορά. Με τι έχει να κάνει η χαρά; Διότι σίγουρα δεν έχει να κάνει ούτε με τα χρήματα ούτε με την εμφάνιση.

Προτεραιότητα της Δέσποινας Βανδή ήταν τα παιδιά της
Είχες αφήσει τον εαυτό σου;

Εντελώς. Για μένα προτεραιότητα ήταν τα παιδιά. Μην ξεχνάς ότι η Μελίνα πάει 19 και από την ώρα που ήρθε στον κόσμο εγώ με άφησα. Μετά γεννήθηκε ο Γιώργος. Εγώ το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να είναι καλά τα παιδιά. Όλος ο κόσμος μου ήταν αυτά. Δεν έδινα καμία σημασία στον εαυτό μου.

Δεν γίνονται και τα δύο μαζί;

Φυσικά και γίνονται. Νάνσυ, δεν το καταλαβαίνεις και δεν το καταλαβαίνεις επειδή οι άνθρωποι σταδιακά μέσα στον χρόνο αλλάζουν. Δεν αλλάζουν σε μια στιγμή. Και κάνεις υπομονή πιστεύοντας ότι τα πράγματα θα αλλάξουν, ότι θα γίνουν καλύτερα. Αλλά αυτά δεν αλλάζουν κι εσύ συνεχίζεις να κάνεις υπομονή. Εγώ από υπομονή μπορεί να σκάσω γάιδαρο, αλλά δεν είναι και τόσο μεγάλο προτέρημα αυτό τελικά.

Αν τα παιδιά σου ήταν μικρά ακόμα θα ήμασταν εδώ και θα λέγαμε αυτά;

Προτεινόμενο ΆρθροΚίνα: Συνετρίβη μικρό αεροσκάφος – Δύο τραυματίες

Δεν το ξέρω. Νάνσυ, σε μένα τα πράγματα γίνανε πάρα πολύ απλά. Τα είδα όλα μπροστά μου στην κανονικότητά τους επειδή ερωτεύτηκα. Δεν ξέρω αν θα τα έβλεπα τόσο ξεκάθαρα πριν. Προκειμένου να δικαιολογήσουμε πράγματα που δεν μας αρέσουν στη ζωή μας, βρίσκουμε δεκάδες λόγους και αιτίες και η δύναμη της συνήθειας και όλο αυτό το πράγμα που ξέρεις. Δεν είναι εύκολο να βγεις έξω από το πλαίσιο μέσα στο οποίο έχεις μάθει να λειτουργείς.

Δεν φοβήθηκες την ώρα που ένιωσες ότι ερωτεύεσαι;

Εγώ ερωτεύτηκα και θεώρησα τίμιο απέναντι στον εαυτό μου, στα παιδιά μου και στον άνθρωπο που είχα δίπλα μου τέλος πάντων όλα αυτά τα χρόνια να χωρίσω, δεν σήκωνε δεύτερη κουβέντα.

Δεν το φοβήθηκες το συναίσθημα που ερχόταν; Σε ξεβόλευε, σου άλλαζε τη ζωή.

Οι άνθρωποι αλλάζουν, οπότε μοιραία και οι σχέσεις. Όταν ζεις παθητικά είναι σίγουρο ότι θα βρεθείς σε ψυχολογικά αδιέξοδα. Το συναίσθημα με αφύπνισε και κατάλαβα πως είχε έρθει πια η ώρα για αλλαγή.

Μου κάνει εντύπωση που –παρά τους κανόνες, τα στερεότυπα κι όλα αυτά που έχεις μέσα στο κεφάλι σου επειδή έτσι μεγάλωσες– αποφάσισες να το ζήσεις.

Κοίταξε, δεν έγινε έτσι ξαφνικά. Δεν πάρθηκε αυτή απόφαση μέσα σε μία μέρα. Είχα κι εγώ τις αγωνίες και τις αντιστάσεις μου, αλλά έβλεπα ότι αυτό το πράγμα έρχεται με φορά πάνω μου. Δεν μπορούσα να το παλέψω ούτε να αντισταθώ, οπότε έπρεπε να πάρω μια απόφαση. Ή να το ζήσω ή να το αφήσω. Δεν ήθελα να το αφήσω.

Είναι τελικά τύχη που ζεις όλο αυτό; Κάτι σαν να σώζεσαι την τελευταία στιγμή που πας να φύγεις στον γκρεμό;

Ναι, τύχη είναι. Νομίζω ότι είναι κάποιος από εκεί πάνω ψηλά που ήθελε να συμβεί αυτό το πράγμα σε μένα. Είναι ο Θεός, είναι το σύμπαν, οι άγγελοι; Δεν ξέρω.

