Lifestyle

Αιμίλιος Χειλάκης: «Είμαι άθεος, δεν έβρισκα κανένα λόγο να υπάρχει Θεός»

Είναι από τους καταξιωμένους ηθοποιούς της γενιάς του. Άνθρωπος που χρόνια τώρα υπηρετεί με σεβασμό το θέατρο, αν και ευρέως γνωστός έγινε μέσα από την τηλεόραση.

Είναι από τους καταξιωμένους ηθοποιούς της γενιάς του. Άνθρωπος που χρόνια τώρα υπηρετεί με σεβασμό το θέατρο, αν και ευρέως γνωστός έγινε μέσα από την τηλεόραση.
Και μπορεί οι τηλεοπτικές σειρές που εμφανίσθηκε να είναι λίγες, όμως, η γοητευτική φιγούρα και κυρίως το υποκριτικό ταλέντο του Αιμίλιου Χειλάκη έχoυν μείνει βαθιά αποτυπωμένο στη συνείδηση του τηλεοπτικού κοινού.

Συναντήσαμε τον γνωστό ηθοποιό στο Βεάκη, λίγο πριν ξεκινήσει η παράσταση «Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας»- όπου έχει διπλό ρόλο (του Θησέα και του βασιλιά των ξωτικών Όμπερον) ενώ συνυπογράφει τη σκηνοθεσία με τον Μανώλη Δούνια – η οποία μετά από μία πετυχημένη καλοκαιρινή περιοδεία, κάνει στάση στο ιστορικό θέατρο, καλώντας το κοινό να έρθει να θυμηθεί τι είναι το πάθος.

Με τον Αιμίλιο Χειλάκη μιλήσαμε -εννοείται- για τον έρωτα και την ερωτική μανία για το αντικείμενο του πάθους, μιας και αυτό πραγματεύεται η παράσταση. Μιλήσαμε, όμως, και για άλλα θέματα σε μία χαλαρή συζήτηση, με πάθος, όμως, δοσμένες οι απόψεις του ηθοποιού.

Άλλωστε, είναι από τους ανθρώπους που έχουν άποψη και δε φοβούνται να την εκφράσουν και να την υπερασπιστούν με επιχειρήματα. Ακόμη και η διαφωνία μαζί του, είναι κατά κάποιον τρόπο μία συμφωνία, αφού ακούει το συνομιλητή του και του δίνει χώρο να ξεδιπλώσει τις δικές του απόψεις. Εξάλλου, όπως και ο ίδιος λέει: «Φίλε δεξιέ, θέλει κόπο να αγαπήσεις τον φίλο σου τον αριστερό. Φίλε αριστερέ, το ίδιο. Δεν έχετε να χωρίσετε τίποτε, παρά τις αλυσίδες σας».

Κάπως έτσι, πέρασε η κουβέντα (και η ώρα) με τον Αιμίλιο Χειλάκη. Που ξεκίνησε με λίγο από Παναθηναϊκό, όπου μας διηγήθηκε πώς και γιατί έγινε στα 6 του χρόνια.

«Το ‘76 ήταν… Ο πατέρας μου ως αστυνομικός διευθυντής μιας ομάδας αστυνομικών με πήρε μια Κυριακή μεσημέρι, γιατί η μαμά έλειπε και με πήγε στο γήπεδο στη Λεωφόρο που είχε υπηρεσία. Έξι χρονών εγώ, ο πατέρας μου θεόρατος και περνάνε από δίπλα μου οι παίκτες, σηκώνεται το γήπεδο όρθιο κι ένα παιδί 6 χρονών μαγεύεται. Ε τι θα γίνεις μετά; Ο μπαμπάς όχι δεν ήταν Παναθηναϊκός. 43 χρόνια μετά και είμαι ακόμη Παναθηναϊκός, ακόμη μαγεμένος από εκείνη τη μέρα. Από μια στιγμή. Δεν είναι τέλειο;».

– Τι σας γοήτευσε στην παράσταση;

Για να γίνει αυτό το έργο λες; Το Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας έχει ανέβει ως καθαρά αφηγηματική παράσταση το ‘12 με τον Μιχαήλ Μαρμαρινό, έχει ανέβει από μια περίεργη παράσταση το ‘93 του Γιώργου Μιχαηλίδη. Έχω δει το Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας σε 10 παραστάσεις. Πάντα μου έλειπε ένα πράγμα: ότι αυτό το έργο μιλάει για την ερωτική μανία.

