Πέθανε ο δημοσιογράφος, ποιητής και λογοτέχνης Σπύρος Κατσίμης, σε ηλικίας 93 ετών. Η κηδεία του θα τελεστεί στο παρεκκλήσι της Αγίας Βαρβάρας Ψυχικού – Χαλανδρίου (Εθν. Αντιστάσεως 86) την Πέμπτη, 5 Μαρτίου στις 11:30, ενώ η ταφή του θα πραγματοποιηθεί την επόμενη ημέρα στους Παξούς.
Θρήνος: Πέθανε πασίγνωστος Έλληνας δημοσιογράφος
Η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ
«Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ με θλίψη ανακοινώνει τον θάνατο του παλαίμαχου δημοσιογράφου, ποιητή και λογοτέχνη Σπύρου Κατσίμη που έφυγε χθες από τη ζωή, σε ηλικία 93 ετών.
Ο Σπύρος Κατσίμης γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1933. Έπειτα από την αποφοίτησή του από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τη συγγραφή και αργότερα με τον έντυπο Τύπο. Διετέλεσε συνεργάτης του περιοδικού «ΓΥΝΑΙΚΑ» από τις αρχές της δεκαετίας του ’70 έως το 1980, ελεύθερος συντάκτης και κριτικός βιβλίου στην εφημ. «ΑΘΗΝΑΙΚΗ» το 1974, στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» από το 1975 έως το 1981, στις εφημερίδες «ΕΘΝΟΣ» και «ΕΙΔΗΣΕΙΣ» από το 1984 αλλά και στο περιοδικό «ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ».
Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 ξεκίνησε η μακρά πορεία του στον δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα της χώρας, αρχικά ως συντάκτης ειδήσεων ραδιοφώνου κι έπειτα ως αρχισυντάκτης της τηλεοπτικής εκπομπής «Κυριακάτικα» (1985-1987). Την τριετία 1987-1990 ανέλαβε την αρχισυνταξία της πολιτιστικής τηλεοπτικής εκπομπής «Τέχνη και Πολιτισμός» ενώ, παράλληλα με τη δημοσιογραφία, ανέπτυξε και πλούσια συγγραφική δράση από πολύ νωρίς: «Διηγήματα» (1954), «Ο Νάρκισσος» (1955), «Χαμόγελο» (1959), «Έξοδος» (1964), «Οι Ρήτορες» (1974), «Επιλογή» (1979), «Ο Τρελός» (1983), «Η Στέγη» (1993), «Ο Καιρός της Αστραπής» (1996) είναι μόνο μερικά από τα έργα του, μέρος των οποίων έχει μεταφραστεί στην αγγλική, τη γαλλική, τη γερμανική και την πολωνική γλώσσα.
Ο Σπύρος Κατσίμης υπήρξε πνεύμα ανήσυχο και δημιουργικό μέχρι την τελευταία στιγμή, ένας λαμπρός και συνεπής εργάτης της δημοσιογραφίας, ένας πολυγραφότατος συγγραφέας και ποιητής. Όπως σημειώνει η κόρη του και καλή συνάδελφος Μαριλένα «Δεν ήθελε πολλά ο Σπύρος για να είναι ευτυχισμένος: να ακούει όπερα και κλασική μουσική, να ζωγραφίζει, να κάνει βόλτες, να τρώει με φίλους, να πίνει τον καφέ του, να διαβάζει τα βιβλία και τις εφημερίδες του».
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ συλλυπείται τη σύζυγό του Καίτη και τις κόρες του Μαργαρίτα και Μαριλένα και αποχαιρετά έναν εξαίρετο δημοσιογράφο που τίμησε το λειτούργημά μας με ήθος και απαράμιλλη συνέπεια.
Η νεκρώσιμος ακολουθία για τον Σπύρο Κατσίμη θα ψαλεί στο παρεκκλήσι της Αγίας Βαρβάρας Ψυχικού – Χαλανδρίου (Εθν. Αντιστάσεως 86) την Πέμπτη, 5 Μαρτίου στις 11:30, ενώ η ταφή του θα πραγματοποιηθεί την επόμενη ημέρα στους Παξούς.
Αντί στεφάνων, η οικογένεια θα επιθυμούσε να γίνουν δωρεές στο Κέντρο Ημέρας Αττικής για κακοποιημένα παιδιά «Ελένη Αγάθωνος» του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού:
Τράπεζα Πειραιώς:
IBAN: GR7801717260006726114486518
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ».
