Όλο και περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν από καρδιακή ανεπάρκεια, προειδοποιούν οι γιατροί: Όσο δύσκολο κι αν είναι, πρέπει να εγκαταλείψετε αυτές τις 4 συνήθειες

Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι μία από τις κύριες αιτίες θανάτου παγκοσμίως, και η συχνότητά της συνεχίζει να αυξάνεται.
Οι γιατροί τονίζουν ότι πολλές περιπτώσεις καρδιακής ανεπάρκειας μπορούν να προληφθούν, με τον τρόπο ζωής να παίζει καθοριστικό ρόλο. Αν και ορισμένες παθήσεις δεν μπορούν να αποφευχθούν, κάποιες καθημερινές συνήθειες αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας. Οι γιατροί προειδοποιούν ότι, όσο δύσκολο κι αν φαίνεται, αυτές οι τέσσερις συνήθειες πρέπει να εξαλειφθούν για να προστατευθεί η καρδιά και η συνολική υγεία.

1. Υπερβολική Κατανάλωση Αλατιού

Η υψηλή πρόσληψη νατρίου είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που συμβάλλουν στην καρδιακή ανεπάρκεια. Το υπερβολικό αλάτι κάνει το σώμα να συγκρατεί υγρά, αυξάνοντας την αρτηριακή πίεση. Με τον καιρό, η υψηλή πίεση εξασθενεί την καρδιά και την επιβαρύνει, οδηγώντας τελικά σε καρδιακή ανεπάρκεια. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) συνιστά στους ενήλικες να μην καταναλώνουν περισσότερα από 2.000 mg νατρίου την ημέρα, όμως πολλοί υπερβαίνουν αυτό το όριο λόγω της μεγάλης περιεκτικότητας αλατιού σε επεξεργασμένα τρόφιμα, έτοιμα γεύματα και σνακ.

Πώς να αποφύγετε αυτή τη συνήθεια:

Αποφύγετε τα επεξεργασμένα τρόφιμα, τις κονσέρβες και τα αλμυρά σνακ.
Μαγειρεύετε φρέσκα γεύματα στο σπίτι χρησιμοποιώντας φρέσκα υλικά και προτιμήστε βότανα και μπαχαρικά αντί για αλάτι.
Διαβάζετε τις ετικέτες τροφίμων για κρυμμένη περιεκτικότητα σε νάτριο.

2. Καθιστική Ζωή

Η σύγχρονη ζωή είναι συχνά καθιστική, με πολλές ώρες μπροστά σε γραφεία, καναπέδες ή αυτοκίνητα. Η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας είναι βασικός παράγοντας καρδιοπαθειών και καρδιακής ανεπάρκειας. Η τακτική άσκηση βελτιώνει την κυκλοφορία, βοηθά στη διατήρηση υγιούς βάρους και μειώνει την πίεση, όλα απαραίτητα για την υγεία της καρδιάς.

Πώς να αποφύγετε αυτή τη συνήθεια:

Στόχος: τουλάχιστον 150 λεπτά μέτριας άσκησης ή 75 λεπτά έντονης άσκησης την εβδομάδα.
Κάνετε μικρά διαλείμματα μέσα στην ημέρα για να σηκωθείτε, να τεντωθείτε και να περπατήσετε.
Δραστηριότητες όπως περπάτημα, ποδηλασία, κολύμπι ή χορός είναι ιδανικές για την καρδιά.

3. Κάπνισμα και Υπερβολική Κατανάλωση Αλκοόλ

Το κάπνισμα είναι βασικός παράγοντας κινδύνου για καρδιαγγειακές νόσους, συμπεριλαμβανομένης της καρδιακής ανεπάρκειας. Καταστρέφει τα αγγεία, αυξάνει την πίεση και μειώνει το οξυγόνο που φτάνει στην καρδιά. Το υπερβολικό αλκοόλ, από την άλλη, εξασθενεί τον καρδιακό μυ και αυξάνει τον κίνδυνο ανεπάρκειας. Πολλοί δεν συνειδητοποιούν τη μακροπρόθεσμη ζημιά αυτών των συνηθειών.

Πώς να αποφύγετε αυτές τις συνήθειες:

Αν καπνίζετε, ζητήστε βοήθεια για να το κόψετε (υπάρχουν προγράμματα, συμβουλευτική και φαρμακευτική αγωγή).
Περιορίστε το αλκοόλ σε μέτρια επίπεδα (1 ποτό την ημέρα για γυναίκες, 2 για άνδρες).
Αν δυσκολεύεστε να μειώσετε το αλκοόλ, ζητήστε επαγγελματική βοήθεια ή υποστήριξη.

