Πολύ δύσκολες ώρες περνάει ο Μάρκος Σεφερλής, καθώς έφυγε από τη ζωή ο θείος του.
Θpnvoς για τον Μάρκο Σεφερλή
Πρόκειται για τον θείο του που ήταν δίπλα του σε όλες τις δύσκολες στιγμές και τον στήριζε σε κάθε φάση της ζωής του.
Μάλιστα, όλοι τους έλεγαν πόσο μοιάζουν.
Στην ανάρτηση που έκανε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, μίλησε με πολύ συγκινητικά λόγια για εκείνον, λόγια που «τσακίζουν» κόκαλα.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η ανάρτηση του Μάρκου Σεφερλή για το θείο του
«Ήσουν ο κηδεμόνας μου στο σχολείο, επειδή ήξερες περισσότερα γράμματα από τον πατέρα μου!
Και φούσκωνες από υπερηφάνεια όταν άκουγες τους δασκάλους – καθηγητές να σου λένε καλά λόγια για μένα!
Έκλαιγες στο θέατρο από χαρά, όταν έβλεπες την αγάπη του κόσμου στο πρόσωπό μου!
Και πάντα ήσουν δίπλα μου στα δύσκολα και υλικά και ψυχικά!
Γιατί με αγαπούσες σαν δικό σου παιδί!
Γι’ αυτό κι εγώ, περνώντας τα χρόνια, βάζοντας και μερικά κιλά παραπάνω, φορώντας κι ένα μουστάκι στο θέατρο ή την τηλεόραση, άρχισα να σου μοιάζω!
Αυτό μου έλεγαν όλοι όταν με έβλεπαν με μαγουλάκια και μουστάκι:
«Ίδιος ο θείος σου!».
Που τελικά, έγινες ο «θείος» όλων στο θέατρο, αφού έτσι σε αποκαλούσαν όλοι οι συνάδελφοί μου!
Γιατί έβλεπαν στο πρόσωπό σου τον δικό τους θείο, έναν ανοιχτόκαρδο άνθρωπο με χιούμορ, κωμικό ταπεραμέντο, τσαχπινιά, αλλά και με έναν καλό λόγο για όλους!
Έτσι σε αποκαλούσαν και στο αγαπημένο σου Facebook, εκεί που μοίραζες σοφία και χαμόγελα, εκεί που έδινες μάχες για μένα, δηλώνοντας πάντα πόσο περήφανος είσαι που με έχεις ανιψιό!
Ήρθε λοιπόν η στιγμή να δηλώσω κι εγώ πόσο περήφανος είμαι που σε είχα θείο!
Και πάντα όταν ερχόσουνα στο θέατρο, έπαιζα μόνο για σένα!
Για να σε βλέπω να γελάς!
Να γελάς και να καμαρώνεις, κοιτάζοντας γύρω σου, για να δεις αν ο κόσμος βλέπει τη χαρά σου!
Έτσι θα σε θυμάμαι πάντα!
Χαρούμενο, χαμογελαστό και περήφανο!
Καλό ταξίδι, αγαπημένε μου θείε!
Αγαπημένε «θείε» όλων μας!» έγραψε στην ανάρτησή του ο Μάρκος Σεφερλής.
Έκτακτο: Ανείπωτη τραγωδία τώρα στην χώρα μας
Η Μαρία Λ., παρότι φορούσε κράνος, δεν κατάφερε να σωθεί μετά τη σύγκρουση με μηχανάκι που οδηγούσε 27χρονος
Βουβός πόνος για τον θάνατο της 23χρονης Μαρίας
Σε βαρύ πένθος έχουν βυθιστεί οι Κάτω Γούβες και η Χερσόνησος για τον άδικο χαμό της 23χρονης Μαρίας Λ., η οποία βρήκε τραγικό θάνατο τα ξημερώματα της Πέμπτης σε τροχαίο δυστύχημα. Η νεαρή γυναίκα επέστρεφε στο σπίτι της από τη δουλειά, όταν το μηχανάκι που οδηγούσε συγκρούστηκε μετωπικά με δίκυκλο που χειριζόταν ένας 27χρονος Αιγύπτιος.
Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, ο νεαρός άνδρας φέρεται να κινήθηκε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας στην οδό Γραμματικάκη στα Μάλια, με αποτέλεσμα η σύγκρουση να είναι σφοδρή. Η Μαρία, αν και φορούσε κράνος, υπέστη θανατηφόρα τραύματα και άφησε την τελευταία της πνοή στην άσφαλτο. Η άτυχη Μαρία που δούλευε σε κατάστημα νυχτερινής διασκέδασης στα Μάλια, γυρνούσε από τη δουλειά της.
