Ελλάδα

Σήμερα γιορτάζουν οι Άγιοι που ο ένας έδωσε δηλητήριο στον άλλον δεν έπαθε τίποτα και μετά έγινε Χριστιανός

Άγιοι Θεόπεμπτος και Θεωνάς: Μάρτυρες της Χριστιανικής Εκκλησίας, η μνήμη των οποίων τιμάται στις 5 Ιανουαρίου. Τα ονόματα που έχουν γιορτή σήμερα 5 Ιανουαρίου…

Άγιοι Θεόπεμπτος και Θεωνάς: Μάρτυρες της Χριστιανικής Εκκλησίας, η μνήμη των οποίων τιμάται στις 5 Ιανουαρίου.

Τα ονόματα που έχουν γιορτή σήμερα 5 Ιανουαρίου, είναι τα εξής:

Θεώνη,
Θεωνάς,
Θεόπεμπτος,
Θεόπεμπτη,
Συγκλητική.
Άγιοι Θεόπεμπτος και Θεωνάς
Ο Άγιος Θεόπεμπτος μας διδάσκει πως πρέπει να είμαστε πρωτοπόροι, αν θέλουμε να κερδίσουμε την αιώνια δόξα και όχι αυτή την προσωρινή του κόσμου. Ο Άγιος ήταν επίσκοπος στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284 – 305 μ.Χ.), που στις 23 Ιανουαρίου 303 υπέγραψε διάταγμα ανελέητου διωγμού κατά των χριστιανών. Τότε, ο πρώτος που ομολόγησε Χριστόν Εσταυρωμένον και ήλεγξε τον Διοκλητιανό για την πλάνη του, ήταν ο επίσκοπος Θεόπεμπτος.

Βέβαια, αμέσως μετά ήξερε τι τον περίμενε. Και πράγματι, υποβάλλεται σε μια σειρά σκληρών βασανιστηρίων, που συγχρόνως συνοδεύονται από θαύματα. Πρώτα τον βάζουν σε φούρνο αναμμένο για να καεί, αλλά θαυματουργικά βγαίνει ζωντανός και αβλαβής. Έπειτα, του βγάζουν το ένα μάτι και, αμέσως μετά, του επιβάλλουν να πιει θανατηφόρα δηλητήρια. Επειδή όμως φυλάχτηκε από τη Χάρη του Θεού αβλαβής, τον αποκεφαλίζουν.

Αλλά η ανδρεία, η ασάλευτη πίστη, η έξοχη καρτερία και η ηθική λάμψη που φώτιζαν τη φυσιογνωμία του μάρτυρα Θεοπέμπτου, μίλησαν πειστικά και νικηφόρα στην καρδιά του ειδωλολάτρη μάγου Θεωνά, που παρασκεύαζε τα φάρμακα. Και ενώ ακόμα η λουσμένη στα αίματα κεφαλή του μάρτυρα ήταν κατά γης, ομολόγησε κι αυτός το Χριστό. Μανιασμένοι τότε οι ειδωλολάτρες από την απρόσμενη αυτή ομολογία, τον θάβουν ζωντανό στο χώμα. Έτσι ο Θεωνάς βρήκε ένδοξο θάνατο και η ψυχή του μαζί μ’ αυτήν του Αγίου Θεοπέμπτου, ανέβηκαν στον αθλοθέτη και στεφανοδότη Θεό.Οσία Συγκλητική
Η Αγία Συγκλητική γεννήθηκε περί το 270 μ.Χ στη Μακεδονία. Οι γονείς της, ήταν πλούσιοι και ευσεβείς Χριστιανοί. Προτίμησαν την Αλεξάνδρεια να εγκατασταθούν μόνιμα, γιατί εκεί είχαν ακούσει, ότι υπήρχαν περισσότεροι Χριστιανοί. Εκείνη την περίοδο Αρχιεπίσκοπος Αλεξάνδρειας, ήταν ο Μέγας Αθανάσιος, για τον οποίο είχαν ακούσει πολύ καλά λόγια. Έτσι, μόλις ξενιτεύτηκαν και εγκαταστάθηκαν, η πρώτη τους δουλειά ήταν, να τον γνωρίσουν. Αυτή τους η γνωριμία τους βοήθησε να γνωρίσουν καλύτερα τις Χριστιανικές Αλήθειες, αλλά και η κόρη τους Συγκλητική, να διδαχθεί σωστά το δρόμο της αρετής.

Κατάφεραν να τη μορφώσουν όσο καλύτερα μπορούσαν, δίδοντάς της συγχρόνως και Χριστιανική ανατροφή. Από νωρίς άρχισαν να φαίνονται τα πλούσια ψυχικά της χαρίσματα, που την έκαμαν να ξεχωρίζει από τους συμμαθητές της. Όμως, και η σπάνια σωματική της ομορφιά, ήταν για τους νέους της εποχής, μια διαρκή πρόκληση. Τα προξενιά, έφθαναν στους γονείς της το ένα μετά το άλλο και πολλοί ήταν οι νέοι, που τη ζητούσαν σε γάμο. Την ίδια άποψη είχαν και οι γονείς της, που τη θεωρούσαν έτοιμη για γάμο και άρχισαν διακριτικά να την πιέζουν. Μάλιστα δε, για να την πείσουν, χρησιμοποιούσαν το επιχείρημα, ότι θέλουν απογόνους στην οικογένειά τους.

Η κατά πάντα, όμως, άψογη Συγκλητική, δε συμφωνούσε καθόλου με την άποψη των γονιών της. Την ενδιέφερε ο Ουράνιος Νυμφίος Χριστός και Αυτόν, ήθελε να υπηρετήσει. Έτσι, τα δάκρυα των γονιών και των συγγενών, δεν τη συγκινούσαν ιδιαίτερα. Ζούσε ασκητική ζωή, με συνεχή προσευχή , αλλά και νηστεία. Μάλιστα δε, για τη νηστεία έλεγε, ότι είναι το μοναδικό γιατρικό, για το σώμα και τη ψυχή. Τη θεωρούσε δε μια, από τις μεγαλύτερες αρετές.

Όταν δε, μετά από λίγο διάστημα πέθαναν οι γονείς της, χάρισε την περιουσία της στους πτωχούς και τα ορφανά της Αλεξάνδρειας και έφυγε από την πόλη. Εγκαταστάθηκε σε έρημη τοποθεσία ιδρύοντας Μοναστήρι, που εφάρμοζε τους δικούς της ασκητικούς κανόνες. Πλήθος δε γυναικών την ακολούθησαν, που επέλεξαν να μονάσουν μαζί της. Ήταν για όλες παράδειγμα και υπόδειγμα Μοναχής και τις ευχαριστούσε να συνομιλούν μαζί της και να ασκούνται στην υπακοή και την ταπείνωση. Φρόντιζε πάντα, να μη βλέπει κανείς την προσωπική της ζωή και τα έργα της, γιατί δεν ήθελε καμιά ανθρώπινη διαφήμιση. Ο στόχος της ήταν, όχι μόνο πώς θα κάνει το καλό, αλλά πώς, θα το κρύψει από τους άλλους. Ήταν, έτσι, γεμάτη από πίστη και έλαμπε από χαρά και ταπείνωση. Όσο δε περνούσε ο χρόνος, άρχισαν να ανθίζουν οι αρετές της και οι ευωδίες τους έφθαναν, σε όλους τους ανθρώπους.

