Πέθανε ο μουσικός, τραγουδοποιός, τραγουδιστής και δημιουργός της θρυλικής αμερικάνικης μπάντας Beach Boys, Μπράιαν Γουίλσον
Πέθανε ο ιδρυτής των θρυλικών Beach Boys
O Μπράιαν Γουίλσον ήταν μια ιδιοφυία που όρισε τη μουσική βιομηχανία με το βαθιά επιδραστικό άλμπουμ Pet Sounds και τη μπάντα του, τους θρυλικούς Beach Boys
Oραματιστής, πρωτοπόρος και ένας πραγματικός αρχιτέκτονας του ήχου που όρισε τη μουσική βιομηχανία, ο Μπράιαν Γουίλσον πέθανε σε ηλικία 82 ετών.
Ο κόσμος της μουσικής αποχαιρετά έναν από τους πλέον χαρισματικούς, περίπλοκους και καινοτόμους δημιουργούς του 20ού αιώνα καθώς ο Μπράιαν Ντάγκλας Γουίλσον υπήρξε η ψυχή και την κινητήρια δύναμη πίσω από τους θρυλικούς Beach Boys.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ο θάνατός του, στις 11 Ιουνίου 2025, σε ηλικία 82 ετών, ανακοινώθηκε από την οικογένεια του.
«Είμαστε συντετριμμένοι που ανακοινώνουμε ότι ο αγαπημένος μας πατέρας Μπράιαν Γουίλσον έφυγε από τη ζωή. Είμαστε σε πλήρη απώλεια λόγων αυτή τη στιγμή. Παρακαλούμε σεβαστείτε την ιδιωτικότητά μας αυτή τη στιγμή καθώς η οικογένειά μας θρηνεί. Αντιλαμβανόμαστε ότι μοιραζόμαστε τον πόνο μας με τον κόσμο. Αγάπη & Συμπόνια» διαβάζει η ανάρτηση της οικογένειας του.
Αφήνοντας δυσαναπλήρωτο κενό και μια αιώνια κληρονομιά που θα συνεχίσει να εμπνέει και να συγκινεί για πάντα, ο Γουίλσον δεν ήταν απλώς ένας τραγουδοποιός, τραγουδιστής και παραγωγός· ήταν ένας οραματιστής που μετουσίωσε τους εσωτερικούς του κόσμους σε μουσικά αριστουργήματα, ξεπερνώντας προσωπικούς δαίμονες και επαναπροσδιορίζοντας τα όρια της ποπ μουσικής.
Η γέννηση μιας ιδιοφυΐας και οι πρώτες επιτυχίες
Ο Μπράιαν Ντάγκλας Γουίλσον γεννήθηκε στο Ίνγκλγουντ της νότιας Καλιφόρνιας το 1942. Η παιδική του ηλικία σημαδεύτηκε από την κακοποίηση του αυταρχικού και συχνά βίαιου πατέρα του, Μάρεϊ Γουίλσον, ενός επίδοξου τραγουδοποιού, που ωστόσο εμφύσησε στα παιδιά του το πάθος για τη μουσική.
Παρά το δύσκολο οικογενειακό περιβάλλον, το σπίτι των Γουίλσον ήταν γεμάτο μουσική. Ο Μπράιαν, ένα φυσικό ταλέντο με «τέλειο μουσικό αυτί» που μπορούσε να τραγουδήσει ξανά φράσεις που του τραγουδούσαν ως μωρό. Ο ίδιος και τα αδέλφια του, οι μικρότεροι Καρλ και Ντένις έμαθαν πιάνο ως μικρά παιδιά, λάτρεψαν την R&B, το rock’n’roll, το doo-wop και την ποπ.
Αν και εν μέρει κουφός από το ένα αυτί (πιθανώς ως αποτέλεσμα μιας επίθεσης από ένα παιδί της γειτονιάς), αυτός και ο Καρλ ενώθηκαν με τον ξάδερφό τους Μάικ Λοβ για να σχηματίσουν το σχολικό συγκρότημα Carl and the Passions, φέρνοντας αργότερα τον Ντένις και τον φίλο τους Αλ Τζαρντίν για να σχηματίσουν τους Pendletones. Είχαν ενθαρρυνθεί από τον πατέρα του Γουίλσον, Μάρεϊ, με τον οποίο ο Γουίλσον είχε μια περίπλοκη σχέση – αργότερα είπε ότι ο Μάρεϊ τον κακοποιούσε και σωματικά.
