Πέρασα μια εβδομάδα γεμάτη έρωτα με έναν νεαρό άγνωστο και ήμουν σίγουρη ότι ήταν απλώς ένα συνηθισμένο καλοκαιρινό ειδύλλιο, όμως όταν επέστρεψα στο σπίτι με περίμενε μια πραγματική έκπληξη 🫣☹️
Εγώ και η αδελφή μου πήγαμε στη θάλασσα στις αρχές Σεπτεμβρίου. Η σεζόν πλησίαζε ήδη στο τέλος της, στην παραλία υπήρχε λιγότερος κόσμος και όλα έμοιαζαν ήρεμα και κάπως νωχελικά. Το πρώτο κιόλας βράδυ πήγαμε σε ένα μικρό καφέ δίπλα στο νερό. Καθόμουν, κοιτούσα το ηλιοβασίλεμα και ένιωθα πως μέσα μου επιτέλους επικρατούσε ησυχία.
Εκείνος πλησίασε μόνος του. Ρώτησε αν η καρέκλα ήταν ελεύθερη. Χαμογέλασε σαν να γνωριζόμασταν από καιρό. Ήταν νεότερος από εμένα και το κατάλαβα αμέσως. Όμως στο βλέμμα του δεν υπήρχε ούτε ειρωνεία ούτε επιπόλαιο ενδιαφέρον. Με κοιτούσε σοβαρά, προσεκτικά, σαν να ήμουν η πιο σημαντική γυναίκα σε εκείνο το μέρος.
Πιάσαμε κουβέντα. Πρώτα για τη θάλασσα, μετά για τη ζωή. Του είπα αμέσως την ηλικία μου. Του είπα ότι είμαι παντρεμένη και δεν σκοπεύω να δώσω καμία υπόσχεση. Εκείνος έγνεψε ήρεμα και απάντησε πως δεν χρειαζόταν τίποτα περισσότερο από αυτές τις μέρες. Χωρίς μέλλον, χωρίς σχέδια, χωρίς υποχρεώσεις.
Μαζί του ένιωθα διαφορετικά. Δίπλα του δεν ήμουν η κουρασμένη σύζυγος που έχει συνηθίσει να αντέχει και να σωπαίνει. Ήμουν γυναίκα. Ζωντανή, όμορφη, επιθυμητή. Μου κρατούσε το χέρι σαν να φοβόταν να το αφήσει. Με κοιτούσε σαν να ήμουν η νεότερη σε ολόκληρη την παραλία.
Περπατούσαμε τη νύχτα στην ακτή, κολυμπούσαμε στα ζεστά νερά, γελούσαμε χωρίς λόγο. Μερικές φορές απλώς μέναμε σιωπηλοί κοιτάζοντας τη θάλασσα. Ο χρόνος δίπλα του πέρασε τόσο γρήγορα που δεν κατάλαβα πότε έφτασε η μέρα της αναχώρησης.
Δεν ανταλλάξαμε υποσχέσεις. Δεν κάναμε σχέδια. Ήμουν σίγουρη ότι όλα θα έμεναν εκεί, στη θάλασσα. Ένα σύντομο ειδύλλιο που θα ξεχνιόταν μόλις επέστρεφα στην καθημερινή μου ζωή. Δεν ανταλλάξαμε ούτε καν στοιχεία επικοινωνίας ή προσωπικές πληροφορίες.
Το ταξίδι της επιστροφής ήταν μακρύ. Ήδη τον έσβηνα από τη μνήμη μου, πείθοντας τον εαυτό μου ότι έτσι ήταν το σωστό.
Όμως στο σπίτι με περίμενε η πιο τρομερή «έκπληξη» 😲🫣 Συνέχεια στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Όταν άνοιξα την πόρτα του διαμερίσματος, στο χολ υπήρχαν ξένα αντρικά αθλητικά παπούτσια. Ακριβά, τακτοποιημένα προσεκτικά δίπλα στον τοίχο.
Προτεινόμενο Άρθρο
Πέθανε ξημερώματα στο νοσοκομείο ο γοητευτικός ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου
Από την κουζίνα ακούστηκε η φωνή της κόρης μου:
— Μαμά, γύρισες; Θέλω να σου γνωρίσω κάποιον.
Μπήκα στο δωμάτιο και τον είδα. Εκείνον τον νεαρό από την παραλία.
Στεκόταν δίπλα στην κόρη μου.
— Είναι ο αρραβωνιαστικός μου, θα παντρευτούμε σύντομα, χαίρεσαι; — είπε η κόρη μου χαμογελώντας ευτυχισμένη.
Και εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι τα καλοκαιρινά ειδύλλια μερικές φορές επιστρέφουν στο σπίτι πριν προλάβεις να τα ξεχάσεις.
Και τώρα δεν ξέρω τι να κάνω — να πω την αλήθεια στην κόρη μου και να καταστρέψω την ευτυχία της μαζί με την οικογένειά μου ή να σωπάσω και να ζήσω με αυτό το ψέμα κάθε μέρα, προσποιούμενη πως δεν συνέβη ποτέ τίποτα.
Source: https://stay-glamour.com/na-pkya
