Σε μερικές γυναίκες που δεν μπορούν να αποκτήσουν παιδιά λειτουργούν και οι πνευματικοί νόμοι, γιατί δεν κάνουν οικογένεια εγκαίρως.
Άγιος Παΐσιος: Γιατί σε μερικές γυναίκες
Αρχίζουν να διαλέγουν. «Όχι, αυτός είναι έτσι, εκείνος είναι αλλιώς», δίνουν μια υπόσχεση σε κάποιον, κοιτάζουν συγχρόνως και άλλον,
λένε μετά «όχι» σ’ εκείνον που έδωσαν την υπόσχεση – και αυτός, αντί να το θεώρησει ευλογία που τον αφήνει πριν παντρευτούν, πάει να αυτοκτονήσει. Ε, τι οικογένεια θα κάνη μια τέτοια κοπέλα; Άλλες γυναίκες δεν μπορούν να κάνουν παιδιά, γιατί στα νεανικά τους χρόνια έζησαν άτακτη ζωή. Μερικές πάλι επηρεάζονται από την διατροφή.
Πολλές τροφές περιέχουν πολλά φάρμακα και ορμόνες. Υπάρχουν και ανδρόγυνα που, μόλις παντρευτούν, θέλουν αμέσως να αποκτήσουν παιδί και, αν λίγο καθυστερήσουν, αρχίζουν να αγωνιούν. Άλλα πώς να κάνουν παιδί, ενώ είναι γεμάτοι αγωνία και άγχος; Αν διώξουν την αγωνία και το άγχος και βάλουν στην ζωή τους μια καλή πνευματική σειρά, τότε θα κάνουν παιδί. Μερικές φορές ό Θεός σκόπιμα αργεί να δώσει παιδί σε κάποιο ανδρόγυνο.
Είδατε, και στους Αγίους Ιωακείμ και Άννα, τους Θεοπάτορες, και στον Προφήτη Ζαχαρία και την Αγία Ελισάβετ, στα γεράματα έδωσε παιδί, για να εκπληρωθεί και στις δύο περιπτώσεις το προαιώνιο σχέδιο Του για την σωτηρία των ανθρώπων.
Οι σύζυγοι πρέπει να είναι πάντα έτοιμοι να δεχθούν το θέλημα του Θεού στην ζωή τους. Όποιος εμπιστεύεται τον εαυτό του στον Θεό, ό Θεός δεν τον αφήνει. Τίποτε δεν κάνουμε εμείς, και ό Θεός πόσα κάνει για μας! Με πόση αγάπη και απλοχεριά μας τα δίνει όλα! Υπάρχει τίποτε στον Θεό που να μην μπορεί να το κάνη;
Ένα ανδρόγυνο είχε πέντε παιδιά, αλλά, όταν τα παιδιά τους μεγάλωσαν, αποκαταστάθηκαν και έφυγαν από κοντά τους, έμειναν μόνοι. Τότε αποφάσισαν να κάνουν ακόμη ένα παιδί, για να το έχουν στα γεράματα τους. Παρόλο που ή γυναίκα ήταν σε ηλικία που δεν μπορούσε να τεκνοποίηση και ανθρωπίνως αυτό ήταν αδύνατο, είχαν όμως μεγάλη πίστη στον Θεό και απέκτησαν ένα αγόρι. Έτσι είχαν μαζί τους στα γεράματα τους τον μικρότερο γιο τους, που τον μεγάλωσαν και τον τακτοποίησαν και αυτόν.
Το θέμα της τεκνοποιίας δεν εξαρτάται μόνον από τον άνθρωπο, εξαρτάται και από τον Θεό. Όταν ό Θεός βλέπει ταπείνωση στο ανδρόγυνο που έχει δυσκολία να απόκτηση παιδιά, τότε όχι μόνον ένα παιδί τους δίνει, αλλά και πολυτέκνους μπορεί να τους κάνη. Όταν όμως βλέπει πείσμα και εγωισμό, αν τους εκπλήρωση το αίτημα τους, θα τους ανάπαυση στο πείσμα τους και στον εγωισμό τους.
