Ένας νεαρός εργάτης έσπρωξε έναν ηλικιωμένο συνάδελφο σε μια λασπωμένη τάφρο και γέλασε μαζί του, αλλά σύντομα το μετάνιωσε πικρά όταν τρία ακριβά ξένα αυτοκίνητα σταμάτησαν κοντά στο εργοτάξιο 😱😲
Το πρωινό στο εργοτάξιο του νέου οικιστικού συγκροτήματος ήταν κρύο και υγρό. Τη νύχτα είχε βρέξει και το χώμα είχε μετατραπεί σε κολλώδη λάσπη. Κατά μήκος του δρόμου απλωνόταν μια βαθιά τάφρος γεμάτη θολό νερό. Οι εργάτες περπατούσαν νωχελικά ανάμεσα σε μπλοκ από μπετόν και σιδερένιο οπλισμό.
Ανάμεσά τους υπήρχε ένας νέος εργάτης — ένας ηλικιωμένος άντρας με παλιό μπουφάν και λαστιχένιες μπότες. Είχε εμφανιστεί στο εργοτάξιο μόλις πριν από λίγες ημέρες. Σχεδόν κανείς δεν μιλούσε μαζί του. Ο γέρος παρακολουθούσε σιωπηλά τη δουλειά, μερικές φορές σημείωνε κάτι σε ένα μικρό σημειωματάριο και κοιτούσε προσεκτικά τα θεμέλια.
Κάποια στιγμή πλησίασε έναν νεαρό εργάτη που στερέωνε μια μεταλλική κατασκευή κοντά στην τάφρο.
— Τα κάνεις όλα λάθος, είπε ήρεμα ο γέρος.
Ο νεαρός δεν κατάλαβε αμέσως ότι του μιλούσαν.
— Τι; απάντησε εκνευρισμένος.
Ο γέρος έδειξε με το χέρι τις συνδέσεις.
— Αν υπάρξει έστω και μια μικρή δόνηση εδώ, αυτό το τμήμα μπορεί να μην αντέξει το φορτίο. Και επιπλέον… δεν τηρείς τους κανόνες ασφαλείας.
Ο νεαρός εργάτης ίσιωσε απότομα. Στο πρόσωπό του εμφανίστηκε ένα κακό χαμόγελο.
— Και ποιος είσαι εσύ για να μου κάνεις μάθημα; είπε δυνατά ώστε να ακούσουν και οι άλλοι.
Μερικοί εργάτες κοντά τους σταμάτησαν να δουλεύουν και κοίταξαν με ενδιαφέρον προς το μέρος τους.
— Απλώς λέω πώς γίνεται σωστά, απάντησε ήρεμα ο γέρος.
Ο νεαρός ξέσπασε σε γέλια.
— Κοιτάξτε τον. Ο γέρος αποφάσισε να γίνει αρχιμηχανικός.
Κάποιος από τους εργάτες γέλασε ειρωνικά. Οι άλλοι άρχισαν επίσης να γελούν.
Ο νεαρός πλησίασε περισσότερο και κοίταξε ειρωνικά τα τρεμάμενα χέρια του ηλικιωμένου άντρα.
— Έχεις δει τον εαυτό σου στον καθρέφτη; Τα χέρια σου τρέμουν. Μπορείς καν να κρατήσεις ένα φτυάρι;
Οι εργάτες πίσω του γέλασαν ξανά.
Ο γέρος αναστέναξε βαριά, αλλά δεν έφυγε.
— Δεν έχεις το δικαίωμα να μου μιλάς έτσι, είπε χαμηλόφωνα.
Αυτά τα λόγια ήταν σαν να έριξαν λάδι στη φωτιά.
Το πρόσωπο του νεαρού εργάτη άλλαξε απότομα. Έκανε ένα βήμα μπροστά, άρπαξε τον γέρο από τον γιακά του βρόμικου μπουφάν του και τον τράβηξε με δύναμη προς το μέρος του.
— Θα μου κάνεις και μάθημα;
Και πριν προλάβει κανείς να πει οτιδήποτε, ο νεαρός τον έσπρωξε δυνατά.
Ο ηλικιωμένος άντρας έχασε την ισορροπία του και κύλησε μέσα στη λασπωμένη τάφρο. Οι μπότες του γλίστρησαν στο βρεγμένο χώμα και σε ένα δευτερόλεπτο βρισκόταν ήδη μέσα στο κρύο, θολό νερό.