Θρήνος για την Μαρία Λαδά που έχασε τη ζωή της στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος
Τραγωδία στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος: 67χρονη ΑμεΑ έπεσε από αναβατόριο και εξέπνευσε στο νοσοκομείο
Πώς έγινε η τραγωδία στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος με την 67χρονη ΑμεΑ: Ποια ήταν η «αγωνίστρια της ζωής» Μαρία Λαδά.
Η ράμπα είχε ένα μεγάλο κενό, ο οδηγός του μικρού λεωφορείου των ΑμεΑ προσπάθησε να την πάρει στην αγκαλιά του, άλλα έπεσαν και οι δύο μαζί στο κενό.
Η άτυχη επιβάτιδα Μαρία Λαδά που τραυματίστηκε θανάσιμα στο «Ελευθέριος Βενιζέλος»
Στο πένθος έχει βυθιστεί η Κεφαλονιά με τον τραγικό θάνατο της Μαρίας Λαδά που έπεσε στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος. Η πρόεδρος της ένωσης ΑμεΑ «Υπερίων», περιέγραψε τα όσα συνέβησαν στον αερολιμένα Αθηνών.
Η 67χρονη ΑμεΑ ήταν ιδρυτικό μέλος της ένωσης «Υπερίων» και η πρόεδρός του, Σοφία Μαροπούλου, αποκάλυψε τι ακριβώς συνέβη.
Η Μαρία Λαδά έφτασε στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» με πτήση από την Κεφαλονιά. Επιβιβάστηκε κανονικά στο μικρό λεωφορείο των ΑμεΑ γιατί είχε ένα μικρό εξάρτημα-τροχοφόρο που το οδηγούσε η ίδια για να λειτουργεί υποστηρικτικά, να τη στηρίζει, να τη βοηθάει όπως περιέγραψε η κα Μαροπούλου.
«Φτάνοντας λίγο πριν τις αφίξεις εκεί που κατεβαίνουμε συνήθως όλοι η ράμπα δεν μπορούσε να προσαρμοστεί κανονικά στην είσοδο αυτού του μικρού λεωφορείου και άφηνε ένα μεγάλο κενό. Αντί να κληθούν οι τεχνικοί και λοιποί, ο οδηγός του μικρού λεωφορείου των ΑμεΑ προσπάθησε να την πάρει στην αγκαλιά του; Κάπως έτσι έχω μάθει από την οικογένεια που επισκέφτηκα στο σπίτι. Τη βοηθούσε άλλα έπεσαν και οι δύο μαζί στο κενό. Τελικά ναι, είναι κατοχυρωμένο, μου το ανέφερε η οικογένεια, χτύπησε στον θώρακα πολύ δυνατά μπροστά. Κατά τις απόψεις κάποιων γιατρών υπέστη εσωτερική αιμορραγία», συμπλήρωσε η κυρία Μαροπούλου είπε στον ραδιοφωνικό σταθμό COSMOS 96,5 σύμφωνα με το inkefalonia.gr.
Αφήστε να δω την υγεία μου πρώτα και μετά βλέπουμε
Η Μαρία Λαδά είχε τις αισθήσεις της της καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταφοράς της στο μικρό νοσοκομείο στο αεροδρόμιο. «Ρωτήσανε μέσα στο κακό που διακατείχε τη Μαρία και τον αδερφό της που τη συνόδευε, αν θέλουν να καλέσουν την αστυνομία ή κάτι άλλο. Και η απάντηση που έδωσε ήταν “αφήστε πρώτα να δω την υγεία μου και μετά βλέπουμε”. Παράλληλα ειδοποιήθηκε το 166, την πήρε από εκεί και την πήγε στο νοσοκομείο Γεννηματά και εκεί ξεκίνησαν οι διαδικασίες των εξετάσεων. Αλλά σιγά-σιγά τα δείγματα που έδινε η ίδια ήταν αρνητικά και γύρω στις 12:00 έφυγε με έναν πολύ άγριο θάνατο, με όλα αυτά για τα οποία διαμαρτυρότανε μια ζωή ότι πρέπει να γίνουν».
