«Με μεγάλωσαν με την αρχή ότι πρέπει να μοιράζεσαι τις δυσκολίες σου, αν μέσα από αυτό μπορείς να βοηθήσεις άλλους». Με αυτή τη φράση ο Γουίλ Ριβ εξηγεί γιατί αποφάσισε να μιλήσει δημόσια για μια περιπέτεια υγείας που τον έφερε, με έναν σχεδόν ανατριχιαστικό τρόπο, αντιμέτωπο με την ίδια ασθένεια που είχε σημαδέψει την οικογένειά του.
Ο 34χρονος εθνικός ανταποκριτής του ABC News και γιος του Κρίστοφερ και Ντάνα Ριβ αποκάλυψε ότι την περασμένη άνοιξη διαγνώστηκε με καρκίνο των όρχεων, ο οποίος στη συνέχεια είχε εξαπλωθεί σε λεμφαδένες στην κοιλιακή χώρα.
Σήμερα, μετά από δύο χειρουργικές επεμβάσεις και δύο κύκλους χημειοθεραπείας, σύμφωνα με τον τελευταίο του έλεγχο στις 8 Σεπτεμβρίου, δηλώνει «καθαρός».
Και επιλέγει να αφηγηθεί τώρα την ιστορία του, έχοντας ως οδηγό το παράδειγμα των γονιών του.
Οι γονείς που μετέτρεψαν την τραγωδία σε ελπίδα
Ο Γουίλ ήταν μόλις δύο ετών όταν ο πατέρας του, ο θρυλικός Superman Κρίστοφερ Ριβ, έπεσε από άλογο και έμεινε παράλυτος από τον λαιμό και κάτω.
Μεγάλωσε βλέποντας τον πατέρα του και τη μητέρα του, Ντάνα, να μετατρέπουν μια προσωπική τραγωδία σε δημόσια δράση, αγωνιζόμενοι για την έρευνα γύρω από τις κακώσεις του νωτιαίου μυελού και δημιουργώντας το «The Christopher & Dana Reeve Foundation».
Ο Κρίστοφερ Ριβ πέθανε το 2004, σε ηλικία 52 ετών. Δύο χρόνια αργότερα, η Ντάνα Ριβ πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα μόλις στα 44 της.
Ο Γουίλ ήταν τότε 13 ετών και στη συνέχεια μεγάλωσε με τους γονείς του καλύτερού του φίλου, οι οποίοι ζούσαν απέναντι από το σπίτι του.
«Το να βλέπω τους γονείς μου από τόσο κοντά να παίρνουν τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν στη ζωή τους και να τις μετατρέπουν σε κάτι ελπιδοφόρο άφησε τεράστιο αποτύπωμα στον τρόπο με τον οποίο προσπαθώ να ζω», λέει.
Το εξόγκωμα που παρατήρησε στο ντους
Η δική του περιπέτεια άρχισε τον περασμένο Απρίλιο, όταν παρατήρησε στο ντους ένα ευαίσθητο εξόγκωμα σε έναν από τους όρχεις του.
Αρχικά θεώρησε πως δεν ήταν κάτι ανησυχητικό. «Υπέθεσα ότι δεν ήταν τίποτα ή ότι θα περνούσε μόνο του», θυμάται.
Η σύζυγός του μόλις τριών μηνών, Amanda Dubin Reeve, ήταν εκείνη που τον πίεσε να κάνει υπέρηχο. «Πιθανότατα δεν είναι τίποτα», του είπε, «αλλά τι γίνεται αν είναι κάτι;».
Η εξέταση άλλαξε τα πάντα.
Στις αρχές Μαΐου υποβλήθηκε σε ορχεκτομή για την αφαίρεση του καρκινικού όρχεως.
«Δεν είχα κάνει χειρουργείο από τότε που μου έβγαλαν τις αμυγδαλές στα πέντε μου. Ήμουν περισσότερο αγχωμένος για το άγνωστο της επέμβασης παρά για τη συνειδητοποίηση ότι θα έχανα για πάντα ένα ουσιαστικό μέρος του σώματός μου», εξηγεί.
Παράλληλα, προχώρησε σε κατάψυξη σπέρματος, καθώς ο ίδιος και η Amanda επιθυμούν να αποκτήσουν παιδιά. «Θέλουμε να δημιουργήσουμε οικογένεια. Και παρόλο που η ορχεκτομή δεν αποκλείει τη φυσική σύλληψη, ποτέ δεν ξέρεις, οπότε θέλαμε να είμαστε ασφαλείς».
