Χαριτίνη Καρόλου: Η διαδρομή μιας αγαπημένης ηθοποιού που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή
Οι ξεχωριστές παρουσίες της στον κινηματογράφο, το θέατρο και την τηλεόραση, που άφησαν εποχή.
Εντελώς αθόρυβα έφυγε πρόσφατα από τη ζωή μία διακεκριμένη ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, η Χαριτίνη Καρόλου.
Τραβώντας τα φλας: Η Χαριτίνη Καρόλου στο φεστιβάλ κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης το 1971. Η ηθοποιός υπήρξε μία από τις κομψές παρουσίες του ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου
Όλοι γνωρίζουν την Χαριτίνη Καρόλου από την παρουσία της σε μερικές ιδιαίτερες ελληνικές ταινίες, ενώ αρκετοί θα την θυμούνται από τη θεατρική της παρουσία ή ακόμη και από την τηλεοπτική της, τα παλαιότερα χρόνια. Η Καρόλου θα διέπρεπε ως ηθοποιός και στα τρία (σινεμά, θέατρο, τηλεόραση), αφήνοντας πολύ έντονες εντυπώσεις.
Κατ’ αρχάς να πούμε πως η Χαριτίνη Καρόλου υπήρξε μια πολύ σέξι ηθοποιός – βασικά στις ταινίες που γύρισε ανάμεσα στα χρόνια 1967-1972. Και ξέρω κάμποσους φίλους τού ελληνικού κινηματογράφου, που ακόμη και σήμερα θεωρούν πως υπήρξε μία από τις ερωτικότερες ηθοποιούς μας εκείνης της εποχής.
Τα εξωτερικά χαρακτηριστικά της ήταν αυτά μιας ευρωπαίας ή αμερικανίδας σταρ – και αν δεν επιχείρησε να κάνει η Καρόλου καριέρα στο εξωτερικό είναι γιατί η ίδια δεν το θέλησε ή το φοβήθηκε (γιατί υπήρχε πρόταση), όπως είχε πει σε συνεντεύξεις της.
Η Χαριτίνη Καρόλου στην ταινία των Στέλιου Τζάκσον-Νίκου Οικονόμου «Οι Ερασταί του Μεσαίου Τοίχου» (1967)
Η Χαριτίνη Καρόλου δεν ήταν τυχαία ηθοποιός. Είχε σπουδάσει κοντά στον Δημήτρη Ροντήρη, μα και στη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών κι έχοντας παίξει, πολύ νέα, ποικίλους ρόλους κλασικού ρεπερτορίου (και αρχαία τραγωδία φυσικά), στην Ελλάδα και το εξωτερικό θα ήταν, μετά τα 25 της, μια «έτοιμη» ηθοποιός, ικανή να διαπρέψει τόσο στο ελεύθερο θέατρο, όσο και στον κινηματογράφο.
Η Καρόλου μπορεί να πρωτοεμφανίζεται στο «πανί» πολύ νωρίς, στα 22 της (ως Χάρις Καρόλου), στην ταινία του Γρηγόρη Γρηγορίου «Αδελφός Άννα» (1963), δίπλα στον Πέτρο Φυσσούν και την Ξένια Καλογεροπούλου, μαθήτρια της σχολής ακόμη, όμως το 1967 ήταν η χρονιά, που θα έκανε πιο έντονη την παρουσία της στην οθόνη, παίζοντας σε τρεις ταινίες – ανάμεσα και στο κλασικό «γούεστερν» του Νίκου Φώσκολου «Οι Σφαίρες Δεν Γυρίζουν Πίσω».
Πρωταγωνίστρια όμως, η Χαριτίνη Καρόλου, θα ήταν σε μια άλλη παράξενη ταινία της περιόδου, που είχε τίτλο «Οι Ερασταί του Μεσαίου Τοίχου» (1967) και που ήταν σκηνοθετημένη από το δίδυμο Στέλιος Τζάκσον-Νίκος Οικονόμου (γνωστοί αμφότεροι από τις ταινίες «Τετράγωνο» και ο «Ο Βιασμός μιας Παρθένας»). Το σενάριο είχαν επεξεργαστεί οι ίδιοι οι σκηνοθέτες, διασκευάζοντας για το σινεμά το βιβλίο «Ο Μεσαίος Τοίχος» [Φέξης, 1964] του Παντελή Καλιότσου.
Το μυθιστόρημα αυτό είχε κάνει μεγάλη εντύπωση στα σίξτις, έχοντας γίνει γνωστό σε πολύ κόσμο και γιατί είχε δημοσιευθεί σε συνέχειες στο περιοδικό «Ο Ταχυδρόμος», μα και γιατί είχε μεταδοθεί από το ραδιόφωνο. Ήταν ένα κοινωνικό-φιλοσοφικό μυθιστόρημα, που ήταν γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, καθώς πρωταγωνιστής ήταν ο ίδιος ο συγγραφέας.
