Σήμερα, Τρίτη, 21 Ιανουαρίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη των Μαξίμου Ομολογητού, Αγίας Αγνής, Αγίου Ευγενίου εκ Τραπεζούντας, Αγίου Νεοφύτου του Μάρτυρος, Αγίου Πατρόκλου.
Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:
Η Αγία Παιδομάρτυς και Παρθενομάρτυς Αγνή. Η πρόβολος της αγνότητος και προστάτιδα των νέων.
Η Αγία παιδομάρτυς Αγνή γεννήθηκε στην πανίσχυρη πόλη της Ρώμης από ευγενικής καταγωγής γονείς που διακρίνονταν για την πίστη τους στον Θεό και την ευσέβειά τους. Είχε μια ακόμη αδελφή, την Emerenziana, η οποία μαρτύρησε για την αγάπη του Χριστού και εκείνη.
Το όνομά της προέρχεται από την λατινική λέξη agnus-i που σημαίνει αμνός, αρνί γι’αυτό και από τα πρωτοχριστιανικά χρόνια παρουσιάζεται στην τέχνη (ζωγραφική, αγιογραφία, ψηφιδωτό, γλυπτά) να κρατά στα χέρια της ένα αρνάκι ή να στέκεται δίπλα στα πόδια της και να την κοιτά στα μάτια.
Τα χρόνια εκείνα βασιλιάς της ξακουστής αυτοκρατορίας ήταν ο Διοκλητιανός. Οι διωγμοί εναντίον των χριστιανών συνεχίζονταν με ένταση και ιδιαίτερη αγριότητα. Η Αγνή από νήπιο εκκλησιαζόταν και άκουγε με προσοχή τον λόγο του Θεού και μεγάλωνε με την προσδοκία της συνάντησης με τον Νυμφίο της Χριστό και της απόκτησης των ουρανίων αγαθών.
Ήταν πλέον 12 ετών και με την αθωότητα και την ορμή της ηλικίας της προσέφερε υπηρεσία στο Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία. Φυλάσσοντας τον εαυτό της αγνό και καθαρό, αμόλυντο από παντός σωματικού και ψυχικού ρύπου και όντας προσηλωμένη στην Θεία Λατρεία, δίδασκε τον Ευαγγελικό λόγο σε διάφορες γυναίκες που έσπευδαν να την συναντήσουν. Τις παρότρυνε να πιστέψουν στον αληθινό εν Τριάδι Θεό και να βαπτιστούν μιλώντας τους για το μεγαλείο της χριστιανικής ζωής και πείθοντάς τες να ακολουθήσουν τον αγνό και σώφρονα βίο.
Τα χρόνια εκείνα βασιλιάς της ξακουστής αυτοκρατορίας ήταν ο Διοκλητιανός. Οι διωγμοί εναντίον των χριστιανών συνεχίζονταν με ένταση και ιδιαίτερη αγριότητα. Η Αγνή από νήπιο εκκλησιαζόταν και άκουγε με προσοχή τον λόγο του Θεού και μεγάλωνε με την προσδοκία της συνάντησης με τον Νυμφίο της Χριστό και της απόκτησης των ουρανίων αγαθών.
Ήταν πλέον 12 ετών και με την αθωότητα και την ορμή της ηλικίας της προσέφερε υπηρεσία στο Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία. Φυλάσσοντας τον εαυτό της αγνό και καθαρό, αμόλυντο από παντός σωματικού και ψυχικού ρύπου και όντας προσηλωμένη στην Θεία Λατρεία, δίδασκε τον Ευαγγελικό λόγο σε διάφορες γυναίκες που έσπευδαν να την συναντήσουν. Τις παρότρυνε να πιστέψουν στον αληθινό εν Τριάδι Θεό και να βαπτιστούν μιλώντας τους για το μεγαλείο της χριστιανικής ζωής και πείθοντάς τες να ακολουθήσουν τον αγνό και σώφρονα βίο.
Κατ’εκείνο τον καιρό την ζήτησε για γυναίκα του ένας ευγενής Ρωμαίος ειδωλολάτρης. Εκείνη βέβαια αρνήθηκε, ομολογώντας την πίστη της στον Χριστό και την πρόθεσή της να παραμείνει αγνή. Η άρνησή της αυτή μαζί με την ομολογία της και την εν γένει ιεραποστολική της δραστηριότητα την οδήγησαν ενώπιον του επάρχου της Ρώμης.Τα ταξίματα και οι απειλές του δεν κατόρθωσαν να της αλλάξουν την γνώμη της γι’αυτό και ο έπαρχος έδωσε εντολή να την ντύσουν με έναν απλό χιτώνα και αφού την διαπομπεύσουν, να την κλείσουν σε πορνείο. Η Αγία προσευχόμενη εισήλθε στον τόπο του βασανισμού της όπου βίωσε ένα μεγάλο θαύμα: Όλοι όσοι την πλησίαζαν για να αμαρτήσουν πάνω στο παρθενικό της σώμα, εμποδίζονταν από ουράνια δύναμη. Κοβόταν η ορμή τους, τα μέλη τους ξηραίνονταν και στέκονταν ακίνητοι σαν νεκροί.
Ένας νέος, περισσότερο ακόλαστος από τους άλλους, βάρβαρος στο ήθος και άγριος στον χαρακτήρα, επιτέθηκε ασυγκράτητος στην νεαρή παρθένο όπως το λιοντάρι επιτίθεται στο νεαρό ζαρκάδι για να το κατασπαράξει. Η Θεία Δίκη όμως παρενέβη άμεσα και έπεσε νεκρός σαν να είχε χτυπηθεί από κεραυνό.
Μπροστά σε αυτό το απρόσμενο συμβάν, ένας νέος διακήρυξε ότι η πίστη των Χριστιανών είναι η μόνη αληθινή, η μεγαλύτερη πίστη. Την διακήρυξη και ομολογία αυτή έκανε τότε ομαδικά και όλο το εκεί συγκεντρωμένο πλήθος.
Από το περιστατικό αυτό ο μόνος που έμεινε ασυγκίνητος ήταν ο έπαρχος ο οποίος έσπευσε στο πορνείο για να ζητήσει τις εξηγήσεις της Αγίας για τον θάνατο του νέου. Έτσι η Αγία με ταπεινότητα και χωρίς να χάσει το θάρρος της του απάντησε ότι πριν την εγκλείσουν στο πορνείο, Άγγελος Κυρίου με την μορφή λευχειμονούντος νέου την συνόδευε σύμφωνα με το δαβιτικό λόγιο : «τοις Αγγέλοις αυτού εντελείται περί σου, του διαφυλάξαι σε εν πάσαις ταις οδοίς σου…» (Ψαλμ. 90,11). Εκείνος ο Άγγελος ενεργούσε την βούληση της Θείας Δίκης, ακινητοποιώντας τους αναίσχυντους άνδρες και θανατώνοντας τον τολμηρότερο εξ αυτών. Τότε η Αγία άδραξε την ευκαιρία για άλλη μια φορά να δηλώσει την πίστη της στον Ιησού Χριστό και την αφοσίωσή της σε Εκείνον και την Εκκλησία Του.
Ο έπαρχος με δυσπιστία άκουγε τα λόγια της και ζητούσε σημάδι για να πιστέψει. Η Αγία με τα χέρια σηκωμένα στον ουρανό προσευχήθηκε και ζήτησε από το Θεό να δείξει τα μεγαλεία Του στο πλήθος για να πιστέψουν και να σώσουν την ψυχή τους. Ευθύς αμέσως ο νεκρός αναστήθηκε. Το πλήθος και μαζί τους ο έπαρχος δόξασαν τον αληθινό Θεό και μακάρισαν την πίστη της νεαρής κοπέλας.
Εκεί όμως βρίσκονταν και κάποιοι ασεβείς και φανατικοί ειδωλολάτρες που ζήτησαν από τον έπαρχο να την θανατώσει άμεσα, αποδίδοντας το θαύμα σε μαγική ενέργεια.
Η καταδίκη της ορίστηκε να είναι ο δια πυράς θάνατος. Εκείνη χωρίς να χάσει το κουράγιο της, αφού σημείωσε επάνω της τον τύπο του Τιμίου Σταυρού, εισήλθε στην φωτιά παραδίδοντας τον εαυτό της στις φλόγες, εκμετρώντας τις τελευταίες επί γης στιγμές της προσευχομένη και ψάλλουσα.
Το μαρτύριο τελέσθηκε σε χώρο βέβηλο από τις αμαρτίες και τα εγκλήματα, την σημερινή Piazza Navona. Σημειωτέον ότι η Piazza Navona βρίσκεται στη θέση του παλαιού ιπποδρόμου του Δομετιανού, ο οποίος ήταν γνωστός με το όνομα Circus Agonalis (=κύκλος ή κρίκος της αγωνίας). Η δε Βασιλική της Αγίας που βρίσκεται εκεί ονομάζεται Santa Agnese in Agone (=η Αγία Αγνή εν αγωνία) και είναι θεμελιωμένη πάνω στον τόπο εγκλεισμού και μαρτυρίου της Αγίας, δηλαδή το χαμαιτυπείο το οποίο σήμερα αποτελεί την Κρύπτη του Ναού. Χαρακτηριστικό είναι ότι στα σταυροθόλια της κρύπτης αυτής εικονίζονται όλες οι σκηνές του βίου και των μαρτυρίων της Αγίας σε τέχνη της Ρωμανικής περιόδου. Στον ίδιο χώρο υπάρχει και μαρμάρινο ανάγλυφο το οποίο απεικονίζει την Αγία σε παιδική ηλικία οδηγούμενη γuμνή στο χαμαιτυπείο και καλυπτόμενη με τα χέρια και τα μαλλιά της.\Μετά το σβήσιμο της φωτιάς οι χριστιανοί περισυνέλλεξαν τα λείψανά της και τα ενταφίασαν με τιμές σε τόπο όπου αργότερα ανηγέρθη η προς τιμήν της ιστορική μικρή Βασιλική από τον Μέγα Κωνσταντίνο πρό του έτους 349. Τα λείψανά της αποτελούν μέχρι σήμερα πηγή αγιασμού και θείας ενισχύσεως των απανταχού της γης Χριστιανών.
Σύμφωνα με το επίγραμμα του πάπα Δαμάσου, κάηκε γuμνή. Οι δε Αμβρόσιος και Προυδέντιος θεωρούν ότι εσφάγη σαν αμνός και αποκεφαλίστηκε. Σε κάποιον ύμνο που αποδίδεται στον Αμβρόσιο φέρεται ότι στραγγαλίστηκε. Πάντως οι περισσότεροι που ακολουθούν τη ρωμαϊκή διήγηση του βίου της θεωρούν ότι εφόσον οι φλόγες δεν την έβλαψαν, εσφάγη σαν αμνός.
Προτεινόμενο Άρθρο
ΕΚΤΑΚΤΟ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΑΣΤΙΚΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ ΓΕΜΑΤΟ ΚΟΣΜΟ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ – ΣΕ ΠΑΝΙΚΟ Ο ΟΔΗΓΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΒΑΤΕΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΜΕΣΑ
Ο Όσιος Μάξιμος ο Ομολογητής γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 580 μ.Χ. από πλούσιους και ευγενείς γονείς. Πραγματοποίησε λαμπρές θεολογικές, φιλολογικές και φιλοσοφικές σπουδές. Για τα πνευματικά αλλά και τα διοικητικά του χαρίσματα προσλαμβάνεται ως αρχιγραμματέας του αυτοκράτορα Ηρακλείου. Παραιτήθηκε όμως γρήγορα για να υπερασπισθεί τις αλήθειες της πίστεώς του από την αίρεση των Μονοθελητών. Γίνεται μοναχός και αρχίζει ένα σκληρό και ανελέητο αγώνα κατά των αιρετικών. Στον αγώνα του αυτό συναντά πολλά εμπόδια, κυρίως από τον αυτοκράτορα Κώνστα, ο οποίος ήταν υπέρμαχος των Μονοθελητών και έφθασε στο σημείο να συγκαλέσει ψευδο-σύνοδο, η οποία καταδίκασε και αναθεμάτισε τον όσιο και τέλος τον παρέδωσε στον έπαρχο της πόλης για να τιμωρηθεί. Μαστιγώνεται και τέλος του κόβουν τη γλώσσα και το δεξί του χέρι. Το ακρωτηριασμένο του σώμα άντεξε με θαυματουργικό τρόπο τρία χρόνια στην υπηρεσία της υγείας της ψυχής και ήταν η πιο εύγλωττη μαρτυρία της πίστεως και της αφοσιώσεώς του στο Θεό. Μετά από ολιγοήμερη ασθένεια αφήνει τη μακάριά του ψυχή στον τόπο της εξορίας του (Λαζική του Πόντου, στο φρούριο Σχίμαρις) το 662 μ.Χ. Το τίμιο λείψανό του ενταφιάσθηκε στη μονή του Αγίου Αρσενίου, στη χώρα των Λαζών. Από τον τάφο του έβγαινε φως κάθε νύχτα και φώτιζε την περιοχή, γεγονός που πιστοποιούσε την αγιότητά του.
Σημείωση: Η Ανακομιδή και μετάθεση του Λειψάνου του Οσίου Μάξιμου του Ομολογητή εορτάζεται στις 13 Αυγούστου, ενώ η μνήμη του επαναλαμβάνεται στις 20 Σεπτεμβρίου.
O Άγιος Ευγένιος
Κατά τους διωγμούς του Διοκλητιανού (284-305 μ.Χ.) και Μαξιμιανού (285-305 μ.Χ.), οι Άγιοι Ευγένιος, Ουαλεριανός, Κάνδιδος και Ακύλας, προσπάθησαν να προφυλαχθούν στα όρη. Συνελήφθησαν όμως και διατάχθηκαν ν’ αρνηθούν το Χριστό. Εκείνοι απάντησαν γενναία, ότι δεν Τον αρνούνται, και τότε τους εξόρισαν στο φρούριο της Πιτυούντος των Λάζων. Η φυλακή δεν μπόρεσε να δαμάσει το φρόνημα τους. Τους έφεραν λοιπόν και πάλι στην Τραπεζούντα, όπου με υποσχέσεις και απειλές, προσπάθησαν να τους σύρουν στην ειδωλολατρεία. Η αποτυχία, όμως, εξόργισε τον έπαρχο Λυσία και διέταξε να τους βασανίσουν σκληρά. Πρώτα τους γύμνωσαν, και άνδρες δυνατοί με μαστίγια από νεύρα βοδιών, καταξέσχισαν τις σάρκες τους. Έπειτα έμπηξαν σιδερένια νύχια στα σώματα τους και άνοιξαν βαθειές πληγές στα πλευρά τους. Κατόπιν με αναμμένες λαμπάδες, έκαψαν τις ματωμένες πληγές τους. Τελικά θανατώθηκαν (292 μ.Χ.) με αποκεφαλισμό, αφού έμειναν άσειστοι και νικηφόροι στην πίστη τους. (Στο τυπικό της Μονής Καρακάλου, αριθ. 25 φ. 123 σημειώνεται: «τη 24η Ιουνίου τελείται και η γέννησις του Αγίου και ενδόξου μεγαλομάρτυρας Ευγενίου»).
Εορτολόγιο 21 Μαρτίου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα
Σήμερα, Σάββατο 21 Μαρτίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο του 2026 τιμάται η μνήμη του Άγιου Θωμά Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, Άγίου Βηρύλλου Επισκόπου Κατάνης και των Αγίων Μαρτύρωμ Δομνίνου και Φιλήμονος των εκ Θεσσαλονίκης, ο Νεομάρτυς Μιχαήλ ο Μαυρουδής και ο Οσιος Σεραφείμ της Βυρίτσα και του Οσίου Ιακώβου του Ομολογητή
Σήμερα, σύμφωνα με το εορτολόγιο, έχουν γιορτή οι:
Βηρύλλος / Βηρύλλης
Δομνίνος
Φιλήμων / Φιλημονάς
Άγιος Θωμάς Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
Ο Άγιος Θωμάς διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως τον 7ο αιώνα, σε μια περίοδο έντονων προκλήσεων για την Εκκλησία και την αυτοκρατορία.
