Σήμερα γιορτάζει ο μεγάλος Άγιος που αρνήθηκε τα είδωλα και μαρτύρησε σκληρά

Σήμερα Τρίτη 17 Φεβρουαρίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη των Θεοδώρου μεγαλομάρτυρος του Τήρωνος, Αγίων Μαρκιανού και Πουλχερίας των βασιλέων, Αγίου Θεοδώρου Βυζαντίου.
Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

• Θεόδωρος
• Θοδωρής
• Θόδωρος
• Θεοδώρα
• Δώρα
• Θοδώρα
• Πουλχερία
• Πουλχερίνα
• Πουλχερίτσα
• Πουλχέρω
• Πουλχέρη

Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων

Ο Αγιος Θεόδωρος ο Τήρων καταγόταν από το χωριό Αμάσεια στη Μαύρη Θάλασσα, που ονομαζόταν Χουμιαλά, και έζησε κατά τους χρόνους των αυτοκρατόρων Μαξιμιανού (286 – 305 μ.Χ.), Γαλερίου (305 – 311 μ.Χ.) και Μαξιμίνου (305 – 312 μ.Χ.). Ονομάζεται Τήρων, διότι κατετάγη στο στράτευμα των Τηρώνων, δηλαδή των νεοσυλλέκτων, διοικούμενο υπό του πραιπόσιτου Βρίγκα.

Διαβλήθηκε στον πραιπόσιτο ως Χριστιανός και εκλήθηκε σε εξέταση. Εκεί ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό χωρίς δισταγμό. Ο διοικητής Βρίγκας δεν θέλησε να προχωρήσει στην σύλληψη και τιμωρία του Αγίου Θεοδώρου, αλλά τον άφησε να σκεφτεί και να του απαντήσει λίγο αργότερα. Πίστευε ότι ο Θεόδωρος θα άλλαζε και θα θυσίαζε στα είδωλα.

Ο Μεγαλομάρτυς όχι μόνο παρέμεινε αδιάσειστος στην πίστη του, αλλά έκαψε και το ναό της μητέρας των θεών Ρέας μετά του ειδώλου αυτής. Αμέσως τότε συνελήφθη και ρίχτηκε από τους ειδωλολάτρες σε πυρακτωμένη κάμινο, όπου και ετελειώθηκε μαρτυρικά.

Η Σύναξη του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Θεοδώρου του Τήρωνος ετελείτο στο αγιότατο Μαρτύριό του, το οποίο βρισκόταν στην περιοχή του Φωρακίου ή Σφωρακίου, το Σάββατο της Α’ εβδομάδος των Νηστειών, δηλαδή την ημέρα που ο Άγιος έκανε το θαύμα των κολλύβων σώζοντας τον ορθόδοξο λαό από τα μιασμένα ειδωλόθυτα, τα οποία επρόκειτο από άγνοια να φάει.

Στην Αγιογραφία, ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων εμφανίζεται σε τεσσάρων ειδών μορφές. Είτε μόνος με στρατιωτική στολή, είτε αντιμετωπίζοντας ένα φίδι-δράκο και μαζί με τον Άγιο Θεόδωρο τον Στρατηλάτη όρθιοι ή πάνω σε άλογα. Πάντα φέρει στρατιωτική στολή.

Εορτολόγιο 21 Μαρτίου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Σήμερα, Σάββατο 21 Μαρτίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο του 2026 τιμάται η μνήμη του Άγιου Θωμά Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, Άγίου Βηρύλλου Επισκόπου Κατάνης και των Αγίων Μαρτύρωμ Δομνίνου και Φιλήμονος των εκ Θεσσαλονίκης, ο Νεομάρτυς Μιχαήλ ο Μαυρουδής και ο Οσιος Σεραφείμ της Βυρίτσα και του Οσίου Ιακώβου του Ομολογητή

Σήμερα, σύμφωνα με το εορτολόγιο, έχουν γιορτή οι:

Βηρύλλος / Βηρύλλης
Δομνίνος
Φιλήμων / Φιλημονάς
Άγιος Θωμάς Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
Ο Άγιος Θωμάς διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως τον 7ο αιώνα, σε μια περίοδο έντονων προκλήσεων για την Εκκλησία και την αυτοκρατορία.