Η είδηση του θανάτου της προκάλεσε σοκ στις τοπικές κοινωνίες. Η Μαρία, που μεγάλωσε στη Χερσόνησο αλλά τα τελευταία χρόνια διέμενε στις Κάτω Γούβες, ήταν ιδιαίτερα αγαπητή και γνωστή για το χαμόγελο και τη ζωντάνια της.
Η κηδεία της θα τελεστεί το Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου, στις 11:00 το πρωί, στον Ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου στο Κουτουλουφάρι Χερσονήσου.
Με τον χαμό της άτυχης 23χρονης, οι νεκροί από τροχαία στην Κρήτη από την αρχή του έτους ανέρχονται σε 22, αριθμός που επιβεβαιώνει με τον πιο δραματικό τρόπο τη σοβαρή διάσταση του προβλήματος της οδικής ασφάλειας στο νησί.
Δείτε βίντεο
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΒΑΝΔΗ: Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΩΡΙΣΜΟ ΜΕ ΤΟΝ ΝΤΕΜΗ – «ΟΤΑΝ ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΕΙΠΑ…»
Η Δέσποινα Βανδή σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και το περιοδικό “Down Town”, μίλησε για τα παιδιά της και τον Βασίλη Μπισμπίκη, ενώ αποκάλυψε πως τα τελευταία δύο χρόνια κάνει ψυχοθεραπεία.
Πώς φτάνεις να πεις μια μέρα «η ζωή είναι αλλιώς»;
Όταν αποφασίζεις να πρωταγωνιστήσεις σε αυτήν. Τώρα μπορεί να σου γεννιέται η εύλογη ερώτηση: «Μα δεν πρωταγωνιστούσες στη ζωή σου όλα αυτά χρόνια;» Όταν κάνεις παιδιά όλα αλλάζουν. Αφήνεις τον εαυτό σου πιο πίσω, μπορεί να κάνεις πράγματα τα οποία δεν σε ευχαριστούν απόλυτα, αλλά ευχαριστούν τον υπόλοιπο κόσμο και από εκεί που ζούσες εκατό τοις εκατό για τον εαυτό σου, καταλήγεις να ζεις πενήντα τοις εκατό, μετά τριάντα, δέκα… και μια μέρα χάνεσαι, χωρίς να το καταλάβεις. Άλλαξα, ρε παιδί μου, όχι μια μέρα ξαφνικά, αλλά αποφάσισα να κάνω ευτυχισμένο τον εαυτό μου, να δώσω σημασία σε μένα.
Εσύ το καταλάβαινες ότι δεν είσαι ευτυχισμένη;
Δεν το καταλαβαίνεις. Ασφαλώς καταλαβαίνεις ότι δεν είσαι καλά, αλλά είναι τόσο πολλά αυτά που τρέχουν γύρω σου, που επί της ουσίας αποσυντονίζεσαι και το μόνο που κάνεις είναι να κοιτάζεις πώς θα βγει η καθημερινότητα και χάνεις τη μεγάλη εικόνα. Χάνεις τη μεγάλη, ουσιαστική εικόνα του ότι εσύ τελικά δεν είσαι χαρούμενος μέσα σε όλο αυτό. Οπότε, για να μιλήσω για μένα, η αλλαγή δεν έγινε ξαφνικά, αλλά όταν προέκυψε είδα τη διαφορά. Με τι έχει να κάνει η χαρά; Διότι σίγουρα δεν έχει να κάνει ούτε με τα χρήματα ούτε με την εμφάνιση.
Προτεραιότητα της Δέσποινας Βανδή ήταν τα παιδιά της
Είχες αφήσει τον εαυτό σου;
Προτεινόμενο Άρθρο
Ευχάριστα νέα για τον Γιώργο Μυλωνάκη: Πήρε εξίτηριο από το κέντρο αποκατάστασης – Τα νεότερα μετά την δύσκολη μάχη
Εντελώς. Για μένα προτεραιότητα ήταν τα παιδιά. Μην ξεχνάς ότι η Μελίνα πάει 19 και από την ώρα που ήρθε στον κόσμο εγώ με άφησα. Μετά γεννήθηκε ο Γιώργος. Εγώ το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να είναι καλά τα παιδιά. Όλος ο κόσμος μου ήταν αυτά. Δεν έδινα καμία σημασία στον εαυτό μου.
Δεν γίνονται και τα δύο μαζί;
Φυσικά και γίνονται. Νάνσυ, δεν το καταλαβαίνεις και δεν το καταλαβαίνεις επειδή οι άνθρωποι σταδιακά μέσα στον χρόνο αλλάζουν. Δεν αλλάζουν σε μια στιγμή. Και κάνεις υπομονή πιστεύοντας ότι τα πράγματα θα αλλάξουν, ότι θα γίνουν καλύτερα. Αλλά αυτά δεν αλλάζουν κι εσύ συνεχίζεις να κάνεις υπομονή. Εγώ από υπομονή μπορεί να σκάσω γάιδαρο, αλλά δεν είναι και τόσο μεγάλο προτέρημα αυτό τελικά.