Στο βιβλίο και στην ταινία ένα βασανισμένο άτομο (ο συγγραφέας) προσπαθεί να κατανικήσει τους «εσωτερικούς δαίμονές» του, όπως λέμε, και γι’ αυτό επιζητά να απομονωθεί σε μια επαρχιακή κωμόπολη, το Κερουμπίνο. Εκεί όμως θα συναντήσει το αναπάντεχο στο πρόσωπο της γυναίκας τού διπλανού σπιτιού, που το χωρίζει από το δικό του ο μεσαίος τοίχος. Ο συγγραφέας, που τον υποδύεται στην ταινία ο Άγγελος Αντωνόπουλος, θα ερωτευθεί παράφορα τη γυναίκα (παίζει η Χαριτίνη Καρόλου), η οποία εμφανίζει μια ελευθεριακή συμπεριφορά έναντι των αντρών, για να καταλήξει εν τέλει στόχος τους – καθώς θέλει να την σκοτώσει ο πρώην άνδρας της (Γιάννης Κάσδαγλης), με τον φόνο, τελικά, να τον διαπράττει ο συγγραφέας.
Δύο εκδόσεις του μυθιστορήματος του Παντελή Καλιότσου «Ο Μεσαίος Τοίχος», η πρώτη στον Φέξη (1964) και η δεύτερη στον Κέδρο (1971)
Αν και η ταινία είναι προϊόν μιας συντηρητικής εποχής, πνιγμένη στα ταμπού εν σχέσει με την ερωτική συμπεριφορά της γυναίκας, στο τέλος, στην τελευταία σκηνή της, στο φανταστικό δικαστήριο που στήνεται, για να δικάσει τον δολοφόνο, ακούμε τον αόρατο εισαγγελέα της έδρας να λέει το εξής καταπληκτικό:
«Λυτρώθηκε. Εξομολογούμαι τη συγκίνησή μου γι’ αυτόν τον άξιο άνθρωπο, τη Μαρία. Υπήρχε αγάπη μέσα της. Είναι μια παρηγοριά να διαπιστώνεις ότι τουλάχιστον η Γυναίκα διαφυλάσσει μέσα της τα στοιχεία τού Ανθρώπου. Τη φαντάζομαι τη Μαρία να γυρίζει εδώ κι εκεί μ’ ένα φορτίο στοργής και να μην βρίσκει τον άνδρα που θα δεχθεί το φορτίο της – ενώ όλοι έχουν ανάγκη απ’ αυτό το φορτίο. Ωστόσο, όμως, κάθε Μαρία με τη θυσία της γίνεται εμπόδιο της τρέλας. Σ’ αυτή τη δίκη είδα μια περιφρόνηση προς τη γυναίκα. Είτε αγαπημένη είναι είτε μητέρα».
Βεβαίως, αυτά τα λόγια υπάρχουν σχεδόν έτσι ακριβώς στο βιβλίο του Παντελή Καλιότσου και αξίζει να τα μεταφέρουμε κι εδώ. Όπως διαβάζουμε λοιπόν:
«Εξομολογούμαι τη συγκίνησή μου γι’ αυτόν τον άξιον άνθρωπο, τη Μαρία Ρεντίνα. Είναι μια παρηγοριά να διαπιστώνεις ότι τουλάχιστον η Γυναίκα διαφυλάσσει μέσα της τα στοιχεία τού Ανθρώπου, αυτά που αρχικά έβαλε μέσα μας ο Θεός. Αυτό το παρατηρώ πολύ συχνά. Σ’ αυτή τη δίκη είδα μια περιφρόνηση προς τη Γυναίκα, είτε μητέρα είναι, είτε αγαπημένη, είτε και μόνον όργανο ηδονής. Και όμως αυτή είναι που ξέρει πάντα τι θα πει Αγάπη, που μένει αναλλοίωτος Άνθρωπος. Αυτή μόνο προσφέρει και θυσιάζεται. Τη φαντάζομαι τη Μαρία να γυρίζει εδώ κι εκεί μ’ ένα φορτίο στοργής και να μη βρίσκει τον άνδρα που θα δεχθεί το φορτίο της, ενώ όλοι οι άνδρες έχουν ανάγκη απ’ αυτό το φορτίο. Ωστόσο όμως κάθε Μαρία με τη θυσία της, γίνεται εμπόδιο της τρέλας».
«Οι Ερασταί του Μεσαίου Τοίχου», ως ταινία, αποτελεί μια πολύ συμπαθητική προσπάθεια μεταφοράς ενός λογοτεχνικού έργου στην οθόνη. Μπορεί να εμφανίζει κάποια προβλήματα στον ρυθμό της, αλλά έχει, συγχρόνως, διάφορα επιμέρους θετικά στοιχεία για να προβάλλει. Και στο ιδεολογικό-κοινωνιολογικό πεδίο να το πούμε έτσι, αναφορικά με την ερωτική παρουσία της γυναίκας σ’ ένα εχθρικό περιβάλλον, αλλά και σε σχέση με τη μουσική της, που ανήκει στον Σταύρο Ξαρχάκο (θαυμάσια παλαιότερα και νεότερα θέματα), και σε σχέση με τους χώρους και τα γυρίσματα (εκείνα κοντά στη θάλασσα, με τα σπίτια των ψαράδων και τις αμμοθίνες είναι έξοχα), και βεβαίως σε σχέση με τα παιξίματα των ηθοποιών – πρωτίστως δε μ’ εκείνο της Χαριτίνης Καρόλου, η οποία «γεμίζει» την οθόνη με το σώμα και το πνεύμα της.