Πρέπει να αφεθούν εν λευκώ στον Θεό. «Θεέ μου, να πουν, Εσύ για το καλό μας φροντίζεις• “γενηθήτω το θέλημα Σου” (Ματθ. 6, 10)». Τότε θα γίνει αυτό που ζητούν. Γιατί, όταν λέμε «γενηθήτω το θέλημα Σον» και αφηνόμαστε με εμπιστοσύνη στον Θεό, τότε γίνεται το θέλημα του Θεού. Άλλα εμείς από το ένα μέρος λέμε «γενηθήτω το θέλημα σου», και από το άλλο μέρος επιμένουμε στο θέλημα το δικό μας. Τότε τι να κάνη και ό Θεός; (σ. 68—70).
Προτεινόμενο Άρθρο
Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος για Γιώργο Μαζωνάκη: «Ήταν ένα Παιδί του Θεού με Αθέατες Πράξεις Αγάπης»
Από βιβλίο: Οικογενειακή Ζωή,του γ. Παίσιου.Γέροντας Παϊσιος: Μερικές φορές ό Θεός σκόπιμα αργεί να δώσει παιδί σε κάποιο ανδρόγυνο
Τι έλεγε ο Άγιος Παΐσιος για τις πυρκαγιές πριν την γιορτή της Παναγίας
Τι έλεγε ο Άγιος Παΐσιος για τις πυρκαγιές πριν την γιορτή της Παναγίας – «Κάηκαν τα δάση! Κάηκε το κοσμικό φρόνημα;»
Συνεχίζεται και σήμερα η μάχη στο πολυμέτωπο πεδίο της φωτιάς στην Αττική και παράλληλα, συγκλονίζουν όσα έλεγε ο Άγιος Παϊσιος για τις πυρκαγιές με αφορμή και την επερχόμενο εορτασμό της Κοίμησης της Θεοτόκου.
Τι έλεγε ο Άγιος Παΐσιος για τις πυρκαγιές πριν την γιορτή της Παναγίας
«Μετά τη μεγάλη φωτιά του καλοκαιριού στο Άγιον Όρος, είχα πάει να δω το γέροντα. Ήταν «θυμωμένος» και φώναζε. «Σκαμπίλι από την Παναγία ήταν. Άρχισε την πρώτη μέρα της νηστείας και τελείωσε την τελευταία (με το παλιό εορτολόγιο που γιορτάζει το Όρος). Λέγανε ότι θα σβήσει πιο μπροστά, γιατί δε φυσούσε και όμως έσβησε την τελευταία μέρα κι ας είχε αέρα. Λες και την οδηγούσε ένα χέρι, πήγαινε γύρω – γύρω από ‘κει που δεν την περιμένανε και παρέκαμπτε τις ζώνες ασφαλείας. Κάηκαν τα δάση! Κάηκε το κοσμικό φρόνημα;»
*Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο Πατήρ Παϊσιος μου είπε», του Αθανάσιου Ρακοβαλή
Λίγα λόγια για τον Άγιο Παΐσιο
Γεννημένος στην Καππαδοκία το 1924, ο Άγιος Παΐσιος έζησε ως μοναχός από νεαρή ηλικία, αφιερώνοντας τον εαυτό του στην αγάπη και την αφοσίωση στον Κύριο. Ο αποχαιρετισμός του προς τη μητέρα του αποτελεί μαρτυρία της ακλόνητης πίστης και της βαθιάς αγάπης του για τον Χριστό.
Φωτιά στην Αττική: Κάτοικος Νταού Πεντέλης – «Ντρέπομαι που είμαι Έλληνας, ντρέπομαι για την κυβέρνηση που στηρίζω»
Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, γεννημένος το 1924 στα Φαράσα της Καππαδοκίας ως Αρσένιος Εζνεπίδης, είναι γνωστός για τη μοναστική του ζωή και το έργο του. Από νεαρή ηλικία αφιερώθηκε σε μια ζωή αγάπης και αφοσίωσης στον Κύριο.
Η απόφασή του να γίνει μοναχός του έφερε μεγάλο πόνο, καθώς αποχαιρέτησε την αγαπημένη του μητέρα, Ευλαμπία. Αυτός ο αποχαιρετισμός, που μεταφέρεται σε ένα συγκλονιστικό ποίημα, αποτελεί μαρτυρία της βαθιάς αφοσίωσής του στον Χριστό και της ακλόνητης πίστης του.
