Λειψυδρία: Η Αττική κοντά στο «σημείο μηδέν» – Αποθέματα νερού μόνο για δύο χρόνια
Η Αττική αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα λειψυδρίας που οξύνεται διαρκώς, καθώς τα αποθέματα νερού στους ταμιευτήρες βρίσκονται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα.
Τα αποθέματα νερού στην Αττική φτάνουν για περίπου έναν με ενάμιση χρόνο, ακόμα κι αν δεν βρέξει καθόλου μέχρι τότε. Η Ελλάδα, παρά την ξηρασία των τελευταίων χρόνων, δεν πρόκειται να γίνει ποτέ σαν τη Σαχάρα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΥΔΑΠ, στις 27 Οκτωβρίου 2025, οι ταμιευτήρες – έγιναν τέσσερις με την προσθήκη του Εύηνου το 2002 – περιείχαν συνολικά λιγότερα από 380 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού, δηλαδή περίπου το 25% της συνολικής τους χωρητικότητας.
Με άλλα λόγια, σχεδόν τα τρία τέταρτα των ταμιευτήρων είναι άδεια, ενώ ο ρυθμός εξάντλησης των αποθεμάτων – 37% το τελευταίο 12μηνο, 5,7% από τις αρχές Οκτωβρίου και 40% από την 1η Ιανουαρίου – έχει σημάνει συναγερμό σε όλα τα επίπεδα: την ΕΥΔΑΠ, την Περιφέρεια και, βεβαίως, την κυβέρνηση, η οποία ετοιμάζεται να ανακοινώσει το επόμενο διάστημα ένα πακέτο μέτρων, πιθανότατα διά στόματος του ίδιου του Πρωθυπουργού.
Το σίγουρο είναι πως εάν δεν αλλάξουν οι τάσεις που επικρατούν σήμερα, τα αποθέματα στο Λεκανοπέδιο θα έχουν εξαντληθεί μέσα στην επόμενη διετία. Τα ερωτήματα που τίθενται λοιπόν είναι επιτακτικά, καθώς η Ελλάδα κατατάσσεται στη 19η θέση παγκοσμίως αναφορικά με τον κίνδυνο λειψυδρίας που αντιμετωπίζει.
Υπάρχουν μέτρα τα οποία μπορούν να ληφθούν για να μη διψάσει η πρωτεύουσα και συνολικά η Αττική; Μπορεί – και πώς; – να επιτευχθεί εξοικονόμηση στην κατανάλωση και τις απώλειες από τα δίκτυα; Είναι δυνατόν να εκμεταλλευτούμε το νερό της βροχής, το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του οποίου πάει χαμένο, καταλήγοντας στη θάλασσα; Και τι μας διδάσκει η εμπειρία προηγούμενων γενικευμένων κρίσεων λειψυδρίας, όπως αυτή του 1993;
Σε κάθε περίπτωση, οι συνθήκες που δημιουργεί η κλιματική κρίση, με συνέπεια (και) την ξηρασία, δεν αναμένεται να βελτιωθούν τα επόμενα χρόνια και δεκαετίες αλλά, αντιθέτως, να επιδεινωθούν. Δεν είναι τυχαίο ότι, λόγω αυτής, ολοένα συχνότερα οι βροχές έρχονται σε μορφή ισχυρών και ισχνών καταιγίδων με αποτέλεσμα να μην απορροφάται ποτέ «ομαλά» η τεράστια ποσότητα νερού από το φυσικό περιβάλλον. Πρόβλημα προκαλεί, επίσης, η μείωση της χιονόπτωσης, καθότι το χιόνι είναι η σταθερή πηγή νερού στα βουνά, τις λίμνες και συνολικά τον υδροφόρο ορίζοντα.