«Αυστηρώς ακατάλληλη» για την εποχή της, η ταινία των Τζάκσον-Οικονόμου, που προβλήθηκε στις αρχές του 1968 στις αίθουσες ως «η πρώτη αληθινού ερωτισμού ελληνική ταινία», σίγουρα χτυπήθηκε από τη λογοκρισία, καθώς θα περικόβονταν πολλές σκηνές της (η ταινία από 110 λεπτά, θα κατέληγε στα 87), για να πατώσει σε εισπράξεις, και λόγω του ύφους της, αφού θα έκανε μόλις 41.958 εισιτήρια, στις αίθουσες πρώτης προβολής της Αθήνας, του Πειραιά και των περιχώρων, μένοντας στην 77η θέση, ανάμεσα στις 99 ταινίες της σεζόν 1967-68.
Και το εξής, που πρέπει να το σημειώσουμε. «Οι Ερασταί του Μεσαίου Τοίχου» θα ήταν η ταινία όπου η Χαριτίνη Καρόλου θα γνώριζε τον μετέπειτα σύζυγό της, τον παραγωγό και σκηνοθέτη Σούλη Γεωργιάδη.
Η Χαριτίνη Καρόλου και Αλεξάνδρα Λαδικού στην ταινία «Όμορφες Μέρες» (1970) του Κώστα Ασημακόπουλου
Ένα από τα ωραιότερα ζενερίκ (τίτλοι αρχής) στον ελληνικό κινηματογράφο τής εποχής (με τα έξοχα τρυκ του Παύλου Πισσάνου και τη σέικ μουσική συνοδεία) είναι εκείνο για την ταινία «Ζαβολιές» (1969), του Τρέντυ Ρουμανά, που είχε για πρωταγωνιστές τους Άλκη Γιαννακά, Κώστα Καρρά και Κατερίνα Χέλμη – με έναν επίσης κύριο ρόλο να υπηρετεί η Χαριτίνη Καρόλου.
Ο Ρουμανάς είχε κάνει άλλη μία ταινία το 1966, την πολεμική «Επιχείρησις “Δούρειος Ίππος”», με μουσική του Μάνου Λοΐζου, στην οποίαν επίσης έπαιρνε μέρος η Χαριτίνη Καρόλου. Όμως και στις «Ζαβολιές» ο Μάνος Λοΐζος θα δήλωνε «παρών», αφού στην ταινία θα ακουγόταν το πολύ γνωστό και ωραίο τραγούδι του «Καράβια αλήτες» (σε στίχους Φώντα Λάδη), με τον Γιάννη Πουλόπουλο.
Στις «Ζαβολιές» η Χαριτίνη Καρόλου υποδύεται για πρώτη φορά μια αστή, που διοργανώνει πάρτυ, που συναναστρέφεται άτομα της «υψηλής κοινωνίας» κ.λπ., έναν ρόλο δηλαδή, που θα εμφανίσει, με τις όποιες διαφοροποιήσεις του, και σε άλλες ταινίες στη συνέχεια.
Μια επόμενη ταινία, που έχει δεινοπαθήσει από τις περικοπές, καθώς υπάρχει διαθέσιμη μόνο σε μια κόπια των 67 λεπτών(!) είναι και «Η Ανταρσία των 10» (1970) του Ερρίκου Ανδρέου, με μουσική και πάλι του Σταύρου Ξαρχάκου. Σ’ αυτήν η Χαριτίνη Καρόλου θα υποδυόταν τη σύζυγο τού καπετάνιου ενός ποντοπόρου καραβιού, ο οποίος θα πέθαινε εν πλω – με το πλήρωμα να στασιάζει κατά του υπάρχου (Άγγελος Αντωνόπουλος), που θα αναλάμβανε εν τω μεταξύ τη διοίκηση. Η παρουσία τής χήρας στο πλοίο θα αναστατώσει το πλήρωμα, με την Χαριτίνη Καρόλου να περιφέρεται σαν τη μύγα μεσ’ στο γάλα, μέσα σ’ αυτόν τον απομονωμένο και ανδροκρατούμενο χώρο.
Το σάουντρακ της ταινίας «Αεροσυνοδός» (1971) του Σούλη Γεωργιάδη, με την Χαριτίνη Καρόλου στον πρωταγωνιστικό ρόλο και με τις μουσικές του Γιώργου Θεοδοσιάδη [Potfleur, 2003]
Χαριτίνη Καρόλου, Χρήστος Νομικός και Καίτη Ιμπροχώρη στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Οι Αμαρτωλοί» (1971)
Στις «Όμορφες Μέρες» (1970) του Κώστα Ασημακόπουλου, με τις ωραίες μουσικές και τα τραγούδια του Γιάννη Σπανού, η Χαριτίνη Καρόλου θα υποδυόταν τη γραμματέα και φίλη τής πλούσιας αλλά ασθενούς Αλεξάνδρας Λαδικού, που φθάνει στην Πάτμο, προκειμένου να περάσει ήσυχα την τελευταία φάση της ζωής της – εκεί όπου θα την επισκεπτόταν και η Καρόλου, για να της συμπαρασταθεί. Ο ρόλος τής καλής ηθοποιού δίνει τη δική του διάσταση στο σενάριο και βεβαίως στην εξέλιξη της ιστορίας.
