ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Σήμερα γιορτάζει ο Άγιος με το σπάνιο όνομα που ήταν γνωστός για τη μόρφωσή του

Ο Άγιος με το σπάνιο όνομα που τιμάται σήμερα ξεχώρισε για τη μόρφωση και το έργο του, αφήνοντας έντονο αποτύπωμα στην ιστορία της Εκκλησίας. Σήμερα…

Ο Άγιος με το σπάνιο όνομα που τιμάται σήμερα ξεχώρισε για τη μόρφωση και το έργο του, αφήνοντας έντονο αποτύπωμα στην ιστορία της Εκκλησίας.

Σήμερα, Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Ασώτου και των Αγίου Παμφίλου και των συν αυτώ Μαρτύρων.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

Πάμφιλος, Παμφίλη, Παμφύλη

Σέλευκος, Σελεύκα, Σελεύκη, Σελεύκεια

Χλόη

Ο Άγιος Πάμφιλος υπήρξε ιερομάρτυρας και σπουδαίος διδάσκαλος της Χριστιανικής Εκκλησίας. Έζησε και ανέπτυξε τη δράση του στην Καισάρεια της Παλαιστίνης, γνωστή και ως Παράλιος Καισάρεια. Η μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στις 16 Φεβρουαρίου και αυτή την ημέρα γιορτάζουν όσοι και όσες φέρουν τα ονόματα Πάμφιλος και Παμφιλία.

Γεννήθηκε γύρω στο 245 μ.Χ. στη Βηρυτό, σε εύπορη οικογένεια. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Αλεξάνδρειας κοντά στον Πιέριο, ο οποίος ήταν μαθητής και διάδοχος του Ωριγένη. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, διένειμε ολόκληρη τη μεγάλη περιουσία του στους φτωχούς και χειροτονήθηκε ιερέας από τον επίσκοπο Καισαρείας Αγάπιο περίπου το 280.

Η θεολογική σχολή και η μεγάλη βιβλιοθήκη

Ακολουθώντας τα βήματα του Ωριγένη (185-254), του οποίου υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής, ίδρυσε θεολογική σχολή στην Καισάρεια. Εκεί ανέδειξε σημαντικούς μαθητές, ανάμεσά τους και τον μεγάλο εκκλησιαστικό ιστορικό Ευσέβιο Καισαρείας. Μάλιστα, ο Ευσέβιος, για να τιμήσει τον δάσκαλό του, πρόσθεσε στο όνομά του την προσωνυμία «ο του Παμφίλου».

Παράλληλα, ο Πάμφιλος δημιούργησε στην Καισάρεια μια σπουδαία βιβλιοθήκη. Τον κατάλογο των βιβλίων της συνέταξε ο ίδιος ο Ευσέβιος. Επιπλέον, ίδρυσε βιβλιογραφικό εργαστήριο, από το οποίο προήλθαν αντίγραφα της Αγίας Γραφής αλλά και άλλα σημαντικά έργα. Μαζί με τον Ευσέβιο εργάστηκε συστηματικά για τη διόρθωση λαθών στη μετάφραση της Αγίας Γραφής από τους Εβδομήκοντα.

Η σύλληψη, η απολογία και το μαρτύριο

Το 307, επί Ρωμαίου αυτοκράτορα Γαλερίου, συνελήφθη από τον έπαρχο Ουρβανό και φυλακίστηκε μαζί με μαθητές του και άλλους χριστιανούς. Κατά τη διάρκεια της κράτησής του, αξιοποίησε τον χρόνο του γράφοντας τα πέντε από τα έξι βιβλία της «Απολογίας υπέρ Ωριγένους» – το έκτο βιβλίο συνέγραψε ο Ευσέβιος. Με αυτά τα κείμενα αντέκρουσε τις κατηγορίες που είχαν διατυπώσει εναντίον του Ωριγένη οι θεολόγοι Μεθόδιος και Πέτρος.

