«Τρικυμία» από προφnτεία του Αγίου Παϊσίου: «Θα σnκωθεί φουρτούνα και μετά»

Μια ανατριχιαστική προφητεία είχε κάνει ο Άγιος Παϊσιος για τη χώρα μας που συγκλόνισε του πάντες…

Ό Καλός Θεός όλα θα τα οικονομήσει με τον καλύτερο τρόπο, αλλά χρειάζεται πολλή υπομονή και προσοχή, γιατί πολλές φορές, με το να βιάζoνται οι άνθρωποι να ξεμπλέξουν τα κουβάρια, τα μπλέκουν περισσότερο. Ό Θεός με υπομονή τα ξεμπλέκει.

Δεν θα πάει πολύ αυτή ή κατάσταση. Θα πάρει σκούπα ό Θεός! Κατά το 1830, επειδή υπήρχε στο Άγιον Όρος πολύς τουρκικός στρατός, για ένα διάστημα δεν είχε μείνει στην Μονή Ιβήρων κανένας μοναχός. Είχαν φύγει οι Πατέρες, άλλοι με τα άγια Λείψανα, άλλοι για να βοηθήσουν στην Επανάσταση. Ερχόταν στο μοναστήρι μόνον ένας μοναχός από μακριά πού άναβε τα κανδήλια και σκούπιζε.

Μέσα και έξω από το μοναστήρι ήταν τουρκικός στρατός, και αυτός ό καημένος σκούπιζε και έλεγε: «Παναγία μου, τι θα γίνει μ’ αυτήν την κατάσταση;». Μία φορά πού προσευχόταν με πόνο στην Παναγία, βλέπει να τον πλησιάζει μία γυναίκα – ήταν ή Παναγία – πού έλαμπε και το πρόσωπο της ακτινοβολούσε.

Τού παίρνει την σκούπα από το χέρι και τού λέει: «Εσύ δεν ξέρεις να σκουπίζεις καλά• εγώ θα σκουπίσω». Και άρχισε να σκουπίζει. Υστέρα εξαφανίσθηκε μέσα στο Ιερό. Σε τρεις μέρες έφυγαν όλοι οι Τούρκοι! Τους έδιωξε ή Παναγία.

Ό Θεός ότι δεν είναι σωστό θα το πετάξει πέρα, όπως το μάτι πετάει το σκουπιδάκι. Δουλεύει ό διάβολος, άλλα δουλεύει και ό Θεός και αξιοποιεί το κακό, ώστε να προκύψει από αυτό καλό. Σπάζουν λ.χ. τα πλακάκια και ό Θεός τα παίρνει και φτιάχνει ωραίο μωσαϊκό.

Γι’ αυτό μη στενοχωρήσθε καθόλου, διότι πάνω από όλα και από όλους είναι ό Θεός, πού κυβερνά τα πάντα και θα καθίσει τον καθέναν στο σκαμνί, για να απολογηθεί για το τι έπραξε, οπότε και θα τον ανταμείψει ανάλογα. Θα αμειφθούν αυτοί πού θα βοηθήσουν μία κατάσταση και θα τιμωρηθεί αυτός πού κάνει το κακό. Τελικά ό Θεός θα βάλει τα πράγματα στην θέση τους, αλλά ό καθένας μας θα δώσει λόγο για το τι έκανε σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια με την προσευχή, με την καλοσύνη.

Σήμερα προσπαθούν να γκρεμίσουν την πίστη, γι’ αυτό αφαιρούν σιγά-σιγά από καμμιά πέτρα, για να σωριασθεί το οικοδόμημα της πίστεως. Όλοι όμως ευθυνόμαστε για το γκρέμισμα αυτό, όχι μόνον αυτοί πού αφαιρούν τις πέτρες και το γκρεμίζουν, άλλα και όσοι βλέπουμε να γκρεμίζεται και δεν προσπαθούμε να το υποστυλώσουμε.

Όποιος σπρώχνει στο κακό τον άλλον θα δώσει λόγο στον Θεό γι’ αυτό. Και ό διπλανός όμως θα δώσει λόγο, γιατί έβλεπε εκείνον να κάνη κακό στον συνάνθρωπό του και δεν αντιδρούσε. Ο κόσμος εύκολα πιστεύει έναν άνθρωπο πού έχει τον τρόπο να πείθει.