Στην ταινία «Αεροσυνοδός» (1971) του Σούλη Γεωργιάδη, με την έξοχη euro-lounge μουσική του Γιώργου Θεοδοσιάδη, η Χαριτίνη Καρόλου θα υποδυόταν μία φινετσάτη αεροσυνοδό της Ολυμπιακής, η οποία γνωρίζει στη Ρώμη και ερωτεύεται έναν έλληνα… εφοπλιστή (Φαίδων Γεωργίτσης). Μόνο που κανείς από τους δύο ερωτευμένους δεν αποκαλύπτει από την αρχή την πραγματική του ταυτότητα, στοιχείο που, ωστόσο, δεν θα αποτελέσει εμπόδιο στην ευτυχία τους. Και σ’ αυτή την… αεράτη κομεντί έχουμε έναν ρόλο, που ταιριάζει «γάντι» στην όμορφη ηθοποιό.
Προτεινόμενο Άρθρο
Συναγερμός από τους ειδικούς για πασίγνωστα φάρμακα αδυνατίσματος – Προσοχή, μεγάλος κίνδυνος
Η Χαριτίνη Καρόλου εξώφυλλο στο περιοδικό «Ραδιοτηλεόρασις» [τεύχος #169, 6-12 Μαΐου 1973], όταν πρωταγωνιστούσε στα σίριαλ «Κεκλεισμένων των Θυρών» και «Μαρίνα Αυγέρη»
Με το στυλ και την κλάση, που τροφοδοτούνταν από το ταλέντο, την κατατομή, και το παράστημά της, η Χαριτίνη Καρόλου εμφανίζεται σε θέση ουσιαστική στον πιο γνωστό ίσως ρόλο τής κινηματογραφικής διαδρομής της – ως Μάρθα Νίκογλου στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Οι Αμαρτωλοί» (1971), που είχε για πρωταγωνιστές την Μπέττυ Λιβανού και τον Χρήστο Νομικό.
Ο ρόλος της, εκείνος της επηρμένης αστής, που θέλει, και ξέρει, να επιλέγει και όχι να επιλέγεται είναι κεντημένος (από την ίδια) με μεγάλη μαεστρία, βγάζοντας τη σιγουριά και την αυθάδεια που απαιτείται – ασχέτως του σεναριακού χειρισμού στο τέλος. Το δε ερωτικό τρίο, που κινηματογραφεί ο Δαλιανίδης, με Χαριτίνη Καρόλου, Χρήστο Νομικό και Καίτη Ιμπροχώρη δείχνει, ανάμεσα σε άλλα, και τα όρια του μέινστριμ κινηματογράφου της εποχής, που προσπαθούσε να βρει τα πατήματά του, ενόσω κάλπαζε ξοπίσω του η τηλεόραση.
«Η Ανταρσία των 10» (1970) του Ερρίκου Ανδρέου και «Το Κρυφό Σπίτι της Αγγέλας» (1972) του Τζαν Κρίστιαν
Οι Χαριτίνη Καρόλου και Πέτρος Κυρίμης στην ταινία «Το Κρυφό Σπίτι της Αγγέλας» (1972) του Τζαν Κρίστιαν
Στην οποία τηλεόραση, την ίδια εποχή, η Χαριτίνη Καρόλου θα πρωταγωνιστούσε σε απανωτές εκπομπές, που θα γνώριζαν επίσης μεγάλη επιτυχία, όπως το δικαστικό σίριαλ του Θάνου Σαντά «Κεκλεισμένων των Θυρών» (1972-75) και το δραματικό «Μαρίνα Αυγέρη» (1973), δίπλα στην Τζένη Καρέζη και τον Κώστα Καζάκο. Από ’κει και το εξώφυλλό της στο περιοδικό «Ραδιοτηλεόρασις» (τεύχος #169, 6-12 Μαΐου 1973).
Μία άλλη ταινία, με πρωταγωνίστρια την Χαριτίνη Καρόλου, που έχει «γράψει» πολύ στη μνήμη των παλαιοτέρων, όλων εκείνων που είχαν προλάβει να τη δουν στις αίθουσες, σε πρώτο χρόνο, είναι η περιώνυμη «Το Κρυφό Σπίτι της Αγγέλας» (1972) του Ελληνοαμερικανού Τζαν Κρίστιαν.
Σπίτι, όπως λέμε «σπίτι», μια πολυτελής κατοικία δηλαδή, στην οποία κατέφευγαν, για να βρουν ερωτική συντροφιά, διάφοροι προύχοντες και υψηλά ιστάμενοι της κοινωνίας, που θα «εξυπηρετούνταν» από την Αγγέλα (Χαριτίνη Καρόλου) – μια σκληρή προαγωγό, η οποία, κινούμενη ανάμεσα στον υπόκοσμο και την μπουρζουαζία, εκμεταλλευόταν και εκβίαζε ακόμη και ανήλικες.
Η ταινία έχει ενδιαφέρον από πολλές πλευρές – ακόμη και από το flower-power τραγούδι «Είμαστε εμείς» των Blue Birds, που ακούγεται στους τίτλους αρχής και που προσδιορίζει, κατά μίαν έννοια, και τη νεανική διάσταση του σεναρίου. «Τα παιδιά που ’χουν μαλλιά μακριά και σακάκια και φλόγα στην καρδιά», όπως ακούμε στο τραγούδι, είναι τα παιδιά της ταινίας (υποδύονται η Καίτη Γρηγοράτου και ο Πέτρος Κυρίμης), που θα παρασύρουν όμως με το αυτοκίνητό τους έναν άνθρωπο, εγκαταλείποντάς τον, πριν βρεθούν μπλεγμένα σε μια υπόθεση εκβιασμού και μαστροπείας.
«Το Κρυφό Σπίτι της Αγγέλας» (1972) του Τζαν Κρίστιαν από διαφημιστική καταχώρηση της εποχής
Το σκηνικό που στήνει η Αγγέλα είναι διεφθαρμένο εις διπλούν, αφού δεν λειτουργεί μόνον ως προαγωγός, μα και ως εκβιάστρια, καθώς ο συνεργάτης της (υποδύεται ο Μιχάλης Μαραγκάκης) φωτογραφίζει κρυφά μέσα στο «σπίτι» τις περιπτύξεις των μεσόκοπων, ζητώντας τους λεφτά στη συνέχεια, ίνα παραδώσει φωτογραφίες και φιλμ, ώστε να γλιτώσουν τη διαπόμπευση. «Αυτό είναι εκβιασμός» θα του πει, σε κάποια φάση, ένας μεγαλογιατρός, για να του απαντήσει ο Μαραγκάκης, στην ωραιότερη ατάκα της ταινίας, «ε, δεν μπορούμε να κάνουμε όλοι εγχειρήσεις»…
Η Χαριτίνη Καρόλου χειρίζεται εντελώς πειστικά και αφοπλιστικά έναν πολύ τολμηρό και τελείως κόντρα ρόλο, πείθοντας ασυζητητί πως ήταν γραμμένος για ’κείνην.
Λίγο πριν και κατά την διάρκεια των πρώτων ετών της μεταπολίτευσης ο ελληνικός κινηματογράφος βρίσκεται στο ναδίρ, με την τηλεόραση και το θέατρο να απορροφούν τις δραστηριότητες των ηθοποιών. Έτσι η Χαριτίνη Καρόλου θα εμφανιζόταν σε επεισόδια της σειράς «Αληθινές Ιστορίες», που θα άρχιζε να προβάλλεται στο ΕΙΡΤ την άνοιξη του ’74, επιπλέον στο σίριαλ «Μενεξεδένια Πολιτεία» (ΕΙΡΤ, 1975) σε σκηνοθεσία Κώστα Φέρρη (από το μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη) και ακόμη στη «Λέσχη Μυστηρίου» (ΕΡΤ, 1976-77) σε σκηνοθεσία Σούλη Γεωργιάδη, στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Γιώργος Σίσκος (ως αστυνόμος Λέκκας). Η Χαριτίνη Καρόλου βασικά παρουσίαζε την εκπομπή, που θα ξεκινούσε να προβάλλεται τον Ιανουάριο του ’76, ημέρα Κυριακή στις 2:30 το μεσημέρι, ενώ θα πρωταγωνιστούσε κιόλας σε κάποια επεισόδια. Τέλος, μια ανάλογη σειρά αστυνομικής φύσεως, σε σενάριo του Γιάννη Μαρή, ήταν και οι «Υποψίες» (ΕΡΤ, 1977), με το δίδυμο Γιώργος Σίσκος-Χαριτίνη Καρόλου και πάλι να κυριαρχεί.
Φυσικά, στο θέατρο η διαδρομή της Χαριτίνης Καρόλου ήταν μεγαλύτερη εκείνων του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, καθώς η άξια ηθοποιός θα εμφανιζόταν στη σκηνή από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 έως και εσχάτως (αν και με κάποιο μεγάλο κενό στην τελευταία φάση της).
Την κωμωδία «Από την Αθήνα με Αγάπη» (1972) των Ασημάκη Γιαλαμά-Κώστα Πρετεντέρη σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μαλαβέτα, που θα ανέβαινε στο Θέατρον Ρουαγιάλ, από τον θίασο Γιάννη Γκιωνάκη-Νίκου Ρίζου-Γιάννη Μιχαλόπουλου-Καίτης Παπανίκα-Γιώργου Μούτσιου.
Τη ρομαντική, δραματική κομεντί «Η Θεατρίνα» (1972-1973) του W. Somerset Maugham, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Παπαμιχαήλ και μετάφραση Μάριου Πλωρίτη, που θα ανέβαινε από το θίασο Αλίκης Βουγιουκλάκη-Δημήτρη Παπαμιχαήλ στο Θέατρον Αλίκη. Αλίκη Βουγιουκλάκη και Χαριτίνη Καρόλου θα συμπρωταγωνιστούσαν και στην κινηματογραφική διασκευή τού έργου τού Σόμερσετ Μομ, ως «Πονηρό Θηλυκό… Κατεργάρα Γυναίκα!» (1980), σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη – μια ταινία που θα σηματοδοτούσε την επανεμφάνιση της Αλίκης στην οθόνη, μετά από επτά χρόνια, και που θα αποτελούσε ταυτόχρονα και μια μεγάλη προσωπική επιτυχία για την Χαριτίνη Καρόλου στο ρόλο της Μόνικας (του αντίπαλου δέους της Αλίκης στην ταινία).
Η Χαριτίνη Καρόλου θα εμφανιζόταν επίσης στην κωμωδία «Ο Αφελής» (1973) του Δημήτρη Ψαθά, που θα ανέβαινε στο Θέατρον Απόλλων από τον θίασο Γιάννη Γκιωνάκη, όπως και στο κοινωνικό-φεμινιστικό «Ανάλαφρες τον Αύγουστο» (1976-77) της Denise Bonal, σε σκηνοθεσία Κωστή Τσώνου και μουσική Μίμη Πλέσσα, στο Θέατρο Όρβο, ως μέλος του θιάσου Άννας Φόνσου-Ελένης Ερήμου-Έλενας Ναθαναήλ-Χαριτίνης Καρόλου. Επτά νεαρές έγκυες σκέπτονται γύρω από το μελλοντικό παιδί τους. Να το «κρατήσουν», να κάνουν έκτρωση ή να το «πουλήσουν» σ’ ένα άτεκνο ζευγάρι… Τι θα πει ο κόσμος; Ένα έργο που σόκαρε στην εποχή του.
