Ο πνευματικός κόσμος αποχαιρετά τη συγγραφέα Ιωάννα Καρατζαφέρη, η οποία άφησε την τελευταία της πνοή την Πέμπτη. Γεννήθηκε το 1929 στην Καλαμάτα και χάραξε μια μακρά πορεία στα γράμματα και τις τέχνες. Η ίδια πραγματοποίησε θεατρικές και κινηματογραφικές σπουδές στο Λουντ της Σουηδίας, ενώ έζησε για μεγάλα διαστήματα στη Νέα Υόρκη.
Η λογοτεχνική διαδρομή και οι διακρίσεις
Η Ιωάννα Καρατζαφέρη υπηρέτησε με συνέπεια την πεζογραφία και τη μετάφραση. Η δημιουργός συνέγραψε πολυάριθμα μυθιστορήματα και διηγήματα, ενώ μετέφερε στα ελληνικά έργα ξένων συγγραφέων. Η ίδια υπήρξε ενεργό μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και τιμήθηκε για την προσφορά της. Το έργο της αναγνωρίστηκε επίσημα το 1963 με το Β΄ Κρατικό Λογοτεχνικό Βραβείο, ενώ η πορεία της περιλαμβάνει το βραβείο Λουντέμη και εύφημη μνεία από την «ομάδα των 12».
Τα κυριότερα έργα της
Μυθιστορήματα
Επιπλωμένα δωμάτια, 1962
Το χαμένο κουμπί, 1977
Μπαζαγιάζι, 1978
Τα κορίτσια του Ερεχθείου, 1981
Τέσσερις Πολωνέζες, 1982
Οι δύο τελευταίοι, 1983
Καφενείον ο τέταρτος κόσμος, 1984
Ζευγάρια της Αθήνας, 1985
Οι έφηβοι του Κολωνού, 1987
Η ώρα του λύκου, 1990
Εσθέρ, 1991
Διηγήματα
Η ζωή σε τέσσερις πράξεις, 1964
Ιστορίες για άντρες, 1980
Χωρισμένοι στα δυο, 1988
Παιδικά
Προτεινόμενο Άρθρο
Θρήνος Τώρα: Πέθανε η αγαπημένη Ελληνίδα δημοσιογράφος
Μια διπλή παιδική ιστορία, 1980
Ένα πιάνο με φτερά, 1985
Το συλλυπητήριο μήνυμα του ΚΚΕ
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος εξέδωσε ανακοίνωση για τον θάνατο της συγγραφέως. Το κόμμα αποχαιρετά την Ιωάννα Καρατζαφέρη με τα εξής λόγια: «Από τα παιδικά της χρόνια στη λαϊκή συνοικία της Καλλιθέας ως τα χρόνια της Νέας Υόρκης και της Στοκχόλμης, η Ιωάννα Καρατζαφέρη άνοιξε με το πρωτότυπο συγγραφικό της έργο ένα παράθυρο για να δούμε τους ανθρώπους που είναι δίπλα μας κι όμως δεν τους βλέπουμε, τους ταπεινούς, τους απόκληρους που αγωνίζονται κάτω από όλους τους καιρούς, που πορεύονται αναζητώντας μια καλύτερη ζωή με εφόδια παρακαταθήκες αγώνων και την ελπίδα πως παρά τις ματαιώσεις, θα ξημερώσει ένα φωτεινότερο αύριο. Η Ιωάννα Καρατζαφέρη πορεύθηκε όλη της τη ζωή στο πλευρό του ΚΚΕ, έλαβε ενεργό μέρος στην αντιδικτατορική πάλη του λαού μας τα χρόνια που ζούσε στις ΗΠΑ, αψηφώντας την τρομοκρατία των αμερικάνικων υπηρεσιών και συνέχισε τον αγώνα της στη Σουηδία. Η πλούσια και πολύτιμη πείρα της και οι σκέψεις της, καρποί της συνείδησης μιας γυναίκας που “ρούφηξε τη ζωή ως το μεδούλι” με θάρρος, χιούμορ και κοφτερή γλώσσα αποτυπώθηκε σε εκατοντάδες σημειώματά της στον “Ριζοσπάστη” και στο συγγραφικό της έργο».
Το πολιτικό γραφείο ολοκληρώνει την παρέμβασή του με την απόδοση τιμών προς την οικογένειά της. Συγκεκριμένα, η ανακοίνωση αναφέρει: «Το ΚΚΕ εκφράζει τα συλλυπητήριά του στους οικείους της».
Πέθανε μόνος και ξεχασμένος στο σπίτι του, στην Κυψέλη, ο γνωστός ηθοποιός – Κανείς δεν τον αναζήτησε
Ο Γιάννης Σμυρναίος γεννήθηκε το 1940 και υπήρξε ένας ηθοποιός που άφησε το αποτύπωμά του μέσα από πλήθος εμφανίσεων στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.
Μεγάλωσε σε μια εποχή όπου η ελληνική σκηνή γνώριζε μεγάλη άνθηση, και ο ίδιος κατάφερε να ενταχθεί ενεργά σε αυτό το δημιουργικό κύμα, χτίζοντας μια καριέρα διακριτική αλλά σταθερή.
Η επαγγελματική του πορεία ξεκίνησε αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη δραματική τέχνη, όπου έδειξε από νωρίς ότι διαθέτει ταλέντο και συνέπεια.
Δείτε το βίντεο-αφιέρωμα:
Η πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο έγινε στα τέλη της δεκαετίας του ’60, σε μια παράσταση που του έδωσε την ευκαιρία να δείξει τις δυνατότητές του σε μια απαιτητική κωμωδία. Την ίδια χρονιά έκανε και το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο, ανοίγοντας τον δρόμο για μια μακρόχρονη διαδρομή.
Στη διάρκεια των επόμενων δεκαετιών συνεργάστηκε με πολλούς γνωστούς θιάσους και συμμετείχε σε έργα κάθε είδους. Έπαιξε σε κωμωδίες, δράματα, αλλά και σε ταινίες της εποχής που έμειναν χαρακτηριστικά παραδείγματα του ελληνικού κινηματογράφου. Αν και οι περισσότεροι ρόλοι του ήταν δεύτεροι, κατόρθωσε να δημιουργήσει μια αναγνωρίσιμη παρουσία και να αποκτήσει σεβασμό μέσα στον καλλιτεχνικό χώρο.
Ο Σμυρναίος ήταν ο τύπος του ηθοποιού που δεν κυνηγούσε τη δημοσιότητα. Προτιμούσε να εργάζεται αθόρυβα, με συνέπεια και επαγγελματισμό, χωρίς να επιδιώκει μια προβολή μεγαλύτερη από το ίδιο το έργο του. Αυτή η στάση τον χαρακτήριζε σε όλη του τη ζωή και αντικατοπτρίζει την ευγένεια και τη σεμνότητα που τον διέκριναν.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Ο θάνατός του έγινε γνωστός με καθυστέρηση, γεγονός που συγκίνησε βαθιά όσους γνώριζαν την πορεία του και εκτίμησαν την προσφορά του στην τέχνη.
Η ιστορία του θυμίζει πως υπάρχουν καλλιτέχνες που, χωρίς να προβάλλονται έντονα, αφήνουν πίσω τους ένα ουσιαστικό έργο που αξίζει να θυμόμαστε.
Πέθανε στα τέλη Μαρτίου του 2019, στο σπίτι του στην Κυψέλη. Η είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή μια εβδομάδα μετά.
