Η Δήμητρα Ματσούκα έκανε μια δημόσια εμφάνιση φορώντας αγαπημένο αξεσουάρ που έχουμε όλες στην ντουλάπα μας από το ’90s.
Βγήκε άβαφη κι αχτένιστη
Για μια χαλαρή βόλτα στους δρόμους της πόλης, η Δήμητρα Ματσούκα επέλεξε ένα ανάλαφρο και δροσερό look, ιδανικό για τους καλοκαιρινούς μήνες που διανύουμε.
Το στιλ της γνωστής ηθοποιού χαρακτηρίζεται πάντα από αβίαστη κομψότητα, και οι εμφανίσεις της ισορροπούν ανάμεσα στο ροκ και την θηλυκότητα. Επιλέγει διαχρονικά κομμάτια με μοντέρνα πινελιά, δίνοντας έμφαση στην απλότητα με άποψη.
Τα μακριά φορέματα, τα εφαρμοστά σακάκια και τα έντονα prints συνυπάρχουν στη γκαρνταρόμπα της με τον ίδιο φυσικό τρόπο που εκείνη ενσαρκώνει διαφορετικούς ρόλους στη σκηνή.
Για αυτή της την έξοδο, επέλεξε ένα μίντι φόρεμα με λευκή βάση και λουλούδια σε γκρι απόχρωση.
Η Δήμητρα Ματσούκα συνδύασε το φόρεμα με λευκά sneakers και λευκή υφασμάτινη τσάντα.
Αυτό που ξεχώρισε, ωστόσο, στην εμφάνισή της, ήταν ένα αξεσουάρ της.
Η ηθοποιός επέλεξε να φορέσει πάνω από το φόρεμα ένα γκρι μπολερό, το οποίο αποτελούσε αγαπημένη στιλιστική συνήθεια του παρελθόντος, ταιριάζοντάς το άψογα με το casual look της.
Πριν μερικές ημέρες, η Δήμητρα Ματοσύκα έδωσε το «παρών» στην παράσταση «Αντιγόνη» του Σοφοκλή στην Επίδαυρο, φορώντας ένα στιλάτο κόκκινο φόρεμα.
Επέλεξε να φορέσει ένα midi φόρεμα σε έντονο κόκκινο χρώμα, μια επιλογή που αποπνέει ζωντάνια και θηλυκότητα, ιδανική για τις καλοκαιρινές βραδιές. Το κόκκινο φόρεμα αποτελεί μια εξαιρετική πρόταση για το καλοκαίρι, καθώς συνδυάζει την ενέργεια και τη ζεστασιά του καλοκαιριού με μια διαχρονική κομψότητα που δεν περνά απαρατήρητη.
Επιπλέον, το μήκος midi προσφέρει άνεση και ελευθερία κινήσεων, ενώ παραμένει σοφιστικέ και στιλάτο.Η Δήμητρα Ματσούκα ολοκλήρωσε το σύνολό της με πολύχρωμες πλατφόρμες που πρόσθεσαν ένα παιχνιδιάρικο και μοντέρνο τόνο, καθώς και με μια μικρή δερμάτινη τσάντα σε ζεστή καφέ απόχρωση, που έδεσε αρμονικά με το σύνολο χωρίς να κλέψει την παράσταση από το φόρεμα.
Πέθανε στις 20:00 το βράδυ στο Ερρίκος Ντυνάν η γλυκιά ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου
Το αφιέρωμα στην ηθοποιό Κατερίνα Βασιλάκου που έφυγε μόλις στα 60 της
Το όνειρο ζωής που δεν πρόλαβε να χαρεί – Ο ξαφνικός θάνατος της Ελληνίδας ηθοποιού στα 60 της χρόνια
Στις 4 Ιουλίου του 2001, η ηθοποιός Κατερίνα Βασιλάκου, «φεύγει» ξαφνικά στις 20.00 το βράδυ στο Ερρίκος Ντυνάν μόλις στα 60 της χρόνια, έπειτα από νοσηλεία στο νοσοκομείο λόγω ενός μικροβίου, όπως είπαν…
Δείτε το βίντεο-αφιέρωμα:
Έναν χρόνο πριν είχε καταφέρει, έπειτα από πολλούς κόπους και θυσίες να εγκαινιάσει το καινούριο θέατρό της στον Κεραμεικό. Το θέατρο «Κατερίνα Βασιλάκου».