Θα ακολουθούσαν πολλές ακόμη κομεντί και κωμωδίες, με την Χαριτίνη Καρόλου πάντα σε πρώτους ρόλους, όπως η «Μια Όμορφη Κυριακή του Σεπτέμβρη» του Ugo Betti, που θα ανέβαινε τηλεοπτικά, στην ΕΡΤ, στο «Θέατρο της Δευτέρας», «Οι Ερωτιάρηδες» (1980) του Βασίλη Παπαδόπουλου σε σκηνοθεσία Δημήτρη Νικολαΐδη, στο Θέατρο Μετροπόλιταν, με τον θίασο Νίκου Ρίζου-Βάσου Αδριανού-Χαριτίνης Καρόλου, η «Πέπσι» (1984) της Pierrette Bruno σε σκηνοθεσία Γιώργου Θεοδοσιάδη και μουσική Μίμη Πλέσσα, στο Θέατρο Μινώα, με τον θίασο Ζωής Λάσκαρη (επρόκειτο για το έργο που είχε ανεβάσει και η Έλλη Λαμπέτη, τη σεζόν 1966-67), το «Μη Λες Ψέμματα» (1984-85) του Félicien Marceau, σε σκηνοθεσία Ντίνου Ηλιόπουλου, στο θέατρο της Οδού Φιλελλήνων κ.ά.
Η τελευταία εμφάνιση της Χαριτίνης Καρόλου, στη σκηνή, θα συνέβαινε στο κλασικό πλέον έργο του Jean Genet «Το Μπαλκόνι», σε σκηνοθεσία Γιώργου Λιβανού, που θα ξεκινούσε τον προηγούμενο Μάρτιο (2023), στο Studio Κυψέλης.
Σoκ στη Σύρο: Τα ανατρέπει όλα ο Λαμπρόπουλος στην υπόθεση της 41xpονης διασώστριας – Φpίκn με όσα έδειξε η άρση τηλεφωνικού απορρήτου
Περίπου 3 μήνες έχουν περάσει από το αιματηρό φονικό που έλαβε μέρος στη Σύρο και το οποίο είχε ως αποτέλεσμα μία 41χρονη γυναίκα να χάσει τη ζωή της.
Από τότε, οι έρευνες των αρμόδιων Αρχών συνεχίζονται με αμείωτους ρυθμούς καθώς ακόμη δεν έχει ξετυλιχτεί το κουβάρι γύρω από την υπόθεση. Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο κατηγορούμενος που συνεχίζει να παραμένει προφυλακισμένος και κατηγορείται για την δολοφονία της συνεχίζει να υποστηρίζει ότι ο λόγος που επιτέθηκε θανάσιμα στην γυναίκα ήταν επειδή πίστευε ότι πρόκειται για ληστεία.
Οι οικείοι του θύματος ωστόσο, απορρίπτουν κατηγορηματικά αυτή την εκδοχή, ενώ οι έρευνες στρέφονται πλέον στις τηλεφωνικές επικοινωνίες και στα αποτελέσματα των τοξικολογικών εξετάσεων που θα δώσουν τις απαντήσεις για τα όσα συνέβησαν.
Τι έδειξε η άρση τηλεφωνικού απορρήτου στην υπόθεση της δολοφονίας της 41χρονης διασώστριας
Οι τελευταίες συνομιλίες της Ευαγγελίας, θύματος της δολοφονίας, η μέρα που έφτασε στο νησί της Σύρου και οι κινήσεις της πριν το φονικό, είναι ορισμένα από τα καθοριστικά σημείο που προσπαθούν να εξιχνιάσουν οι Αρχές. Αναφορικά με την απόπειρα διάρρηξης στο σπίτι του φερόμενου δράστη, ο αστυνομικός συντάκτης Βασίλης Λαμπρόπουλος αποκάλυψε τα όσα «έδειξε» η άρση τηλεφωνικού απορρήτου: «Έχουμε το νέο σημαντικό στοιχείο. Από την κεραία κινητής τηλεφωνίας, φαινόταν ότι στις 3 Ιουλίου, την ημέρα της διάρρηξης, η 42χρονη ήταν στο νησί. Από νεότερη ανάλυση προκύπτει ότι το κινητό της, της συνδεόταν με την κεραία στην Άνω Σύρο, δηλαδή σε ένα σημείο, στο σημείο που βρίσκεται το σπίτι στο οποίο κατηγορείται ότι τη δολοφόνησε ο ιδιοκτήτης του. To κινητό της στις 3 Ιουλίου που έγινε η απόπειρα διάρρηξης της διασώστριας έγραφε, ήταν στο χώρο με βάση την κεραία στην Άνω Σύρο. Εκεί δηλαδή που βρίσκεται το σπίτι, το οποίο έγινε στόχος τότε της διάρρηξης και μετά της απόπειρας εισβολής της, με τις γνωστές τραγικές συνέπειες.