Αν τα παιδιά σου ήταν μικρά ακόμα θα ήμασταν εδώ και θα λέγαμε αυτά;
Δεν το ξέρω. Νάνσυ, σε μένα τα πράγματα γίνανε πάρα πολύ απλά. Τα είδα όλα μπροστά μου στην κανονικότητά τους επειδή ερωτεύτηκα. Δεν ξέρω αν θα τα έβλεπα τόσο ξεκάθαρα πριν. Προκειμένου να δικαιολογήσουμε πράγματα που δεν μας αρέσουν στη ζωή μας, βρίσκουμε δεκάδες λόγους και αιτίες και η δύναμη της συνήθειας και όλο αυτό το πράγμα που ξέρεις. Δεν είναι εύκολο να βγεις έξω από το πλαίσιο μέσα στο οποίο έχεις μάθει να λειτουργείς.
Δεν φοβήθηκες την ώρα που ένιωσες ότι ερωτεύεσαι;
Εγώ ερωτεύτηκα και θεώρησα τίμιο απέναντι στον εαυτό μου, στα παιδιά μου και στον άνθρωπο που είχα δίπλα μου τέλος πάντων όλα αυτά τα χρόνια να χωρίσω, δεν σήκωνε δεύτερη κουβέντα.
Δεν το φοβήθηκες το συναίσθημα που ερχόταν; Σε ξεβόλευε, σου άλλαζε τη ζωή.
Οι άνθρωποι αλλάζουν, οπότε μοιραία και οι σχέσεις. Όταν ζεις παθητικά είναι σίγουρο ότι θα βρεθείς σε ψυχολογικά αδιέξοδα. Το συναίσθημα με αφύπνισε και κατάλαβα πως είχε έρθει πια η ώρα για αλλαγή.
Μου κάνει εντύπωση που –παρά τους κανόνες, τα στερεότυπα κι όλα αυτά που έχεις μέσα στο κεφάλι σου επειδή έτσι μεγάλωσες– αποφάσισες να το ζήσεις.
Κοίταξε, δεν έγινε έτσι ξαφνικά. Δεν πάρθηκε αυτή απόφαση μέσα σε μία μέρα. Είχα κι εγώ τις αγωνίες και τις αντιστάσεις μου, αλλά έβλεπα ότι αυτό το πράγμα έρχεται με φορά πάνω μου. Δεν μπορούσα να το παλέψω ούτε να αντισταθώ, οπότε έπρεπε να πάρω μια απόφαση. Ή να το ζήσω ή να το αφήσω. Δεν ήθελα να το αφήσω.
Είναι τελικά τύχη που ζεις όλο αυτό; Κάτι σαν να σώζεσαι την τελευταία στιγμή που πας να φύγεις στον γκρεμό;
Ναι, τύχη είναι. Νομίζω ότι είναι κάποιος από εκεί πάνω ψηλά που ήθελε να συμβεί αυτό το πράγμα σε μένα. Είναι ο Θεός, είναι το σύμπαν, οι άγγελοι; Δεν ξέρω.
Η Δέσποινα Βανδή κάνει ψυχοθεραπεία την τελευταία δεκαετία
Αναθεώρησες κι άλλα πράγματα; Εννοώ και στη δουλειά;
Καταρχάς, κάνω ψυχοθεραπεία σχεδόν δύο χρόνια τώρα και με έχει βοηθήσει πάρα πολύ. Θεωρούσα ότι το να διαβάζεις βιβλία και να έχεις καλούς φίλους είναι αρκετό για να εξελιχθείς, να μοιραστείς και να προβληματιστείς. Όχι όμως. Με την ψυχοθεραπεία βλέπεις πράγματα που ούτε είχες σκεφτεί ποτέ ούτε είχες έρθει αντιμέτωπος με αυτά. Είναι πολύ πιο εύκολο να χώνεις πράγματα κάτω από το χαλάκι και να προχωράς ξανά. Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη κλπ.
Τώρα είσαι ευχαριστημένη;
Ναι, φυσικά, είμαι χαρούμενη με τις επιλογές μου. Γιατί πια αποφασίζω μόνη μου.
Είσαι μόνη σου ποτέ μέσα στη μέρα;
Φυσικά. Τώρα έφυγε η Μελίνα και όταν ο Γιώργος είναι σχολείο και ο Βασίλης έχει γύρισμα είμαι μόνη μου. Όμως όταν έχουμε λίγο ελεύθερο χρόνο με τον Βασίλη θέλουμε να κάνουμε κάτι μαζί. Να περάσουμε στιγμές μαζί.