Σε αυτό το φόντο, είναι αναγκαίο να ληφθεί άμεσα δράση, η οποία όμως οφείλει να λαμβάνει υπόψη και όχι να παρακάμπτει τις πραγματικές συνθήκες στην Ελλάδα. Ανάμεσά τους μπορούμε να ξεχωρίσουμε τις εξής: Το απαρχαιωμένο δίκτυο ύδρευσης και τις παράνομες χρήσεις που ευθύνονται για τεράστιες απώλειες (σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του ΟΟΣΑ φτάνουν το 30%). Επίσης, την κατασπατάληση πολύτιμου γλυκού νερού από μεθόδους άρδευσης όπως ο καταιονισμός και η κατάκλιση (αντί του στάγδην ποτίσματος). Τέλος, τη διαπίστωση ότι η έκρηξη του τουρισμού είναι υπεύθυνη, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία (έκθεση Deloitte), για την αύξηση κατά 150% περίπου των απολήψεων νερού για ύδρευση από το 2000 ως σήμερα (συνολικά στην Ελλάδα και ειδικότερα στην Αθήνα, που έχει μετατραπεί σε βασικό προορισμό και μάλιστα καθόλη τη διάρκεια του έτους).
Αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τους επιστήμονες και τα στατιστικά στοιχεία, για να μειωθούν επικίνδυνα τα αποθέματα αρκούν δύο ή τρεις συνεχόμενες χρονιές ξηρασίας ή άλλες δυσμενείς συνθήκες. Η πίεση στα υδατικά αποθέματα, όμως, συνδέεται άμεσα και με τη διαχείριση των φυσικών και αστικών υδάτινων πόρων, τη συρρίκνωση των ανοιχτών ρεμάτων και τη μη αξιοποίηση του βρόχινου νερού, δημιουργώντας ένα περιβάλλον όπου η διασφάλιση νερού και η προστασία από πλημμύρες καθίστανται επείγουσες προτεραιότητες.
Ομως, η κατάσταση των αστικών και φυσικών υδάτινων πόρων στην Ελλάδα, και ειδικότερα στην Αττική, έχει υποστεί δραματικές αλλαγές κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Σύμφωνα με μελέτη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, τα ανοιχτά ρέματα το 1945 είχαν συνολικό μήκος 1.280 χιλιόμετρα, ενώ σήμερα έχουν μειωθεί σε μόλις 434 χιλιόμετρα, σημειώνοντας μείωση 66,4%. Παράλληλα, σύμφωνα με μελέτη της ΙΓΜΕ, της ελληνική Αρχής Γεωλογικών & Μεταλλευτικών Ερευνών, πριν από μερικά χρόνια το 80% των νερών της βροχής απορροφούνταν από το έδαφος και μόνο το 20% κατέληγε στη θάλασσα. Πλέον τα νούμερα έχουν έρθει… τούμπα.
Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι δομημένες επιφάνειες στην Αθήνα κάλυπταν το 25% του Λεκανοπεδίου, ενώ μετά το 1975 το ποσοστό αυτό αυξήθηκε στο 75%. Αντίστοιχα, στα τέλη του 19ου αιώνα το Λεκανοπέδιο διέσχιζαν 700 χείμαρροι, ποτάμια και ρυάκια. Το 1999 ο αριθμός τους είχε μειωθεί κάτω από 70, ενώ πλέον δεν υπερβαίνουν τα 50. Η απώλεια αυτή οφείλεται στο «μπάζωμα» και την καταπάτηση των ρεμάτων. Μόνο στην Αττική έχουν μπαζωθεί περίπου 550 χιλιόμετρα ρέματα και χείμαρροι, κυρίως για την εξυπηρέτηση οικιστικών αναγκών. Καλό παράδειγμα ο Ιλισός, άλλοτε το μεγαλύτερο ποτάμι που διέσχιζε την Αθήνα, σήμερα «κυλά» εξ ολοκλήρου υπόγεια, κάτω από κεντρικούς δρόμους της Περιφέρειας.