Το δεύτερο είναι ότι θεωρείται και από τις δικαστικές και από τις αστυνομικές αρχές ότι την κρίσιμη ώρα που έγινε και η απόπειρα διάρρηξης και φαίνεται να έχει γίνει και στην προσπάθεια εισβολής, υπήρχε επικοινωνία της διασώστριας με δύο άτομα τηλεφωνικώς. Δηλαδή είναι δύο πρόσωπα που συνδέονται με τον κατηγορούμενο ως δράστη της δολοφονίας της 42χρονης. Με αυτά τα δύο άτομα από το οικογενειακό περιβάλλον του δράστη επικοινώνησε τις κρίσιμες ώρες με βάση τηλεφωνικές αναλύσεις και βάση αναλύσεις κλήσεων. Ειδικότερα, υπάρχουν δύο τηλεφωνικές κλήσεις και στις δύο περιπτώσεις. Δεν γνωρίζουμε με ποιον μίλησε και αν πρόκειται για τυχαίο, συμπτωματικό γεγονός, γιατί πιθανόν να γνωρίζονται. Φαίνεται να γνωρίζεται ο ένας είναι ξάδερφος της από τη Σύρο. Ή αν είναι ένα γεγονός που συνδέεται με την απόπειρα της διάρρηξης και την απόπειρα εισβολής, που είχε αυτή την τραγική κατάληξη».
Η πρώην σύζυγος του κατηγορούμενου “σπάει” τη σιωπή της
Μετά από μήνες σιωπής, η πρώην σύζυγος του κατηγορούμενου «σπάει» τη σιωπή της με την ίδια να μιλά στο «Live News», με την ίδια να λέει χαρακτηριστικά: «Έχουμε μείνει άφωνοι. Γενικώς. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι έχει γίνει κάτι τέτοιο. Και με τη συγκεκριμένη. Προσωπικό δε νομίζω να υπήρχε, ούτε είχε αναφερθεί ποτέ το όνομά του σε συζητήσεις μας. Γνώριζα ότι θα έρθει. Δεν ήξερα εκείνη τη μέρα ότι ήρθε. Δεν γνώριζα τη μέρα που έφτασε ότι ήταν εδώ. Δεν είχαμε μιλήσει εκείνη τη μέρα. Είχαμε βρεθεί το βράδυ και είχαμε πιει καφέ. Είχε έρθει για μια μέρα να δει τα παιδιά απ’ ό,τι γνωρίζω και έφυγε μετά. Εκείνη κάλεσε εμένα. Με είχε πάρει ότι αύριο θα φτάσω στο νησί. Αναφερθήκαμε εκείνο το βράδυ ότι έτυχε αυτό το πράγμα και ότι είχαν φύγει τα παιδιά από το σπίτι. Και εκείνη μου είπε ότι “αφού συμβαίνουν και εδώ τέτοια πράγματα, πού έχουμε φτάσει”; Ε, εμένα μου το είχαν πει οι κόρες μου.
Θεωρώ πολύ άσχημο αυτό που έχει ειπωθεί και είναι να το πω ψέμα, ψέμα. Δεν πρέπει να τον έχουν δει ποτέ όσο είμαι εγώ μπροστά και ούτε να τον φοβούνται ούτε να τα έχει πειράξει. Τα παιδιά της παίζουν επειδή είναι πρώτος ξάδερφος ο άντρας μου και έχω και την επιμέλεια των δύο μεγάλων παιδιών και έτσι βρίσκονται στο σπίτι μου. Εγώ όσα χρόνια είμαι παντρεμένη με τον ξάδερφό της και μιλάμε, δεν έχει τύχει κάτι τέτοιο και δεν έχουμε αναφερθεί ποτέ στον πρώην σύζυγό μου, ούτε αν τον γνώριζε ούτε να μου αναφέρει κάτι» τόνισε η ίδια.
To χρονικό
Tο περιστατικό εκτυλίχθηκε νωρίς το απόγευμα της 23ης Ιουλίου, όταν η 41χρονη έφτασε στην κατοικία του ζευγαριού. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν γίνει γνωστά, είχε καλύψει το πρόσωπό της, φορούσε χειρουργικά γάντια και κρατούσε μαχαίρι. Μαζί της είχε επίσης σακίδιο, μέσα στο οποίο φέρεται να υπήρχαν ένας λοστός και ένα αεροβόλο. Αυτά τα δεδομένα βρίσκονται στο επίκεντρο της έρευνας, καθώς οι Αρχές επιχειρούν να εξακριβώσουν τι ακριβώς σχεδίαζε η γυναίκα και γιατί επέλεξε να μεταβεί στο συγκεκριμένο σπίτι.
Αρχικά είχε διατυπωθεί η εκδοχή ότι ενδεχομένως υπήρχαν οικονομικές διαφορές ανάμεσα στις δύο πλευρές, ακόμη και οφειλές από ενοίκια. Το συγκεκριμένο σενάριο, ωστόσο, δεν επιβεβαιώθηκε, καθώς προέκυψε ότι η κατοικία ανήκε στο ζευγάρι. Η δικηγόρος της οικογένειας της 41χρονης, Μαριζάννα Κίκιρη, επιμένει ότι η παρουσία της γυναίκας στο σπίτι δεν είχε ως στόχο τη ληστεία. Όπως δήλωσε στη Realnews: «Δεν ήθελε να τους ληστέψει. Εμείς επιμένουμε ότι δεν επρόκειτο για ληστεία και ότι το έγκλημα τελέστηκε εκτός της οικίας. Ήταν επιθετικό το χτύπημα του κατηγορουμένου. Η απόφαση του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών για την προσωρινή του κράτηση αποτελεί μια πρώτη δικαίωση των ισχυρισμών μας».
