Σπυριδούλα Μαστροκώστα: Η μάνα σύμβολο του Μεσολογγίου – Ψιθύρισε μόνο ένα πράγμα για εγγόνια της

Σκηνές βαθιάς οδύνης εκτυλίχθηκαν στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου, εκεί όπου συγγενείς, φίλοι και κάτοικοι της περιοχής αποχαιρέτησαν τη Γωγώ Μαστροκώστα στο τελευταίο της ταξίδι. Η γυναίκα που πάλεψε για χρόνια με αξιοπρέπεια και δύναμη απέναντι στον καρκίνο, επέστρεψε για πάντα στον τόπο όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, σκορπίζοντας ανείπωτη θλίψη σε όσους τη γνώρισαν και την αγάπησαν.

Το πιο σπαρακτικό πρόσωπο της ημέρας ήταν η μητέρα της, η κυρία Σπυριδούλα. Από τη στιγμή που έφτασε στο ξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου, ήταν φανερό πως βρισκόταν σε κατάσταση σοκ. Υποβασταζόμενη από δικούς της ανθρώπους, προσπαθούσε να σταθεί όρθια, όμως ο πόνος της έμοιαζε αβάσταχτος. Τα μάτια της ήταν συνεχώς καρφωμένα στο λευκό φέρετρο της κόρης της, σαν να μην μπορούσε να πιστέψει ότι αποχαιρετούσε το παιδί της

Όταν ήρθε η πιο δύσκολη στιγμή, εκείνη της ταφής, οι λυγμοί της “έσπασαν” τη σιωπή ολόκληρου του χωριού. Τη στιγμή που το φέρετρο κατέβαινε στο χώμα, η κυρία Σπυριδούλα ξέσπασε σε σπαρακτικά κλάματα, φωνάζοντας το όνομα της κόρης της και αδυνατώντας να διαχειριστεί την τραγική πραγματικότητα.

Άνθρωποι που βρίσκονταν δίπλα της έσπευσαν να τη στηρίξουν. Κάποιοι προσπαθούσαν να την κρατήσουν όρθια, άλλοι να την αγκαλιάσουν και να τη συνεφέρουν, ενώ σύμφωνα με ανθρώπους που βρέθηκαν εκεί, χρειάστηκε ακόμη και η βοήθεια ηρεμιστικών για να μπορέσει να αντέξει τη στιγμή που η Γωγώ έμπαινε για πάντα στο χώμα.

Οι λέξεις που είχε ψιθυρίσει νωρίτερα πάνω από το φέρετρο της κόρης της, «καλώς το αστέρι μου, καλώς το λουλούδι μου», συγκλόνισαν όσους βρέθηκαν στο τελευταίο αντίο. Ήταν λόγια μιας μάνας που δεν μπορούσε να αποδεχτεί πως το παιδί της έφυγε τόσο πρόωρα. Λόγια που έμειναν να αιωρούνται στον αέρα μαζί με τον ήχο της πένθιμης καμπάνας και τα δάκρυα των ανθρώπων που παρακολουθούσαν σιωπηλοί.

Ακόμη και μετά την ολοκλήρωση της ταφής, η κυρία Σπυριδούλα παρέμενε απαρηγόρητη. Δεν μπορούσε να αποχωριστεί το σημείο όπου βρισκόταν πλέον η κόρη της. Οι λυγμοί της συνέχιζαν να ακούγονται μέσα στη σιωπή του Μεσολογγίου, προκαλώντας ανατριχίλα σε όλους όσοι βρίσκονταν εκεί. Ήταν ένας πόνος που δεν μπορούσε να κρυφτεί, ένας σπαραγμός που ξεπερνούσε τα λόγια.

Οι άνθρωποι της οικογένειας προσπαθούσαν διαρκώς να τη στηρίξουν, να τη βοηθήσουν να ηρεμήσει και να τη βγάλουν για λίγο μακριά από το μνήμα, όμως εκείνη επέστρεφε συνεχώς το βλέμμα της προς το χώμα όπου είχε μόλις αφήσει το παιδί της. Για μια μάνα, ο αποχωρισμός αυτός δεν μπορεί ποτέ να γίνει αποδεκτός.

Το μικρό χωριό βυθίστηκε στο πένθος. Για αρκετή ώρα, τίποτα άλλο δεν ακουγόταν πέρα από αναστεναγμούς, ψιθύρους προσευχής και κλάματα. Ήταν μια ημέρα που θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη όλων. Μια ημέρα όπου μια μητέρα αποχαιρετούσε το «αστέρι» της και αρνιόταν να πιστέψει πως δεν θα το ξαναδεί ποτέ.

Γωγώ Μαστροκώστα: Pαγίζει καρδιές η απόφαση που πήρε ο Τραϊανός Δέλλας 23 ημέρες μετά την κηδεία της

Είκοσι τρεις ημέρες μετά την απώλεια της Γωγώς Μαστροκώστα, ο Τραϊανός Δέλλας συνεχίζει να βιώνει μια βαθιά προσωπική δοκιμασία, προσπαθώντας να διαχειριστεί το κενό που άφησε πίσω της η γυναίκα με την οποία μοιράστηκε τη ζωή του.

