Ένας ηλικιωμένος άντρας καθόταν ήρεμα στην άκρη μιας παλιάς ξύλινης προβλήτας και ψάρευε, όταν τρεις νεαροί πλησίασαν με θρασύτατα χαμόγελα — αλλά δεν είχαν ιδέα πώς θα κατέληγε γι’ αυτούς αυτή η συνάντηση… 😲😱
Το πρωί ήταν ήσυχο και κρύο. Μια ελαφριά ομίχλη απλωνόταν πάνω από το νερό, κρύβοντας τη μακρινή όχθη. Ο γέρος καθόταν σε μια πτυσσόμενη καρέκλα, κρατούσε το καλάμι και κοιτούσε προσεκτικά το φελλό. Δίπλα του υπήρχε ένας μεταλλικός κουβάς, μέσα στον οποίο ήδη σπαρταρούσαν μερικά ψάρια.
Τη σιωπή διέκοψαν βήματα.
Τρεις νεαροί πλησίασαν από πίσω, μιλώντας δυνατά και ανταλλάσσοντας ματιές. Στις φωνές τους ακουγόταν η σιγουριά ανθρώπων που έχουν συνηθίσει να μην τους αντιμιλά κανείς.
— Ε, γέρο, δεν είσαι από δω, έτσι; — χαμογέλασε ειρωνικά ένας από αυτούς.
— Ξέρεις καν πού κάθεσαι; — πρόσθεσε ο δεύτερος.
— Αυτή η λίμνη είναι δική μας. Αν θέλεις να ψαρεύεις εδώ — θα πληρώσεις.
Ο γέρος δεν γύρισε αμέσως. Μάζεψε ήρεμα το καλάμι, έλεγξε την πετονιά και μόνο τότε, γυρίζοντας ελαφρά το κεφάλι, απάντησε με ήρεμη φωνή:
— Η λίμνη είναι για όλους. Εδώ όλα είναι δωρεάν. Έχω το δικαίωμα να βρίσκομαι εδώ και να κάνω ό,τι θέλω.
Οι νεαροί κοιτάχτηκαν και γέλασαν.
— Το άκουσες; — είπε ένας. — Μας κάνει μάθημα για τα δικαιώματα.
— Το λέω για τελευταία φορά, — η φωνή έγινε πιο σκληρή. — Ή πληρώνεις… ή φεύγεις από εδώ.
Ο γέρος γύρισε ξανά προς το νερό, σαν να μην υπήρχαν καθόλου.
Και αυτό ακριβώς τους εξόργισε.
— Τι έγινε, γέρο, είσαι κουφός;
— Ε! Σου μιλάμε!
Ένας από τους νεαρούς έκανε ένα βήμα μπροστά και κλότσησε με όλη του τη δύναμη τον κουβά. Το μέταλλο έκανε έναν θαμπό ήχο και ο κουβάς, μαζί με τα ψάρια, έπεσε στο νερό.
Ο γέρος δεν αντέδρασε καν. Απλώς ίσιωσε το καλάμι και κοίταξε ξανά τον φελλό.
Οι νεαροί δεν γελούσαν πια.
— Σου είπα, ή πληρώνεις ή φεύγεις από εδώ, — είπε ένας μέσα από τα δόντια.
Σιωπή. Ο γέρος σιωπούσε. Τους αγνοούσε. Αυτό ήταν χειρότερο από οποιαδήποτε απάντηση.
— Εντάξει… — είπε χαμηλόφωνα αυτός που στεκόταν πιο κοντά. — Φαίνεται ότι δεν καταλαβαίνει αλλιώς.
Σήκωσε το χέρι, έσφιξε τη γροθιά και έκανε ένα βήμα μπροστά, έτοιμος να χτυπήσει τον γέρο.
Αλλά ακριβώς εκείνη τη στιγμή συνέβη κάτι εντελώς απρόσμενο 😯😨 Η συνέχεια της ιστορίας βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Και εκείνη τη στιγμή όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Ο γέρος σηκώθηκε απότομα.
Με μια κίνηση έπιασε το χέρι του επιτιθέμενου, το γύρισε έτσι ώστε εκείνος να φωνάξει και την ίδια στιγμή βρέθηκε πάνω στις σανίδες της προβλήτας. Ο δεύτερος όρμησε μπροστά — αλλά δέχτηκε ένα σύντομο, ακριβές χτύπημα στο σώμα και διπλώθηκε, κρατώντας την κοιλιά του.
Ο τρίτος προσπάθησε να απομακρυνθεί, αλλά σκόνταψε στην άκρη των σανίδων και έπεσε στο νερό με έναν βαρύ παφλασμό.
Ο γέρος στεκόταν όρθιος. Οι κινήσεις του ήταν ήρεμες, σαν να είχε απλώς κάνει κάτι συνηθισμένο.
Τους κοίταξε από πάνω προς τα κάτω και είπε χαμηλόφωνα:
— Δεν ξέρετε ακόμη με ποιον τα βάλατε.

Ένας από τους νεαρούς προσπάθησε να σηκωθεί, μορφάζοντας από τον πόνο.
Ο γέρος συνέχισε, με πιο σκληρό τόνο:
— Δούλεψα τριάντα χρόνια στο ΟΜΟΝ. Έχω δει εκατοντάδες σαν κι εσάς.
Έκανε ένα βήμα μπροστά, και αυτό ήταν αρκετό για να παγώσουν.
— Φύγετε από εδώ. Όσο μπορείτε ακόμα να περπατάτε μόνοι σας.
Οι νεαροί κοιτάχτηκαν. Στα μάτια τους δεν υπήρχε πια ούτε γέλιο ούτε θράσος — μόνο σύγχυση και φόβος.
Κανείς δεν αντέδρασε. Έφυγαν τόσο γρήγορα όσο ήρθαν.
Ο γέρος γύρισε ήρεμα στην καρέκλα του, κάθισε, πήρε το καλάμι και κοίταξε το νερό, όπου οι κύκλοι από τον πεσμένο κουβά είχαν σχεδόν εξαφανιστεί.
Σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.
- Πέθανε μόνη και ξεχασμένη στο σπίτι της στο Μάτι η πολύ γνωστή ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου
- ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΤΩΡΑ: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΟΚ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
- Μπάμπης Λαζαρίδης: Ξέσπασε ο γιος της Πόπης Μαλιωτάκη- Ο Βασίλης Λαζαρίδης με ένα βίντεο απάντησε στην Αγγελική Ηλιάδη
- Έφυγε από την ζωή με άγριο τρόπο μέσα στο σπίτι της η όμορφη ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου