Ο τάφος του Αγίου Παϊσίου σε μοναδικές εικόνες από ψηλά

Τον τάφο του Αγίου Παϊσίου ο οποίος ενταφιάστηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης έχει καταγράψει σε ένα μοναδικό βίντεο ο George Sal.
Οι εικόνες δείχνουν τόσο τον τάφο του Αγιορείτη μοναχού ο οποίος κατατάχθηκε στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας το 2015 όσο και την Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου.

Η μνήμη του Αγίου Παϊσίου τιμάται κάθε χρόνο στις 12 Ιουλίου, ημέρα της κοίμησής του το 1994. Οι θαυμαστές του ιδιαιτέρως αγαπητού Αγιορείτη μοναχού, όλο και πληθαίνουν και του πιστώνουν θαύματα και προφητείες επί παντός του επιστητού. Το 2015 ανακηρύχθηκε Άγιος της Ορθοδόξου Εκκλησίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και η μνήμη του εορτάζεται στις 12 Ιουλίου.

Ο Αρσένιος Εζνεπίδης, όπως ήταν το κοσμικό του όνομα, γεννήθηκε στα Φάρασα της Καππαδοκίας στις 25 Ιουλίου 1924. Ο πατέρας του ονομαζόταν Πρόδρομος και ήταν δήμαρχος των Φαράσων, ενώ η μητέρα του λεγόταν Ευλαμπία. Είχε ακόμα 8 αδέλφια. Στις 7 Αυγούστου 1924, μία εβδομάδα προτού οι χριστιανοί Φαρασιώτες φύγουν για την Ελλάδα εξαιτίας της ανταλλαγής πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, βαφτίστηκε από τον ιερέα της ενορίας του Αρσένιο, τον οποίο η Ορθόδοξη Εκκλησία αναγνώρισε ως άγιο το 1988.

Ο Αρσένιος επέμεινε και του έδωσε το δικό του όνομα «για να αφήσει καλόγερο στο πόδι του», όπως χαρακτηριστικά είχε πει. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1924 η οικογένεια Εζνεπίδη, μαζί με τα καραβάνια των προσφύγων, έφτασε στον Πειραιά και προωθήθηκε στην Κέρκυρα, όπου έμεινε χρόνο. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Ηγουμενίτσα και κατέληξε στην Κόνιτσα, όπου ο νεαρός ο Αρσένιος τελείωσε το δημοτικό σχολείο. Μέχρι να κληθεί να υπηρετήσει τη θητεία του στο στρατό, ο Αρσένιος έμαθε την τέχνη και δούλεψε ως ξυλουργός.

Το 1945 κατατάχτηκε στο στρατό και υπηρέτησε ως ασυρματιστής κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Γι’ αυτό και πολλές εκδόσεις αφιερωμένες στη ζωή του Γέροντα τον αναφέρουν ως «Ασυρματιστή του Θεού». Απολύθηκε από τον στρατό το 1949 και τον επόμενο χρόνο εισήλθε στο Άγιο Όρος για να μονάσει. Εκεί γνώρισε τον πατέρα Κύριλλο της Μονής Κουτλουμουσίου και τον ακολούθησε πιστά. Λίγο αργότερα εντάχθηκε στη Μονή Εσφιγμένου και εκάρη μοναχός με το όνομα Αβέρκιος.

Το 1954 έφυγε από τη μονή Εσφιγμένου και εντάχθηκε στη Μονή Φιλοθέου, όπου μόναζε κι ένας θείος του. Η συνάντησή του, όμως, με το γέροντα Συμεών ήταν καταλυτική για την πορεία και διαμόρφωση του μοναχικού χαρακτήρα του. Τότε ήταν που έλαβε και το όνομα Παΐσιος.

Το 1958 άφησε το Άγιο Όρος για την Ιερά Μονή Γενεθλίων της Θεοτόκου στο Στόμιο Κονίτσης. Στην περιοχή, όπου μεγάλωσε, παρέμεινε επί τετραετία, και άφησε πίσω του σπουδαίο ποιμαντικό και φιλανθρωπικό έργο, που εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από τον λαό της Κόνιτσας.