4. Χρόνιο Άγχος και Κακός Ύπνος

Το χρόνιο στρες και η έλλειψη ύπνου βλάπτουν την καρδιά. Το παρατεταμένο στρες αυξάνει την κορτιζόλη, που ανεβάζει την πίεση και κουράζει την καρδιά. Παράλληλα, η ανεπαρκής ξεκούραση εμποδίζει την ανανέωση των κυττάρων, επιβαρύνοντας το μεταβολισμό και αυξάνοντας τον κίνδυνο παχυσαρκίας, υπέρτασης και διαβήτη.

Πώς να αποφύγετε αυτή τη συνήθεια:

Εξασκηθείτε σε τεχνικές διαχείρισης άγχους όπως διαλογισμός, βαθιές αναπνοές και mindfulness.

Στόχος: 7–9 ώρες ποιοτικού ύπνου κάθε βράδυ. Δημιουργήστε χαλαρωτική ρουτίνα, αποφύγετε τις οθόνες πριν τον ύπνο και κρατήστε το δωμάτιο δροσερό και ήσυχο.

Συμπέρασμα

Η αυξανόμενη συχνότητα της καρδιακής ανεπάρκειας είναι μια έντονη υπενθύμιση του πώς οι συνήθειες ζωής επηρεάζουν την καρδιά. Εξαλείφοντας συνήθειες όπως η υπερβολική κατανάλωση αλατιού, η καθιστική ζωή, το κάπνισμα, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και το χρόνιο στρες, μειώνετε σημαντικά τον κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας και βελτιώνετε τη συνολική σας υγεία.

Μπορεί οι αλλαγές να φαίνονται δύσκολες στην αρχή, αλλά τα μακροπρόθεσμα οφέλη για την καρδιά και τον οργανισμό σας αξίζουν την προσπάθεια. Η καρδιά σας αξίζει την καλύτερη φροντίδα – και η αλλαγή αυτών των συνηθειών είναι το πρώτο βήμα προς μια πιο υγιή ζωή.

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΒΑΝΔΗ: Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΩΡΙΣΜΟ ΜΕ ΤΟΝ ΝΤΕΜΗ – «ΟΤΑΝ ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΕΙΠΑ…»

Η Δέσποινα Βανδή σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και το περιοδικό “Down Town”, μίλησε για τα παιδιά της και τον Βασίλη Μπισμπίκη, ενώ αποκάλυψε πως τα τελευταία δύο χρόνια κάνει ψυχοθεραπεία.

Πώς φτάνεις να πεις μια μέρα «η ζωή είναι αλλιώς»;

Όταν αποφασίζεις να πρωταγωνιστήσεις σε αυτήν. Τώρα μπορεί να σου γεννιέται η εύλογη ερώτηση: «Μα δεν πρωταγωνιστούσες στη ζωή σου όλα αυτά χρόνια;» Όταν κάνεις παιδιά όλα αλλάζουν. Αφήνεις τον εαυτό σου πιο πίσω, μπορεί να κάνεις πράγματα τα οποία δεν σε ευχαριστούν απόλυτα, αλλά ευχαριστούν τον υπόλοιπο κόσμο και από εκεί που ζούσες εκατό τοις εκατό για τον εαυτό σου, καταλήγεις να ζεις πενήντα τοις εκατό, μετά τριάντα, δέκα… και μια μέρα χάνεσαι, χωρίς να το καταλάβεις. Άλλαξα, ρε παιδί μου, όχι μια μέρα ξαφνικά, αλλά αποφάσισα να κάνω ευτυχισμένο τον εαυτό μου, να δώσω σημασία σε μένα.

Εσύ το καταλάβαινες ότι δεν είσαι ευτυχισμένη;

Δεν το καταλαβαίνεις. Ασφαλώς καταλαβαίνεις ότι δεν είσαι καλά, αλλά είναι τόσο πολλά αυτά που τρέχουν γύρω σου, που επί της ουσίας αποσυντονίζεσαι και το μόνο που κάνεις είναι να κοιτάζεις πώς θα βγει η καθημερινότητα και χάνεις τη μεγάλη εικόνα. Χάνεις τη μεγάλη, ουσιαστική εικόνα του ότι εσύ τελικά δεν είσαι χαρούμενος μέσα σε όλο αυτό. Οπότε, για να μιλήσω για μένα, η αλλαγή δεν έγινε ξαφνικά, αλλά όταν προέκυψε είδα τη διαφορά. Με τι έχει να κάνει η χαρά; Διότι σίγουρα δεν έχει να κάνει ούτε με τα χρήματα ούτε με την εμφάνιση.