Από την άλλη πλευρά, ο 40χρονος παρουσιάζει διαφορετική εικόνα για τα γεγονότα. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, όταν αντιλήφθηκε ένα άγνωστο άτομο να εισβάλλει στο σπίτι του έχοντας καλυμμένο πρόσωπο και κρατώντας μαχαίρι, πίστεψε ότι ο ίδιος και η σύζυγός του βρίσκονταν αντιμέτωποι με ληστεία. Το κρίσιμο ζήτημα, όμως, δεν αφορά μόνο όσα συνέβησαν μέσα στην κατοικία. Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά η αλληλουχία των γεγονότων μετά την αποχώρηση της 41χρονης από το σπίτι. Ο συνήγορος του 40χρονου, Βασίλης Αλεξανδρής, υποστηρίζει ότι ο εντολέας του βρέθηκε αντιμέτωπος με μια απρόβλεπτη και επικίνδυνη εισβολή. Όπως έχει δηλώσει: «Διερευνώνται όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που έχει επικαλεστεί ο κατηγορούμενος και κατατείνουν στην αθωότητά του. Το κρισιμότερο είναι ότι μπήκε στο σπίτι του μία παρουσία αγνώστων στοιχείων, με πλήρη κάλυψη των χαρακτηριστικών και με ένα μαχαίρι».
Η κρίση του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Σύρου, πάντως, εστιάζει σε όσα φέρονται να ακολούθησαν. Σύμφωνα με το σκεπτικό που έχει γίνει γνωστό, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι η 41χρονη απομακρύνθηκε από την κατοικία και άρχισε να τρέχει στα στενά της Άνω Σύρου, με τον κατηγορούμενο να την ακολουθεί. Κατά τη διάρκεια της καταδίωξης φέρεται να της πέταξε μία γλάστρα και στη συνέχεια να την πλησίασε. Το θανατηφόρο χτύπημα με το μαχαίρι, σύμφωνα με την ίδια δικαστική εκτίμηση, σημειώθηκε στην πλάτη της γυναίκας και ενώ βρίσκονταν πλέον έξω από το σπίτι. Αυτό το σημείο θεωρείται καθοριστικό για τη δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης. Οι δικαστές εκτίμησαν ότι από τη στιγμή που η 41χρονη είχε εγκαταλείψει την κατοικία και απομακρυνόταν τρέχοντας, ο άμεσος κίνδυνος για τον 40χρονο είχε πάψει να υφίσταται.
Η συνέχεια της καταδίωξης αποτέλεσε έτσι ένα από τα σημαντικά δεδομένα που οδήγησαν στην απόφαση για την προσωρινή κράτησή του. Ο 40χρονος οδηγήθηκε στις φυλακές Χίου, ενώ η 30χρονη σύζυγός του αφέθηκε ελεύθερη με περιοριστικούς όρους. Παρά τις δικαστικές εξελίξεις, το κίνητρο που οδήγησε την 41χρονη στο σπίτι εξακολουθεί να αποτελεί το μεγαλύτερο μυστήριο. Γι’ αυτό και ιδιαίτερη σημασία αποκτούν δύο έρευνες των οποίων τα αποτελέσματα αναμένονται: οι τοξικολογικές εξετάσεις και η άρση του τηλεφωνικού απορρήτου.
Οι εργαστηριακές αναλύσεις αναμένεται να δείξουν εάν υπήρχε κάποιος παράγοντας που θα μπορούσε να συνδέεται με την κατάσταση στην οποία βρισκόταν η 41χρονη εκείνες τις ώρες. Η υπεράσπιση του κατηγορουμένου έχει υποστηρίξει ότι η γυναίκα παρουσίαζε υπερδιέγερση. Παράλληλα, οι τηλεφωνικές επικοινωνίες μπορεί να αποδειχθούν ακόμη σημαντικότερες για τη διερεύνηση του κινήτρου. Οι Αρχές θέλουν να χαρτογραφήσουν το ψηφιακό αποτύπωμα πριν από το περιστατικό και να εξακριβώσουν εάν είχε προηγηθεί κάποια επικοινωνία που θα μπορούσε να εξηγήσει την παρουσία της γυναίκας στην κατοικία. Η πλευρά του 40χρονου υποστηρίζει ότι δεν υπήρχε προσωπική γνωριμία με την 41χρονη. Ωστόσο, έχει προκύψει ότι οι δύο τους είχαν φοιτήσει στο ίδιο σχολείο στο παρελθόν.
- Συναγερμός από τους ειδικούς για πασίγνωστα φάρμακα αδυνατίσματος – Προσοχή, μεγάλος κίνδυνος
- «Μαύρα Χριστούγεννα»: Αυτά τα 3 ζώδια θα περάσουν δύσκολα μέχρι το τέλος του 2026
- Θρήνος στη χώρα: Πέθανε πασίγνωστος Έλληνας ποδοσφαιριστής
- Συνέπειες του να φιλήσετε έναν νεκρό άνθρωπο: Tι πρέπει να γνωρίζετε