Ήταν δε, πάντα πρόθυμη να συμβουλέψει, αλλά και να διδάξει τις μοναχές, όταν εκείνες της το ζήταγαν. Έτσι, όταν, κάποια στιγμή τη ρώτησαν πώς πρέπει να πολεμούμε το διάβολο, εκείνη τους έδωσε την εξής απάντηση: «Πρέπει να γνωρίζουμε, ότι όσο ανεβαίνουμε τα πνευματικά σκαλοπάτια, τόσο ο διάβολος προσπαθεί να μας πολεμήσει με τις παγίδες του. Γι’ αυτό πρέπει να είμαστε πάντοτε άγρυπνες στους λογισμούς, που συχνά μας πολεμούν. Ο εχθρός μας, προκειμένου να γκρεμίσει τον οίκο της ψυχής μας, ή από τα θεμέλια τον γκρεμίζει, ή από τη σκεπή. Δένει πρώτα το νοικοκύρη και μετά κυριεύει, όλα τα πράγματα του οίκου. Το θεμέλιο της ψυχικής μας οικίας είναι τα καλά έργα. Η σκεπή είναι η πίστη μας και τα παράθυρα είναι οι αισθήσεις μας. Αυτά χρησιμοποιεί, προκειμένου να μας πολεμήσει ο εχθρός μας. Γι’ αυτό, όποιος στέκει να προσέχει να μην πέσει. Γιατί αυτός που έπεσε, έχει μόνο μια φροντίδα, πώς να σηκωθεί. Ενώ, αυτός που στέκει πρέπει να φυλάγεται συνέχεια, για να μην πέσει. Κανείς από μας δεν πρέπει να κατηγορεί τον πεσμένο, αλλά να φοβάται για τον εαυτό του, μήπως γλιστρήσει και πέσει στο βάθος του γκρεμού. Όμως, για εκείνο που στέκει, υπάρχει διπλός ο φόβος, αλλά και ο κίνδυνος. Όταν τον πολεμά ο εχθρός του, να μην ολιγοψυχήσει και επανέλθει στα παλιά του πάθη, αλλά και να προσέχει, να μην εξαπατηθεί από την υπερηφάνειά του. Ο εχθρός μας, αφού μεταχειριστεί όλα του τα όπλα, αφήνει τελευταίο την υπερηφάνεια. Είναι το μεγαλύτερο καταστρεπτικό δηλητήριο, με το οποίο, ποτίζει την ψυχή μας. Την κάνει να φαντάζεται, ότι γνωρίζει εκείνα, που δε ξέρουν οι άλλοι και να πιστεύει, ότι ξεπερνά τους άλλους στις νηστείες και ότι έχει περισσότερες αρετές. Το χειρότερο δε, την κάνει να ξεχνά, τις δικές της αμαρτίες. Η αιτία της υπερηφάνειας είναι η παρακοή και το γιατρικό της, είναι η υπακοή….».

Γι’ αυτή της τη διδασκαλία, αλλά και τη συμπεριφορά γενικότερα, τη φθόνησε θανάσιμα ο διάβολος, που προσπαθούσε να βρει τους δικούς του διαβολικούς τρόπους, να την εξοντώσει. Έβλεπε, ότι η Οσία Συγκλητική είχε χωθεί για τα καλά στα δικά του χωράφια, αφαιρώντας του καθημερινά τμήματα, από την ανθρώπινη περιουσία του. Έπρεπε να βρει γρήγορα τρόπους, να την βγάλει από τη μέση, χτυπώντας την στο σώμα κατάλληλα. Της έδωσε τέτοιο πόνο στα εντόσθια της, που δε μπορούσε κανείς να τη βοηθήσει. Στη συνέχεια της πλήγωσε τον πνεύμονα και θα μπορούσε εάν ήθελε, να τη θανατώσει. Όμως αυτό ήθελε να το πετύχει με αργούς ρυθμούς, προκειμένου να την τυραννήσει περισσότερο.