Οπως είναι φυσικό, δεν είναι μόνο η Ελλάδα που αντιμετωπίζει οξύ πρόβλημα λειψυδρίας. Μία ακόμη χώρα που βρίσκεται σε ανάλογη, αν όχι χειρότερη, κατάσταση είναι η Τουρκία. Εκεί όπου, σύμφωνα με τα στοιχεία, τα υδάτινα αποθέματα έχουν σχεδόν μηδενιστεί στη Σμύρνη, ενώ είναι στο 25% στην Κωνσταντινούπολη και στο 16% στην Αγκυρα.
Μάλιστα, ανάμεσα στα άλλα μέτρα που εξετάζουν οι Αρχές είναι η εκτεταμένη χρήση της μεθόδου του «βομβαρδισμού-ιονισμού» των σύννεφων έτσι ώστε να προκληθεί βροχόπτωση. «Εάν η διαδικασία γίνει όπως πρέπει, απαιτούνται 20 λεπτά μέχρι να ξεκινήσει η βροχή, που στη συνέχεια διαρκεί περίπου μία ώρα» δήλωσε στη «Milliyet» ο καθηγητής Μετεωρολογίας Ορχάν Σεν. Υπενθύμισε δε ότι η συγκεκριμένη μέθοδος είχε εφαρμοστεί με μεγάλη επιτυχία και στο παρελθόν, κυρίως το 1993 που καταγράφηκε μεγάλη ξηρασία, ενώ αξιοποιείται από κάπου 50 χώρες.
Ο ίδιος παραδέχθηκε, ωστόσο, ότι η λύση αυτή δεν μπορεί παρά να είναι μερική και προσωρινή.
Πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε το νερό της βροχής;
Η συλλογή και αξιοποίηση του βρόχινου νερού δεν συνιστά καινοτομία, καθώς η Ελλάδα διαθέτει μακρά παράδοση. Σήμερα, η επαναφορά αυτής της πρακτικής με σύγχρονη τεχνολογία μπορεί να μειώσει τη σπατάλη νερού από τα δίκτυα, ειδικά στις περιοχές με αυξημένη ζήτηση και τουρισμό.
Η καθηγήτρια και υδρολόγος Ελισσάβετ Φελώνη, της Σχολής Μηχανικών του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, μιλάει στα «ΝΕΑ» και τονίζει: «Οταν μιλάμε για αξιοποίηση, αυτό απαιτεί εργασίες όπως φράγματα και άλλα μεγάλα έργα, καθώς και μακροχρόνιο σχεδιασμό. Σε μεγάλο βαθμό, στην Ελλάδα έχουμε δώσει σε κρατικό επίπεδο αρκετή έμφαση στη σωστή αξιοποίηση του βρόχινου νερού. Αυτά τα έργα μπορούν να αξιοποιηθούν είτε για ζητήματα ύδρευσης και άρδευσης είτε, σε κάποιες περιπτώσεις, για παραγωγή ενέργειας. Οσον αφορά τους πολίτες και την κοινωνία, υπάρχουν πολλές περιπτώσεις στις οποίες μπορούμε να αξιοποιήσουμε το βρόχινο νερό, όπως στο πότισμα αλλά ακόμα και στην τουαλέτα».
Ειδικότερα η αξιοποίηση του βρόχινου νερού σε ατομικό επίπεδο αποτελεί μια απλή αλλά αποτελεσματική στρατηγική για την εξοικονόμηση νερού και τη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος των νοικοκυριών. Μέσω της συλλογής από στέγες σε δεξαμενές, κάθε σπίτι μπορεί να δημιουργήσει μια βιώσιμη πηγή νερού για καλλιέργειες κήπου, φυτά σε γλάστρες ή ακόμη και για οικιακή χρήση σε πλύσεις και καθαρισμούς. Η χρήση του βρόχινου νερού μειώνει την εξάρτηση από το δίκτυο ύδρευσης, περιορίζοντας ταυτόχρονα το κόστος των λογαριασμών και την πίεση στις υποδομές των πόλεων.
Προτεινόμενο Άρθρο
Συναγερμός από τους ειδικούς για πασίγνωστα φάρμακα αδυνατίσματος – Προσοχή, μεγάλος κίνδυνος
Εκτός από οικονομικά οφέλη, η πρακτική αυτή συμβάλλει στη διαχείριση των πλημμυρικών φαινομένων, απορροφώντας μεγάλες ποσότητες νερού και προστατεύοντας το έδαφος και τα φυτά. Επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι το βρόχινο νερό είναι φτωχό σε άλατα και χημικά, καθιστώντας το ιδανικό για καλλιέργειες και κηπευτικά. Παράλληλα, η συλλογή και χρήση του προάγει έναν πιο βιώσιμο τρόπο ζωής. Η δαπάνη χρημάτων όμως παραμένει το κύριο εμπόδιο για τη μαζική εφαρμογή συστημάτων συλλογής βρόχινου νερού. Το κόστος εγκατάστασης μιας ομβροδεξαμενής, δηλαδή μιας τεχνητής, σκαμμένης δεξαμενής που χρησιμοποιείται για τη συλλογή και αποθήκευση βρόχινου νερού, αλλά και των συνοδευτικών εξαρτημάτων δεν αποσβένεται ούτε σε βάθος δεκαετιών με τις σημερινές τιμές νερού. Αυτό καταδεικνύει ότι, αν και τα συστήματα μπορούν να φανούν χρήσιμα τεχνικά, η οικονομική τους βιωσιμότητα εξαρτάται από τη συμμετοχή του κράτους.
Σoκ στη Σύρο: Τα ανατρέπει όλα ο Λαμπρόπουλος στην υπόθεση της 41xpονης διασώστριας – Φpίκn με όσα έδειξε η άρση τηλεφωνικού απορρήτου
Περίπου 3 μήνες έχουν περάσει από το αιματηρό φονικό που έλαβε μέρος στη Σύρο και το οποίο είχε ως αποτέλεσμα μία 41χρονη γυναίκα να χάσει τη ζωή της.
Από τότε, οι έρευνες των αρμόδιων Αρχών συνεχίζονται με αμείωτους ρυθμούς καθώς ακόμη δεν έχει ξετυλιχτεί το κουβάρι γύρω από την υπόθεση. Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο κατηγορούμενος που συνεχίζει να παραμένει προφυλακισμένος και κατηγορείται για την δολοφονία της συνεχίζει να υποστηρίζει ότι ο λόγος που επιτέθηκε θανάσιμα στην γυναίκα ήταν επειδή πίστευε ότι πρόκειται για ληστεία.
Οι οικείοι του θύματος ωστόσο, απορρίπτουν κατηγορηματικά αυτή την εκδοχή, ενώ οι έρευνες στρέφονται πλέον στις τηλεφωνικές επικοινωνίες και στα αποτελέσματα των τοξικολογικών εξετάσεων που θα δώσουν τις απαντήσεις για τα όσα συνέβησαν.