Ο γέρος προσπάθησε να σηκωθεί. Το πρόσωπό του ήταν γεμάτο λάσπη και στα μάτια του φάνηκε μια έκφραση έκπληξης και πόνου.
Και ο νεαρός εργάτης στεκόταν από πάνω και γελούσε δυνατά.
— Να η ασφάλειά σου!
Μερικοί εργάτες γέλασαν επίσης, αν και μερικοί απέστρεψαν αμήχανα το βλέμμα.
Προτεινόμενο Άρθρο
Πέθανε ξημερώματα στον ύπνο του ο πασίγνωστος λαϊκός τραγουδιστής
Ο γέρος κάθισε αργά μέσα στη λάσπη, αναπνέοντας βαριά. Κοίταξε τον νεαρό από κάτω. Στο βλέμμα του δεν υπήρχε ούτε θυμός ούτε κραυγές.
Αλλά ο νεαρός εργάτης μετάνιωσε πικρά για την πράξη του όταν τρία ακριβά μαύρα ξένα αυτοκίνητα σταμάτησαν κοντά στο εργοτάξιο 😨😱 Η συνέχεια της ιστορίας βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Και ακριβώς εκείνη τη στιγμή ακούστηκε ο ήχος φρένων κοντά στο εργοτάξιο. Όλοι γύρισαν να κοιτάξουν.
Στην πύλη του εργοταξίου έφτασαν το ένα μετά το άλλο τρία ακριβά μαύρα ξένα αυτοκίνητα. Τα αυτοκίνητα σταμάτησαν ακριβώς στην είσοδο. Από το πρώτο αυτοκίνητο βγήκαν δύο άντρες με αυστηρά κοστούμια. Κοίταξαν γρήγορα γύρω τους και κατευθύνθηκαν κατευθείαν προς την τάφρο.
Ο νεαρός εργάτης συνοφρυώθηκε.
— Τι στο… άρχισε να λέει.
Αλλά δεν πρόλαβε να τελειώσει.
Ένας από τους άντρες στάθηκε στην άκρη της τάφρου και κοίταξε κάτω με έκπληξη.
— Αφεντικό… είστε καλά;
Οι εργάτες κοιτάχτηκαν μεταξύ τους.
Ο άντρας με το κοστούμι έσκυψε και βοήθησε τον γέρο να βγει από τη λάσπη.
— Συγγνώμη που αργήσαμε, είπε χαμηλόφωνα.
Ο ηλικιωμένος άντρας σκούπισε το πρόσωπό του με το μανίκι, κοίταξε τους νεαρούς εργάτες και είπε ήρεμα:
— Δεν πειράζει. Μόλις είδα όλα όσα ήθελα να δω.
Το πρόσωπο του νεαρού εργάτη χλώμιασε απότομα.
— Περιμένετε… ψιθύρισε.
Αλλά ήταν ήδη αργά. Ο άντρας με το κοστούμι γύρισε προς τους εργάτες.
— Επιτρέψτε μου να σας παρουσιάσω. Αυτός είναι ο ιδιοκτήτης της εταιρείας και όλου αυτού του οικιστικού συγκροτήματος.
Στο εργοτάξιο απλώθηκε βαριά σιωπή.
Ο ιδιοκτήτης κοίταξε αργά τον καθένα από αυτούς.
— Τους τελευταίους μήνες έλαβα δεκάδες παράπονα. Μου έλεγαν ότι οι εργάτες τεμπελιάζουν, παραβιάζουν τους κανόνες ασφαλείας και κάνουν επικίνδυνα λάθη. Γι’ αυτό αποφάσισα να έρθω εδώ ως απλός εργάτης.
Έπειτα κοίταξε τον νεαρό άντρα.
— Και φαίνεται πως δεν ήρθα εδώ άδικα.
Ο νεαρός εργάτης χλώμιασε ακόμη περισσότερο.
Γύρισε προς τον άντρα με το κοστούμι.
— Ετοιμάστε τα έγγραφα. Αυτοί οι άνθρωποι δεν εργάζονται πια εδώ.
Μετά από λίγα λεπτά στο εργοτάξιο δεν γελούσε πια κανείς.