– Δηλαδή ο έρωτας εξελίσσεται σε ερωτική μανία;

Όχι ο λογοτεχνικός έρωτας. Μιλάμε για τον σωματικό. Τι σου ζητάει το σώμα σου, η σάρκα τι ζητάει τι στιγμή που θες το αντικείμενο του πόθου σου. Κι αυτό ο Σαίξπηρ το έχει βάλει σε ένα δάσος. 4 νέα παιδιά χαμένα σε ένα δάσος με κάτι εξωτικά που τους μαγεύουν. Απλά το 1595 ο Σαίξπηρ δε μπορούσε να διανοηθεί ότι κάποια στιγμή θα υπάρξουν το Pornhub το Rorn Tube και όλα το πόρνο σάιτς τα οποία ο ίδιος περιέγραψε ως μάγεμα σε ένα δάσος, θα γυρίζονταν σήμερα με ένα βίντεο. Νομίζω ότι είναι πολύ πιο ωραίο να μιλήσεις για τη σάρκα και την επιθυμία της μέσα από την ποίηση του Σαίξπηρ παρά να πληκτρολογήσεις

– Άρα θα λέγαμε ότι η παράσταση απευθύνεται και στη νέα γενιά; Καλεί τη νέα γενιά να δει και αυτή την πλευρά του έρωτα. Φαντάζομαι ότι δεν έχει και το ρομαντισμό που είχε η δική μας γενιά.

Δεν είναι θέμα ρομαντισμού. Είναι έλα να μιλήσουμε για την απόλυτη σαρκική επιθυμία μέσα από την ποίηση. Η δική μου η γενιά κατάλαβε τι θα πει έρωτας όταν διάβασε Καβάφη. Τη δεκαετία του ‘80 διαβάζαμε Καβάφη και καταλαβαίναμε ότι ο έρωτας έχει μία περίεργη χαρά στο τέλος. Διαβάζω αργότερα Σαίξπηρ και καταλαβαίνω ότι μιλάει για αίμα, ιδρώτα, για φόνους, για βία. Είναι πολύ εύκολο το Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας να το δεις ως ένα βίαιο έργο. Είναι φόνοι που δεν γίνονται.

– Υπάρχει μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα στη βία;

Βέβαια, ακόμη και η σκηνή των μαστόρων που είναι πάρα πολύ αστεία, για σκοτωμό μιλάμε. Όλο το έργο θα μπορούσε πολύ εύκολα να γίνει μια από τις τραγωδίες του Σαίξπηρ. Θα μπορούσε ο Δημήτρης να σκοτώσει το Λύσανδρο.

– Αυτό, δεν ήθελε ο ίδιος ο Σαίξπηρ να το δώσει ως βίαιο;

Προφανώς. Καταρχήν αυτό το έργο και από τον ίδιο τον Σαίξπηρ έχει κάτι πολύ σπουδαίο: ήταν γραμμένο κατά παραγγελία. Απ’ ο, τι λένε οι πηγές μας, παραγγέλθηκε αυτό το έργο για ένα γάμο. Και τι έκανε ο Σαίξπηρ; Η πρώτη σκηνή (όχι της παράστασης μας) του έργου είναι από τον Οθέλλο, είναι όλη η δραματουργία του Οθέλλου. Υπάρχει μέσα η 12η Νύχτα. Υπάρχει το Κακό για το τίποτα, υπάρχει το Χειμωνιάτικο παραμύθι, υπάρχει ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα… Έχει κάνει μία συρραφή, ένα συμπίλημα είναι ουσιαστικά. Όταν το μελετάς σκηνοθετικά για να το φτιάξεις, λες δε δένει το ένα με το άλλο, τι θα κάνω;

– Πόσο εύκολο είναι αυτό σκηνοθετικά;

Σκηνοθετικά το μόνο που κάνεις, το πιο έξυπνο που μπορείς να κάνεις είναι να βάλεις τις σκηνές έτσι όπως τις έχει φτιάξει ο Σαίξπηρ στη σειρά τους. Με ένα μαγικό τρόπο στο τέλος χωρίς να έχουν λογική συνέπεια στη σύνδεσή τους, συνδέονται. Άμα προσπαθήσεις να βάλεις έναν κοινό κώδικα ή μια κοινή γραμμή ή μία κοινή άποψη δε συνδέονται με τίποτα. Αλλά αυτό κάνει και το έργο να ανεβαίνει συνέχεια. Και να ανεβαίνει συνέχεια όχι μόνο από ερασιτεχνικές ομάδες που είναι εύκολο να ανέβει. Έχει ανέβει και από μελέτες. Έχουν ανέβει σπουδαίες παραστάσεις, άξιες σπουδής. Να τις σπουδάζεις αυτές τις παραστάσεις.