Το 1962 ο Παΐσιος πήγε στο Όρος Σινά και το 1964 επέστρεψε στο Άγιο Όρος, απ’ όπου δεν ξανάφυγε ποτέ. Το 1966 ασθένησε σοβαρά και εισήχθη στο Νοσοκομείο Παπανικολάου της Θεσσαλονίκης. Υποβλήθηκε σε εγχείρηση, με αποτέλεσμα μερική αφαίρεση των πνευμόνων. Στο διάστημα της ανάρρωσή του φιλοξενήθηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννου του Ευαγγελιστού στη Σουρωτή. Επέστρεψε στο Άγιο Όρος μετά την ανάρρωσή του και το 1968 βοήθησε σημαντικά στην ανακαίνιση της Μονής Σταυρονικήτα.

Το 1979 εντάχθηκε στην αδελφότητα της Μονής Κουτλουμουσίου και εγκαταστάθηκε στη σκήτη της Παναγούδας. Από τότε άρχισε να γίνεται γνωστός από τους πιστούς, που τον επισκέπτονταν και του ζητούσαν συμβουλές για προσωπικά τους θέματα. Παρά το βεβαρημένο πρόγραμμά του, συνέχιζε την έντονη ασκητική ζωή.

Το 1993 η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε. Οι γιατροί διέγνωσαν καρκίνο του παχέος εντέρου και ο γέρων Παΐσιος υποβλήθηκε σε εγχείρηση στις 4 Φεβρουαρίου του 1994 στο «Θεαγένειο» της Θεσσαλονίκης. Ο καρκίνος εξελίχθηκε σε μεταστατικό και στο τέλος Ιουνίου οι γιατροί του ανακοίνωσαν ότι τα περιθώρια ζωής του ήταν δύο με τρεις εβδομάδες το πολύ.

Τις τελευταίες μέρες της ζωής του αποφάσισε να μην παίρνει φάρμακα ή παυσίπονα, παρά τους φρικτούς πόνους που ένοιωθε.

Τελικά, κοιμήθηκε στις 12 Ιουλίου 1994 και ενταφιάστηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης.

Στις 13 Ιανουαρίου 2015 η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπόλεως αποφάσισε την κατάταξη του μοναχού Παϊσίου του Αγιορείτου στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Άγιος Παΐσιος: Τα συγκινητικά λόγια του για την Παναγία και τη δύναμη της αληθινής ευλάβειας

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης άφησε πίσω του πλήθος πνευματικών διδαχών που εξακολουθούν να συγκινούν πολλούς πιστούς. Ανάμεσα στις πιο γνωστές αναφορές του ξεχωρίζουν εκείνες που αφορούν την Παναγία, την οποία περιέγραφε με βαθιά αγάπη, σεβασμό και ευλάβεια

Στις διδαχές που του αποδίδονται, ο Γέροντας προέτρεπε τους ανθρώπους να στρέφουν τον νου τους στον Χριστό, στην Παναγία, στους Αγγέλους και στους Αγίους, θεωρώντας ότι η συνεχής προσευχή ενισχύει την πνευματική ζωή.

Η δύναμη του ονόματος της Παναγίας

Σύμφωνα με όσα έχουν καταγραφεί, ο Άγιος Παΐσιος υποστήριζε πως όποιος τρέφει βαθιά ευλάβεια προς την Παναγία συγκινείται ακόμη και στο άκουσμα του ονόματός της.

Όπως εξηγούσε, για έναν πιστό με αληθινή πίστη, ακόμη και η αναφορά ή η θέα του ονόματος της Παναγίας μπορεί να γεννήσει βαθιά πνευματική συγκίνηση και προσευχητική διάθεση.

Η εμπειρία του στην Παναγία της Τήνου

Ο Γέροντας είχε μιλήσει με ιδιαίτερη συγκίνηση και για την επίσκεψή του στην Παναγία της Τήνου.