Το 1961, σε ηλικία 19 ετών, ο Μπράιαν συνεργάστηκε με τους δύο μικρότερους αδελφούς του, Ντένις και Καρλ, τον ξάδερφό του Μάικ Λοβ και τον σχολικό του φίλο Αλ Τζαρντίν, για να σχηματίσουν τους Beach Boys.
Το πρώτο τραγούδι του Γουίλσον για το συγκρότημα, που σύντομα μετονομάστηκε σε Beach Boys, ήταν το Surfin’ του 1961 – ήταν το πρώτο σε μια σειρά από επιτυχίες που έγραψε για τη μπάντα που όρισαν τα 60s, όπως τα Surfin’ Safari, Surfer Girl και Surfin’ USA, με το τελευταίο να φτάνει στο Νο 3 των αμερικανικών charts και να επισφραγίζει την καθιέρωσή τους.
Με πολυεπίπεδες φωνητικές αρμονίες και πρωτοποριακές τεχνικές παραγωγής, τραγούδια που ενσάρκωναν τον Καλιφορνέζικο Μύθο της ηλιοφάνειας, των κοριτσιών και του σερφ εκτόξευσαν οι Beach Boys είναι συνώνυμο της ανεμελιάς των ταραγμένων 60ς.
Ο Γουίλσον αναβαθμίστηκε σε παραγωγός, καθώς και τραγουδοποιός, για το τρίτο άλμπουμ (Surfer Girl) και οδήγησε το συγκρότημα στην κορυφή και την με εξανλτητικούς ρυθμούς δημιουργίας. Οι BB κυκλοφόρησαν 15 άλμπουμ πριν από το τέλος της δεκαετίας του 1960.
Όμως ο Γουίλσον ήταν πολύ μοναδικός και φιλόδοξος για να μην περιορίσει το συγκρότημα σε κλισέ. Εκεί έδειξε πραγματικά πόσο σπουδαίος ήταν.
Η σπουδαιότητα του Pet Sounds
Ο Μπράιαν Γουίλσον δεν αρκούνταν στις εμπορικές επιτυχίες. Εμπνευσμένος από το Rubber Soul των Beatles, επιδίωξε να δημιουργήσει ένα άλμπουμ όπου «κάθε τραγούδι θα είχε σημασία» και «θα έκανε τους ανθρώπους να αισθάνονται αγάπη».
Αυτή η φιλοδοξία οδήγησε στο θρυλικό άλμπουμ Pet Sounds του 1966, ένα έργο που επανεκκίνησε τα όρια της ποπ μουσικής και θεωρείται ευρέως ένα από τα σπουδαιότερα όλων των εποχών, με πολλούς να το χαρακτηρίζουν ως το κορυφαίο άλμπουμ στην ιστορία της μουσικής.
Για να δημιουργήσει το Pet Sounds, ο Γουίλσον αποσύρθηκε από τις περιοδείες (φοβούμενος τις πτήσεις και έχοντας υποστεί έναν νευρικό κλονισμό το 1964) και αφοσιώθηκε αποκλειστικά στο στούντιο.
Εκεί, με τη βοήθεια των κορυφαίων μουσικών του Λος Άντζελες, της περίφημης Wrecking Crew, και του στιχουργού Τόνι Άσερ, δημιούργησε ένα αριστούργημα.
Το Pet Sounds δεν ακολουθούσε τη συμβατική μορφή των ποπ άλμπουμ της εποχής· ήταν ένα συνεκτικό έργο τέχνης, όπου κάθε νότα είχε σημασία. Ο Γουίλσον χρησιμοποιούσε το στούντιο ως όργανο, ωθώντας τα τεχνικά όρια της τετρακάναλης ηχογράφησης.
Ενσωμάτωσε μια ευρεία γκάμα οργάνων ασυνήθιστων για τη ροκ μουσική καθώς και ηχητικά εφέ όπως καμπάνες ποδηλάτου και ήχους τρένου. Τα τραγούδια του, όπως το God Only Knows και το Wouldn’t It Be Nice, ήταν γεμάτα «συναισθηματικό βάθος και φιλοσοφική ωριμότητα».