Οι πόνοι για την Οσία ήταν ανυπόφοροι και ο πυρετός της κρατούσε συνέχεια συντροφιά. Έτσι, καθημερινά υπόφερε και έλιωνε σαν κερί. Την αρρώστια της την αντιμετώπιζε μεγαλόψυχα και δεν κατάπεσε, αλλά ούτε και λιποψύχησε. Όμως, είχε το κουράγιο και τη δύναμη να συμβουλεύει τις μοναχές, που έδειχναν να τα έχουν χαμένα. Μάλιστα δε τους έλεγε: «ότι δεν πρέπει ποτέ να είναι αμέριμνες οι ψυχές, που είναι αφιερωμένες στο Θεό, γιατί βοηθούν τον εχθρό, να ακονίζει τα δόντια του. Δεν υπάρχει κακός άνθρωπος τους έλεγε, που να μην έχει μέσα του μια σπίθα από καλοσύνη. Όπως, δεν υπάρχει και καλός, που να μην έχει μέσα του κάποια κακία. Πάντοτε συμβαίνει να βρίσκεται μέρος του καλού στους κακούς ανθρώπους, όπως υπάρχει και μέρος κακού στους καλούς ανθρώπους».

Είχε, έτσι, το κουράγιο και τη δύναμη να συμβουλεύει τις μοναχές, οι οποίες την άκουγαν με ανοιχτό το στόμα. Όμως, κάποιος ενοχλούνταν και ήθελε να της το κλείσει, αφαιρώντας της έτσι τη δυνατότητα να ομιλεί. Τα σωτήρια λόγια της Οσίας εξόργιζαν περισσότερο το διάβολο, που, όσο την έβλεπε να ανδρειώνεται, του κακοφαίνονταν. Έβλεπε, ότι την τυραννική του εξουσία συνέχεια τη νικούσε η Οσία και αυτός να κάθεται με σταυρωμένα τα χέρια, δεν το δέχονταν. Αποφασίζει να της χτυπήσει τα όργανα της φωνής, προκαλώντας της ολική αφωνία. Έτσι, δεν ήταν δυνατόν να χρησιμοποιεί πλέον, το προφορικό λόγο και να συμβουλεύει τις μοναχές. Όμως και απ’ αυτή τη πληγή, υπήρξε όφελος για τις μοναχές. Οι σωματικές της πληγές, τις δυνάμωνε περισσότερο στην αρετή και τους γιάτρευε, τις πληγωμένες τους ψυχές.

Τέλος, και αυτές τις σχέσεις της Οσίας με τις μοναχές, ήθελε να κλονίσει ο διάβολος, γιατί τον ενοχλούσαν αφάνταστα. Καταστρώνει λοιπόν το διαβολικό του σχέδιο, χτυπώντας με νέα πληγή την Οσία. Της σαπίζει ένα δόντι, και το σάπισμα επεκτείνεται σε όλο της το σαγόνι. Μια βαρεία δυσοσμία, έβγαινε από το στόμα της. Οι μοναχές που την φρόντιζαν, δε μπορούσαν να την πλησιάσουν. Σκέφτηκαν να καλέσουν γιατρό, μήπως και μπορέσει και την βοηθήσει. Εκείνη, δεν ήθελε να το ακούσει και τους έλεγε με νοήματα: «να μη βλέπεται αυτό που φαίνεται, αλλά να ζητάτε αυτό, που κρύβεται».

Τρεις ολόκληρους μήνες, αγωνίστηκε η Οσία, με τις ανυπόφορες πληγές της. Η σωματική της δύναμη χαλάρωνε κάθε μέρα, γιατί δε μπορούσε να βάλει τίποτα στο στόμα της, αλλά και να κοιμηθεί από τους πόνους. Μάζεψε τις μοναχές και τους είπε, ότι σε τρείς μέρες, θα φύγει από κοντά τους. Έτσι την τρίτη μέρα και σε ηλικία 80 χρονών, εγκατέλειψε την παρούσα ζωή και κέρδισε την Αιώνια, που είναι η Βασιλεία των Ουρανών.