Η Δέσποινα Βανδή κάνει ψυχοθεραπεία την τελευταία δεκαετία
Αναθεώρησες κι άλλα πράγματα; Εννοώ και στη δουλειά;

Καταρχάς, κάνω ψυχοθεραπεία σχεδόν δύο χρόνια τώρα και με έχει βοηθήσει πάρα πολύ. Θεωρούσα ότι το να διαβάζεις βιβλία και να έχεις καλούς φίλους είναι αρκετό για να εξελιχθείς, να μοιραστείς και να προβληματιστείς. Όχι όμως. Με την ψυχοθεραπεία βλέπεις πράγματα που ούτε είχες σκεφτεί ποτέ ούτε είχες έρθει αντιμέτωπος με αυτά. Είναι πολύ πιο εύκολο να χώνεις πράγματα κάτω από το χαλάκι και να προχωράς ξανά. Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη κλπ.

Τώρα είσαι ευχαριστημένη;

Ναι, φυσικά, είμαι χαρούμενη με τις επιλογές μου. Γιατί πια αποφασίζω μόνη μου.

Είσαι μόνη σου ποτέ μέσα στη μέρα;

Φυσικά. Τώρα έφυγε η Μελίνα και όταν ο Γιώργος είναι σχολείο και ο Βασίλης έχει γύρισμα είμαι μόνη μου. Όμως όταν έχουμε λίγο ελεύθερο χρόνο με τον Βασίλη θέλουμε να κάνουμε κάτι μαζί. Να περάσουμε στιγμές μαζί.

Πώς είναι αυτό;

Είναι πάρα πολύ όμορφο και είναι πρωτόγνωρο. Είναι σαν να είμαστε σε πενταήμερη. Μόλις βρούμε ένα κενό διήμερο –σπάνια βέβαια– θέλουμε να πάμε εκδρομή! Ή να πάμε να φάμε κάπου, να πάμε σε ένα ταβερνάκι, να κάνουμε μια βόλτα.

Με τον Βασίλη ήσασταν έτσι από την πρώτη στιγμή που βρεθήκατε;

Ναι. Ήταν κάτι που υπήρχε. Ένας ηλεκτρισμός. Υπήρχε όλη αυτή η ζεστασιά στην ψυχή. Από το να κοιτάς τον άλλον μέχρι να επικοινωνείτε. Δεν καταλαβαίναμε ακριβώς τι συμβαίνει, αλλά νιώθαμε ότι κάτι συμβαίνει. Εγώ δηλαδή δεν το ήξερα. Εκείνος, από την άλλη, έλεγε ότι ήταν σίγουρος. Εγώ σκεφτόμουν ότι μπορεί όσο τον γνώριζα καλύτερα να χανόταν ο ενθουσιασμός και ο θαυμασμός. Αλλά δεν συνέβη αυτό το πράγμα και αυτό που ένιωθα όλο και δυνάμωνε.

Την οικειότητα την αισθάνθηκες γρήγορα;

Από την πρώτη στιγμή. Νομίζω ότι αυτό που μας ένωσε τόσο δυνατά με τον Βασίλη ήταν η αλήθεια μας. Στην αρχή κάναμε παρέα. Δεν γίναμε αμέσως ζευγάρι, πέρασε ένα αρκετά μεγάλο διάστημα. Και σε αυτή την παρέα που κάναμε αισθανόμασταν ότι κουμπώνουμε ολοένα και περισσότερο. Είναι πολλά τα κοινά μας.

Δεν ωραιοποιήσατε τον εαυτό σας για να αρέσετε ο ένας στον άλλον;

Δεν χρειάστηκε, δεν θέλαμε κιόλας. Η αλήθεια ήταν αυτή που μας έφερε ακόμη πιο κοντά. Μια γυμνή αλήθεια που δεν είχε κανένα καλλωπισμό.

Δεν σκέφτηκες μήπως δεν πρέπει να του φορτώσεις τα δικά σου θέματα;

Δεν με ενδιέφερε καθόλου να σκεφτώ τίποτα τέτοιο και ούτε και εκείνον. Η αλήθεια είναι αυτή που μας έφερε κοντά και η τύχη.

Δεν ήσουν μια γυναίκα που έψαχνε.

Όχι, όχι. Όταν τον είδα είπα «Χριστέ μου, πόσο όμορφος άντρας είναι αυτός!» και μέχρι εκεί. Αλλά στην επικοινωνία μας άρχισα να νιώθω ότι είναι κάτι άλλο.

Ο κόσμος σε νοιάζει; αυτό το «τι θα πει ο κόσμος»;

Όχι, Νάνσυ, όχι.

Εσύ όταν ακούς ένα τραγούδι σου εκείνης της περιόδου σκέφτεσαι και το τι συνέβαινε στη ζωή σου παράλληλα;

Ναι, κάποιες φορές ακούω και τι συνέβαινε στη ζωή μου εκείνη την περίοδο.

Κρυβόσουν;

Αν έκρυβα τη θλίψη μου με ρωτάς; Ναι. Κάπως αλλιώς θα σου το θέσω τώρα, όπως μου έρχεται: Δεν είναι ότι έκρυβα τη θλίψη μου, είναι ότι γέμιζα τη ζωή μου παίρνοντας χαρά από τη δουλειά μου, τα παιδιά μου, τους φίλους μου.

Τώρα;

Τώρα νιώθω γεμάτη, νιώθω πλήρης.

Ειδήσεις σήμερα

Ροή Ειδήσεων