Στις 10 Φεβρουαρίου του 2000 εγκαινιάστηκε η κεντρική σκηνή με το έργο του Λακλό «Επικίνδυνες σχέσεις». Ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που η Κατερίνα έπαιξε στη σκηνή αυτού του θεάτρου.
Προτεινόμενο Άρθρο
ΕΚΤΑΚΤΟ ΤΩΡΑ: ΙΣΧΥΡΗ ΕΚΡΗΞΗ ΣΕ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ – ΕΧΟΥΜΕ ΔΥΟ ΤΡΑΥΜΑΤΙΕΣ ΚΑΙ…
Το όνειρο της είχε γίνει πραγματικότητα, όμως δεν πρόλαβε να το ζήσει.
Η Κατερίνα Bασιλάκου γεννήθηκε στην Αιδηψό στις 25-11-1941. Δύο χρονών ήρθε στην Αθήνα και έζησε στο ξενοδοχείο «Απόλλων» στην Ομόνοια, γωνία Σταδίου και Αιόλου [επιχείρηση της οικογένειάς της] μέχρι που τελείωσε το 1962 τη δραματική σχολή του «Εθνικού Θεάτρου».
Ενώ από το ξεκίνημα της έγινε «σταρ» του λαϊκού «μελό» κινηματογράφου παίζοντας τα πρώτα έντεκα χρόνια της καριέρας της [ 1960-1971] σε είκοσι πέντε ταινίες του είδους, ταινίες πού την έκαναν αμέσως γνωστή και αγαπητή στο πλατύ κοινό, στο θέατρο η πορεία της ήταν εντελώς διαφορετική.
Αμέσως μετά την σχολή του «Εθνικού θεάτρου» και στα πρώτα τέσσερα χρόνια της καριέρας της [1962-1965] είχε την τύχη να βρεθεί στην σκηνή του καινούργιου τότε «Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος» παίζοντας σημαντικούς ρόλους όπως την Νίνα στον «Γλάρο» του Τσέχωφ, την Βιόλα στην «Δωδεκάτη νύχτα» του Σαίξπηρ, την Μπιάνκα στον «Οθέλλο» και άλλους σπουδαίους ρόλους στον «Αρχοντοχωριάτη» του Μολιέρου, στην «Τρισεύγενη» του Κωστή Παλαμά, στο «Νησί της Αφροδίτης» του Αλέξη Πάρνη, στον «Ματωμένο γάμο» του Λόρκα κ.α.
Επιστρέφοντας στην Αθήνα το 1965 παίζει για τέσσερα χρόνια σε σημαντικούς θιάσους της εποχής.
Οκτώβριο του 1971 η Κατερίνα παίζει στο Δημοτικό θέατρο του Πειραιά στο πλευρό της Έλλης Λαμπέτη, της ηθοποιού που λάτρευε.. Έπαιξε μαζί της στις «Πέντε θεατρικές μορφές»: μονόπρακτα των Κοκτώ: «Η ψεύτρα», «Την έχασα», «Η Ανθρώπινη φωνή», του Στρίντμπεργκ «Η πιο δυνατή» και της Κάθρην Μάνσφηλντ «Μίς Μπρίλ». Ο ρόλος ήταν μικρός. Της έφτανε όμως που ήταν κοντά στην Έλλη.
Από το 1972 –1975 η Κατερίνα παίζει στο θέατρο «Κώστα Μουσούρη».
Από το 1975-1982 η Κατερίνα Βασιλάκου και ο Θανάσης Μυλωνάς συγκροτούν και πάλι θίασο και παρουσιάζουν στα θέατρα «Αλάμπρα» και «Όρβο» πολλά έργα.
