Τάσος Δούσης για Σπύρο Μαρτίκα: «Η απληστία, η αόρατη σκλαβιά του ανθρώπου, τον έσπρωξε στην αγκαλιά των απατεώνων»
Σχολιάζει με καυστικό τρόπο την υπόθεση εξαπάτησης
Η υπόθεση της οικονομικής απάτης με επιχειρηματία να κατηγορείται για «μαϊμού» επενδύσεις, συνεχίζει να τροφοδοτεί συζητήσεις, με τον Σπύρο Μαρτίκα να βρίσκεται στο επίκεντρο μετά τις δημόσιες τοποθετήσεις του για τα χρήματα που έχασε.
Ο φαρμακοποιός μίλησε ανοιχτά για το πώς πείστηκε να επενδύσει τεράστια ποσά και πώς εξαπατήθηκε.
Ο Τάσος Δούσης, μέσα από μια μακροσκελή και ιδιαίτερα αιχμηρή ανάρτηση στο Facebook, σχολίασε με τον δικό του τρόπο το περιστατικό, ξεκινώντας μάλιστα με μια χαρακτηριστική φράση του Αϊνστάιν: «Τρεις δυνάμεις κινούν τον κόσμο. Η ανοησία, ο φόβος και η απληστία».
Αναλυτικά όσα έγραψε ο Τάσος Δούσης
Από εκεί και πέρα, ο δημοσιογράφος ανέλυσε βήμα βήμα πώς, κατά τη γνώμη του, θύματα όπως ο Μαρτίκας παρασύρονται από το όραμα του εύκολου κέρδους.
«Η θάλασσα και ο άπληστος ποτέ τους δεν χορταίνουν. Μεγάλη αλήθεια… Έπεσα πάνω στην συνέντευξη του Σπύρου Μαρτίκα στον Νίκο Ευαγγελάτο. Μιλούσε ο άνθρωπος ζωντανά στην τηλεόραση για την απάτη που τους έστησαν και του έφαγαν ένα απίθανο ποσό που αγγίζει τα 620.000 χιλιάδες ευρώ. Ειλικρινά κόλλησα στην συνέντευξη και δυσκολευόμουν να πιστέψω αυτά που άκουγα.
Ο συμπαθής Μαρτίκας, ο άνθρωπος προσπαθούσε να εξηγήσει τα ανεξήγητα και ειλικρινά θα μπορούσα να γράψω πολλά. Αλλά σκέφτηκα πως ο άνθρωπος έχει τον πόνο του και δεν μπορώ να είμαι πικρόχολος και κακός με ανθρώπους που έχασαν μια περιουσία. Αφήνω λοιπόν τα «μαύρα»,τις βαλίτσες τα οικονομικά θέματα και γράφω μόνο για το ηθικό του θέματος.
Είπε σε μια αποστροφή του λόγου του στον Ευαγγελάτο το εξής: «Ήταν τέτοια η πλύση εγκεφάλου και ήταν τόσο πειστικός ο τρόπος του υπαρχηγού, που θα την πάταγε ακόμη και ένας έξυπνος άνθρωπος».
Ακόμα και τώρα, μέσα στην καταστροφή του αυτός ο άνθρωπος, θεωρεί πως είναι έξυπνος. Ισως και να είναι δεν ξέρω…
Όμως δεν έχει καταλάβει και ο Σπύρος Μαρτίκας αλλά και άλλα θύματα των απατεώνων, πως η Απληστία, η αόρατη σκλαβιά του ανθρώπου, τους έσπρωξε στην αγκαλιά των απατεώνων. Νομίζω πως η εξυπνάδα δεν πάει μαζί με την απληστία. Είναι κόντρα ρόλος.
Η απληστία, η υπερβολική αγάπη και η ανεξέλεγκτη λαχτάρα για τα χρήματα οδήγησαν και τον Σπύρο Μαρτίκα και τα άλλα θύματα να πέσουν θύματα της λαιμαργίας τους για εύκολο πλουτισμό. Αυτό νομίζω πως εκμεταλλεύτηκαν τα λαμόγια.