– Εσείς πώς το επιλέξατε; Ήταν κάτι που θέλατε να ανεβάσετε κάποια στιγμή; Ή σας ιντρίγκαρε και σκηνοθετικά;

Να σου πω, είναι κάποιες συνεπαγωγές για το ποιο έργο θα ανεβάσεις κάθε φορά. Η μία συνεπαγωγή είναι από την πρώτη συνθήκη που λέει ότι έχουμε μία αποθήκη έργων στο μυαλό μας που θέλουμε να ανεβάσουμε. Για να ανέβουν όμως αυτά τα έργα θα πρέπει να έχουμε συγκεκριμένους συντελεστές. Με ποιους θα τα ανεβάσουμε; Κάποια στιγμή έρχεται η στιγμή που σου λένε οι συντελεστές που είσαι μαζί τους ότι τώρα θα μπορούμε να κάνουμε αυτά τα πέντε έργα. Σε αυτή τη συνεπαγωγή στηρίζεται και το ανέβασμα της Καλοκαιρινής Νύχτας.

– Πήγε περίφημα και το καλοκαίρι στην περιοδεία…

Ήταν η στιγμή του να γίνει, ήταν η στιγμή να ανέβει, η στιγμή να ειπωθούν κάποια πράγματα από εμάς. Με τον τρόπο που εμείς σκεφτόμαστε, με τον τρόπο που εμείς μελετάμε το θέατρο. Πάντα αφηγηματικά. Δεν πιστεύουμε στο ψυχολογικό θέατρο γι’ αυτό ανεβάζουμε συνήθως θέατρα κλασικού ρεπερτορίου, γιατί δεν έχουνε μέσα ψυχολογία.

– Ναι αλλά ένα έργο μπορεί να σε βάλει στη διαδικασία να σκεφτείς. Ας πούμε ο έρωτας, που πραγματεύεται αυτή η παράσταση, έχει να κάνει και με την ψυχολογία.

Εσύ ως θεατής να μπεις στη διαδικασία..

– Ναι ως θεατής.

Αν εγώ ως ηθοποιός έρθω… να προσυγκινηθώ για να παίξω, σου έχω καταστρέψει τη δική σου συγκίνηση. Είναι ένα πολύ κακό πράγμα που συμβαίνει στο θέατρο. Συγκινούμαι από το πρωί για να έρθω να σου πω μια ατάκα το βράδυ.

– Χάνεται ο αυθορμητισμός δηλαδή;

Δεν είναι αυθορμητισμός. Τα πάντα στο θέατρο έχουν ήδη ειπωθεί σε έναν λογοτεχνικό χρόνο. Από τη στιγμή που εγώ παίζω σήμερα ένα έργο που γράφτηκε χθες, ήδη το έργο έχει παρελθόν. Άρα εγώ θα σου πω τι γράφτηκε χθες.

– Ναι, αλλά δεν το προσαρμόζεις στο σήμερα;

Όχι, ποτέ. Θα σου πω πάντα τι ειπώθηκε σε ένα λογοτεχνικό παρελθόν. Εσύ νομίζεις ότι σου μιλάω για σήμερα. Γιατί αυτό είναι η απολαβή του θεατή. Και αυτό είναι η συμμετοχή του ως δημιουργού. Γιατί και ο θεατής συμμετέχει ως δημιουργός σε μία παράσταση. Αφήνεται να του δημιουργηθούν μέσα του απαντήσεις ή μεγάλες ερωτήσεις στις βασικές του ανάγκες. Ποιος είμαι, που είμαι, τι κάνω.

– Και ειδικά στο θέμα με τον έρωτα σε βάζει σε μια διαδικασία να σκεφτείς ότι κι εγώ στη ζωή μου έχω κάνει την τρέλα μου, έχω νιώσει να κυριεύομαι από το πάθος.

Έλεγα σε φίλους μου που είναι της ηλικίας μου, κοντά στα 50, ελάτε να δείτε αυτή την παράσταση για να θυμηθείτε τι είναι το πάθος. Αυτό που κάποια στιγμή δεν έχει καμία λογική. Έχει μόνο ανάγκη, ανάγκη να συνευρεθείς με το αντικείμενο του πόθου σου. Δεν ξεπερνιέται αυτό. Θυμήσου πώς ήσουν έφηβη… αυτή τη γλύκα, που όμως είχε μία σκληράδα αυτή η γλύκα, έναν πόνο. Και τη στιγμή που ερχόταν και συνέβαινε και μετά έλεγες τι έπαθα χθες το βράδυ; Κάποιο ξωτικό με μάγεψε.