Advertisement

Προτεινόμενο ΆρθροΜόλις αποκαλύφθηκε όλη η αλήθεια: Το βεβαρημένο παρελθόν του 26χρονου αρσιβαρίστα και η τραγική ειρωνεία

Ο Πάμφιλος μαρτύρησε με αποκεφαλισμό στις 16 Φεβρουαρίου 309. Το σώμα του, όπως και των μαθητών του, ρίχτηκε στα άγρια θηρία, όμως παρέμεινε ανέπαφο και τελικά ενταφιάστηκε με τιμές. Τον βίο του κατέγραψε ο πιστός μαθητής του, Ευσέβιος Καισαρείας.

Εορτολόγιο 21 Μαρτίου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Σήμερα, Σάββατο 21 Μαρτίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο του 2026 τιμάται η μνήμη του Άγιου Θωμά Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, Άγίου Βηρύλλου Επισκόπου Κατάνης και των Αγίων Μαρτύρωμ Δομνίνου και Φιλήμονος των εκ Θεσσαλονίκης, ο Νεομάρτυς Μιχαήλ ο Μαυρουδής και ο Οσιος Σεραφείμ της Βυρίτσα και του Οσίου Ιακώβου του Ομολογητή

Σήμερα, σύμφωνα με το εορτολόγιο, έχουν γιορτή οι:

Βηρύλλος / Βηρύλλης
Δομνίνος
Φιλήμων / Φιλημονάς
Άγιος Θωμάς Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
Ο Άγιος Θωμάς διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως τον 7ο αιώνα, σε μια περίοδο έντονων προκλήσεων για την Εκκλησία και την αυτοκρατορία.

Ξεχώρισε για τη σοφία και τη διοικητική του ικανότητα, ενώ εργάστηκε για τη διατήρηση της ενότητας της Εκκλησίας. Θεωρείται πνευματικός ηγέτης με βαθιά πίστη, που καθοδήγησε το ποίμνιό του σε δύσκολες εποχές.

Σύμφωνα με την παράδοση, λίγο πριν την κοίμησή του προείπε μελλοντικές δοκιμασίες, στοιχείο που ενισχύει τη φήμη του ως φωτισμένου ποιμένα.

Βήρυλλος Επίσκοπος Κατάνης
Καταγόταν από την Αντιόχεια της Συρίας και θεωρείται ο πρώτος επίσκοπος της Κατάνης στη Σικελία, άμεσος μαθητής των αποστόλων και συγκεκριμένα του απ. Πέτρου, τον οποίο ακολούθησε στις περιοδείες του στη Δύση. Εκεί εργάστηκε με ζήλο για τη διάδοση του Ευαγγελίου, οδηγώντας πολλούς ειδωλολάτρες στη χριστιανική πίστη. Το πλέον γνωστό θαύμα που του αποδίδεται είναι η μετατροπή μιας πηγής με πικρό και ακατάλληλο νερό σε γλυκό και πόσιμο, γεγονός που οδήγησε πολλούς κατοίκους της περιοχής στο χριστιανικό βάπτισμα. Εκοιμήθη ειρηνικά σε προχωρημένη ηλικία, γύρω στο 90. Τα λείψανά του ενταφιάστηκαν στην Κατάνη και έγιναν πηγή ιαμάτων για τους πιστούς.

Νεομάρτυς Μιχαήλ ο Μαυρουδής
Καταγόταν από τη Γρανίτσα Αγράφων (Ευρυτανία) και μαρτύρησε στη Θεσσαλονίκη στις 21 Μαρτίου 1544. Μεγάλωσε σε μια δύσκολη εποχή για τον υπόδουλο ελληνισμό, όπου η ορθόδοξη πίστη και η Εκκλησία ήταν το κύριο στήριγμα του. Οταν ενηλικιώθηκε και αφού νυμφεύθηκε, αναζήτησε καλύτερη τύχη και μετανάστευσε στη Θεσσαλονίκη, όπου εργάστηκε ως αρτοποιός (εξού και ορισμένες φορές αναφέρεται ως «αρτοπώλης»). Το μαρτύριό του ήταν αποτέλεσμα μιας συζήτησης που είχε με έναν μουσουλμάνο γνώριμό του, στον οποίο καταδείκνυε τα ψεύδη του Μωάμεθ. Τυχαία τον άκουσε περαστικός μουσουλμάνος νομοδιδάσκαλος, ο οποίος αμέσως τον κατήγγειλε και συνελήφθη πάραυτα. Οταν οδηγήθηκε στον κριτή, ο Μιχαήλ αρνήθηκε σθεναρά να εγκαταλείψει την πίστη του, κι έτσι καταδικάστηκε σε θάνατο στην πυρά, γεγονός που έλαβε χώρα στις 21 Μαρτίου 1544, έξω από τον Ναό της Υπαπαντής, απέναντι από την Καμάρα, στη Θεσσαλονίκη. Δυστυχώς, λείψανα του αγίου δεν διασώθηκαν.