Πώς λειτουργεί η Απάτη;
Ο εμπνευστής υπόσχεται στους επενδυτές εξαιρετικά υψηλές αποδόσεις με ελάχιστο ή καθόλου ρίσκο. Επενδύει το λαμόγιο στην απληστία εγωκεντρικών ανθρώπων
Τα χρήματα των νέων επενδυτών χρησιμοποιούνται για να πληρωθούν οι αποδόσεις που έχουν υποσχεθεί στους παλαιότερους, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση μιας κερδοφόρας επιχείρησης.
Δεν υπάρχει πραγματική επενδυτική δραστηριότητα ή παραγωγή κέρδους. Το σχήμα καταρρέει αναπόφευκτα όταν η εισροή νέων επενδυτών μειωθεί ή όταν πολλοί επενδυτές ζητήσουν αναλήψεις ταυτόχρονα
Οι απατεώνες εφαρμόζουν το πιο παλιό κόλπο του κόσμου είναι το λεγόμενο «Σχήμα Πόντσι» (Ponzi Scheme) εφαρμόστηκε το 1920 στην Αμερική. Ο Τσαρλς Πόντσι πίστευε για τα θύματα του πως: «Όσα και περισσότερα να κερδίσει κάποιος τόσα ακόμα θέλει. Αυτή η επιθυμία να κερδίζει όλο και πιο πολλά, ο εθισμός στην απληστία, είναι η αμαρτία πού χρησιμεύει ως κίνητρο για να διαπραχθεί κάποια παράνομη ενέργεια ώστε να κερδίσει κάτι παραπάνω».
Εκεί επένδυσε και κέρδισε ο Ιταλός μέχρι που τον έπιασαν. Στην θέση του Ιταλού Πόντσι βάλτε των σημερινό αρχηγό και υπαρχηγό της σπείρας που «έφαγε» τον Σπύρο Μαρτίκα, πιθανά την πρώην σύντροφο του και πολλούς άλλους που είχαν την ίδια αρρώστια. Την απληστία! Με όλο τον σεβασμό. Θεωρώ απληστία να κερδίζεις 20, 30 ή 50% από οποιαδήποτε δραστηριότητα σε μια εβδομάδα. Αν και μεταξύ μας κύριε Μαρτίκα τέτοια οικονομικά θαύματα δεν τα κάνει ούτε ο Χριστός που περπατάει στο νερό.
Η απληστία χαρακτηρίζεται ως μία παθολογική επιθυμία για το εύκολο κέρδος καθώς ταυτόχρονα καλλιεργεί το αίσθημά της μη ικανοποίησης. Η ανεξέλεγκτη επιθυμία αυτών των ανθρώπων για τον διακαεί πόθο για χρήμα, εξουσία, δύναμη τους κάνει να μην είναι ευτυχισμένοι.
Ας είναι τουλάχιστον αυτό το δίδαγμα από την κωμικοτραγική ιστορία. Φίλοι μου δεν υπάρχει εύκολο χρήμα και κέρδος και σίγουρα η απληστία σας κάνει δυστυχισμένους και βουτηγμένους μέσα στην θλίψη.
Ο άπληστος δυστυχώς λειτουργεί με γνώμονα το ένστικτο αυτοπροβολής και εγωισμού. Τα θέλει όλα δικά του εύκολα και γρήγορα! Συνήθως δεν έχει ηθικές αναστολές προκειμένου να αποκτήσει αυτό πού επιθυμεί.
Πολλές φορές μπορεί να γίνει και αυτοσκοπός η απόκτηση πλούτου και εξουσίας. Ο εθισμός του ανικανοποίητου τον ρίχνει καθημερινά σε έναν αγώνα επιβίωσης σε ένα ανταγωνιστικό αδυσώπητο επιθετικό κυνήγι εξουσίας με πλήθος από αμετανόητες και λάθος πράξεις.
Τα παραπάνω δεν τα γράφω μόνο για τον Σπύρο Μαρτίκα και τα θύματα της απάτης. Τα γράφω για όλους μας. Το πάθημα κάποιων παθολογικά άπληστων να μας γίνει μάθημα και να μην ξεχνάμε ποτέ την πιο παλιά παροιμία του λαού μας. Όποιος θέλει τα πολλά χάνει και τα λίγα»
Δείτε την ανάρτηση:
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΒΑΝΔΗ: Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΩΡΙΣΜΟ ΜΕ ΤΟΝ ΝΤΕΜΗ – «ΟΤΑΝ ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΕΙΠΑ…»
Η Δέσποινα Βανδή σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και το περιοδικό “Down Town”, μίλησε για τα παιδιά της και τον Βασίλη Μπισμπίκη, ενώ αποκάλυψε πως τα τελευταία δύο χρόνια κάνει ψυχοθεραπεία.