Ξεχώρισε για τη σοφία και τη διοικητική του ικανότητα, ενώ εργάστηκε για τη διατήρηση της ενότητας της Εκκλησίας. Θεωρείται πνευματικός ηγέτης με βαθιά πίστη, που καθοδήγησε το ποίμνιό του σε δύσκολες εποχές.
Σύμφωνα με την παράδοση, λίγο πριν την κοίμησή του προείπε μελλοντικές δοκιμασίες, στοιχείο που ενισχύει τη φήμη του ως φωτισμένου ποιμένα.
Βήρυλλος Επίσκοπος Κατάνης
Καταγόταν από την Αντιόχεια της Συρίας και θεωρείται ο πρώτος επίσκοπος της Κατάνης στη Σικελία, άμεσος μαθητής των αποστόλων και συγκεκριμένα του απ. Πέτρου, τον οποίο ακολούθησε στις περιοδείες του στη Δύση. Εκεί εργάστηκε με ζήλο για τη διάδοση του Ευαγγελίου, οδηγώντας πολλούς ειδωλολάτρες στη χριστιανική πίστη. Το πλέον γνωστό θαύμα που του αποδίδεται είναι η μετατροπή μιας πηγής με πικρό και ακατάλληλο νερό σε γλυκό και πόσιμο, γεγονός που οδήγησε πολλούς κατοίκους της περιοχής στο χριστιανικό βάπτισμα. Εκοιμήθη ειρηνικά σε προχωρημένη ηλικία, γύρω στο 90. Τα λείψανά του ενταφιάστηκαν στην Κατάνη και έγιναν πηγή ιαμάτων για τους πιστούς.
Νεομάρτυς Μιχαήλ ο Μαυρουδής
Καταγόταν από τη Γρανίτσα Αγράφων (Ευρυτανία) και μαρτύρησε στη Θεσσαλονίκη στις 21 Μαρτίου 1544. Μεγάλωσε σε μια δύσκολη εποχή για τον υπόδουλο ελληνισμό, όπου η ορθόδοξη πίστη και η Εκκλησία ήταν το κύριο στήριγμα του. Οταν ενηλικιώθηκε και αφού νυμφεύθηκε, αναζήτησε καλύτερη τύχη και μετανάστευσε στη Θεσσαλονίκη, όπου εργάστηκε ως αρτοποιός (εξού και ορισμένες φορές αναφέρεται ως «αρτοπώλης»). Το μαρτύριό του ήταν αποτέλεσμα μιας συζήτησης που είχε με έναν μουσουλμάνο γνώριμό του, στον οποίο καταδείκνυε τα ψεύδη του Μωάμεθ. Τυχαία τον άκουσε περαστικός μουσουλμάνος νομοδιδάσκαλος, ο οποίος αμέσως τον κατήγγειλε και συνελήφθη πάραυτα. Οταν οδηγήθηκε στον κριτή, ο Μιχαήλ αρνήθηκε σθεναρά να εγκαταλείψει την πίστη του, κι έτσι καταδικάστηκε σε θάνατο στην πυρά, γεγονός που έλαβε χώρα στις 21 Μαρτίου 1544, έξω από τον Ναό της Υπαπαντής, απέναντι από την Καμάρα, στη Θεσσαλονίκη. Δυστυχώς, λείψανα του αγίου δεν διασώθηκαν.
Οσιος Σεραφείμ της Βυρίτσα
Ενας από τους πιο αγαπητούς σύγχρονους αγίους της Ρωσίας, γνωστός για το προορατικό του χάρισμα και την πνευματική του καθοδήγηση κατά τη διάρκεια των σκληρών διωγμών του σοβιετικού καθεστώτος, γεννήθηκε το 1866 ως Βασίλειος Νικολάγιεβιτς Μουραβιώφ. Από μικρός ήθελε να γίνει μοναχός, αλλά κατόπιν πνευματικής καθοδήγησης παρέμεινε στον κόσμο. Εγκαταστάθηκε στην Αγία Πετρούπολη, όπου εξελίχθηκε σε έναν από τους πλουσιότερους εμπόρους γούνας της Ρωσίας. Παντρεύτηκε την ευσεβή Ολγα και απέκτησαν δύο παιδιά (εκ των οποίων το ένα πέθανε σε βρεφική ηλικία).