Η διάγνωση που αποδείχθηκε πιο σοβαρή
Αρχικά, το ζευγάρι ήλπιζε ότι όλο αυτό θα ήταν απλώς «μια μικρή παρένθεση σε μια κατά τα άλλα υπέροχη περίοδο της ζωής».
Όμως οι εξετάσεις έδειξαν ότι το 95% του όγκου ήταν εμβρυϊκό καρκίνωμα, μια πιο επιθετική μορφή της νόσου.
Στις 10 Ιουνίου ο Ριβ υποβλήθηκε σε νέα, εξάωρη επέμβαση, κατά την οποία αφαιρέθηκαν δεκάδες λεμφαδένες από την κοιλιακή χώρα.Τρεις από αυτούς βρέθηκαν θετικοί για καρκινικά κύτταρα. Ακολούθησαν δύο κύκλοι χημειοθεραπείας.
Παρόλα αυτά, όπως λέει, οι γιατροί από την πρώτη στιγμή χρησιμοποιούσαν συνεχώς μια λέξη που του έδινε δύναμη. «Κάθε γιατρός που συνάντησα χρησιμοποιούσε αυτό που εγώ αποκαλώ την καλή λέξη από “C” – cure, ίαση».
«Βρέθηκα στο ίδιο νοσοκομείο όπου πέθανε η μητέρα μου»
Η πιο συγκλονιστική διάσταση της ιστορίας του ήρθε όταν ο Γουίλ συνειδητοποίησε ότι λάμβανε θεραπεία στο Memorial Sloan Kettering, το ίδιο νοσοκομείο όπου είχε πεθάνει η μητέρα του από καρκίνο του πνεύμονα 20 χρόνια νωρίτερα.
«Δεν μου διαφεύγει η ειρωνεία ότι, 20 χρόνια αφότου η μητέρα μου πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα στο Memorial Sloan Kettering, βρέθηκα στο ίδιο κτίριο να υποβάλλομαι κι εγώ σε θεραπεία για καρκίνο».
Όπως εξηγεί, ένιωθε ότι για πρώτη φορά βίωνε ταυτόχρονα κάτι από τη ζωή και των δύο γονιών του. «Ως ασθενής με καρκίνο, καταλάβαινα από πρώτο χέρι ένα μέρος από όσα είχε περάσει η μητέρα μου. Την ίδια στιγμή, καταλάβαινα καλύτερα πώς ήταν για τον πατέρα μου τα τελευταία εννέα χρόνια της ζωής του να χρειάζεται τη μητέρα μου και την οικογένειά μας για να τον φροντίζουν».
Και τότε βρισκόταν ο ίδιος στη θέση του ανθρώπου που χρειαζόταν φροντίδα.
«Ήμουν εκεί με τη σύζυγό μου, η οποία, από την πρώτη ημέρα που τη γνώρισα, μου θυμίζει τη μητέρα μου με τόσους τρόπους, και τώρα βρισκόταν στον ρόλο της συζύγου και της ανθρώπου που με φρόντιζε».
Από το Good Morning America στη χημειοθεραπεία
Κατά τη διάρκεια των θεραπειών, ο Ριβ συνέχισε όσο μπορούσε να εργάζεται. Έφευγε από τα στούντιο του Good Morning America και κατευθυνόταν στο νοσοκομείο για χημειοθεραπεία.
Παράλληλα, χρησιμοποιούσε ειδικό ψυχρό κάλυμμα στο κεφάλι προκειμένου να περιορίσει την τριχόπτωση. Με το γνώριμο χιούμορ του, περιέγραψε το κράνος λέγοντας ότι «έμοιαζε με την κάτω πλευρά ενός σαλαχιού».
Χάρη στα φάρμακα κατά της ναυτίας, λέει πως δεν αισθάνθηκε ιδιαίτερα άρρωστος κατά τη διάρκεια των θεραπειών, αν και αντιμετώπισε πονοκεφάλους διάρκειας ακόμη και 24 ωρών και πόνους στα οστά.
Ολοκλήρωσε τον δεύτερο κύκλο χημειοθεραπείας στις 31 Ιουλίου. «Οι συνάδελφοί μου στο ABC είναι σαν οικογένεια για μένα και ήταν δίπλα μου σε κάθε βήμα», λέει.
«Ήμουν τυχερός που το εντόπισα νωρίς»
Ο Ριβ αναγνωρίζει ότι η έγκαιρη διάγνωση έπαιξε καθοριστικό ρόλο.
«Είμαι τυχερός που το εντόπισα νωρίς. Ναι, χρειάστηκε να περάσω μέσα από αρκετά “φλεγόμενα στεφάνια” για να φτάσω στην άλλη πλευρά, αλλά θα μπορούσε να ήταν πολύ χειρότερα αν το είχα αγνοήσει ή αν είχα καθυστερήσει να πάω στον γιατρό».
Το επόμενο διάστημα θα υποβάλλεται σε εξετάσεις αίματος και απεικονιστικούς ελέγχους τρεις έως τέσσερις φορές τον χρόνο για την πιθανότητα υποτροπής, με τη συχνότητα να μειώνεται σταδιακά εφόσον όλα παραμένουν καλά.
Η εμπειρία, όπως λέει, του έμαθε δύο πράγματα. Να ακούει το σώμα του.
Και να στηρίζεται στους ανθρώπους του.
«Αυτό ξεκίνησε για μένα με την Amanda, αλλά επεκτείνεται στα αδέλφια μου, Alexandra και Matthew, στην οικογένειά μου, στους στενούς μου φίλους και στους συναδέλφους μου, που με βοήθησαν να περάσω όλο αυτό».
«Έμαθα να ζω πιο συνειδητά»
Η διάγνωση τον ανάγκασε επίσης να επανεξετάσει όλα όσα μέχρι τότε θεωρούσε σημαντικά.
«Έμαθα να ζω ακόμη πιο συνειδητά και πιο απλά. Είναι εύκολο να παρασυρθείς από την τρέλα της σύγχρονης ζωής και να ξεχάσεις τι είναι πραγματικά σημαντικό».
Ο Γουίλ Ριβ έχει βιώσει περισσότερες απώλειες από όσες θα περίμενε κανείς σε τόσο νεαρή ηλικία. Όπως λέει, όμως, μέχρι τώρα όλα αυτά συνέβαιναν στους ανθρώπους που αγαπούσε.
Αυτή ήταν η πρώτη φορά που κάτι τόσο σοβαρό συνέβη στον ίδιο.
«Ο πατέρας μου τραυματίστηκε και για τα επόμενα εννέα χρόνια μεγάλο μέρος της ζωής μας επικεντρώθηκε στη φροντίδα του, προσπαθώντας να έχουμε μια όσο το δυνατόν πιο γεμάτη και ευτυχισμένη ζωή, ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίζαμε την πραγματικότητα ότι ήταν παράλυτος, σε αναπηρικό αμαξίδιο, χωρίς να μπορεί να κινηθεί ή να αναπνεύσει μόνος του».
«Μετά πέθανε και έπρεπε να μάθω τι είναι το πένθος. Και λίγο αργότερα, η μητέρα μου, που δεν είχε καπνίσει ποτέ, αρρώστησε από καρκίνο του πνεύμονα και πέθανε. Και έμαθα ξανά το πένθος, σε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο».
Το μήνυμα που θέλει να αφήσει
Οι τραγωδίες της οικογένειας Ριβ δημιούργησαν εδώ και χρόνια έναν ιδιαίτερο δεσμό ανάμεσα στον Γουίλ και το κοινό.
Σήμερα, όμως, ο ίδιος δεν θέλει η ιστορία του να προκαλέσει λύπηση. Θέλει να λειτουργήσει διαφορετικά. «Σε όλη μου τη ζωή έχω νιώσει απίστευτη αγάπη και στήριξη από την οικογένεια, τους φίλους και ακόμη και από αγνώστους. Και αυτός είναι ένας μεγάλος λόγος που θέλησα να μιλήσω γι’ αυτό. Θα είμαι καλά. Αλλά ήταν ένα πολύ δύσκολο κεφάλαιο».