Πώς φτάνεις να πεις μια μέρα «η ζωή είναι αλλιώς»;
Όταν αποφασίζεις να πρωταγωνιστήσεις σε αυτήν. Τώρα μπορεί να σου γεννιέται η εύλογη ερώτηση: «Μα δεν πρωταγωνιστούσες στη ζωή σου όλα αυτά χρόνια;» Όταν κάνεις παιδιά όλα αλλάζουν. Αφήνεις τον εαυτό σου πιο πίσω, μπορεί να κάνεις πράγματα τα οποία δεν σε ευχαριστούν απόλυτα, αλλά ευχαριστούν τον υπόλοιπο κόσμο και από εκεί που ζούσες εκατό τοις εκατό για τον εαυτό σου, καταλήγεις να ζεις πενήντα τοις εκατό, μετά τριάντα, δέκα… και μια μέρα χάνεσαι, χωρίς να το καταλάβεις. Άλλαξα, ρε παιδί μου, όχι μια μέρα ξαφνικά, αλλά αποφάσισα να κάνω ευτυχισμένο τον εαυτό μου, να δώσω σημασία σε μένα.
Εσύ το καταλάβαινες ότι δεν είσαι ευτυχισμένη;
Δεν το καταλαβαίνεις. Ασφαλώς καταλαβαίνεις ότι δεν είσαι καλά, αλλά είναι τόσο πολλά αυτά που τρέχουν γύρω σου, που επί της ουσίας αποσυντονίζεσαι και το μόνο που κάνεις είναι να κοιτάζεις πώς θα βγει η καθημερινότητα και χάνεις τη μεγάλη εικόνα. Χάνεις τη μεγάλη, ουσιαστική εικόνα του ότι εσύ τελικά δεν είσαι χαρούμενος μέσα σε όλο αυτό. Οπότε, για να μιλήσω για μένα, η αλλαγή δεν έγινε ξαφνικά, αλλά όταν προέκυψε είδα τη διαφορά. Με τι έχει να κάνει η χαρά; Διότι σίγουρα δεν έχει να κάνει ούτε με τα χρήματα ούτε με την εμφάνιση.
Προτεραιότητα της Δέσποινας Βανδή ήταν τα παιδιά της
Είχες αφήσει τον εαυτό σου;
Εντελώς. Για μένα προτεραιότητα ήταν τα παιδιά. Μην ξεχνάς ότι η Μελίνα πάει 19 και από την ώρα που ήρθε στον κόσμο εγώ με άφησα. Μετά γεννήθηκε ο Γιώργος. Εγώ το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να είναι καλά τα παιδιά. Όλος ο κόσμος μου ήταν αυτά. Δεν έδινα καμία σημασία στον εαυτό μου.
Δεν γίνονται και τα δύο μαζί;
Φυσικά και γίνονται. Νάνσυ, δεν το καταλαβαίνεις και δεν το καταλαβαίνεις επειδή οι άνθρωποι σταδιακά μέσα στον χρόνο αλλάζουν. Δεν αλλάζουν σε μια στιγμή. Και κάνεις υπομονή πιστεύοντας ότι τα πράγματα θα αλλάξουν, ότι θα γίνουν καλύτερα. Αλλά αυτά δεν αλλάζουν κι εσύ συνεχίζεις να κάνεις υπομονή. Εγώ από υπομονή μπορεί να σκάσω γάιδαρο, αλλά δεν είναι και τόσο μεγάλο προτέρημα αυτό τελικά.