– Δηλαδή μεγαλώνοντας ερωτευόμαστε πιο λογικά;

Βέβαια…

– Ναι, αλλά βλέπεις 50αρηδες ή γυναίκες στα 40 (που είναι και η ηλικία της κρίσης) να τα διαλύουν όλα για έναν έρωτα.

Προτεινόμενο ΆρθροΠώς είναι σήμερα στα 93 πασίγνωστη πρωταγωνίστρια του ελληνικού κινηματογράφου

Ναι, ίσως γιατί ξαναγυρίζουν σε μία εφηβεία.

– Είναι η εφηβεία που δεν έζησαν;

Ναι, μάλλον.

– Παίζει ρόλο να είσαι γεμάτος εμπειρίες; Ας πούμε εσείς είστε 15 χρόνια παντρεμένος με τη σύζυγό σας (σ.σ. Αθηνά Μαξίμου). Φαντάζομαι πριν τη γνωρίσετε είχατε μια ζωή με εμπειρίες

Όπως όλοι οι άνθρωποι (γέλιο). Κοίταξε, στις μεγάλες σχέσεις η αίσθηση πληρότητας δεν εξηγείται, υπάρχει… όπως υπάρχει και ο έρωτας, γι’ αυτό είναι σπουδαίες αυτές οι σχέσεις. Αν προσπαθήσεις να εξηγήσεις, χωρίζεις. Να εξηγήσεις τι; Γιατί είσαι 15 χρόνια με έναν άνθρωπο και δεν απολαμβάνεις τις χαρές τις υπόλοιπες του κόσμου, θα πεις τότε “ρε συ όντως, τι κάθομαι με έναν άνθρωπο και δεν πάω να χαρώ στα λουλούδια του αγρού κι εγώ σαν μέλισσα”, που δεν ισχύει αυτό. Είναι ηλιθιότητα.

– Έχω ακούσει φίλους μου να λένε: εγώ είμαι πλήρης από εμπειρίες, δεν θα μου προσφέρει κάτι περισσότερο κάτι νέο.

Αν υπάρχει κάτι θείο ή κάτι θεϊκό που είναι η πληρότητα ουσιαστικά, και στο λέει ένας άθεος αυτό…

– Είσαι άθεος;

Ναι. Ούτε αγνωστικιστής είμαι. Δεν έβρισκα κανένα λόγο να υπάρχει Θεός. Τόσο απλό. Δεν υπάρχει λόγος. Δεν υπάρχει Θεός γιατί δεν έχω την ανάγκη.

Θρήνος για τον ηθοποιό Αιμίλιο Χειλάκη

Βαρύ πένθος για τον Αιμίλιο Χειλάκη. Ο αγαπημένος ηθοποιός γνωστοποίησε το απόγευμα της Πέμπτης 15 Ιανουαρίου, ότι η πολυαγαπημένη του μητέρα έφυγε από τη ζωή.

Σε μια ανάρτηση με φωτογραφίες της μητέρας του ο Αιμίλιος Χειλάκης έγραψε:

“Η Γαρυφαλίτσα μου έφυγε. Αυτό το πλήρης ημερών πάντα με ενοχλούσε να το λέω. Ποιός βαθμολογεί αυτήν την πληρότητα… Τώρα θα κατοικήσει στην μνήμη. Το να την θυμάστε είναι η πιο ωραία ευχή σ’αυτούς που μένουν πίσω. Μια προτροπή που έχει νόημα.
Θα σε θυμάμαι μανούλα μου τόσο όμορφη, τόσο γλυκειά και τόσο αρχοντική.
Το παιδί μέσα μου σήμερα γέρασε, το πήρες μαζί σου. Θα σε θυμάμαι.

Ο Μίλος σου”.

Nωρίτερα ο Αιμίλιος Χειλάκης εξομολογήθηκε πως η νέα χρονιά ξεκίνησε για εκείνον με ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, με τον ηθοποιό να χαρακτηρίζει δύσκολη την κατάσταση.

Μέσα από δηλώσεις που έκανε στις κάμερες, ο Αιμίλιος Χειλάκης έκανε γνωστό ότι βιώνει μία δύσκολη περίοδο, χωρίς ωστόσο να προχωράει σε περισσότερες λεπτομέρειες αναφορικά με το θέμα υγε’ιας που αντιμετωπίζει.

Σε ερώτηση που δέχτηκε ο ηθοποιός για το 2026, απάντησε: “Μην με ρωτάτε για τη νέα χρονιά. Με βρήκε με ένα θέμα υγείας, είναι πολύ δύσκολη χρονιά. Είναι δυσάρεστο. Δεν θα σου πω γι’ αυτό. Είναι δύσκολα τα πράγματα, πραγματικά δύσκολα. Δεν πρέπει να τα συζητήσουμε. Η ευχή που κάνω είναι να τελειώσει αυτό το ζήτημα που έχω. Να είμαστε καλά”.