Και κλείνει με μια προτροπή που μοιάζει να συνοψίζει όσα του έμαθαν οι γονείς του και όσα βίωσε ο ίδιος: «Για όλους όσοι νοιάζονται για μένα, είμαι βαθιά ευγνώμων. Αλλά θα ήθελα οποιαδήποτε συμπόνια μπορεί να νιώθει κάποιος για μένα να τη μετατρέψει σε αγάπη και φροντίδα για τους ανθρώπους που βρίσκονται πιο κοντά του. Γιατί όλοι έχουμε ανάγκη να αγαπάμε και να φροντίζουμε τους ανθρώπους της ζωής μας».
Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου, αύριο μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας: Γιορτάζει το πιο αγαπημένο όνομα – Η συγκλονιστική ιστορία του Αγίου που έμεινε χρόνια φυλακισμένος σε έναν λάκκο
Αύριο, Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2026, τελευταία ημέρα του μήνα, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Φωτιστή, Ιερομάρτυρα και Επισκόπου της Μεγάλης Αρμενίας, καθώς και τις Αγίες Ριψιμία, Γαϊανή και τις 32 Παρθενομάρτυρες.
Πρόκειται για μια ημέρα με ιδιαίτερα πλούσιο συναξάρι, όμως η ιστορία του Αγίου Γρηγορίου ξεχωρίζει.
Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ο Άγιος πέρασε χρόνια φυλακισμένος μέσα σε έναν βαθύ λάκκο, αντιμετωπίζοντας κακουχίες και στερήσεις. Κι όμως επέζησε, βγήκε τελικά από τη φυλακή και έμελλε να συνδεθεί με μία από τις σημαντικότερες στιγμές στην ιστορία του Χριστιανισμού στην Αρμενία.
Ποιοι γιορτάζουν στις 30 Σεπτεμβρίου
Αύριο γιορτάζουν:
Στρατόνικος
Στράτος
Στρατής
Στρατονίκης
Στρατονίκιος
Χρόνια πολλά σε όλους όσοι έχουν την ονομαστική τους εορτή!
Ποιος ήταν ο Άγιος Γρηγόριος ο Φωτιστής
Ο Άγιος Γρηγόριος αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μορφές της χριστιανικής ιστορίας της Αρμενίας.
Γεννήθηκε κατά τον 3ο αιώνα και η ζωή του συνδέθηκε στενά με τον βασιλιά Τιριδάτη Γ΄ της Αρμενίας.
Η πορεία του, όμως, μόνο εύκολη δεν ήταν.
Ο Γρηγόριος παρέμεινε πιστός στον Χριστιανισμό σε μια εποχή κατά την οποία η επιλογή αυτή μπορούσε να οδηγήσει σε βασανιστήρια, φυλάκιση ακόμη και θάνατο.
Η άρνησή του να εγκαταλείψει την πίστη του προκάλεσε την οργή του βασιλιά.
Η φυλακή μέσα στον λάκκο
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά περιστατικά του βίου του Αγίου είναι η μακροχρόνια φυλάκισή του.
Σύμφωνα με την παράδοση, ο Γρηγόριος ρίχτηκε σε έναν βαθύ λάκκο, όπου θεωρήθηκε ότι θα πέθαινε από την πείνα και τις κακουχίες.
Οι συνθήκες ήταν εξαιρετικά σκληρές.
Ο τόπος αυτός παρουσιάζεται στις παραδόσεις ως ένα σκοτεινό υπόγειο βάραθρο, από το οποίο ανθρώπινα φαινόταν αδύνατο να επιβιώσει κανείς για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Κι όμως, ο Γρηγόριος επέζησε.
Αυτό που λίγοι γνωρίζουν για την επιβίωσή του
Η εκκλησιαστική παράδοση αναφέρει ότι μια γυναίκα τού προσέφερε κρυφά τροφή, επιτρέποντάς του να παραμείνει ζωντανός κατά τη διάρκεια της μακράς φυλάκισής του.
Το περιστατικό αυτό αποτελεί μία από τις πιο γνωστές παραδόσεις γύρω από τη ζωή του.
Ο άνθρωπος που είχε καταδικαστεί ουσιαστικά σε έναν αργό θάνατο θα έβγαινε τελικά από τον λάκκο.
Και η έξοδός του θα συνδεόταν με μια τεράστια αλλαγή για ολόκληρη την Αρμενία.
Η αρρώστια του βασιλιά και η μεγάλη ανατροπή
Σύμφωνα με την παράδοση, κάποια στιγμή ο βασιλιάς Τιριδάτης αντιμετώπισε σοβαρή ασθένεια.