– Ο λαός, Γέροντα, είναι σαν θηρίο.

– Εγώ από τα θηρία δεν έχω παράπονο. Βλέπεις, τα ζώα δεν μπορούν να κάνουν μεγάλο κακό, γιατί δεν έχουν μυαλό, ενώ ό άνθρωπος πού φεύγει μακριά από τον Θεό γίνεται χειρότερος από το μεγαλύτερο θηρίο! Κάνει μεγάλο κακό. Το δυνατό ξίδι γίνεται από το χαλασμένο κρασί. Τα άλλα τεχνητά ξίδια δεν είναι τόσο δυνατά…

Πιο φοβερό είναι, όταν ό διάβολος συμμαχήσει με έναν άνθρωπο διεστραμμένο, τότε κάνει διπλό κακό στους άλλους, όπως ό σαρκικός λογισμός, όταν συμμαχήσει με την σάρκα, τότε κάνει μεγαλύτερο κακό στην σάρκα. Για να συνεργασθεί ο διάβολος με έναν τέτοιο άνθρωπο, πρέπει αυτός να είναι υπολογίσιμος, να έχει κακή προαίρεση, κακία.

Στην συνέχεια, Θεός φυλάξοι, αυτοί θα φέρουν δυσκολίες, θα στριμώξουν ανθρώπους, μοναστήρια. Η Εκκλησία, ο Μοναχισμός, θα τους κάνη κακό, γιατί θα τους εμπόδιση στα σχέδια τους. Μόνον πνευματικά μπορεί να αντιμετωπισθεί ή σημερινή κατάσταση, όχι κοσμικά. Θα σηκωθεί ακόμη λίγη φουρτούνα, θα πετάξει έξω κονσερβοκούτια, σκουπίδια, όλα τα άχρηστα, και μετά θα ξεκαθαρίσουν τα πράγματα.

Σ’ αυτήν την κατάσταση θα δείτε, άλλοι θα έχουν καθαρό μισθό και άλλοι θα ξοφλούν χρέη. Θα γίνουν έτσι τα πράγματα, που δεν θα στενοχωριέται κανείς για την ταλαιπωρία πού θα περνάνε – δεν θα λέει φυσικά «δόξα σοι ό Θεός».

Πόσο ο Θεός μας αγαπά! Αυτά πού γίνονται σήμερα και αυτά πού σκέφτονται να κάνουν, αν γίνονταν πριν από είκοσι χρόνια πού είχε περισσότερη πνευματική άγνοια ό κόσμος, θα ήταν πολύ δύσκολα. Τώρα ξέρει ο κόσμος! Η Εκκλησία δυνάμωσε. Ο Θεός αγαπάει τον άνθρωπο, το πλάσμα του, και θα φροντίσει γι’ αυτά πού τού χρειάζονται, φθάνει ο άνθρωπος να πιστεύει και να τηρεί τις εντολές Του.

Άγιος Παΐσιος: Τα συγκινητικά λόγια του για την Παναγία και τη δύναμη της αληθινής ευλάβειας

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης άφησε πίσω του πλήθος πνευματικών διδαχών που εξακολουθούν να συγκινούν πολλούς πιστούς. Ανάμεσα στις πιο γνωστές αναφορές του ξεχωρίζουν εκείνες που αφορούν την Παναγία, την οποία περιέγραφε με βαθιά αγάπη, σεβασμό και ευλάβεια

Στις διδαχές που του αποδίδονται, ο Γέροντας προέτρεπε τους ανθρώπους να στρέφουν τον νου τους στον Χριστό, στην Παναγία, στους Αγγέλους και στους Αγίους, θεωρώντας ότι η συνεχής προσευχή ενισχύει την πνευματική ζωή.

Η δύναμη του ονόματος της Παναγίας

Σύμφωνα με όσα έχουν καταγραφεί, ο Άγιος Παΐσιος υποστήριζε πως όποιος τρέφει βαθιά ευλάβεια προς την Παναγία συγκινείται ακόμη και στο άκουσμα του ονόματός της.

Όπως εξηγούσε, για έναν πιστό με αληθινή πίστη, ακόμη και η αναφορά ή η θέα του ονόματος της Παναγίας μπορεί να γεννήσει βαθιά πνευματική συγκίνηση και προσευχητική διάθεση.