Το 1920, μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση και αφού είχαν δωρίσει το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας τους σε φιλανθρωπίες, ο Βασίλειος και η σύζυγός του αποφάσισαν, κοινή συναινέσει, να καρούν μοναχοί. Η Ολγα εκάρη στη Μονή Νοβοντέβιτσι, ο δε Βασίλειος εισήλθε τότε στη Λαύρα του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι, όπου έλαβε το όνομα Βαρνάβας και αργότερα, το 1926, κατά την Ακολουθία του Μεγάλου και Αγγελικού Σχήματος, και προς τιμήν του Αγ. Σεραφείμ του Σαρώφ, το όνομα Σεραφείμ, υπηρετώντας ως πνευματικός της Λαύρας, σε μια εποχή που οι μοναχοί συλλαμβάνονταν και εκτελούνταν από το καθεστώς.
Λόγω της κλονισμένης υγείας του (καρδιακή ανεπάρκεια) από τις πολύωρες εξομολογήσεις, τις συνθήκες διαβίωσης και τα πολλά καθήκοντά του, το 1930 οι γιατροί και οι πνευματικοί του τον συμβούλευσαν να μετακομίσει στη Βυρίτσα, μια εξοχική περιοχή κοντά στο Λένινγκραντ. Εκεί, παρά τις ασθένειες και τις συνεχείς παρακολουθήσεις από την κρατική μυστική αστυνομία (OGPU μέχρι το 1934 και NKVD στη συνέχεια), ο άγιος έγινε ο πνευματικός φάρος της Ρωσίας.
Λέγεται ότι κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο όσιος, παρά την προχωρημένη ηλικία του και μιμούμενος τον Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ, προσευχόταν γονατιστός για τη σωτηρία της Ρωσίας πάνω σε μια πέτρα στον κήπο του επί 1.000 ημέρες και νύχτες, απέκτησε δε το χάρισμα της διοράσεως και της ιαματικής προσευχής και χιλιάδες άνθρωποι ταξίδευαν στη Βυρίτσα για να λάβουν την ευλογία του. Εκοιμήθη ειρηνικά στις 3 Απριλίου 1949 (21 Μαρτίου με το παλαιό ημερολόγιο), το λείψανό του ετέθη σε τριήμερο λαϊκό προσκύνημα και όλοι ένιωθαν τα χέρια του μαλακά και ζεστά σαν να ήταν ζωντανός. Κάποιοι μάλιστα αισθάνθηκαν μια ξεχωριστή ευωδία να αναδίδεται από το φέρετρό του, ενώ όταν μητέρα έφερε το τυφλό κοριτσάκι της να «φιλήσει το χέρι του παππού», εκείνο ανέβλεψε θαυματουργικά. Η αγιοκατάταξή του έγινε από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία το 2000.
- ΕΚΤΑΚΤΟ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΑΣΤΙΚΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ ΓΕΜΑΤΟ ΚΟΣΜΟ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ – ΣΕ ΠΑΝΙΚΟ Ο ΟΔΗΓΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΒΑΤΕΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΜΕΣΑ
- ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΔΗΣΗ ΓΙΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΓΕΜΑΤΟ 228 ΕΠΙΒΑΤΕΣ – ΕΚΚΕΝΩΘΗΚΕ Η ΠΤΗΣΗ – ΠΑΝΙΚΟΣ ΣΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ
- ΕΚΤΑΚΤΟ ΤΩΡΑ ΜΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΑΕΡΟΣΚΑΦΟΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ – ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ
- Τέλος η οδήγηση και για τους 60άρηδες; Η τεράστια αλλαγή που έρχεται στα διπλώματα