Προτεινόμενο ΆρθροΜόλις αποκαλύφθηκε όλη η αλήθεια: Το βεβαρημένο παρελθόν του 26χρονου αρσιβαρίστα και η τραγική ειρωνεία

Ξεχώρισε για τη σοφία και τη διοικητική του ικανότητα, ενώ εργάστηκε για τη διατήρηση της ενότητας της Εκκλησίας. Θεωρείται πνευματικός ηγέτης με βαθιά πίστη, που καθοδήγησε το ποίμνιό του σε δύσκολες εποχές.

Σύμφωνα με την παράδοση, λίγο πριν την κοίμησή του προείπε μελλοντικές δοκιμασίες, στοιχείο που ενισχύει τη φήμη του ως φωτισμένου ποιμένα.

Βήρυλλος Επίσκοπος Κατάνης
Καταγόταν από την Αντιόχεια της Συρίας και θεωρείται ο πρώτος επίσκοπος της Κατάνης στη Σικελία, άμεσος μαθητής των αποστόλων και συγκεκριμένα του απ. Πέτρου, τον οποίο ακολούθησε στις περιοδείες του στη Δύση. Εκεί εργάστηκε με ζήλο για τη διάδοση του Ευαγγελίου, οδηγώντας πολλούς ειδωλολάτρες στη χριστιανική πίστη. Το πλέον γνωστό θαύμα που του αποδίδεται είναι η μετατροπή μιας πηγής με πικρό και ακατάλληλο νερό σε γλυκό και πόσιμο, γεγονός που οδήγησε πολλούς κατοίκους της περιοχής στο χριστιανικό βάπτισμα. Εκοιμήθη ειρηνικά σε προχωρημένη ηλικία, γύρω στο 90. Τα λείψανά του ενταφιάστηκαν στην Κατάνη και έγιναν πηγή ιαμάτων για τους πιστούς.

Νεομάρτυς Μιχαήλ ο Μαυρουδής
Καταγόταν από τη Γρανίτσα Αγράφων (Ευρυτανία) και μαρτύρησε στη Θεσσαλονίκη στις 21 Μαρτίου 1544. Μεγάλωσε σε μια δύσκολη εποχή για τον υπόδουλο ελληνισμό, όπου η ορθόδοξη πίστη και η Εκκλησία ήταν το κύριο στήριγμα του. Οταν ενηλικιώθηκε και αφού νυμφεύθηκε, αναζήτησε καλύτερη τύχη και μετανάστευσε στη Θεσσαλονίκη, όπου εργάστηκε ως αρτοποιός (εξού και ορισμένες φορές αναφέρεται ως «αρτοπώλης»). Το μαρτύριό του ήταν αποτέλεσμα μιας συζήτησης που είχε με έναν μουσουλμάνο γνώριμό του, στον οποίο καταδείκνυε τα ψεύδη του Μωάμεθ. Τυχαία τον άκουσε περαστικός μουσουλμάνος νομοδιδάσκαλος, ο οποίος αμέσως τον κατήγγειλε και συνελήφθη πάραυτα. Οταν οδηγήθηκε στον κριτή, ο Μιχαήλ αρνήθηκε σθεναρά να εγκαταλείψει την πίστη του, κι έτσι καταδικάστηκε σε θάνατο στην πυρά, γεγονός που έλαβε χώρα στις 21 Μαρτίου 1544, έξω από τον Ναό της Υπαπαντής, απέναντι από την Καμάρα, στη Θεσσαλονίκη. Δυστυχώς, λείψανα του αγίου δεν διασώθηκαν.