«Αγωνίστρια για τη ζωή της και όλα τα άτομα με αναπηρία»
«Η Μαρία είχε ένα σπάνιο νόσημα» και ήταν «μια αγωνίστρια για τη ζωή της και όλα τα άτομα με αναπηρία». «Αγωνίστηκε πάρα πολύ για τη ζωή της, έκανε άπειρα χειρουργεία στο ΚΑΤ και άντεξε ενώ ο αδερφός της που είχε το ίδιο πρόβλημα δεν ήθελε να κυνηγήσει τα προβλήματα με την υγεία του και έφυγε νέος από τη ζωή. Η Μαρία ήταν μια πραγματική αγωνίστρια. Στην καρναβαλική παρέλαση πριν τρεις μέρες πέρασε μαζί μας, ήταν τόσο καλά. Έκανε τη γυμναστική της, πιλάτες», είπε η κυρία Μαροπούλου.
Η ανακοίνωση του αεροδρομίου Ελ. Βενιζέλος για την τραγωδία
Σε ανακοίνωσή του ο διεθνής αερολιμένας Ελ. Βενιζέλος εκφράζει τα συλλυπητήριά του στους οικείους της 67χρονης και ανακοινώνει ότι ξεκίνησε διαδικασία διερεύνησης για τις ακριβείς συνθήκες του περιστατικού.
«Με αφορμή το τραγικό περιστατικό που σημειώθηκε την Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2026, ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στους οικείους της επιβάτιδος που έχασε τη ζωή της.
Το περιστατικό έλαβε χώρα κατά τη χρήση ανυψωτικού μηχανήματος εξυπηρέτησης ατόμων με αναπηρία ή/και μειωμένη κινητικότητα το οποίο χειρίζεται ο πάροχος της συγκεκριμένης υπηρεσίας. Τραυματίστηκαν η επιβάτης και ο εργαζόμενος και στο σημείο έσπευσε το ΕΚΑΒ. Η επιβάτης διακομίστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς», όπου δυστυχώς κατέληξε, ενώ ο εργαζόμενος παρελήφθη για περαιτέρω ιατρική αξιολόγηση.
Έχει ήδη ξεκινήσει διαδικασία διερεύνησης από τις αρμόδιες αρχές σε συνεργασία με τον συγκεκριμένο πάροχο, προκειμένου να διαπιστωθούν οι ακριβείς συνθήκες του περιστατικού».
Δείτε την ανάρτηση:
Προτεινόμενο Άρθρο
ΕΚΤΑΚΤΟ – ΣΕ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ Η ΧΩΡΑ – ΜΕΓΑΛΗ ΦΩΤΙΑ
Τρία ερωτήματα για την προσβασιμότητα των ΑμεΑ
Νωρίτερα ο σύλλογος «Υπερίων» τόνιζε πως «η απώλεια της Μαρίας Λαδά δεν είναι μόνο τραγωδία – είναι καμπανάκι ευθύνης για την προσβασιμότητα». Ο θάνατός της, «δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμη δυστύχημα. Αναδεικνύει με τον πιο σκληρό τρόπο ότι η προσβασιμότητα δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια, ούτε γραφειοκρατική υποχρέωση – είναι ζήτημα ασφάλειας, αξιοπρέπειας και ζωής».
Στη συνέχεια η ένωση αναφέρει πως ο θάνατος της Μαρίας Λαδά «μάς υποχρεώνει να θέσουμε δημόσια ερωτήματα:
Πόσο ασφαλείς είναι πραγματικά οι υποδομές μετακίνησης για τους ανθρώπους με αναπηρία;
Πόσο συστηματικά ελέγχεται η εφαρμογή των κανόνων προσβασιμότητας;
Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν οι ελλείψεις κοστίζουν ανθρώπινες ζωές;».
Η ένωση δεσμεύτηκε πως «δεν θα επιτρέψει η μνήμη της Μαρίας Λαδά να περιοριστεί σε λόγια θλίψης. Η ζωή και η δράση της αποτελούν παρακαταθήκη ευθύνης και συνέχισης του αγώνα για:
• ουσιαστική προσβασιμότητα σε όλους τους δημόσιους χώρους
• ασφαλείς μετακινήσεις για τα ΑμεΑ
• θεσμικό έλεγχο και λογοδοσία των φορέων
• πραγματική ένταξη, όχι μόνο τυπικές διακηρύξεις
Εκφράζουμε τα θερμά συλλυπητήριά μας στην οικογένειά της. Δεσμευόμαστε ότι ο αγώνας της δεν σταματά εδώ».