Τι έδειξε η άρση τηλεφωνικού απορρήτου στην υπόθεση της δολοφονίας της 41χρονης διασώστριας
Οι τελευταίες συνομιλίες της Ευαγγελίας, θύματος της δολοφονίας, η μέρα που έφτασε στο νησί της Σύρου και οι κινήσεις της πριν το φονικό, είναι ορισμένα από τα καθοριστικά σημείο που προσπαθούν να εξιχνιάσουν οι Αρχές. Αναφορικά με την απόπειρα διάρρηξης στο σπίτι του φερόμενου δράστη, ο αστυνομικός συντάκτης Βασίλης Λαμπρόπουλος αποκάλυψε τα όσα «έδειξε» η άρση τηλεφωνικού απορρήτου: «Έχουμε το νέο σημαντικό στοιχείο. Από την κεραία κινητής τηλεφωνίας, φαινόταν ότι στις 3 Ιουλίου, την ημέρα της διάρρηξης, η 42χρονη ήταν στο νησί. Από νεότερη ανάλυση προκύπτει ότι το κινητό της, της συνδεόταν με την κεραία στην Άνω Σύρο, δηλαδή σε ένα σημείο, στο σημείο που βρίσκεται το σπίτι στο οποίο κατηγορείται ότι τη δολοφόνησε ο ιδιοκτήτης του. To κινητό της στις 3 Ιουλίου που έγινε η απόπειρα διάρρηξης της διασώστριας έγραφε, ήταν στο χώρο με βάση την κεραία στην Άνω Σύρο. Εκεί δηλαδή που βρίσκεται το σπίτι, το οποίο έγινε στόχος τότε της διάρρηξης και μετά της απόπειρας εισβολής της, με τις γνωστές τραγικές συνέπειες.
Το δεύτερο είναι ότι θεωρείται και από τις δικαστικές και από τις αστυνομικές αρχές ότι την κρίσιμη ώρα που έγινε και η απόπειρα διάρρηξης και φαίνεται να έχει γίνει και στην προσπάθεια εισβολής, υπήρχε επικοινωνία της διασώστριας με δύο άτομα τηλεφωνικώς. Δηλαδή είναι δύο πρόσωπα που συνδέονται με τον κατηγορούμενο ως δράστη της δολοφονίας της 42χρονης. Με αυτά τα δύο άτομα από το οικογενειακό περιβάλλον του δράστη επικοινώνησε τις κρίσιμες ώρες με βάση τηλεφωνικές αναλύσεις και βάση αναλύσεις κλήσεων. Ειδικότερα, υπάρχουν δύο τηλεφωνικές κλήσεις και στις δύο περιπτώσεις. Δεν γνωρίζουμε με ποιον μίλησε και αν πρόκειται για τυχαίο, συμπτωματικό γεγονός, γιατί πιθανόν να γνωρίζονται. Φαίνεται να γνωρίζεται ο ένας είναι ξάδερφος της από τη Σύρο. Ή αν είναι ένα γεγονός που συνδέεται με την απόπειρα της διάρρηξης και την απόπειρα εισβολής, που είχε αυτή την τραγική κατάληξη».
Η πρώην σύζυγος του κατηγορούμενου “σπάει” τη σιωπή της
Μετά από μήνες σιωπής, η πρώην σύζυγος του κατηγορούμενου «σπάει» τη σιωπή της με την ίδια να μιλά στο «Live News», με την ίδια να λέει χαρακτηριστικά: «Έχουμε μείνει άφωνοι. Γενικώς. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι έχει γίνει κάτι τέτοιο. Και με τη συγκεκριμένη. Προσωπικό δε νομίζω να υπήρχε, ούτε είχε αναφερθεί ποτέ το όνομά του σε συζητήσεις μας. Γνώριζα ότι θα έρθει. Δεν ήξερα εκείνη τη μέρα ότι ήρθε. Δεν γνώριζα τη μέρα που έφτασε ότι ήταν εδώ. Δεν είχαμε μιλήσει εκείνη τη μέρα. Είχαμε βρεθεί το βράδυ και είχαμε πιει καφέ. Είχε έρθει για μια μέρα να δει τα παιδιά απ’ ό,τι γνωρίζω και έφυγε μετά. Εκείνη κάλεσε εμένα. Με είχε πάρει ότι αύριο θα φτάσω στο νησί. Αναφερθήκαμε εκείνο το βράδυ ότι έτυχε αυτό το πράγμα και ότι είχαν φύγει τα παιδιά από το σπίτι. Και εκείνη μου είπε ότι “αφού συμβαίνουν και εδώ τέτοια πράγματα, πού έχουμε φτάσει”; Ε, εμένα μου το είχαν πει οι κόρες μου.