Διαζύγιο για τον Στράτο Τζώρτζογλου και τη Σοφία Μαριόλα μετά από 6 χρόνια γάμου

Διαζύγιο για τον Στράτο Τζώρτζογλου και τη Σοφία Μαριόλα μετά από 6 χρόνια γάμου
Ο Στράτος Τζώρτζογλου είχε προσπαθήσει να το κρατήσει κρυφό.

Τίτλοι τέλους στον γάμο του Στράτου Τζώρτζογλου και της Σοφίας Μαριόλα μετά από 8 χρόνια κοινής ζωής σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της HuffPost. Το ζευγάρι είχε παντρευτεί το καλοκαίρι του 2019 στα Χανιά της Κρήτης, ενώ εκείνη τον είχε στηρίξει στη μάχη που έδωσε με την κατάθλιψη, όπως είχε εξομολογηθεί ο ίδιος τον Δεκέμβριο σε συνέντευξή του στη HuffPost.

«Πρόκειται για ένα βελούδινο διαζύγιο» αποκαλύπτει άνθρωπος από το περιβάλλον του Στράτου Τζώρτζογλου και της Σοφίας Μαριόλα. «Έχουν χωρίσει από τον Οκτώβριο και μένουν εδώ και καιρόι χωριστά. Παρόλα αυτά όμως έχουν σχεδόν καθημερινή επικοινωνία. Εξακολουθούν να αγαπιούνται πολύ».

Την περίοδο των γιορτών ο 60χρονος πρωταγωνιστής ταξίδεψε μόνος του στη Νέα Υόρκη για να βρεθεί δίπλα στον γιο του Αλκιβιάδη, ενώ είχε ήδη καταθέσει την αίτηση για το διαζύγιο που θα είναι συναινετικό.

Τζώρτζογλου- Μαριόλα: Η κρίση που δεν ξεπεράστηκε

Στην τελευταία τους κοινή τηλεοπτική συνέντευξη πριν από έναν χρόνο στη Super Κατερίνα, οι δυο τους είχαν μιλήσει ανοιχτά για τις δυσκολίες που είχαν περάσει ως ζευγάρι:

Δείτε το βίντεο:

Στράτος Τζώρτζογλου & Σοφία Μαριολά: Μια σχέση που γεννήθηκε από έντονο έρωτα
Ο Στράτος Τζώρτζογλου και η Σοφία Μαριόλα παντρεύτηκαν το καλοκαίρι του 2019, σε μια όμορφη και συμβολική τελετή στην Κρήτη, μακριά από υπερβολές αλλά γεμάτη συναίσθημα. Από την αρχή της σχέσης τους, δεν έκρυψαν ποτέ τον δεσμό τους, μιλώντας ανοιχτά για την αγάπη, τη συντροφικότητα και τις δυσκολίες που μπορεί να προκύψουν σε μια μακροχρόνια σχέση. Ο ηθοποιός, μάλιστα, είχε αναφερθεί στο παρελθόν στη σημασία που είχε για εκείνον η παρουσία της Σοφίας στη ζωή του, ιδιαίτερα σε περιόδους προσωπικής ευαλωτότητας. Οι δυο τους μοιράστηκαν ταξίδια, κοινές εμφανίσεις και προσωπικές στιγμές, δείχνοντας ότι η σχέση τους βασίστηκε σε έντονο συναίσθημα και βαθιά σύνδεση. Παρά τις διαφορές και τις κρίσεις που κατά καιρούς παραδέχτηκαν ότι πέρασαν, έδειχναν να επιλέγουν πάντα τον διάλογο και την κατανόηση.

Ένα «βελούδινο» τέλος με σεβασμό και αγάπη
Ο χωρισμός τους περιγράφεται από ανθρώπους του περιβάλλοντός τους ως απόλυτα πολιτισμένος. Δεν υπήρξαν εντάσεις, ούτε δημόσιες αιχμές, αλλά μια κοινή απόφαση να συνεχίσουν τη ζωή τους με διαφορετικό τρόπο. Το γεγονός ότι εξακολουθούν να επικοινωνούν σχεδόν καθημερινά δείχνει πως, παρά το τέλος της κοινής τους ζωής ως ζευγάρι, η ανθρώπινη σχέση και η εκτίμηση παραμένουν ζωντανές.

Ειδήσεις σήμερα

Ροή Ειδήσεων