Τότε ο Γρηγόριος βγήκε από τη φυλακή και προσευχήθηκε για εκείνον.
Η παράδοση αποδίδει στην προσευχή του Αγίου τη θεραπεία του βασιλιά.
Η εξέλιξη αυτή άλλαξε ριζικά τη σχέση του Τιριδάτη με τον Χριστιανισμό.
Ο άνθρωπος που είχε διώξει τον Γρηγόριο άρχισε πλέον να αντιμετωπίζει διαφορετικά την πίστη του.
Γιατί ονομάστηκε «Φωτιστής»
Ο χαρακτηρισμός «Φωτιστής» συνδέεται με τον καθοριστικό ρόλο του Γρηγορίου στη διάδοση και εδραίωση του Χριστιανισμού στην Αρμενία.
Ο Άγιος χειροτονήθηκε επίσκοπος και ανέπτυξε σημαντική ιεραποστολική δράση.
Η Αρμενία συνδέθηκε πολύ νωρίς με την επίσημη υιοθέτηση του Χριστιανισμού, γεγονός που της έδωσε ξεχωριστή θέση στην ιστορία της Εκκλησίας.
Ο Γρηγόριος έμεινε έτσι γνωστός ως ο άνθρωπος που «φώτισε» πνευματικά την Αρμενία.
Η ιστορία της Αγίας Ριψιμίας
Στις 30 Σεπτεμβρίου η Εκκλησία τιμά και την Αγία Ριψιμία, μαζί με την Αγία Γαϊανή και άλλες τριάντα δύο γυναίκες μάρτυρες.
Η ιστορία τους συνδέεται επίσης με την Αρμενία και με την εποχή του βασιλιά Τιριδάτη.
Σύμφωνα με την παράδοση, η Ριψιμία ήταν μία νεαρή χριστιανή που είχε αφιερώσει τη ζωή της στον Θεό.
Μαζί με άλλες γυναίκες και με πνευματική καθοδήγηση από τη Γαϊανή, εγκατέλειψε τον τόπο όπου ζούσε και κατέφυγε στην Αρμενία.
Εκεί, όμως, η ζωή της πήρε δραματική τροπή.
Η απόφαση της Ριψιμίας που εξόργισε τον βασιλιά
Η παράδοση αναφέρει ότι ο βασιλιάς Τιριδάτης εντυπωσιάστηκε από την ομορφιά της Ριψιμίας και θέλησε να την κάνει σύζυγό του.
Η ίδια αρνήθηκε.
Η απόφασή της να παραμείνει πιστή στην αφιέρωσή της προκάλεσε την οργή του βασιλιά.
Η Ριψιμία υπέστη βασανιστήρια και τελικά μαρτύρησε.
Μαζί της μαρτύρησαν και οι υπόλοιπες γυναίκες που τη συνόδευαν.
Η ιστορία τους απέκτησε τεράστια σημασία στη χριστιανική παράδοση της Αρμενίας.
Η Αγία Γαϊανή και οι 32 Παρθενομάρτυρες
Η Αγία Γαϊανή θεωρείται η πνευματική καθοδηγήτρια της ομάδας των γυναικών.
Και εκείνη παρέμεινε σταθερή στην πίστη της μέχρι το τέλος.
Η μνήμη της τιμάται μαζί με τη Ριψιμία και τις υπόλοιπες Παρθενομάρτυρες, δημιουργώντας μία από τις σημαντικότερες συλλογικές μνήμες της 30ής Σεπτεμβρίου.
Οι ιστορίες του Γρηγορίου, της Ριψιμίας και της Γαϊανής συνδέονται στενά μεταξύ τους, καθώς όλες εντάσσονται στην παράδοση γύρω από τη διάδοση του Χριστιανισμού στην αρχαία Αρμενία.
Το στοιχείο που συνδέει όλες τις ιστορίες της ημέρας
Το εντυπωσιακό είναι ότι οι ιστορίες των Αγίων της 30ής Σεπτεμβρίου δεν αποτελούν εντελώς ανεξάρτητες αφηγήσεις.
Η φυλάκιση του Γρηγορίου, το μαρτύριο της Ριψιμίας και των συντρόφων της και η μεταστροφή του βασιλιά Τιριδάτη αποτελούν κομμάτια της ίδιας μεγάλης παράδοσης.
