ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Σαρκοπενία: Αιτίες απώλειας μυϊκής μάζας και λύσεις

Έχετε πρόβλημα να ανεβαίνετε σκάλες, να κουβαλάτε τα ψώνια σας ή να ασχολείστε με τον κήπο σας για όσο χρόνο το κάνατε παλιά; Δεν είναι απαραίτητα «απλά η…

Έχετε πρόβλημα να ανεβαίνετε σκάλες, να κουβαλάτε τα ψώνια σας ή να ασχολείστε με τον κήπο σας για όσο χρόνο το κάνατε παλιά;

Δεν είναι απαραίτητα «απλά η ηλικία» που μιλάει… Κι αν είναι ένα σύμπτωμα που οι μύες σας προσπαθούν να σας στείλουν; Ένα διακριτικό αλλά πολύ πραγματικό φαινόμενο επηρεάζει όλο και περισσότερους ενήλικες μετά τα 50, συχνά χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε. Κι όμως, μπορεί να αποδυναμωθεί — ή και να αποφευχθεί. Έχετε περιέργεια; Σας τα αποκαλύπτουμε όλα.

Σαρκοπενία: Όταν οι μύες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου
Πίσω από αυτό το κάπως «βαρβαρικό» όνομα κρύβεται μια πολύ συγκεκριμένη πραγματικότητα: η σαρκοπενία είναι η προοδευτική απώλεια μυϊκής μάζας και σωματικής δύναμης. Αντίθετα με ό,τι πιστεύεται, δεν είναι μια προδιαγεγραμμένη κατάσταση που σχετίζεται αποκλειστικά με την ηλικία. Πλέον αναγνωρίζεται ως ξεχωριστή διαταραχή με σημαντικές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής.

Γιατί συμβαίνει… και σε ποιους;
Αν και οι μύες τείνουν να χάνουν σταδιακά βάρος ήδη από τα 30 (ναι, τόσο νωρίς!), η διαδικασία επιταχύνεται ιδιαίτερα γύρω στα 60. Η αιτία; Ένα «κοκτέιλ» παραγόντων, συχνά σε συνδυασμό:

Το πέρασμα του χρόνου, απλά…

Με την ηλικία, ορισμένες ορμόνες που βοηθούν τους μύες (όπως η IGF-1 ή η αυξητική ορμόνη) μειώνονται. Η αποκατάσταση των μυών γίνεται πιο αργή, η απορρόφηση θρεπτικών συστατικών λιγότερο αποτελεσματική… με λίγα λόγια, το σώμα χαλαρώνει.

Συνήθειες όχι και τόσο «φιλικές» προς τους μύες
Μικρές καθημερινές συνήθειες που αποδυναμώνουν τους μύες είναι το να παραλείπουμε γεύματα, να αποφεύγουμε τις πρωτεΐνες, να μην ασκούμαστε αρκετά και να καθόμαστε ή να μένουμε αδρανείς για πολλές ώρες. Η ακινησία είναι μάλιστα ο βασικότερος παράγοντας κινδύνου. Και μην ξεχνάμε τη συχνή έλλειψη βιταμίνης D, που μειώνει τον μυϊκό τόνο.

Κάποιες «σιωπηλές» ασθένειες
Ο διαβήτης, οι διαταραχές του θυρεοειδούς, η χρόνια φλεγμονή και ακόμη και νευρολογικές ασθένειες μπορούν να επιταχύνουν την απώλεια μυών, συχνά χωρίς εμφανή συμπτώματα.

Πώς θα καταλάβετε ότι οι μύες σας αρχίζουν να σας «εγκαταλείπουν»;
Δεν χρειάζεστε μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας για να το διαπιστώσετε! Δείτε μερικά προειδοποιητικά σημάδια:

Δυσκολεύεστε να σηκωθείτε από καρέκλα χωρίς να πάρετε φόρα.

Το ανέβασμα μιας σκάλας σας αφήνει πιο λαχανιασμένους από παλιά.