Παρασκευή 30 Οκτωβρίου αύριο μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας: Γιορτάζουν οι αγαπημένοι άγιοι με τα πιο όμορφα ονόματα – Τα δύο αδέλφια που μαρτύρησαν μαζί για την πίστη τους

Την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2026, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη των Αγίων Ζηνοβίου και Ζηνοβίας, δύο αδελφιών που, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, αντιμετώπισαν μαζί τους διωγμούς και παρέμειναν πιστά στον Χριστό μέχρι το τέλος της ζωής τους.

Την ίδια ημέρα τιμώνται, μεταξύ άλλων, οι Άγιοι Αστέριος, Κλαύδιος, Νέων και Νεονίλλη, ο Απόστολος Κλεόπας και ο Ιερομάρτυρας Μαρκιανός.

Τα ονόματα που γιορτάζουν στις 30 Οκτωβρίου

Σύμφωνα με τα εορτολόγια, αύριο γιορτάζουν όσοι φέρουν τα ονόματα:

Ζηνοβία

Ζηνόβιος

Ζηνοβής

Ζήνα

Τζίνα

Τζήνα

Ζελίνα

Αστέριος

Αστέρης

Αστερία

Αστέρω

Αστρινή

Αστρούλα

Κλεόπας

Προτεινόμενο ΆρθροΕορτολόγιο σήμερα: Η πρώτη ημέρα του μήνα φέρνει μεγάλη γιορτή για την Ορθόδοξία – Ποιοι έχουν την τιμητική τους

Κλεόπιος

Κλεοπία

Κλεοπάκης

Μαρκιανός

Τέρτιος

Οι παραλλαγές και τα υποκοριστικά ενδέχεται να διαφέρουν ανάλογα με το εορτολόγιο.

Άγιοι Ζηνόβιος και Ζηνοβία: Η συγκλονιστική ιστορία των δύο αδελφιών

Ο Άγιος Ζηνόβιος και η αδελφή του, Αγία Ζηνοβία, έζησαν στις Αιγές της Κιλικίας, στη Μικρά Ασία, κατά τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες. Η μνήμη τους συνδέεται με τους διωγμούς εναντίον των χριστιανών, σε μια περίοδο κατά την οποία η ομολογία της πίστης μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και στον θάνατο.

Σύμφωνα με το συναξάρι, ο Ζηνόβιος ήταν επίσκοπος και γιατρός, γνωστός για την προσφορά του στους ανθρώπους που είχαν ανάγκη. Η παράδοση αναφέρει ότι θεράπευε ασθενείς χωρίς να ζητά αμοιβή, αντιμετωπίζοντας την ιατρική ως πράξη αγάπης και προσφοράς προς τον συνάνθρωπο.

Η ζωή του, όπως διασώζεται στην εκκλησιαστική παράδοση, συνδύαζε την πνευματική καθοδήγηση με την έμπρακτη βοήθεια προς τους ανθρώπους.

Η σύλληψη του Αγίου Ζηνοβίου

Η κατάσταση άλλαξε όταν ο Ζηνόβιος βρέθηκε αντιμέτωπος με τις διωκτικές αρχές εξαιτίας της χριστιανικής του πίστης. Σύμφωνα με την παράδοση, του ζητήθηκε να αρνηθεί τον Χριστό και να συμμορφωθεί με τις θρησκευτικές απαιτήσεις της εποχής.

Εκείνος, όμως, παρέμεινε σταθερός στις πεποιθήσεις του. Δεν δέχθηκε να εγκαταλείψει την πίστη του, παρά τις απειλές και τον κίνδυνο που αντιμετώπιζε.

Η στάση του είχε ως αποτέλεσμα να υποστεί βασανιστήρια. Η εκκλησιαστική διήγηση περιγράφει τον Ζηνόβιο ως άνθρωπο που αντιμετώπισε τις δοκιμασίες με υπομονή και πνευματική δύναμη.