Όπως ανέφερε, η μικρή εικόνα της Παναγίας εξέπεμπε τόσο μεγάλη πνευματική χάρη, ώστε δυσκολευόταν να απομακρυνθεί από μπροστά της, αφήνοντας χώρο μόνο για να μπορέσουν να προσκυνήσουν και οι υπόλοιποι προσκυνητές.

Η ιστορία με τα αφιερώματα στις εικόνες

Σε μία από τις γνωστές διηγήσεις του, ο Άγιος Παΐσιος αναφέρθηκε σε έναν ευλαβή προσκυνητή που επισκέφθηκε τη Μονή Ιβήρων στο Άγιον Όρος και προσκύνησε την εικόνα της Παναγίας Πορταΐτισσας.

Ο άνθρωπος αυτός προβληματίστηκε βλέποντας τα πολλά χρυσά αφιερώματα που κοσμούσαν την εικόνα. Σύμφωνα με την αφήγηση, λίγο αργότερα ένιωσε έντονη αδιαθεσία και προσευχήθηκε θερμά στην Παναγία ζητώντας βοήθεια.

Η διήγηση καταλήγει με την Παναγία να του υπενθυμίζει ότι τα αφιερώματα ήταν προσφορές των πιστών και όχι δική της απαίτηση, δίνοντας έμφαση στην αξία της ταπεινότητας και της καθαρής πρόθεσης.

Τα αγριολούλουδα ως προσφορά στην Παναγία

Ο Άγιος Παΐσιος συνήθιζε να περιγράφει μια απλή αλλά βαθιά συμβολική πράξη.

Πριν προσευχηθεί στην εικόνα της Παναγίας, έκοβε λίγα αγριολούλουδα από το Άγιον Όρος και τα πρόσφερε με ευγνωμοσύνη, λέγοντας πως ήταν λουλούδια από το «Περιβόλι της Παναγίας».

Για τον ίδιο, η αξία της προσφοράς δεν βρισκόταν στο μέγεθος ή στην υλική της αξία, αλλά στην αγάπη και την ειλικρινή διάθεση με την οποία γινόταν.

Το πνευματικό νόημα του Αγίου Όρους

Όταν επισκέφθηκε για πρώτη φορά το Άγιον Όρος, περίμενε να αντικρίσει έναν τόπο γεμάτο λουλούδια και πλούσια βλάστηση, καθώς το είχε ακούσει να αποκαλείται «Περιβόλι της Παναγίας».

Όπως αφηγούνταν αργότερα, συνειδητοποίησε ότι ο χαρακτηρισμός αυτός δεν αφορούσε τόσο τη φυσική ομορφιά του τόπου, όσο τη βαθιά πνευματική του σημασία και την έντονη αίσθηση της παρουσίας της Παναγίας που ένιωθε εκεί.

Η προσευχή προς την Παναγία

Ο Άγιος Παΐσιος συμβούλευε τους πιστούς να επικαλούνται συχνά την Παναγία με απλότητα και εμπιστοσύνη, ζητώντας τη βοήθεια και τη σκέπη της στις δυσκολίες της ζωής.

Στις διδαχές που του αποδίδονται, τόνιζε ότι η ειλικρινής προσευχή, η ταπείνωση και η βαθιά πίστη αποτελούν τον δρόμο για μια ουσιαστική πνευματική σχέση με την Παναγία.

Ένα διαχρονικό μήνυμα πίστης

Τα λόγια που αποδίδονται στον Άγιο Παΐσιο εξακολουθούν να εμπνέουν πολλούς ανθρώπους, υπενθυμίζοντας πως η πραγματική ευλάβεια δεν εκφράζεται μέσα από τον πλούτο ή τα εξωτερικά στοιχεία, αλλά μέσα από την καθαρή καρδιά, την ταπεινότητα και την ανιδιοτελή αγάπη προς τον Θεό και την Παναγία.

Ειδήσεις σήμερα