Πώς είναι αυτό;
Είναι πάρα πολύ όμορφο και είναι πρωτόγνωρο. Είναι σαν να είμαστε σε πενταήμερη. Μόλις βρούμε ένα κενό διήμερο –σπάνια βέβαια– θέλουμε να πάμε εκδρομή! Ή να πάμε να φάμε κάπου, να πάμε σε ένα ταβερνάκι, να κάνουμε μια βόλτα.
Με τον Βασίλη ήσασταν έτσι από την πρώτη στιγμή που βρεθήκατε;
Ναι. Ήταν κάτι που υπήρχε. Ένας ηλεκτρισμός. Υπήρχε όλη αυτή η ζεστασιά στην ψυχή. Από το να κοιτάς τον άλλον μέχρι να επικοινωνείτε. Δεν καταλαβαίναμε ακριβώς τι συμβαίνει, αλλά νιώθαμε ότι κάτι συμβαίνει. Εγώ δηλαδή δεν το ήξερα. Εκείνος, από την άλλη, έλεγε ότι ήταν σίγουρος. Εγώ σκεφτόμουν ότι μπορεί όσο τον γνώριζα καλύτερα να χανόταν ο ενθουσιασμός και ο θαυμασμός. Αλλά δεν συνέβη αυτό το πράγμα και αυτό που ένιωθα όλο και δυνάμωνε.
Την οικειότητα την αισθάνθηκες γρήγορα;
Από την πρώτη στιγμή. Νομίζω ότι αυτό που μας ένωσε τόσο δυνατά με τον Βασίλη ήταν η αλήθεια μας. Στην αρχή κάναμε παρέα. Δεν γίναμε αμέσως ζευγάρι, πέρασε ένα αρκετά μεγάλο διάστημα. Και σε αυτή την παρέα που κάναμε αισθανόμασταν ότι κουμπώνουμε ολοένα και περισσότερο. Είναι πολλά τα κοινά μας.
Δεν ωραιοποιήσατε τον εαυτό σας για να αρέσετε ο ένας στον άλλον;
Δεν χρειάστηκε, δεν θέλαμε κιόλας. Η αλήθεια ήταν αυτή που μας έφερε ακόμη πιο κοντά. Μια γυμνή αλήθεια που δεν είχε κανένα καλλωπισμό.
Δεν σκέφτηκες μήπως δεν πρέπει να του φορτώσεις τα δικά σου θέματα;
Δεν με ενδιέφερε καθόλου να σκεφτώ τίποτα τέτοιο και ούτε και εκείνον. Η αλήθεια είναι αυτή που μας έφερε κοντά και η τύχη.
Δεν ήσουν μια γυναίκα που έψαχνε.
Όχι, όχι. Όταν τον είδα είπα «Χριστέ μου, πόσο όμορφος άντρας είναι αυτός!» και μέχρι εκεί. Αλλά στην επικοινωνία μας άρχισα να νιώθω ότι είναι κάτι άλλο.
Ο κόσμος σε νοιάζει; αυτό το «τι θα πει ο κόσμος»;
Όχι, Νάνσυ, όχι.
Εσύ όταν ακούς ένα τραγούδι σου εκείνης της περιόδου σκέφτεσαι και το τι συνέβαινε στη ζωή σου παράλληλα;
Ναι, κάποιες φορές ακούω και τι συνέβαινε στη ζωή μου εκείνη την περίοδο.
Κρυβόσουν;
Αν έκρυβα τη θλίψη μου με ρωτάς; Ναι. Κάπως αλλιώς θα σου το θέσω τώρα, όπως μου έρχεται: Δεν είναι ότι έκρυβα τη θλίψη μου, είναι ότι γέμιζα τη ζωή μου παίρνοντας χαρά από τη δουλειά μου, τα παιδιά μου, τους φίλους μου.
Τώρα;
Τώρα νιώθω γεμάτη, νιώθω πλήρης.
- Ευχάριστα νέα για τον Γιώργο Μυλωνάκη: Πήρε εξίτηριο από το κέντρο αποκατάστασης – Τα νεότερα μετά την δύσκολη μάχη
- Δολοφονία στα Εξάρχεια: Σοκάρει το ποινικό παρελθόν στην Τουρκία που είχε το θύμα – Τι έκανε;
- ΜΕΓΑΛΟ ΣΟΚ: Τροχαίο δυστύχημα πριν λίγο – ΕΙΚΟΝΕΣ
- ΜΟΛΙΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΗΚΕ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΜΕ – Δoλοφονήθηκε πριν λίγο