Μετά την επιτυχία του Pet Sounds, ο Γουίλσον στράφηκε στην ακόμα πιο φιλόδοξη δημιουργία του Smile. Ωστόσο αυτό το project, που προοριζόταν να είναι το απόλυτο «συμφωνικό pop» άλμπουμ, έμελλε να μείνει ημιτελές για δεκαετίες, λόγω των αυξανόμενων ψυχολογικών προβλημάτων του Γουίλσον και των εντάσεων μέσα στο συγκρότημα.
Ο Γουίλσον άρχισε να κάνει κάνναβη και να παίρνει LSD, δηλώνοντας μάλιστα ότι το τελευταίο ήταν δημιουργικά χρήσιμο – έγραψε ένα χαρακτηριστικό τραγούδι των Beach Boys, το California Girls, κατά τη διάρκεια του πρώτου του ταξιδιού με LSD, και είπε ότι το acid του επέτρεψε να «συμφιλιωθεί με το τι είσαι, τι μπορείς να κάνεις [και] τι δεν μπορείς να κάνεις».
Όμως, η χρήση ναρκωτικών, σε συνδυασμό με τους έντονους δημιουργικούς ρυθμούς παραγωγής πιθανότατα επιδείνωσε τα προβλήματα ψυχικής υγείας που είχε αολι την εφηβεία του.
Η περίπλοκη φύση του Smile, σε συνδυασμό με την επιδείνωση της ψυχικής του υγείας, οδήγησαν στην οριστική εγκατάλειψη του project, αφήνοντας πίσω του έναν θρύλο και μια αίσθηση χαμένης ευκαιρίας.
Η σκοτεινή περίοδος
Η περίοδος μετά το Smile ήταν μια δεκαετία βαθιάς κρίσης για τον Μπράιαν Γουίλσον. Ενώ οι Beach Boys συνέχιζαν να κυκλοφορούν άλμπουμ, ο Γουίλσον βυθιζόταν όλο και περισσότερο στην απομόνωση και την κατάχρηση ουσιών, κυρίως κοκαΐνης και παραισθησιογόνων.
Αυτό επιδείνωσε μια ήδη υπάρχουσα κατάθλιψη, η οποία τον κρατούσε καθηλωμένο στο κρεβάτι για μέρες. Άκουγε φωνές στο κεφάλι του, πέρασε χρόνο σε ψυχιατρικά νοσοκομεία στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και απομονώθηκε από τα μέλη του συγκροτήματός του. Ο Γουίλσον τελικά διαγνώστηκε με σχιζοσυναισθηματική διαταραχή και ήπια μανιοκατάθλιψη. «Υπήρχαν στιγμές που [η ψυχική μου ασθένεια] ήταν αφόρητη, αλλά με γιατρούς και φάρμακα κατάφερα να ζήσω μια υπέροχη, υγιή και παραγωγική ζωή» είχε πει το 2019.
Τα μέλη του συγκροτήματός του άρχισαν να συμβάλλουν περισσότερο στη σύνθεση, αν και οι συνθέσεις του Γουίλσον εξακολουθούσαν να εμφανίζονται περιστασιακά καθώς το συγκρότημα αναδυόταν από μια εμπορική ύφεση στο τέλος της δεκαετίας για να ηχογραφήσει τα αναγνωρισμένα άλμπουμ Sunflower και Surf’s Up -με το ομώνυμο τραγούδι του τελευταίου να είναι και η επιστροφή του Γουίλσον στην ψυχεδέλεια.
Μετά τον θάνατο του πατέρα του, οι αρχές της δεκαετίας του ’70 ήταν μια εξαιρετικά σκληρή περίοδος για τον Γουίλσον. Χρήστης ναρκωτικών και χωρίς να φροντίζει την υγεία του, ο Γουίλσον πήρε πολλά κιλά και απομονώθηκε ξανά.
Επέστρεψε στους Beach Boys για το άλμπουμ 15 Big Ones του 1976, αλλά ξαναβυθίστηκε στον αλκοολισμό, την κατάχρηση ναρκωτικών και την υπερφαγία προς το τέλος της δεκαετίας· ο θάνατος του αδελφού του Ντένις, ο οποίος πνίγηκε το 1983, δεν τον βοήθησε.
Ο αμφιλεγόμενος Δρ. Λάντι
Ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’70, η τότε σύζυγός του, Μέριλιν, προσέλαβε τον αμφιλεγόμενο ψυχολόγο Δρ. Γιουτζίν Λάντι για να βοηθήσει τον Γουίλσον.
Ο Λάντι, αρχικά, φάνηκε να βελτίωσε τις συνθήκες ζωής του Γουίλσον με τον καλλιτέχνη να αποκτάει κάποιο έλεγχο στην υγεία του, επιβάλλοντας ένα αυστηρό πρόγραμμα άσκησης και παραγωγικότητας και περιορίζοντας τις συναντήσεις του με φίλους που θεωρούνταν αρνητικές επιρροές.
Ωστόσο, η σχέση του Λάντι με τον Γουίλσον εξελίχθηκε σε μια ιδιαιτέρως προβληματική και καταχρηστική σχέση εξουσίας.
Ο Λάντι έγινε όχι μόνο θεραπευτής του Γουίλσον, αλλά και εκτελεστικός παραγωγός, μάνατζερ, συν-συνθέτης και επιχειρηματικός του σύμβουλος, ενώ φέρεται να έγραψε μέρη της πρώτης αυτοβιογραφίας του Γουίλσον, Wouldn’t It Be Nice: My Own Story (1991).
Ο Λάντι ασκούσε έναν ασφυκτικό έλεγχο σε κάθε πτυχή της ζωής του Γουίλσον, απομονώνοντάς τον από την οικογένειά του και τους φίλους του.
Η κατάσταση αυτή οδήγησε τελικά την οικογένεια Γουίλσον να μηνύσει τον Λάντι το 1991, καταφέρνοντας να εξασφαλίσει ασφαλιστικά μέτρα εναντίον του. Ο Λάντι έχασε την άδειά του να ασκεί ψυχολογία στην Καλιφόρνια, αλλά παρέμεινε κοντά στον Γουίλσον μέχρι τον θάνατό του.
Παρά την αμφιλεγόμενη φύση της σχέσης τους, ο Γουίλσον αναγνώρισε στον Λάντι ότι τον βοήθησε στην ανάρρωσή του μέσω φαρμακευτικής αγωγής και αναγκαστικής αποχής, κάτι που οδήγησε στην επιστροφή του στις ζωντανές εμφανίσεις και στη δημιουργία νέας μουσικής.
Η δραματική αυτή περίοδος της ζωής του Γουίλσον απεικονίστηκε στην βιογραφική ταινία Love & Mercy (2014), όπου ο Μπράιαν Γουίλσον συμμετείχε στην παραγωγή και δήλωσε ότι η ταινία ήταν «γεγονός» και ότι «στην πραγματικότητα ήταν πολύ χειρότερα».
Θρίαμβοι και επιστροφή
Παρά τις βαθιές πληγές, ο Μπράιαν Γουίλσον κατάφερε να κάνει ένα απίστευτο comeback.
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, ξεκίνησε μια περίοδο αναγέννησης στην καριέρα του, επιστρέφοντας στο στούντιο και στις σκηνές. Αφού τελικά απομακρύνθηκε από τη συμφωνία του με τον Λάντι – ο οποίος είχε γίνει συνεργάτης στη σύνθεση τραγουδιών και είχε προσθέσει τον εαυτό του στη διαθήκη του Γουίλσον – με ασφαλιστικά μέτρα που κατατέθηκαν εναντίον του, ο Γουίλσον συνέχισε να δημιουργεί, να περιοδεύει και να κυκλοφορεί περιστασιακά σόλο άλμπουμ.
Μια από τις μεγαλύτερες προσωπικές και καλλιτεχνικές του νίκες ήταν η κυκλοφορία του Brian Wilson Presents Smile (2004), τη δική του εκδοχή του ημιτελούς άλμπουμ των Beach Boys, το οποίο έλαβε διθυραμβικές κριτικές και κέρδισε ένα βραβείο Grammy. Αυτή η ολοκλήρωση ενός έργου που τον είχε στοιχειώσει για δεκαετίες ήταν ένας τεράστιος θρίαμβος, που επισφράγισε την καλλιτεχνική του αποκατάσταση. Οι αρχικές ηχογραφήσεις κυκλοφόρησαν τελικά ως The Smile Sessions το 2011.
Αργότερα, επανενώθηκε με τους Beach Boys το 2011 (πλέον χωρίς τον Καρλ, ο οποίος πέθανε το 1998) για μια περιοδεία και το άλμπουμ That’s Why God Made the Radio. Ωστόσο, το συγκρότημα χώρισε για άλλη μια φορά, με τον Λοβ να περιοδεύει με το όνομα του συγκροτήματος και τον Γουίλσον και τον Τζαρντίν να περιοδεύουν χωριστά μαζί, συμπεριλαμβανομένης μιας περιοδείας για την 50ή επέτειο του Pet Sounds το 2016.
Ο Γουίλσον παντρεύτηκε δύο φορές. Πρώτα τη Μέριλιν Ρόβελ το 1964, με την οποία απέκτησε δύο κόρες, την Κάρνι και τη Γουέντι -οι κόρες του δημιούργησαν το δικό τους φωνητικό συγκρότημα, τους Wilson Phillips, και είχαν τρία Νο 1 singles στις ΗΠΑ. Ο Γουίλσον και η Ρόβελ χώρισαν το 1979.
Προτεινόμενο Άρθρο
ΜΟΛΙΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΗΚΕ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΜΕ – Δoλοφονήθηκε πριν λίγο
Το 1995, παντρεύτηκε τη Μελίντα Κέι Λεντμπέτερ, με την οποία ξεκίνησε να βγαίνει το 1986 και η οποία έγινε επίσης η μάνατζέρ του. Μαζί υιοθέτησαν πέντε παιδιά. Η απώλεια της Μελίντα τον Ιανουάριο του 2024 ήταν ένα ακόμα βαρύ πλήγμα, καθώς την περιέγραψε ως «κάτι παραπάνω από σύζυγο», ως «σωτήρα» του.
Ακόμα και τα τελευταία του χρόνια, ο Γουίλσον παρέμενε ενεργός, αν και αντιμετώπιζε νέα προβλήματα υγείας. Τον Φεβρουάριο του 2024, η οικογένειά του ζήτησε την κηδεμονία του λόγω «μείζονος νευρογνωστικής διαταραχής (όπως άνοια)».
Στο κύμα της αιωνιότητας
Ένας σπουδαίος, καταραμένος αλλά λαμπερός, καλλιτέχνης, ο Μπράιαν Γουίλσον άλλαξε για πάντα το τοπίο της ποπ μουσικής.
Οι καινοτόμες προσεγγίσεις του στη σύνθεση, η αριστοτεχνική του χρήση των τεχνικών ηχογράφησης και η ικανότητά του να δημιουργεί πολύπλοκες αρμονίες και ενορχηστρώσεις, τον καθιστούν έναν από τους σημαντικότερους τραγουδοποιούς του 20ού αιώνα.
Η μουσική του όρισε το πνεύμα των αρχών της δεκαετίας του 1960 και θεωρείται κεντρική φιγούρα σε διάφορα μουσικά είδη, από τον California sound και την art pop έως την ψυχεδέλεια ενώ η επιρροή του εκτείνεται σε σύγχρονα στυλ όπως η indie rock και η dream pop, ενώ οι επιτυχίες του, όπως το Good Vibrations και το God Only Knows, παραμένουν διαχρονικά αριστουργήματα.
Όμως η ιστορία του είναι στην ουσία της μια συγκλονιστική ωδή στην ανθρώπινη ανθεκτικότητα. Μέσα από τις προσωπικές του μάχες, τους δαίμονες της εξάρτησης και τα βάσανα της ψυχικής ασθένειας, ο Γουίλσον κατάφερε να βρει τη δύναμη να επιστρέψει, να δημιουργήσει και να μοιραστεί το μοναδικό του όραμα με τον κόσμο.
Έζησε το δικό του, φωτισμένο στον Καλιφορνέζικο ήλιο μείγμα θριάμβου και τραγωδίας, μια απόδειξη της πολυπλοκότητας της καλλιτεχνικής ιδιοφυΐας και της επίμονης αναζήτησης της έκφρασης.
Ο Μπράιαν Γουίλσον έγραψε τα soundtracks των καλοκαιριών μας και θα είναι πάντα εκεί, σε μια σανίδα να σερφάρει στα κύματα της αέναης δημιουργίας του που έκανε ακόμη και τα πιο πολύπλοκα να ακούγονται απλά.
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΒΑΝΔΗ: Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΩΡΙΣΜΟ ΜΕ ΤΟΝ ΝΤΕΜΗ – «ΟΤΑΝ ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΕΙΠΑ…»
Η Δέσποινα Βανδή σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και το περιοδικό “Down Town”, μίλησε για τα παιδιά της και τον Βασίλη Μπισμπίκη, ενώ αποκάλυψε πως τα τελευταία δύο χρόνια κάνει ψυχοθεραπεία.
Πώς φτάνεις να πεις μια μέρα «η ζωή είναι αλλιώς»;
Όταν αποφασίζεις να πρωταγωνιστήσεις σε αυτήν. Τώρα μπορεί να σου γεννιέται η εύλογη ερώτηση: «Μα δεν πρωταγωνιστούσες στη ζωή σου όλα αυτά χρόνια;» Όταν κάνεις παιδιά όλα αλλάζουν. Αφήνεις τον εαυτό σου πιο πίσω, μπορεί να κάνεις πράγματα τα οποία δεν σε ευχαριστούν απόλυτα, αλλά ευχαριστούν τον υπόλοιπο κόσμο και από εκεί που ζούσες εκατό τοις εκατό για τον εαυτό σου, καταλήγεις να ζεις πενήντα τοις εκατό, μετά τριάντα, δέκα… και μια μέρα χάνεσαι, χωρίς να το καταλάβεις. Άλλαξα, ρε παιδί μου, όχι μια μέρα ξαφνικά, αλλά αποφάσισα να κάνω ευτυχισμένο τον εαυτό μου, να δώσω σημασία σε μένα.
Εσύ το καταλάβαινες ότι δεν είσαι ευτυχισμένη;
Δεν το καταλαβαίνεις. Ασφαλώς καταλαβαίνεις ότι δεν είσαι καλά, αλλά είναι τόσο πολλά αυτά που τρέχουν γύρω σου, που επί της ουσίας αποσυντονίζεσαι και το μόνο που κάνεις είναι να κοιτάζεις πώς θα βγει η καθημερινότητα και χάνεις τη μεγάλη εικόνα. Χάνεις τη μεγάλη, ουσιαστική εικόνα του ότι εσύ τελικά δεν είσαι χαρούμενος μέσα σε όλο αυτό. Οπότε, για να μιλήσω για μένα, η αλλαγή δεν έγινε ξαφνικά, αλλά όταν προέκυψε είδα τη διαφορά. Με τι έχει να κάνει η χαρά; Διότι σίγουρα δεν έχει να κάνει ούτε με τα χρήματα ούτε με την εμφάνιση.
Προτεραιότητα της Δέσποινας Βανδή ήταν τα παιδιά της
Είχες αφήσει τον εαυτό σου;
Εντελώς. Για μένα προτεραιότητα ήταν τα παιδιά. Μην ξεχνάς ότι η Μελίνα πάει 19 και από την ώρα που ήρθε στον κόσμο εγώ με άφησα. Μετά γεννήθηκε ο Γιώργος. Εγώ το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να είναι καλά τα παιδιά. Όλος ο κόσμος μου ήταν αυτά. Δεν έδινα καμία σημασία στον εαυτό μου.
Δεν γίνονται και τα δύο μαζί;
Φυσικά και γίνονται. Νάνσυ, δεν το καταλαβαίνεις και δεν το καταλαβαίνεις επειδή οι άνθρωποι σταδιακά μέσα στον χρόνο αλλάζουν. Δεν αλλάζουν σε μια στιγμή. Και κάνεις υπομονή πιστεύοντας ότι τα πράγματα θα αλλάξουν, ότι θα γίνουν καλύτερα. Αλλά αυτά δεν αλλάζουν κι εσύ συνεχίζεις να κάνεις υπομονή. Εγώ από υπομονή μπορεί να σκάσω γάιδαρο, αλλά δεν είναι και τόσο μεγάλο προτέρημα αυτό τελικά.
Αν τα παιδιά σου ήταν μικρά ακόμα θα ήμασταν εδώ και θα λέγαμε αυτά;
Δεν το ξέρω. Νάνσυ, σε μένα τα πράγματα γίνανε πάρα πολύ απλά. Τα είδα όλα μπροστά μου στην κανονικότητά τους επειδή ερωτεύτηκα. Δεν ξέρω αν θα τα έβλεπα τόσο ξεκάθαρα πριν. Προκειμένου να δικαιολογήσουμε πράγματα που δεν μας αρέσουν στη ζωή μας, βρίσκουμε δεκάδες λόγους και αιτίες και η δύναμη της συνήθειας και όλο αυτό το πράγμα που ξέρεις. Δεν είναι εύκολο να βγεις έξω από το πλαίσιο μέσα στο οποίο έχεις μάθει να λειτουργείς.
Δεν φοβήθηκες την ώρα που ένιωσες ότι ερωτεύεσαι;
Εγώ ερωτεύτηκα και θεώρησα τίμιο απέναντι στον εαυτό μου, στα παιδιά μου και στον άνθρωπο που είχα δίπλα μου τέλος πάντων όλα αυτά τα χρόνια να χωρίσω, δεν σήκωνε δεύτερη κουβέντα.
Δεν το φοβήθηκες το συναίσθημα που ερχόταν; Σε ξεβόλευε, σου άλλαζε τη ζωή.
Οι άνθρωποι αλλάζουν, οπότε μοιραία και οι σχέσεις. Όταν ζεις παθητικά είναι σίγουρο ότι θα βρεθείς σε ψυχολογικά αδιέξοδα. Το συναίσθημα με αφύπνισε και κατάλαβα πως είχε έρθει πια η ώρα για αλλαγή.
Μου κάνει εντύπωση που –παρά τους κανόνες, τα στερεότυπα κι όλα αυτά που έχεις μέσα στο κεφάλι σου επειδή έτσι μεγάλωσες– αποφάσισες να το ζήσεις.
Κοίταξε, δεν έγινε έτσι ξαφνικά. Δεν πάρθηκε αυτή απόφαση μέσα σε μία μέρα. Είχα κι εγώ τις αγωνίες και τις αντιστάσεις μου, αλλά έβλεπα ότι αυτό το πράγμα έρχεται με φορά πάνω μου. Δεν μπορούσα να το παλέψω ούτε να αντισταθώ, οπότε έπρεπε να πάρω μια απόφαση. Ή να το ζήσω ή να το αφήσω. Δεν ήθελα να το αφήσω.
Είναι τελικά τύχη που ζεις όλο αυτό; Κάτι σαν να σώζεσαι την τελευταία στιγμή που πας να φύγεις στον γκρεμό;
Ναι, τύχη είναι. Νομίζω ότι είναι κάποιος από εκεί πάνω ψηλά που ήθελε να συμβεί αυτό το πράγμα σε μένα. Είναι ο Θεός, είναι το σύμπαν, οι άγγελοι; Δεν ξέρω.
Η Δέσποινα Βανδή κάνει ψυχοθεραπεία την τελευταία δεκαετία
Αναθεώρησες κι άλλα πράγματα; Εννοώ και στη δουλειά;
Καταρχάς, κάνω ψυχοθεραπεία σχεδόν δύο χρόνια τώρα και με έχει βοηθήσει πάρα πολύ. Θεωρούσα ότι το να διαβάζεις βιβλία και να έχεις καλούς φίλους είναι αρκετό για να εξελιχθείς, να μοιραστείς και να προβληματιστείς. Όχι όμως. Με την ψυχοθεραπεία βλέπεις πράγματα που ούτε είχες σκεφτεί ποτέ ούτε είχες έρθει αντιμέτωπος με αυτά. Είναι πολύ πιο εύκολο να χώνεις πράγματα κάτω από το χαλάκι και να προχωράς ξανά. Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη κλπ.
Τώρα είσαι ευχαριστημένη;
Ναι, φυσικά, είμαι χαρούμενη με τις επιλογές μου. Γιατί πια αποφασίζω μόνη μου.
Είσαι μόνη σου ποτέ μέσα στη μέρα;
Φυσικά. Τώρα έφυγε η Μελίνα και όταν ο Γιώργος είναι σχολείο και ο Βασίλης έχει γύρισμα είμαι μόνη μου. Όμως όταν έχουμε λίγο ελεύθερο χρόνο με τον Βασίλη θέλουμε να κάνουμε κάτι μαζί. Να περάσουμε στιγμές μαζί.