Η Αγία Ζηνοβία στάθηκε στο πλευρό του αδελφού της

Ιδιαίτερη θέση στην ιστορία των δύο αγίων έχει η Ζηνοβία. Σύμφωνα με το συναξάρι, όταν έμαθε όσα συνέβαιναν στον αδελφό της, παρουσιάστηκε και εκείνη ενώπιον των διωκτών, δηλώνοντας την πίστη της στον Χριστό.

Η απόφασή της αυτή είχε τραγικές συνέπειες. Η παράδοση αναφέρει ότι η Ζηνοβία δεν εγκατέλειψε τον αδελφό της ούτε απαρνήθηκε την πίστη της, ακόμη και όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με τον ίδιο κίνδυνο.

Οι δύο άγιοι οδηγήθηκαν τελικά στο μαρτύριο και θανατώθηκαν, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, γύρω στο 285 μ.Χ. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη τους την ίδια ημέρα, αναδεικνύοντας την κοινή τους ομολογία και την αφοσίωσή τους στον Χριστό.

Άγιοι Αστέριος, Κλαύδιος, Νέων και Νεονίλλη

Στις 30 Οκτωβρίου τιμώνται επίσης οι Άγιοι Αστέριος, Κλαύδιος, Νέων και Νεονίλλη, οι οποίοι αναφέρονται στην εκκλησιαστική παράδοση ως μάρτυρες.

Η μνήμη τους συνδέεται με την εποχή των διωγμών και την επιμονή των πρώτων χριστιανών στην πίστη τους, παρά τις πιέσεις που δέχονταν. Η Εκκλησία τους τιμά ως παραδείγματα σταθερότητας και αφοσίωσης στις χριστιανικές τους πεποιθήσεις.

Από την εορτή του Αγίου Αστερίου προέρχεται και η ονομαστική εορτή του Αστέριου, της Αστερίας και συγγενικών ονομάτων.

Απόστολος Κλεόπας και Ιερομάρτυρας Μαρκιανός

Στο εορτολόγιο της ημέρας περιλαμβάνονται ακόμη ο Απόστολος Κλεόπας και ο Ιερομάρτυρας Μαρκιανός.

Ο Κλεόπας συγκαταλέγεται στις μορφές που συνδέονται με την πρώτη χριστιανική κοινότητα. Το όνομά του αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Λουκά, στην αφήγηση για τους δύο μαθητές που πορεύονταν προς τους Εμμαούς μετά την Ανάσταση του Χριστού.

Ο Μαρκιανός τιμάται ως ιερομάρτυρας, δηλαδή ως κληρικός που υπέστη μαρτύριο για την πίστη του. Η μνήμη του εντάσσεται στην ευρύτερη παράδοση των χριστιανών που παρέμειναν αφοσιωμένοι στην αποστολή τους παρά τους διωγμούς.

Το μήνυμα της γιορτής

Η κοινή μνήμη του Αγίου Ζηνοβίου και της Αγίας Ζηνοβίας θυμίζει τη δύναμη της πίστης, αλλά και τη σημασία της αλληλεγγύης ανάμεσα στους ανθρώπους. Η ιστορία των δύο αδελφιών προβάλλεται ως παράδειγμα αφοσίωσης, θάρρους και αγάπης, ακόμη και μπροστά στις πιο δύσκολες δοκιμασίες.

Παράλληλα, η προσφορά του Αγίου Ζηνοβίου ως γιατρού αναδεικνύει την αξία της ανιδιοτελούς βοήθειας προς τον συνάνθρωπο, ανεξάρτητα από την οικονομική του κατάσταση.

Χρόνια πολλά σε όλους τους Ζηνόβιους, τις Ζηνοβίες, τις Ζήνες, τις Τζίνες, τους Αστέριους, τις Αστερίες και σε όσους γιορτάζουν αύριο, Παρασκευή 30 Οκτωβρίου! Ευχόμαστε υγεία, αγάπη, χαρά και κάθε ευλογία στη ζωή τους.

Ειδήσεις σήμερα

Ροή Ειδήσεων