Οσιος Σεραφείμ της Βυρίτσα
Ενας από τους πιο αγαπητούς σύγχρονους αγίους της Ρωσίας, γνωστός για το προορατικό του χάρισμα και την πνευματική του καθοδήγηση κατά τη διάρκεια των σκληρών διωγμών του σοβιετικού καθεστώτος, γεννήθηκε το 1866 ως Βασίλειος Νικολάγιεβιτς Μουραβιώφ. Από μικρός ήθελε να γίνει μοναχός, αλλά κατόπιν πνευματικής καθοδήγησης παρέμεινε στον κόσμο. Εγκαταστάθηκε στην Αγία Πετρούπολη, όπου εξελίχθηκε σε έναν από τους πλουσιότερους εμπόρους γούνας της Ρωσίας. Παντρεύτηκε την ευσεβή Ολγα και απέκτησαν δύο παιδιά (εκ των οποίων το ένα πέθανε σε βρεφική ηλικία).

Το 1920, μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση και αφού είχαν δωρίσει το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας τους σε φιλανθρωπίες, ο Βασίλειος και η σύζυγός του αποφάσισαν, κοινή συναινέσει, να καρούν μοναχοί. Η Ολγα εκάρη στη Μονή Νοβοντέβιτσι, ο δε Βασίλειος εισήλθε τότε στη Λαύρα του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι, όπου έλαβε το όνομα Βαρνάβας και αργότερα, το 1926, κατά την Ακολουθία του Μεγάλου και Αγγελικού Σχήματος, και προς τιμήν του Αγ. Σεραφείμ του Σαρώφ, το όνομα Σεραφείμ, υπηρετώντας ως πνευματικός της Λαύρας, σε μια εποχή που οι μοναχοί συλλαμβάνονταν και εκτελούνταν από το καθεστώς.

Λόγω της κλονισμένης υγείας του (καρδιακή ανεπάρκεια) από τις πολύωρες εξομολογήσεις, τις συνθήκες διαβίωσης και τα πολλά καθήκοντά του, το 1930 οι γιατροί και οι πνευματικοί του τον συμβούλευσαν να μετακομίσει στη Βυρίτσα, μια εξοχική περιοχή κοντά στο Λένινγκραντ. Εκεί, παρά τις ασθένειες και τις συνεχείς παρακολουθήσεις από την κρατική μυστική αστυνομία (OGPU μέχρι το 1934 και NKVD στη συνέχεια), ο άγιος έγινε ο πνευματικός φάρος της Ρωσίας.

Λέγεται ότι κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο όσιος, παρά την προχωρημένη ηλικία του και μιμούμενος τον Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ, προσευχόταν γονατιστός για τη σωτηρία της Ρωσίας πάνω σε μια πέτρα στον κήπο του επί 1.000 ημέρες και νύχτες, απέκτησε δε το χάρισμα της διοράσεως και της ιαματικής προσευχής και χιλιάδες άνθρωποι ταξίδευαν στη Βυρίτσα για να λάβουν την ευλογία του. Εκοιμήθη ειρηνικά στις 3 Απριλίου 1949 (21 Μαρτίου με το παλαιό ημερολόγιο), το λείψανό του ετέθη σε τριήμερο λαϊκό προσκύνημα και όλοι ένιωθαν τα χέρια του μαλακά και ζεστά σαν να ήταν ζωντανός. Κάποιοι μάλιστα αισθάνθηκαν μια ξεχωριστή ευωδία να αναδίδεται από το φέρετρό του, ενώ όταν μητέρα έφερε το τυφλό κοριτσάκι της να «φιλήσει το χέρι του παππού», εκείνο ανέβλεψε θαυματουργικά. Η αγιοκατάταξή του έγινε από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία το 2000.

• Μόλις αποκαλύφθηκε όλη η αλήθεια: Το βεβαρημένο παρελθόν του 26χρονου αρσιβαρίστα και η τραγική ειρωνεία
• Πώς συνδέεται ο χαροκαμένος πατέρας της Μυρτούς με το Ναυάγιο της Ζακύνθου
• Σάλος με την κοπέλα στο TikTok: Είπε τις πιο σοβαρές αλήθειες που δεν λέει κανένας δημοσιογράφος για την 19χρονη Μυρτώ
• Αποκάλυψη σοκ για την 19χρονη στο αργοστόλι: «η Μυρτώ ζητούσε επίμονα…» – Τι πραγματικά συνέβη το μοιραίο βράδυ