Τα χέρια και οι μηροί σας φαίνονται λιγότερο «σφιχτοί» απ’ ό,τι πριν.

Έχετε τάση να σκοντάφτετε, χάνετε ισορροπία και κουράζεστε περισσότερο χωρίς προφανή λόγο.

Αν αρκετά από αυτά ισχύουν για εσάς, μια σύντομη επίσκεψη στον γιατρό μπορεί να σας βοηθήσει να έχετε εικόνα της κατάστασης.

Προστατεύοντας τους μύες σας: καλές καθημερινές συνήθειες
Τα καλά νέα; Μπορείτε να δράσετε! Ακόμη και στα 70, ποτέ δεν είναι αργά να ενισχύσετε τους μύες σας. Χρειάζεται λίγη ευελιξία… και ενθάρρυνση.

Κινηθείτε έξυπνα, αλλά κινηθείτε!
Δεν χρειάζεται να γίνετε μαραθωνοδρόμοι. Οι πιο αποτελεσματικές ασκήσεις είναι απλές: καθίσματα, προβολές, ελαφριά push-ups, ανέβασμα σκάλας ή ακόμη και γρήγορο περπάτημα. Το κλειδί είναι να κινείστε κάθε μέρα, έστω και για δέκα λεπτά. Ήπια γιόγκα, πιλάτες, ποδήλατο ή κολύμπι είναι επίσης πολύτιμοι σύμμαχοι.

Φάτε… «μυϊκά»!
Η πρωτεΐνη είναι το βασικό καύσιμο των μυών. Στοχεύστε σε 1,2–1,5 γραμμάρια πρωτεΐνης ανά κιλό σωματικού βάρους καθημερινά. Επιλογές: αυγά, σολομός, φακές, γιαούρτι, ακόμη και λίγη ποσότητα τυριού.

Σε επίπεδο βιταμινών, προτεραιότητα στη βιταμίνη D, το ασβέστιο και τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα (λιπαρά ψάρια, αμύγδαλα, λινέλαιο), ενώ μην ξεχνάτε την επαρκή ενυδάτωση.

Τι να περιορίσετε;
Περιορίστε τα υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα, τη λευκή ζάχαρη, τα κορεσμένα λιπαρά και την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, που εξαντλούν άσκοπα το σώμα σας.

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΒΑΝΔΗ: Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΩΡΙΣΜΟ ΜΕ ΤΟΝ ΝΤΕΜΗ – «ΟΤΑΝ ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΕΙΠΑ…»

Η Δέσποινα Βανδή σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και το περιοδικό “Down Town”, μίλησε για τα παιδιά της και τον Βασίλη Μπισμπίκη, ενώ αποκάλυψε πως τα τελευταία δύο χρόνια κάνει ψυχοθεραπεία.

Πώς φτάνεις να πεις μια μέρα «η ζωή είναι αλλιώς»;

Όταν αποφασίζεις να πρωταγωνιστήσεις σε αυτήν. Τώρα μπορεί να σου γεννιέται η εύλογη ερώτηση: «Μα δεν πρωταγωνιστούσες στη ζωή σου όλα αυτά χρόνια;» Όταν κάνεις παιδιά όλα αλλάζουν. Αφήνεις τον εαυτό σου πιο πίσω, μπορεί να κάνεις πράγματα τα οποία δεν σε ευχαριστούν απόλυτα, αλλά ευχαριστούν τον υπόλοιπο κόσμο και από εκεί που ζούσες εκατό τοις εκατό για τον εαυτό σου, καταλήγεις να ζεις πενήντα τοις εκατό, μετά τριάντα, δέκα… και μια μέρα χάνεσαι, χωρίς να το καταλάβεις. Άλλαξα, ρε παιδί μου, όχι μια μέρα ξαφνικά, αλλά αποφάσισα να κάνω ευτυχισμένο τον εαυτό μου, να δώσω σημασία σε μένα.