Θεωρώ πολύ άσχημο αυτό που έχει ειπωθεί και είναι να το πω ψέμα, ψέμα. Δεν πρέπει να τον έχουν δει ποτέ όσο είμαι εγώ μπροστά και ούτε να τον φοβούνται ούτε να τα έχει πειράξει. Τα παιδιά της παίζουν επειδή είναι πρώτος ξάδερφος ο άντρας μου και έχω και την επιμέλεια των δύο μεγάλων παιδιών και έτσι βρίσκονται στο σπίτι μου. Εγώ όσα χρόνια είμαι παντρεμένη με τον ξάδερφό της και μιλάμε, δεν έχει τύχει κάτι τέτοιο και δεν έχουμε αναφερθεί ποτέ στον πρώην σύζυγό μου, ούτε αν τον γνώριζε ούτε να μου αναφέρει κάτι» τόνισε η ίδια.
To χρονικό
Tο περιστατικό εκτυλίχθηκε νωρίς το απόγευμα της 23ης Ιουλίου, όταν η 41χρονη έφτασε στην κατοικία του ζευγαριού. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν γίνει γνωστά, είχε καλύψει το πρόσωπό της, φορούσε χειρουργικά γάντια και κρατούσε μαχαίρι. Μαζί της είχε επίσης σακίδιο, μέσα στο οποίο φέρεται να υπήρχαν ένας λοστός και ένα αεροβόλο. Αυτά τα δεδομένα βρίσκονται στο επίκεντρο της έρευνας, καθώς οι Αρχές επιχειρούν να εξακριβώσουν τι ακριβώς σχεδίαζε η γυναίκα και γιατί επέλεξε να μεταβεί στο συγκεκριμένο σπίτι.
Αρχικά είχε διατυπωθεί η εκδοχή ότι ενδεχομένως υπήρχαν οικονομικές διαφορές ανάμεσα στις δύο πλευρές, ακόμη και οφειλές από ενοίκια. Το συγκεκριμένο σενάριο, ωστόσο, δεν επιβεβαιώθηκε, καθώς προέκυψε ότι η κατοικία ανήκε στο ζευγάρι. Η δικηγόρος της οικογένειας της 41χρονης, Μαριζάννα Κίκιρη, επιμένει ότι η παρουσία της γυναίκας στο σπίτι δεν είχε ως στόχο τη ληστεία. Όπως δήλωσε στη Realnews: «Δεν ήθελε να τους ληστέψει. Εμείς επιμένουμε ότι δεν επρόκειτο για ληστεία και ότι το έγκλημα τελέστηκε εκτός της οικίας. Ήταν επιθετικό το χτύπημα του κατηγορουμένου. Η απόφαση του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών για την προσωρινή του κράτηση αποτελεί μια πρώτη δικαίωση των ισχυρισμών μας».
Από την άλλη πλευρά, ο 40χρονος παρουσιάζει διαφορετική εικόνα για τα γεγονότα. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, όταν αντιλήφθηκε ένα άγνωστο άτομο να εισβάλλει στο σπίτι του έχοντας καλυμμένο πρόσωπο και κρατώντας μαχαίρι, πίστεψε ότι ο ίδιος και η σύζυγός του βρίσκονταν αντιμέτωποι με ληστεία. Το κρίσιμο ζήτημα, όμως, δεν αφορά μόνο όσα συνέβησαν μέσα στην κατοικία. Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά η αλληλουχία των γεγονότων μετά την αποχώρηση της 41χρονης από το σπίτι. Ο συνήγορος του 40χρονου, Βασίλης Αλεξανδρής, υποστηρίζει ότι ο εντολέας του βρέθηκε αντιμέτωπος με μια απρόβλεπτη και επικίνδυνη εισβολή. Όπως έχει δηλώσει: «Διερευνώνται όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που έχει επικαλεστεί ο κατηγορούμενος και κατατείνουν στην αθωότητά του. Το κρισιμότερο είναι ότι μπήκε στο σπίτι του μία παρουσία αγνώστων στοιχείων, με πλήρη κάλυψη των χαρακτηριστικών και με ένα μαχαίρι».