Προτεραιότητα της Δέσποινας Βανδή ήταν τα παιδιά της
Είχες αφήσει τον εαυτό σου;

Εντελώς. Για μένα προτεραιότητα ήταν τα παιδιά. Μην ξεχνάς ότι η Μελίνα πάει 19 και από την ώρα που ήρθε στον κόσμο εγώ με άφησα. Μετά γεννήθηκε ο Γιώργος. Εγώ το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να είναι καλά τα παιδιά. Όλος ο κόσμος μου ήταν αυτά. Δεν έδινα καμία σημασία στον εαυτό μου.

Δεν γίνονται και τα δύο μαζί;

Φυσικά και γίνονται. Νάνσυ, δεν το καταλαβαίνεις και δεν το καταλαβαίνεις επειδή οι άνθρωποι σταδιακά μέσα στον χρόνο αλλάζουν. Δεν αλλάζουν σε μια στιγμή. Και κάνεις υπομονή πιστεύοντας ότι τα πράγματα θα αλλάξουν, ότι θα γίνουν καλύτερα. Αλλά αυτά δεν αλλάζουν κι εσύ συνεχίζεις να κάνεις υπομονή. Εγώ από υπομονή μπορεί να σκάσω γάιδαρο, αλλά δεν είναι και τόσο μεγάλο προτέρημα αυτό τελικά.

Αν τα παιδιά σου ήταν μικρά ακόμα θα ήμασταν εδώ και θα λέγαμε αυτά;

Δεν το ξέρω. Νάνσυ, σε μένα τα πράγματα γίνανε πάρα πολύ απλά. Τα είδα όλα μπροστά μου στην κανονικότητά τους επειδή ερωτεύτηκα. Δεν ξέρω αν θα τα έβλεπα τόσο ξεκάθαρα πριν. Προκειμένου να δικαιολογήσουμε πράγματα που δεν μας αρέσουν στη ζωή μας, βρίσκουμε δεκάδες λόγους και αιτίες και η δύναμη της συνήθειας και όλο αυτό το πράγμα που ξέρεις. Δεν είναι εύκολο να βγεις έξω από το πλαίσιο μέσα στο οποίο έχεις μάθει να λειτουργείς.

Δεν φοβήθηκες την ώρα που ένιωσες ότι ερωτεύεσαι;

Εγώ ερωτεύτηκα και θεώρησα τίμιο απέναντι στον εαυτό μου, στα παιδιά μου και στον άνθρωπο που είχα δίπλα μου τέλος πάντων όλα αυτά τα χρόνια να χωρίσω, δεν σήκωνε δεύτερη κουβέντα.

Δεν το φοβήθηκες το συναίσθημα που ερχόταν; Σε ξεβόλευε, σου άλλαζε τη ζωή.

Οι άνθρωποι αλλάζουν, οπότε μοιραία και οι σχέσεις. Όταν ζεις παθητικά είναι σίγουρο ότι θα βρεθείς σε ψυχολογικά αδιέξοδα. Το συναίσθημα με αφύπνισε και κατάλαβα πως είχε έρθει πια η ώρα για αλλαγή.

Μου κάνει εντύπωση που –παρά τους κανόνες, τα στερεότυπα κι όλα αυτά που έχεις μέσα στο κεφάλι σου επειδή έτσι μεγάλωσες– αποφάσισες να το ζήσεις.

Κοίταξε, δεν έγινε έτσι ξαφνικά. Δεν πάρθηκε αυτή απόφαση μέσα σε μία μέρα. Είχα κι εγώ τις αγωνίες και τις αντιστάσεις μου, αλλά έβλεπα ότι αυτό το πράγμα έρχεται με φορά πάνω μου. Δεν μπορούσα να το παλέψω ούτε να αντισταθώ, οπότε έπρεπε να πάρω μια απόφαση. Ή να το ζήσω ή να το αφήσω. Δεν ήθελα να το αφήσω.

Είναι τελικά τύχη που ζεις όλο αυτό; Κάτι σαν να σώζεσαι την τελευταία στιγμή που πας να φύγεις στον γκρεμό;

Ναι, τύχη είναι. Νομίζω ότι είναι κάποιος από εκεί πάνω ψηλά που ήθελε να συμβεί αυτό το πράγμα σε μένα. Είναι ο Θεός, είναι το σύμπαν, οι άγγελοι; Δεν ξέρω.

Η Δέσποινα Βανδή κάνει ψυχοθεραπεία την τελευταία δεκαετία
Αναθεώρησες κι άλλα πράγματα; Εννοώ και στη δουλειά;

Καταρχάς, κάνω ψυχοθεραπεία σχεδόν δύο χρόνια τώρα και με έχει βοηθήσει πάρα πολύ. Θεωρούσα ότι το να διαβάζεις βιβλία και να έχεις καλούς φίλους είναι αρκετό για να εξελιχθείς, να μοιραστείς και να προβληματιστείς. Όχι όμως. Με την ψυχοθεραπεία βλέπεις πράγματα που ούτε είχες σκεφτεί ποτέ ούτε είχες έρθει αντιμέτωπος με αυτά. Είναι πολύ πιο εύκολο να χώνεις πράγματα κάτω από το χαλάκι και να προχωράς ξανά. Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη κλπ.