Η κηδεία της πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, ενώ η ταφή της στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου, τόπο καταγωγής της και οι εικόνες από το τελευταίο αντίο είναι συγκινητικές

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με όσα συζητούνται έντονα το τελευταίο διάστημα, ο παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής φέρεται να έχει προχωρήσει σε μια ιδιαίτερα συμβολική απόφαση, που συνδέεται άμεσα με τη μνήμη και την πίστη που χαρακτήριζαν το ζευγάρι.

Η απόφαση του Τραϊανού Δέλλα μετά τον θάνατο της Γωγώς Μαστροκώστα

Όπως αναφέρουν πληροφορίες που έχουν κυκλοφορήσει, ο Τραϊανός Δέλλας φέρεται να σχεδιάζει την ανέγερση ενός μικρού εκκλησιού στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου, τον τόπο καταγωγής και τελευταίας κατοικίας της Γωγώς Μαστροκώστα. Η κίνηση αυτή, εφόσον επιβεβαιωθεί, αποκτά ιδιαίτερο συναισθηματικό βάρος, καθώς θεωρείται από πολλούς ως ένας τρόπος να μείνει ζωντανή η μνήμη της μέσα από έναν χώρο προσευχής και περισυλλογής.

Το ζευγάρι ήταν γνωστό για τη βαθιά του πίστη, η οποία –όπως αναφέρουν άνθρωποι από το περιβάλλον τους– αποτέλεσε στήριγμα καθ’ όλη τη διάρκεια της δύσκολης μάχης με την ασθένεια της Γωγώς Μαστροκώστα. Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, σύμφωνα με μαρτυρίες, βρισκόταν συνεχώς στο πλευρό της, επισκεπτόταν μοναστήρια, αναζητούσε πνευματική στήριξη και μετέφερε στη σύζυγό του ευλογημένα κομποσκοίνια και φυλαχτά.

Για πολλούς, η φημολογούμενη δημιουργία ενός εκκλησιού δεν αποτελεί απλώς μια συμβολική κίνηση, αλλά ένα προσωπικό τάμα και έναν τρόπο έκφρασης ευγνωμοσύνης και αγάπης. Στο Ευηνοχώρι, όπου η Γωγώ Μαστροκώστα συνδέθηκε βαθιά με τον τόπο της, η μνήμη της παραμένει έντονη. Και σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η συγκεκριμένη πρωτοβουλία του Τραϊανού Δέλλα έρχεται να δημιουργήσει έναν χώρο που θα κρατά ζωντανή την παρουσία της μέσα από τη σιωπή, την προσευχή και τη μνήμη.

O Δέλλας μίλησε με λόγια καρδιάς για την αγάπη τους στον επικήδειο λόγο του

νοσοκομείο για να καταλάβω τα πράγματα. Από την ημέρα που σε γνώριζα ήθελα μόνο σε προσέχω, να σε προστατεύω και να σε φροντίζω. Αυτή η ανάγκη έγινε πιο μεγάλη όταν ήρθε στον κόσμο η κόρη μας. Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μια ζωή που φανταζόμουν, παρά τις δυσκολίες, ήμασταν μαζί, Κρατώντας ο έναν τον άλλον. Στα εύκολα, στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα δεν σε εγκατέλειψα ποτέ. Είσαι το μωρό μου. Σε κάθε “Τράι” που φώναζες ήμουν εκεί. Μαζί μου έζησα τις πιο όμορφες και δύσκολες στιγμές αλλά και αυτές με ένα χαμόγελο όλα έσβησαν. Όλες οι όμορφες στιγμές θα γίνουν αναμνήσεις και οι πιο δύσκολες μαθήματα. Τα σ’ αγαπώ που σου έχω πει είναι λίγα μπροστά σε αυτό που αισθανόμουν για εσένα. Η ευγνωμοσύνη μου στο Θεό που μυ χάρισε έναν Άγγελο είναι μεγάλη. Αγάπη μου, Άγγελέ μου, κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα “μην φοβάσαι θα πάρουμε μια ανάσα θα κάνουμε βουτιά και θα ξαναβγούμε”. Τώρα όμως είχαμε να κολυμπήσουμε σε ωκεανό. Τα κάθε κύματα ήταν πιο δυνατά και στο τελευταίο έφυγες από δίπλα μου. Ξεκουράσου αγάπη μου, πέτα μακριά από κάθε ασθένεια και φθόνο, αλλά όπου και να είσαι η αγάπη μας θα σε φτάνει. Aν ήξερα που πήγαινα να μπλέξω και σε τι παιχνίδι άδικο να παίξω, αν ήξερα τι με περίμενε να ήσουν σίγουρη ότι “πάλι, πάλι πάλι σε εσένα θα ερχόμουνα, πάλι και ξανά θα σε ερωτευόμουνα, από την ίδια την σκανδάλη δεν θα φοβόμουν, πως για μια φορά θα ξανά σκοτωνόμουνα”.», είπε μεταξύ άλλων ο Τραϊανός Δέλλας κλαίγοντας.

«Δεν θα πω καλό ταξίδι μωρό μου, γιατί δεν θα φύγεις ποτέ από μέσα μου», ολοκλήρωσε.

Δάκρυα στα μάτια ωστόσο, έφερε και ο επικήδειος λόγος της Βικτώριας Δέλλα, της μοναχοκόρης της Μαστροκώστα και του Δέλλα. Η 18χρονη μίλησε σε σπαρακτικά λόγια για την μητέρα της

Ειδήσεις σήμερα