Η κρίση του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Σύρου, πάντως, εστιάζει σε όσα φέρονται να ακολούθησαν. Σύμφωνα με το σκεπτικό που έχει γίνει γνωστό, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι η 41χρονη απομακρύνθηκε από την κατοικία και άρχισε να τρέχει στα στενά της Άνω Σύρου, με τον κατηγορούμενο να την ακολουθεί. Κατά τη διάρκεια της καταδίωξης φέρεται να της πέταξε μία γλάστρα και στη συνέχεια να την πλησίασε. Το θανατηφόρο χτύπημα με το μαχαίρι, σύμφωνα με την ίδια δικαστική εκτίμηση, σημειώθηκε στην πλάτη της γυναίκας και ενώ βρίσκονταν πλέον έξω από το σπίτι. Αυτό το σημείο θεωρείται καθοριστικό για τη δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης. Οι δικαστές εκτίμησαν ότι από τη στιγμή που η 41χρονη είχε εγκαταλείψει την κατοικία και απομακρυνόταν τρέχοντας, ο άμεσος κίνδυνος για τον 40χρονο είχε πάψει να υφίσταται.
Η συνέχεια της καταδίωξης αποτέλεσε έτσι ένα από τα σημαντικά δεδομένα που οδήγησαν στην απόφαση για την προσωρινή κράτησή του. Ο 40χρονος οδηγήθηκε στις φυλακές Χίου, ενώ η 30χρονη σύζυγός του αφέθηκε ελεύθερη με περιοριστικούς όρους. Παρά τις δικαστικές εξελίξεις, το κίνητρο που οδήγησε την 41χρονη στο σπίτι εξακολουθεί να αποτελεί το μεγαλύτερο μυστήριο. Γι’ αυτό και ιδιαίτερη σημασία αποκτούν δύο έρευνες των οποίων τα αποτελέσματα αναμένονται: οι τοξικολογικές εξετάσεις και η άρση του τηλεφωνικού απορρήτου.
Οι εργαστηριακές αναλύσεις αναμένεται να δείξουν εάν υπήρχε κάποιος παράγοντας που θα μπορούσε να συνδέεται με την κατάσταση στην οποία βρισκόταν η 41χρονη εκείνες τις ώρες. Η υπεράσπιση του κατηγορουμένου έχει υποστηρίξει ότι η γυναίκα παρουσίαζε υπερδιέγερση. Παράλληλα, οι τηλεφωνικές επικοινωνίες μπορεί να αποδειχθούν ακόμη σημαντικότερες για τη διερεύνηση του κινήτρου. Οι Αρχές θέλουν να χαρτογραφήσουν το ψηφιακό αποτύπωμα πριν από το περιστατικό και να εξακριβώσουν εάν είχε προηγηθεί κάποια επικοινωνία που θα μπορούσε να εξηγήσει την παρουσία της γυναίκας στην κατοικία. Η πλευρά του 40χρονου υποστηρίζει ότι δεν υπήρχε προσωπική γνωριμία με την 41χρονη. Ωστόσο, έχει προκύψει ότι οι δύο τους είχαν φοιτήσει στο ίδιο σχολείο στο παρελθόν.
- Συναγερμός από τους ειδικούς για πασίγνωστα φάρμακα αδυνατίσματος – Προσοχή, μεγάλος κίνδυνος
- «Μαύρα Χριστούγεννα»: Αυτά τα 3 ζώδια θα περάσουν δύσκολα μέχρι το τέλος του 2026
- Θρήνος στη χώρα: Πέθανε πασίγνωστος Έλληνας ποδοσφαιριστής
- Συνέπειες του να φιλήσετε έναν νεκρό άνθρωπο: Tι πρέπει να γνωρίζετε