Αν τα παιδιά σου ήταν μικρά ακόμα θα ήμασταν εδώ και θα λέγαμε αυτά;
Προτεινόμενο Άρθρο
ΕΚΤΑΚΤΟ ΤΩΡΑ: ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΟ ΤΡΟΧΑΙΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ – ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΧΟΥΜΕ 4…
Δεν το ξέρω. Νάνσυ, σε μένα τα πράγματα γίνανε πάρα πολύ απλά. Τα είδα όλα μπροστά μου στην κανονικότητά τους επειδή ερωτεύτηκα. Δεν ξέρω αν θα τα έβλεπα τόσο ξεκάθαρα πριν. Προκειμένου να δικαιολογήσουμε πράγματα που δεν μας αρέσουν στη ζωή μας, βρίσκουμε δεκάδες λόγους και αιτίες και η δύναμη της συνήθειας και όλο αυτό το πράγμα που ξέρεις. Δεν είναι εύκολο να βγεις έξω από το πλαίσιο μέσα στο οποίο έχεις μάθει να λειτουργείς.
Δεν φοβήθηκες την ώρα που ένιωσες ότι ερωτεύεσαι;
Εγώ ερωτεύτηκα και θεώρησα τίμιο απέναντι στον εαυτό μου, στα παιδιά μου και στον άνθρωπο που είχα δίπλα μου τέλος πάντων όλα αυτά τα χρόνια να χωρίσω, δεν σήκωνε δεύτερη κουβέντα.
Δεν το φοβήθηκες το συναίσθημα που ερχόταν; Σε ξεβόλευε, σου άλλαζε τη ζωή.
Οι άνθρωποι αλλάζουν, οπότε μοιραία και οι σχέσεις. Όταν ζεις παθητικά είναι σίγουρο ότι θα βρεθείς σε ψυχολογικά αδιέξοδα. Το συναίσθημα με αφύπνισε και κατάλαβα πως είχε έρθει πια η ώρα για αλλαγή.
Μου κάνει εντύπωση που –παρά τους κανόνες, τα στερεότυπα κι όλα αυτά που έχεις μέσα στο κεφάλι σου επειδή έτσι μεγάλωσες– αποφάσισες να το ζήσεις.
Κοίταξε, δεν έγινε έτσι ξαφνικά. Δεν πάρθηκε αυτή απόφαση μέσα σε μία μέρα. Είχα κι εγώ τις αγωνίες και τις αντιστάσεις μου, αλλά έβλεπα ότι αυτό το πράγμα έρχεται με φορά πάνω μου. Δεν μπορούσα να το παλέψω ούτε να αντισταθώ, οπότε έπρεπε να πάρω μια απόφαση. Ή να το ζήσω ή να το αφήσω. Δεν ήθελα να το αφήσω.
Είναι τελικά τύχη που ζεις όλο αυτό; Κάτι σαν να σώζεσαι την τελευταία στιγμή που πας να φύγεις στον γκρεμό;
Ναι, τύχη είναι. Νομίζω ότι είναι κάποιος από εκεί πάνω ψηλά που ήθελε να συμβεί αυτό το πράγμα σε μένα. Είναι ο Θεός, είναι το σύμπαν, οι άγγελοι; Δεν ξέρω.
Η Δέσποινα Βανδή κάνει ψυχοθεραπεία την τελευταία δεκαετία
Αναθεώρησες κι άλλα πράγματα; Εννοώ και στη δουλειά;
Καταρχάς, κάνω ψυχοθεραπεία σχεδόν δύο χρόνια τώρα και με έχει βοηθήσει πάρα πολύ. Θεωρούσα ότι το να διαβάζεις βιβλία και να έχεις καλούς φίλους είναι αρκετό για να εξελιχθείς, να μοιραστείς και να προβληματιστείς. Όχι όμως. Με την ψυχοθεραπεία βλέπεις πράγματα που ούτε είχες σκεφτεί ποτέ ούτε είχες έρθει αντιμέτωπος με αυτά. Είναι πολύ πιο εύκολο να χώνεις πράγματα κάτω από το χαλάκι και να προχωράς ξανά. Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη κλπ.
Τώρα είσαι ευχαριστημένη;
Ναι, φυσικά, είμαι χαρούμενη με τις επιλογές μου. Γιατί πια αποφασίζω μόνη μου.