Πώς είναι αυτό;
Είναι πάρα πολύ όμορφο και είναι πρωτόγνωρο. Είναι σαν να είμαστε σε πενταήμερη. Μόλις βρούμε ένα κενό διήμερο –σπάνια βέβαια– θέλουμε να πάμε εκδρομή! Ή να πάμε να φάμε κάπου, να πάμε σε ένα ταβερνάκι, να κάνουμε μια βόλτα.
Με τον Βασίλη ήσασταν έτσι από την πρώτη στιγμή που βρεθήκατε;
Ναι. Ήταν κάτι που υπήρχε. Ένας ηλεκτρισμός. Υπήρχε όλη αυτή η ζεστασιά στην ψυχή. Από το να κοιτάς τον άλλον μέχρι να επικοινωνείτε. Δεν καταλαβαίναμε ακριβώς τι συμβαίνει, αλλά νιώθαμε ότι κάτι συμβαίνει. Εγώ δηλαδή δεν το ήξερα. Εκείνος, από την άλλη, έλεγε ότι ήταν σίγουρος. Εγώ σκεφτόμουν ότι μπορεί όσο τον γνώριζα καλύτερα να χανόταν ο ενθουσιασμός και ο θαυμασμός. Αλλά δεν συνέβη αυτό το πράγμα και αυτό που ένιωθα όλο και δυνάμωνε.
Την οικειότητα την αισθάνθηκες γρήγορα;
Από την πρώτη στιγμή. Νομίζω ότι αυτό που μας ένωσε τόσο δυνατά με τον Βασίλη ήταν η αλήθεια μας. Στην αρχή κάναμε παρέα. Δεν γίναμε αμέσως ζευγάρι, πέρασε ένα αρκετά μεγάλο διάστημα. Και σε αυτή την παρέα που κάναμε αισθανόμασταν ότι κουμπώνουμε ολοένα και περισσότερο. Είναι πολλά τα κοινά μας.
Δεν ωραιοποιήσατε τον εαυτό σας για να αρέσετε ο ένας στον άλλον;
Δεν χρειάστηκε, δεν θέλαμε κιόλας. Η αλήθεια ήταν αυτή που μας έφερε ακόμη πιο κοντά. Μια γυμνή αλήθεια που δεν είχε κανένα καλλωπισμό.
Δεν σκέφτηκες μήπως δεν πρέπει να του φορτώσεις τα δικά σου θέματα;
Δεν με ενδιέφερε καθόλου να σκεφτώ τίποτα τέτοιο και ούτε και εκείνον. Η αλήθεια είναι αυτή που μας έφερε κοντά και η τύχη.
Δεν ήσουν μια γυναίκα που έψαχνε.
Όχι, όχι. Όταν τον είδα είπα «Χριστέ μου, πόσο όμορφος άντρας είναι αυτός!» και μέχρι εκεί. Αλλά στην επικοινωνία μας άρχισα να νιώθω ότι είναι κάτι άλλο.
Ο κόσμος σε νοιάζει; αυτό το «τι θα πει ο κόσμος»;
Όχι, Νάνσυ, όχι.
Εσύ όταν ακούς ένα τραγούδι σου εκείνης της περιόδου σκέφτεσαι και το τι συνέβαινε στη ζωή σου παράλληλα;
Ναι, κάποιες φορές ακούω και τι συνέβαινε στη ζωή μου εκείνη την περίοδο.
Κρυβόσουν;
Αν έκρυβα τη θλίψη μου με ρωτάς; Ναι. Κάπως αλλιώς θα σου το θέσω τώρα, όπως μου έρχεται: Δεν είναι ότι έκρυβα τη θλίψη μου, είναι ότι γέμιζα τη ζωή μου παίρνοντας χαρά από τη δουλειά μου, τα παιδιά μου, τους φίλους μου.
Τώρα;
Τώρα νιώθω γεμάτη, νιώθω πλήρης.
- ΜΟΛΙΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΗΚΕ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΜΕ – Δoλοφονήθηκε πριν λίγο
- Απ’ τα πρώτα που θα πάρει: Το μέτρο που ο Τσίπρας θεωρεί ότι θα τον ανεβάσει +2 μονάδες στις δημοσκοπήσεις
- Πατήσια: Αιματηρή απόπειρα ληστείας – Στο νοσοκομείο Αιγύπτιος με βαριά τραύματα
- Τους χαμογελά το σύμπαν: 3 ζώδια θα έχουν μία συνάντηση ζωής μέσα στο καλοκαίρι
