Ο Δεκαπενταύγουστος είναι μια μέρα που η πίστη συναντά τη συγκίνηση και η προσευχή αγγίζει την ψυχή. Οι μέρες και οι νύχτες γύρω από αυτή τη γιορτή γίνονται ευκαιρία για βαθύτερη επικοινωνία με την Παναγία, που πάντα στέκεται δίπλα μας.
Τον Δεκαπενταύγουστο γίνονται θαύματα
Το φως που διαλύει το σκοτάδι
(Ιερομονάχου Σάββα Αγιορείτου) Οι αναμμένες λαμπάδες και τα κεριά είναι σημάδι της θείας λάμψης Εκείνου που έρχεται να διαλύσει το πυκνό σκοτάδι του κακού και να γεμίσει το σύμπαν με το φως Του που δεν σβήνει ποτέ.
Δείχνουν ακόμη πόσο φωτεινές πρέπει να είναι οι ψυχές μας όταν συναντούμε τον Χριστό. Το φως έχει ήδη έρθει και φώτισε τον κόσμο που βρισκόταν βυθισμένος στο σκοτάδι. Η Ανατολή εξ ύψους μας επισκέφθηκε, φέρνοντας φως σε όσους ήταν χαμένοι μέσα στη νύχτα.
Ας φωτιστούμε όλοι, αδέλφια μου, και ας γεμίσουμε από αυτή τη λαμπρότητα, ώστε κανείς να μη μείνει στο σκοτάδι (Αγ. Σωφρονίου Ιεροσολύμων, Λόγος στην Υπαπαντή). Αντίο θλίψη, ώρα να φύγεις! Η παρουσία σου κράτησε αρκετά. Από εδώ και πέρα θέλω να ζήσω με χαρά, και αυτή η χαρά υπάρχει στα υπέροχα μάτια της Μάνας. Φτάνει πια η σκιά της μιζέριας και της λύπης.
Σήκω και φύγε, πήγαινε στις πέτρες και στα βράχια, εκεί να χτυπάς τις γροθιές σου. Εγώ πιστεύω και λατρεύω το όμορφο πρόσωπο της Παναγιάς μας. Κανείς δεν πόνεσε όσο εκείνη, και καμία καρδιά δεν μάτωσε όσο η δική της.
Η μητέρα που τρέχει να μας παρηγορήσει
Τρέχει να μας πιάσει από το χέρι και να μας πει: «Μην κλαίτε παιδιά μου. Εγώ πόνεσα περισσότερο από εσάς. Η καρδιά μου σκίστηκε στα δύο, τα δάκρυά μου έκαιγαν σαν πύρινες φλόγες και κατέκαιγαν τα σωθικά μου. Κι όμως άντεξα. Κι εσείς θα αντέξετε».
Γλυκιά μας Παναγιά, σε αγαπάμε και σε λατρεύουμε.
Δύο προσευχές στην Παναγία
Η χάρη της Παναγίας:
1ο: «Μακαρίζομεν σέ πάσαι αι γενεαί, Θεοτόκε Παρθένε· εν Σοί γάρ ο αχώρητος Χριστός ο Θεός ημών χωρηθήναι ηυδόκησε. Μακάριοι εσμέν καί ημείς προστασίαν Σέ έχοντες· ημέρας γάρ καί νυκτός πρεσβεύεις υπέρ ημών καί τά σκήπτρα τής βασιλείας ταίς Σαίς ικεσίαις κρατύνονται· διό ανυμνούντες βοώμεν Σοί· Χαίρε κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά Σού».
2ο: «Σέ τό απόρθητον τείχος, τό τής σωτηρίας οχύρωμα, Θεοτόκε Παρθένε, ικετεύομεν. Τάς τών εναντίων βουλάς διασκέδασον, τού λαού Σου τήν λύπην εις χαράν μετάβαλε· υπέρ ειρήνης τού κόσμου πρέσβευε· ότι Σύ εί, Θεοτόκε, η ελπίς ημών».
Προτεινόμενο Άρθρο
Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος για Γιώργο Μαζωνάκη: «Ήταν ένα Παιδί του Θεού με Αθέατες Πράξεις Αγάπης»
Βοήθειά μας!
(Από το βιβλίο «Τα πάθη και η κατάθλιψη – Τι είναι και πώς θεραπεύονται»).
Μην το κάνετε αυτό, η Παναγία θυμώνει
Πρέπει να κάνεις σωστά το σταυρό σου. Όταν δεν τον κάνεις σωστά, τα πονηρά πνεύματα όχι μόνο δεν φεύγουν αλλά γελάνε. Και η Παναγία θυμώνει.
Όταν κάνεις το σημείο του σταυρού, πρέπει να βάλεις το δεξί χέρι πρώτα στο μέτωπο, μετά στον αφαλό, ύστερα στον δεξιό ώμο και έπειτα στον αριστερό. Εκείνος που βάζει το χέρι του όχι πάνω στον αφαλό αλλά στην καρδιά, βγάζει ανάποδο σταυρό. Ούτε στον αέρα κάνει να σταυρώνεσαι.
Το χέρι πρέπει οπωσδήποτε να αγγίζει το σώμα. Κι όταν σταυρώνεσαι, πρέπει να προσεύχεσαι. Αλλιώτικα, έτσι σταυρώνονται κι οι ηθοποιοί.
– Πρέπει να σταυρώνεις τα πάντα, εκτός από τα Άγια Δισκοπότηρα της Θείας Μετάληψης. Αν κάτι είναι πεταμένο στο δρόμο, ενδέχεται να είναι εκ του πονηρού. Αν δεις ότι κάποιος άλλος το σταύρωσε, τότε δεν χρειάζεται να το κάνεις κι εσύ. Αν δεν θέλεις να προκαλέσεις σύγχυση σ’ όσους σε βλέπουν αλλά δεν σε κατανοούν, τότε μπορείς να σχηματίσεις το σημείο του σταυρού με τα μάτια σου.
Μια μέρα κάποιος έδωσε ένα μήλο σε έναν πιστό κι εκείνος αμέσως το έφαγε. Κι ο Γέροντας τον μάλωσε:
– Πόσο εύκολο είναι να σε καταστρέψουν! Κι Άγγελος να σου το έδινε, έπρεπε πρώτα να το σταυρώσεις.
Ρώτησα κάποτε τον Γέροντα:
– Όταν χασμουριόμαστε, τι συμβαίνει; Τι μεταδίδεται;
– Όταν χασμουριέσαι, είναι καλό. Όμως πρέπει να σταυρώσεις το στόμα σου. Το τι ακριβώς συμβαίνει και τι μεταδίδεται δεν έχω δικαίωμα να σου αποκαλύψω. Δεν κάνει. Είναι μυστήριο.
Αγίου Γαβριήλ του δια Χριστόν σαλού και ομολογητή