Τώρα είσαι ευχαριστημένη;

Ναι, φυσικά, είμαι χαρούμενη με τις επιλογές μου. Γιατί πια αποφασίζω μόνη μου.

Είσαι μόνη σου ποτέ μέσα στη μέρα;

Φυσικά. Τώρα έφυγε η Μελίνα και όταν ο Γιώργος είναι σχολείο και ο Βασίλης έχει γύρισμα είμαι μόνη μου. Όμως όταν έχουμε λίγο ελεύθερο χρόνο με τον Βασίλη θέλουμε να κάνουμε κάτι μαζί. Να περάσουμε στιγμές μαζί.

Πώς είναι αυτό;

Είναι πάρα πολύ όμορφο και είναι πρωτόγνωρο. Είναι σαν να είμαστε σε πενταήμερη. Μόλις βρούμε ένα κενό διήμερο –σπάνια βέβαια– θέλουμε να πάμε εκδρομή! Ή να πάμε να φάμε κάπου, να πάμε σε ένα ταβερνάκι, να κάνουμε μια βόλτα.

Με τον Βασίλη ήσασταν έτσι από την πρώτη στιγμή που βρεθήκατε;

Ναι. Ήταν κάτι που υπήρχε. Ένας ηλεκτρισμός. Υπήρχε όλη αυτή η ζεστασιά στην ψυχή. Από το να κοιτάς τον άλλον μέχρι να επικοινωνείτε. Δεν καταλαβαίναμε ακριβώς τι συμβαίνει, αλλά νιώθαμε ότι κάτι συμβαίνει. Εγώ δηλαδή δεν το ήξερα. Εκείνος, από την άλλη, έλεγε ότι ήταν σίγουρος. Εγώ σκεφτόμουν ότι μπορεί όσο τον γνώριζα καλύτερα να χανόταν ο ενθουσιασμός και ο θαυμασμός. Αλλά δεν συνέβη αυτό το πράγμα και αυτό που ένιωθα όλο και δυνάμωνε.

Την οικειότητα την αισθάνθηκες γρήγορα;

Από την πρώτη στιγμή. Νομίζω ότι αυτό που μας ένωσε τόσο δυνατά με τον Βασίλη ήταν η αλήθεια μας. Στην αρχή κάναμε παρέα. Δεν γίναμε αμέσως ζευγάρι, πέρασε ένα αρκετά μεγάλο διάστημα. Και σε αυτή την παρέα που κάναμε αισθανόμασταν ότι κουμπώνουμε ολοένα και περισσότερο. Είναι πολλά τα κοινά μας.

Δεν ωραιοποιήσατε τον εαυτό σας για να αρέσετε ο ένας στον άλλον;

Δεν χρειάστηκε, δεν θέλαμε κιόλας. Η αλήθεια ήταν αυτή που μας έφερε ακόμη πιο κοντά. Μια γυμνή αλήθεια που δεν είχε κανένα καλλωπισμό.

Δεν σκέφτηκες μήπως δεν πρέπει να του φορτώσεις τα δικά σου θέματα;

Δεν με ενδιέφερε καθόλου να σκεφτώ τίποτα τέτοιο και ούτε και εκείνον. Η αλήθεια είναι αυτή που μας έφερε κοντά και η τύχη.

Δεν ήσουν μια γυναίκα που έψαχνε.

Όχι, όχι. Όταν τον είδα είπα «Χριστέ μου, πόσο όμορφος άντρας είναι αυτός!» και μέχρι εκεί. Αλλά στην επικοινωνία μας άρχισα να νιώθω ότι είναι κάτι άλλο.

Ο κόσμος σε νοιάζει; αυτό το «τι θα πει ο κόσμος»;

Όχι, Νάνσυ, όχι.

Εσύ όταν ακούς ένα τραγούδι σου εκείνης της περιόδου σκέφτεσαι και το τι συνέβαινε στη ζωή σου παράλληλα;

Ναι, κάποιες φορές ακούω και τι συνέβαινε στη ζωή μου εκείνη την περίοδο.

Κρυβόσουν;

Αν έκρυβα τη θλίψη μου με ρωτάς; Ναι. Κάπως αλλιώς θα σου το θέσω τώρα, όπως μου έρχεται: Δεν είναι ότι έκρυβα τη θλίψη μου, είναι ότι γέμιζα τη ζωή μου παίρνοντας χαρά από τη δουλειά μου, τα παιδιά μου, τους φίλους μου.

Τώρα;

Τώρα νιώθω γεμάτη, νιώθω πλήρης.

Ειδήσεις σήμερα