Ο βασιλιάς που αρχικά εμφανίζεται ως διώκτης των χριστιανών συνδέθηκε αργότερα με την εξάπλωση της νέας πίστης στο βασίλειό του.
Και ο φυλακισμένος Γρηγόριος αναδείχθηκε σε μία από τις πιο σημαντικές εκκλησιαστικές μορφές της χώρας.
Ο Άγιος Στρατόνικος – Από αυτόν προέρχονται τα ονόματα που γιορτάζουν
Στις 30 Σεπτεμβρίου τιμάται επίσης ο Άγιος Στρατόνικος ο Μάρτυρας.
Ο Άγιος συγκαταλέγεται στις μορφές του συναξαρίου της ημέρας και από το όνομά του προκύπτουν οι ονομαστικές εορτές που καταγράφονται για τις 30 Σεπτεμβρίου.
Έτσι, αύριο έχουν την τιμητική τους οι Στρατόνικοι, Στράτοι, Στρατήδες, Στρατονίκηδες και Στρατονίκιοι.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ορισμένα από αυτά τα ονόματα μπορεί να εμφανίζονται και σε άλλες ημερομηνίες του εορτολογίου.
Ποιοι άλλοι Άγιοι τιμώνται στις 30 Σεπτεμβρίου
Το συναξάρι της ημέρας είναι ιδιαίτερα πλούσιο.
Εκτός από τον Άγιο Γρηγόριο τον Φωτιστή, τις Αγίες Ριψιμία και Γαϊανή και τον Άγιο Στρατόνικο, τιμώνται επίσης:
Οι Άγιοι Εβδομήντα Μάρτυρες που μαρτύρησαν μαζί με την Αγία Ριψιμία
Δύο γυναίκες Οσιομάρτυρες
Ο Άγιος Μαρδόνιος
Ο Όσιος Γρηγόριος του Πελσέμσκι
Οι Άγιοι Χίλιοι Μάρτυρες
Ο Άγιος Μιχαήλ, πρώτος Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ρωσίας
Ο Άγιος Ονώριος
Η 30ή Σεπτεμβρίου είναι ημέρα νηστείας
Το 2026 η 30ή Σεπτεμβρίου πέφτει Τετάρτη.
Σύμφωνα με το Ορθόδοξο ημερολόγιο, η ημέρα καταγράφεται ως ημέρα νηστείας, όπως συμβαίνει κατά κανόνα κάθε Τετάρτη και Παρασκευή.
Η νηστεία αποτελεί μέρος της πνευματικής παράδοσης της Εκκλησίας και συνδέεται με την εγκράτεια και την προσευχή.
Το μήνυμα της τελευταίας ημέρας του Σεπτεμβρίου
Η ιστορία του Αγίου Γρηγορίου έχει ως κεντρικό στοιχείο την αντοχή.
Ένας άνθρωπος που, σύμφωνα με την παράδοση, βρέθηκε για χρόνια απομονωμένος σε έναν λάκκο, επέζησε και στη συνέχεια βρέθηκε στο επίκεντρο μιας τεράστιας θρησκευτικής αλλαγής.
Παράλληλα, οι ιστορίες της Ριψιμίας, της Γαϊανής και των υπόλοιπων γυναικών παρουσιάζονται από την Εκκλησία ως παραδείγματα σταθερότητας στην πίστη ακόμη και μπροστά στον διωγμό.
Έτσι κλείνει και ο Σεπτέμβριος στο Ορθόδοξο εορτολόγιο: με μια ημέρα γεμάτη ιστορίες πίστης, αντοχής και μαρτυρίου.
- Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου, αύριο μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας: Γιορτάζει το πιο αγαπημένο όνομα – Η συγκλονιστική ιστορία του Αγίου που έμεινε χρόνια φυλακισμένος σε έναν λάκκο
- Μεγάλη παγίδα τον Οκτώβριο: Αν ανήκεις σε αυτά τα 3 ζώδια έχε προσοχή και υπομονή
- ΝΕΑ ΕΚΡΗΞH ΣΕ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ ΜΟΛΙΣ ΤΩΡΑ
- Ο Πέτρος Κουσουλός πάσχει από… – Η on air εξομολόγηση στις Αποκαλύψεις