Θανάσης Μυλωνάς: Η μάχη με την αρρώστια και ο πρόωρος θάνατος στα 51 του
Προς το τέλος του 1987 αρρώστησε ο Θανάσης Μυλωνάς και η Κατερίνα έμεινε μακριά από το θέατρο για δύο χρόνια προκειμένου να είναι κοντά του στα νοσοκομεία. Ο Θανάσης νικημένος από τον καρκίνο έφυγε στις 4 Ιανουαρίου 1989 σε ηλικία 51 χρόνων αφήνοντας την Κατερίνα και την 14χρονη κόρη τους Ελένη.
«Ζω για το θέατρο»
«Ζω για το θέατρο» θα πει η Κατερίνα σε συνέντευξη της στην εφημερίδα «Μεσημβρινή» το 1990 και θα γυρίσει στο θέατρο.
Αυτή την φορά όμως είναι μόνη της και πολλά.. «αγκάθια» θα βρεθούν στο δρόμο της.. Καλοκαίρι 1990 φτιάχνει το θέατρο «Ούλοφ Πάλμε» σε χώρο που της παραχώρησε ο Δήμος Ζωγράφου και παρουσιάζει το «Ημέρωμα της στρίγκλας» του Σαίξπηρ.
Τον χειμώνα του 1991 ανεβάζει στο Θέατρο «Ελυζέ» την «Κάντιντα» του Μπέρναρ Σω και τα έργα του Πίντερ «Νάνοι», «Εραστής» με τον γενικό τίτλο «Δύο αινίγματα». Άνοιξη του 1992 εγκαινιάζει το νέο της θέατρο το «Πανελλήνιο» στην Λεωφόρο Συγγρού έχοντας κοντά της τον αγαπημένο της φίλο σκηνοθέτη Μίνω Βολανάκη και οργανώνουν το «Φεστιβάλ Πίντερ» που κρατά σχεδόν δύο σεζόν με τα έργα «Νάνοι», «Εραστής», «Ένας ασήμαντος πόνος», «Επίδειξη μόδας».
Στο «Πανελλήνιο» παρουσιάζει ακόμα μεταξύ άλλων τα έργα: «Εγκλήματα καρδιάς» της Μπεθ Χένλυ [με την Άννα Φόνσου και την Εύα Κοταμανίδου], «Η Ωραία του Αμερστ» του Γουίλλιαμς Λούς, «Μελό» του Ανρί Μπερνστάιν ενώ τα καλοκαίρια ανεβάζει στο «Λυκαβηττό» και σε περιοδεία τα έργα «Περλιμπλίν και Μπελίσα» του Λόρκα και «Η Παμπόνηρος και η Ενάρετος» του Σοφοκλή Καρύδη.
Θα ακολουθήσουν κι άλλα πολλά!
Η Κατερίνα Βασιλάκου στο σινεμά
Το 1960 μαθήτρια ακόμα της σχολής του «Εθνικού θεάτρου» έπαιξε στην ταινία του Ανδρέα Λαμπρινού «Της μιας δραχμής τα γιασεμιά» στο πλευρό του Ορέστη Μακρή.
Από το 1960-1971 έπαιξε σε 25 ταινίες που χαρακτηρίστηκαν «μελό» με τεράστια όμως απήχηση στο κοινό.
Η πορεία της στην τηλεόραση
Στην τηλεόραση έπαιξε στις σειρές «Αγρίμια» το 1973 της Έλενας Πανταζώνη σε σκηνοθεσία Μήτσου Λυγίζου, «Μενεξεδένια Πολιτεία» το 1975 του Γιάννη Κανδύλα από το μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη σε σκηνοθεσία Κώστα Φέρρη, «Ο Φάρος» το 1976 της Σούλας Πιεράκου σε σκηνοθεσία Γιώργου Σκαλενάκη, «Η Οικογένεια» το 1990 σε σκηνοθεσία Μάριου Ποντίκα.
Έπαιξε σε δώδεκα θεατρικά έργα ανεβασμένα για την τηλεόραση.