Είσαι μόνη σου ποτέ μέσα στη μέρα;
Φυσικά. Τώρα έφυγε η Μελίνα και όταν ο Γιώργος είναι σχολείο και ο Βασίλης έχει γύρισμα είμαι μόνη μου. Όμως όταν έχουμε λίγο ελεύθερο χρόνο με τον Βασίλη θέλουμε να κάνουμε κάτι μαζί. Να περάσουμε στιγμές μαζί.
Πώς είναι αυτό;
Είναι πάρα πολύ όμορφο και είναι πρωτόγνωρο. Είναι σαν να είμαστε σε πενταήμερη. Μόλις βρούμε ένα κενό διήμερο –σπάνια βέβαια– θέλουμε να πάμε εκδρομή! Ή να πάμε να φάμε κάπου, να πάμε σε ένα ταβερνάκι, να κάνουμε μια βόλτα.
Με τον Βασίλη ήσασταν έτσι από την πρώτη στιγμή που βρεθήκατε;
Ναι. Ήταν κάτι που υπήρχε. Ένας ηλεκτρισμός. Υπήρχε όλη αυτή η ζεστασιά στην ψυχή. Από το να κοιτάς τον άλλον μέχρι να επικοινωνείτε. Δεν καταλαβαίναμε ακριβώς τι συμβαίνει, αλλά νιώθαμε ότι κάτι συμβαίνει. Εγώ δηλαδή δεν το ήξερα. Εκείνος, από την άλλη, έλεγε ότι ήταν σίγουρος. Εγώ σκεφτόμουν ότι μπορεί όσο τον γνώριζα καλύτερα να χανόταν ο ενθουσιασμός και ο θαυμασμός. Αλλά δεν συνέβη αυτό το πράγμα και αυτό που ένιωθα όλο και δυνάμωνε.
Την οικειότητα την αισθάνθηκες γρήγορα;
Από την πρώτη στιγμή. Νομίζω ότι αυτό που μας ένωσε τόσο δυνατά με τον Βασίλη ήταν η αλήθεια μας. Στην αρχή κάναμε παρέα. Δεν γίναμε αμέσως ζευγάρι, πέρασε ένα αρκετά μεγάλο διάστημα. Και σε αυτή την παρέα που κάναμε αισθανόμασταν ότι κουμπώνουμε ολοένα και περισσότερο. Είναι πολλά τα κοινά μας.
Δεν ωραιοποιήσατε τον εαυτό σας για να αρέσετε ο ένας στον άλλον;
Δεν χρειάστηκε, δεν θέλαμε κιόλας. Η αλήθεια ήταν αυτή που μας έφερε ακόμη πιο κοντά. Μια γυμνή αλήθεια που δεν είχε κανένα καλλωπισμό.
Δεν σκέφτηκες μήπως δεν πρέπει να του φορτώσεις τα δικά σου θέματα;
Δεν με ενδιέφερε καθόλου να σκεφτώ τίποτα τέτοιο και ούτε και εκείνον. Η αλήθεια είναι αυτή που μας έφερε κοντά και η τύχη.
Δεν ήσουν μια γυναίκα που έψαχνε.
Όχι, όχι. Όταν τον είδα είπα «Χριστέ μου, πόσο όμορφος άντρας είναι αυτός!» και μέχρι εκεί. Αλλά στην επικοινωνία μας άρχισα να νιώθω ότι είναι κάτι άλλο.
Ο κόσμος σε νοιάζει; αυτό το «τι θα πει ο κόσμος»;
Όχι, Νάνσυ, όχι.
Εσύ όταν ακούς ένα τραγούδι σου εκείνης της περιόδου σκέφτεσαι και το τι συνέβαινε στη ζωή σου παράλληλα;
Ναι, κάποιες φορές ακούω και τι συνέβαινε στη ζωή μου εκείνη την περίοδο.
Κρυβόσουν;
Αν έκρυβα τη θλίψη μου με ρωτάς; Ναι. Κάπως αλλιώς θα σου το θέσω τώρα, όπως μου έρχεται: Δεν είναι ότι έκρυβα τη θλίψη μου, είναι ότι γέμιζα τη ζωή μου παίρνοντας χαρά από τη δουλειά μου, τα παιδιά μου, τους φίλους μου.
Τώρα;
Τώρα νιώθω γεμάτη, νιώθω πλήρης.