Οσιος Σεραφείμ της Βυρίτσα
Ενας από τους πιο αγαπητούς σύγχρονους αγίους της Ρωσίας, γνωστός για το προορατικό του χάρισμα και την πνευματική του καθοδήγηση κατά τη διάρκεια των σκληρών διωγμών του σοβιετικού καθεστώτος, γεννήθηκε το 1866 ως Βασίλειος Νικολάγιεβιτς Μουραβιώφ. Από μικρός ήθελε να γίνει μοναχός, αλλά κατόπιν πνευματικής καθοδήγησης παρέμεινε στον κόσμο. Εγκαταστάθηκε στην Αγία Πετρούπολη, όπου εξελίχθηκε σε έναν από τους πλουσιότερους εμπόρους γούνας της Ρωσίας. Παντρεύτηκε την ευσεβή Ολγα και απέκτησαν δύο παιδιά (εκ των οποίων το ένα πέθανε σε βρεφική ηλικία).

Το 1920, μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση και αφού είχαν δωρίσει το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας τους σε φιλανθρωπίες, ο Βασίλειος και η σύζυγός του αποφάσισαν, κοινή συναινέσει, να καρούν μοναχοί. Η Ολγα εκάρη στη Μονή Νοβοντέβιτσι, ο δε Βασίλειος εισήλθε τότε στη Λαύρα του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι, όπου έλαβε το όνομα Βαρνάβας και αργότερα, το 1926, κατά την Ακολουθία του Μεγάλου και Αγγελικού Σχήματος, και προς τιμήν του Αγ. Σεραφείμ του Σαρώφ, το όνομα Σεραφείμ, υπηρετώντας ως πνευματικός της Λαύρας, σε μια εποχή που οι μοναχοί συλλαμβάνονταν και εκτελούνταν από το καθεστώς.

Λόγω της κλονισμένης υγείας του (καρδιακή ανεπάρκεια) από τις πολύωρες εξομολογήσεις, τις συνθήκες διαβίωσης και τα πολλά καθήκοντά του, το 1930 οι γιατροί και οι πνευματικοί του τον συμβούλευσαν να μετακομίσει στη Βυρίτσα, μια εξοχική περιοχή κοντά στο Λένινγκραντ. Εκεί, παρά τις ασθένειες και τις συνεχείς παρακολουθήσεις από την κρατική μυστική αστυνομία (OGPU μέχρι το 1934 και NKVD στη συνέχεια), ο άγιος έγινε ο πνευματικός φάρος της Ρωσίας.

Λέγεται ότι κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο όσιος, παρά την προχωρημένη ηλικία του και μιμούμενος τον Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ, προσευχόταν γονατιστός για τη σωτηρία της Ρωσίας πάνω σε μια πέτρα στον κήπο του επί 1.000 ημέρες και νύχτες, απέκτησε δε το χάρισμα της διοράσεως και της ιαματικής προσευχής και χιλιάδες άνθρωποι ταξίδευαν στη Βυρίτσα για να λάβουν την ευλογία του. Εκοιμήθη ειρηνικά στις 3 Απριλίου 1949 (21 Μαρτίου με το παλαιό ημερολόγιο), το λείψανό του ετέθη σε τριήμερο λαϊκό προσκύνημα και όλοι ένιωθαν τα χέρια του μαλακά και ζεστά σαν να ήταν ζωντανός. Κάποιοι μάλιστα αισθάνθηκαν μια ξεχωριστή ευωδία να αναδίδεται από το φέρετρό του, ενώ όταν μητέρα έφερε το τυφλό κοριτσάκι της να «φιλήσει το χέρι του παππού», εκείνο ανέβλεψε θαυματουργικά. Η αγιοκατάταξή του έγινε από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία το 2000.

Ειδήσεις σήμερα

Ροή Ειδήσεων