Η εμπειρία του στην Παναγία της Τήνου

Ο Γέροντας είχε μιλήσει με ιδιαίτερη συγκίνηση και για την επίσκεψή του στην Παναγία της Τήνου.

Όπως ανέφερε, η μικρή εικόνα της Παναγίας εξέπεμπε τόσο μεγάλη πνευματική χάρη, ώστε δυσκολευόταν να απομακρυνθεί από μπροστά της, αφήνοντας χώρο μόνο για να μπορέσουν να προσκυνήσουν και οι υπόλοιποι προσκυνητές.

Η ιστορία με τα αφιερώματα στις εικόνες

Σε μία από τις γνωστές διηγήσεις του, ο Άγιος Παΐσιος αναφέρθηκε σε έναν ευλαβή προσκυνητή που επισκέφθηκε τη Μονή Ιβήρων στο Άγιον Όρος και προσκύνησε την εικόνα της Παναγίας Πορταΐτισσας.

Ο άνθρωπος αυτός προβληματίστηκε βλέποντας τα πολλά χρυσά αφιερώματα που κοσμούσαν την εικόνα. Σύμφωνα με την αφήγηση, λίγο αργότερα ένιωσε έντονη αδιαθεσία και προσευχήθηκε θερμά στην Παναγία ζητώντας βοήθεια.

Η διήγηση καταλήγει με την Παναγία να του υπενθυμίζει ότι τα αφιερώματα ήταν προσφορές των πιστών και όχι δική της απαίτηση, δίνοντας έμφαση στην αξία της ταπεινότητας και της καθαρής πρόθεσης.

Τα αγριολούλουδα ως προσφορά στην Παναγία

Ο Άγιος Παΐσιος συνήθιζε να περιγράφει μια απλή αλλά βαθιά συμβολική πράξη.

Πριν προσευχηθεί στην εικόνα της Παναγίας, έκοβε λίγα αγριολούλουδα από το Άγιον Όρος και τα πρόσφερε με ευγνωμοσύνη, λέγοντας πως ήταν λουλούδια από το «Περιβόλι της Παναγίας».

Για τον ίδιο, η αξία της προσφοράς δεν βρισκόταν στο μέγεθος ή στην υλική της αξία, αλλά στην αγάπη και την ειλικρινή διάθεση με την οποία γινόταν.

Το πνευματικό νόημα του Αγίου Όρους

Όταν επισκέφθηκε για πρώτη φορά το Άγιον Όρος, περίμενε να αντικρίσει έναν τόπο γεμάτο λουλούδια και πλούσια βλάστηση, καθώς το είχε ακούσει να αποκαλείται «Περιβόλι της Παναγίας».

Όπως αφηγούνταν αργότερα, συνειδητοποίησε ότι ο χαρακτηρισμός αυτός δεν αφορούσε τόσο τη φυσική ομορφιά του τόπου, όσο τη βαθιά πνευματική του σημασία και την έντονη αίσθηση της παρουσίας της Παναγίας που ένιωθε εκεί.

Η προσευχή προς την Παναγία

Ο Άγιος Παΐσιος συμβούλευε τους πιστούς να επικαλούνται συχνά την Παναγία με απλότητα και εμπιστοσύνη, ζητώντας τη βοήθεια και τη σκέπη της στις δυσκολίες της ζωής.

Στις διδαχές που του αποδίδονται, τόνιζε ότι η ειλικρινής προσευχή, η ταπείνωση και η βαθιά πίστη αποτελούν τον δρόμο για μια ουσιαστική πνευματική σχέση με την Παναγία.

Ένα διαχρονικό μήνυμα πίστης

Τα λόγια που αποδίδονται στον Άγιο Παΐσιο εξακολουθούν να εμπνέουν πολλούς ανθρώπους, υπενθυμίζοντας πως η πραγματική ευλάβεια δεν εκφράζεται μέσα από τον πλούτο ή τα εξωτερικά στοιχεία, αλλά μέσα από την καθαρή καρδιά, την ταπεινότητα και την ανιδιοτελή αγάπη προς τον Θεό και την Παναγία.

Ειδήσεις σήμερα