Η αγάπη του Γέροντα Παΐσιου για όλο τον κόσμο είναι γνωστή.
Ο Γέροντας έχει βοηθήσει πλήθος ανθρώπων και πριν και μετά την κοίμησή του. Από πού ελάμβανε τη δύναμη να στηρίζει τους ανθρώπους αλλά και να θαυματουργεί; Από την θερμή του προσευχή προς το Θεό.
Η παρακάτω προσευχή είχε δοθεί σε κάποιο γυναικείο μοναστήρι, που του είχε ζητήσει κάποιο “τυπικό” για την αγρυπνία τους στο κελλί. Είναι από τα τελευταία έτη της ζωής του. Σε αυτό κυριαρχεί η αγάπη του για όλο τον κάσμο.
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από τον κάθε πιστό , αφού καλύπτει όλες τις περιπτώσεις των ανθρώπων που έχουν ανάγκη από προσευχή. Ακόμα και τα παιδιά την κατανοούν, γιατί είναι γραμμένη με απλά λόγια, και έτσι μπορεί να διαβάζεται κατά την οικογενειακή βραδινή προσευχή.
Κύριε ημών Ιησού Χριστέ,
Μην εγκαταλείπεις τούς δούλους Σου πού ζουν μακριά από την Εκκλησία, ή αγάπη Σου να ενεργήσει και να τούς φέρει όλους κοντά Σου.
– Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων Σου πού υποφέρουν από τον καρκίνο.
– Των δούλων Σου πού υποφέρουν από μικρά ή μεγάλα νοσήματα. ,
– Των δούλων Σου πού υποφέρουν από σωματικές αναπηρίες.
– Των δούλων Σου πού υποφέρουν από ψυχικές αναπηρίες.
– Μνήσθητι των αρχόντων και βοήθησον αυτούς να κυβερνούν χριστιανικά.
– Μνήσθητι, Κύριε, των παιδιών πού προέρχονται από προβληματικές οικογένειες.
– Των προβληματικών οικογενειών και των διαζευγμένων.
– Μνήσθητι, Κύριε, των ορφανών όλου του κόσμου, όλων των πονεμένων και των αδικημένων στην ζωή, όσων έχουν χάσει τούς συζύγους τους.
– Μνήσθητι, Κύριε, όλων των φυλακισμένων, των αναρχικών, των ναρκομανών, των φονέων, των κακοποιών, των κλεφτών, φώτισον και βοήθησον αυτούς να διορθωθούν.
– Μνήσθητι όλων των ξενιτεμένων.
– Όλων όσων ταξιδεύουν στην θάλασσα, στην ξηρά, στον αέρα και φύλαξον αυτούς.
– Μνήσθητι της Εκκλησίας μας, των πατέρων (κληρικών) της Εκκλησίας και των πιστών.
– Μνήσθητι, Κύριε, όλων των μοναστικών αδελφοτήτων, ανδρικών και γυναικείων, των γερόντων και των γεροντισσών και όλων των αδελφοτήτων και των αγιορειτών πατέρων.
– Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων Σου πού είναι σέ καιρό πολέμου.
– Όσων καταδιώκονται στα βουνά και στους κάμπους.
Προτεινόμενο Άρθρο
Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος για Γιώργο Μαζωνάκη: «Ήταν ένα Παιδί του Θεού με Αθέατες Πράξεις Αγάπης»
– Όσων είναι σαν κυνηγημένα πουλάκια.
– Μνήσθητι των δούλων Σου πού άφησαν τα σπίτια τους και τις δουλειές τους και ταλαιπωρούνται.
– Μνήσθητι, Κύριε, των φτωχών, αστέγων και προσφύγων.
– Μνήσθητι, Κύριε, όλων των εθνών, να τα έχεις στην αγκαλιά σου, να τα σκεπάζεις με την αγία Σου Σκέπη, να τα φυλάγεις από κάθε κακό και από τον πόλεμο. Και την αγαπημένη μας Ελλάδα μέρα και νύκτα να την έχεις στην αγκαλιά σου, να την σκεπάζεις με την αγία Σου Σκέπη, να την φυλάγεις από κάθε κακό και από τον πόλεμο.
– Μνήσθητι, Κύριε, των ταλαιπωρημένων εγκαταλελειμμένων, αδικημένων, δοκιμασμένων οικογενειών και δώσε πλούσια τα ελέη σου σ” αυτές.
– Μνήσθητι των δούλων σου πού υποφέρουν από ψυχικά και σωματικά προβλήματα πάσης φύσεως.
– Μνήσθητι oσων βρίσκονται σέ απόγνωση, βοήθησε και γαλήνευσε τους.
-Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων Σου πού ζήτησαν τις
προσευχές μας.
-Μνήσθητι και πάντων των απ” αιώνος κεκοιμημένων και άνάπαυσον αυτούς.
Τι έλεγε ο Άγιος Παΐσιος για τις πυρκαγιές πριν την γιορτή της Παναγίας
Τι έλεγε ο Άγιος Παΐσιος για τις πυρκαγιές πριν την γιορτή της Παναγίας – «Κάηκαν τα δάση! Κάηκε το κοσμικό φρόνημα;»
Συνεχίζεται και σήμερα η μάχη στο πολυμέτωπο πεδίο της φωτιάς στην Αττική και παράλληλα, συγκλονίζουν όσα έλεγε ο Άγιος Παϊσιος για τις πυρκαγιές με αφορμή και την επερχόμενο εορτασμό της Κοίμησης της Θεοτόκου.
Τι έλεγε ο Άγιος Παΐσιος για τις πυρκαγιές πριν την γιορτή της Παναγίας
«Μετά τη μεγάλη φωτιά του καλοκαιριού στο Άγιον Όρος, είχα πάει να δω το γέροντα. Ήταν «θυμωμένος» και φώναζε. «Σκαμπίλι από την Παναγία ήταν. Άρχισε την πρώτη μέρα της νηστείας και τελείωσε την τελευταία (με το παλιό εορτολόγιο που γιορτάζει το Όρος). Λέγανε ότι θα σβήσει πιο μπροστά, γιατί δε φυσούσε και όμως έσβησε την τελευταία μέρα κι ας είχε αέρα. Λες και την οδηγούσε ένα χέρι, πήγαινε γύρω – γύρω από ‘κει που δεν την περιμένανε και παρέκαμπτε τις ζώνες ασφαλείας. Κάηκαν τα δάση! Κάηκε το κοσμικό φρόνημα;»
*Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο Πατήρ Παϊσιος μου είπε», του Αθανάσιου Ρακοβαλή
Λίγα λόγια για τον Άγιο Παΐσιο
Γεννημένος στην Καππαδοκία το 1924, ο Άγιος Παΐσιος έζησε ως μοναχός από νεαρή ηλικία, αφιερώνοντας τον εαυτό του στην αγάπη και την αφοσίωση στον Κύριο. Ο αποχαιρετισμός του προς τη μητέρα του αποτελεί μαρτυρία της ακλόνητης πίστης και της βαθιάς αγάπης του για τον Χριστό.
Φωτιά στην Αττική: Κάτοικος Νταού Πεντέλης – «Ντρέπομαι που είμαι Έλληνας, ντρέπομαι για την κυβέρνηση που στηρίζω»
Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, γεννημένος το 1924 στα Φαράσα της Καππαδοκίας ως Αρσένιος Εζνεπίδης, είναι γνωστός για τη μοναστική του ζωή και το έργο του. Από νεαρή ηλικία αφιερώθηκε σε μια ζωή αγάπης και αφοσίωσης στον Κύριο.
Η απόφασή του να γίνει μοναχός του έφερε μεγάλο πόνο, καθώς αποχαιρέτησε την αγαπημένη του μητέρα, Ευλαμπία. Αυτός ο αποχαιρετισμός, που μεταφέρεται σε ένα συγκλονιστικό ποίημα, αποτελεί μαρτυρία της βαθιάς αφοσίωσής του στον Χριστό και της ακλόνητης πίστης του.