«Η Μαρία Λαδά δεν ήταν μόνο μια δυναμική γυναίκα. Ήταν μια φωνή που απαιτούσε να μην αφήνεται κανείς πίσω»
Ολόκληρη η ανακοίνωση της ένωσης ΑμεΑ Υπερίων:
Η απώλεια της Μαρίας Λαδά δεν είναι μόνο τραγωδία – είναι καμπανάκι ευθύνης για την προσβασιμότητα
Με βαθιά οδύνη αλλά και αίσθημα ευθύνης, η Ένωση Προστασίας της Ισότητας και των Δικαιωμάτων Α.μεΑ ΥΠΕΡΙΩΝ αποχαιρετά την Μαρία Λαδά, ιδρυτικό μέλος της Ένωσης και ακούραστη υπερασπίστρια των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία, η οποία έφυγε αιφνιδίως από τη ζωή στην Αθήνα, έπειτα από περιστατικό στον χώρο του αεροδρομίου Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος».
Η Μαρία Λαδά δεν ήταν απλώς ένα ενεργό μέλος της κοινότητάς μας. Υπήρξε πρωτοπόρος στον αγώνα για την προσβασιμότητα, την ασφάλεια μετακίνησης και την ισότιμη συμμετοχή των ΑμεΑ στην κοινωνική ζωή. Με τεκμηριωμένες παρεμβάσεις, δημόσιες τοποθετήσεις και διεθνή παρουσία, διεκδικούσε επί χρόνια αυτό που σε μια σύγχρονη δημοκρατία θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο: ασφαλείς, προσβάσιμους και ανθρώπινους δημόσιους χώρους για όλους.
Ήρθε στην Αθήνα από την Κεφαλονιά για να μιλήσει σε διεθνές συνέδριο για σπάνιες ασθένειες, συνεχίζοντας μέχρι την τελευταία στιγμή τον αγώνα της για ενημέρωση, ενδυνάμωση και ορατότητα των ανθρώπων με αναπηρία και σπάνιες παθήσεις. Λίγες ώρες μετά την άφιξή της, τραυματίστηκε στον χώρο του αεροδρομίου και κατέληξε αιφνιδίως, υπό συνθήκες που διερευνώνται.
Το τραγικό αυτό γεγονός δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμη δυστύχημα.
Αναδεικνύει με τον πιο σκληρό τρόπο ότι η προσβασιμότητα δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια, ούτε γραφειοκρατική υποχρέωση — είναι ζήτημα ασφάλειας, αξιοπρέπειας και ζωής.
Η απώλειά της μάς υποχρεώνει να θέσουμε δημόσια ερωτήματα:
• Πόσο ασφαλείς είναι πραγματικά οι υποδομές μετακίνησης για τους ανθρώπους με αναπηρία;
• Πόσο συστηματικά ελέγχεται η εφαρμογή των κανόνων προσβασιμότητας;
• Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν οι ελλείψεις κοστίζουν ανθρώπινες ζωές;
Ο ΥΠΕΡΙΩΝ δεν θα επιτρέψει η μνήμη της Μαρίας Λαδά να περιοριστεί σε λόγια θλίψης.
Η ζωή και η δράση της αποτελούν παρακαταθήκη ευθύνης και συνέχισης του αγώνα για:
• ουσιαστική προσβασιμότητα σε όλους τους δημόσιους χώρους
• ασφαλείς μετακινήσεις για τα ΑμεΑ
• θεσμικό έλεγχο και λογοδοσία των φορέων
• πραγματική ένταξη, όχι μόνο τυπικές διακηρύξεις
Εκφράζουμε τα θερμά συλλυπητήριά μας στην οικογένειά της.
Δεσμευόμαστε ότι ο αγώνας της δεν σταματά εδώ.
Η Μαρία Λαδά δεν ήταν μόνο μια δυναμική γυναίκα.
Ήταν μια φωνή που απαιτούσε να μην αφήνεται κανείς πίσω.
Και αυτή η φωνή θα συνεχίσει να ακούγεται μέσα από εμάς.
Για την απώλειά της γίνεται έκτατο Δ.Σ., όπου θα αποφασιστεί ο τρόπος αποχαιρετισμού της, η απόδοση ευθυνών σε όποιους αποδειχθεί ότι ευθύνονται, η συμπαράσταση στην οικογένεια και σε όλα τα άτομα με αναπηρία – μέλη του ΥΠΕΡΙΩΝΑ που την αγαπούσαν και την θαύμαζαν πάρα πολύ.
Με Βαθιά ΟΔύνη
Η Πρόεδρος
Σοφία Μαροπούλου Ζαφειράτου
Η Γενική Γραμματέας
Σοφία Λασκούδη