Εσύ το καταλάβαινες ότι δεν είσαι ευτυχισμένη;

Δεν το καταλαβαίνεις. Ασφαλώς καταλαβαίνεις ότι δεν είσαι καλά, αλλά είναι τόσο πολλά αυτά που τρέχουν γύρω σου, που επί της ουσίας αποσυντονίζεσαι και το μόνο που κάνεις είναι να κοιτάζεις πώς θα βγει η καθημερινότητα και χάνεις τη μεγάλη εικόνα. Χάνεις τη μεγάλη, ουσιαστική εικόνα του ότι εσύ τελικά δεν είσαι χαρούμενος μέσα σε όλο αυτό. Οπότε, για να μιλήσω για μένα, η αλλαγή δεν έγινε ξαφνικά, αλλά όταν προέκυψε είδα τη διαφορά. Με τι έχει να κάνει η χαρά; Διότι σίγουρα δεν έχει να κάνει ούτε με τα χρήματα ούτε με την εμφάνιση.

Προτεραιότητα της Δέσποινας Βανδή ήταν τα παιδιά της
Είχες αφήσει τον εαυτό σου;

Εντελώς. Για μένα προτεραιότητα ήταν τα παιδιά. Μην ξεχνάς ότι η Μελίνα πάει 19 και από την ώρα που ήρθε στον κόσμο εγώ με άφησα. Μετά γεννήθηκε ο Γιώργος. Εγώ το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να είναι καλά τα παιδιά. Όλος ο κόσμος μου ήταν αυτά. Δεν έδινα καμία σημασία στον εαυτό μου.

Δεν γίνονται και τα δύο μαζί;

Φυσικά και γίνονται. Νάνσυ, δεν το καταλαβαίνεις και δεν το καταλαβαίνεις επειδή οι άνθρωποι σταδιακά μέσα στον χρόνο αλλάζουν. Δεν αλλάζουν σε μια στιγμή. Και κάνεις υπομονή πιστεύοντας ότι τα πράγματα θα αλλάξουν, ότι θα γίνουν καλύτερα. Αλλά αυτά δεν αλλάζουν κι εσύ συνεχίζεις να κάνεις υπομονή. Εγώ από υπομονή μπορεί να σκάσω γάιδαρο, αλλά δεν είναι και τόσο μεγάλο προτέρημα αυτό τελικά.

Αν τα παιδιά σου ήταν μικρά ακόμα θα ήμασταν εδώ και θα λέγαμε αυτά;

Δεν το ξέρω. Νάνσυ, σε μένα τα πράγματα γίνανε πάρα πολύ απλά. Τα είδα όλα μπροστά μου στην κανονικότητά τους επειδή ερωτεύτηκα. Δεν ξέρω αν θα τα έβλεπα τόσο ξεκάθαρα πριν. Προκειμένου να δικαιολογήσουμε πράγματα που δεν μας αρέσουν στη ζωή μας, βρίσκουμε δεκάδες λόγους και αιτίες και η δύναμη της συνήθειας και όλο αυτό το πράγμα που ξέρεις. Δεν είναι εύκολο να βγεις έξω από το πλαίσιο μέσα στο οποίο έχεις μάθει να λειτουργείς.

Δεν φοβήθηκες την ώρα που ένιωσες ότι ερωτεύεσαι;

Εγώ ερωτεύτηκα και θεώρησα τίμιο απέναντι στον εαυτό μου, στα παιδιά μου και στον άνθρωπο που είχα δίπλα μου τέλος πάντων όλα αυτά τα χρόνια να χωρίσω, δεν σήκωνε δεύτερη κουβέντα.

Προτεινόμενο ΆρθροΔύσκολες ώρες για τον Άκη Σακελλαρίου – Αποκάλυψε δημόσια το πρόβλημα υγείας του -«Είναι το τέλος»

Δεν το φοβήθηκες το συναίσθημα που ερχόταν; Σε ξεβόλευε, σου άλλαζε τη ζωή.

Οι άνθρωποι αλλάζουν, οπότε μοιραία και οι σχέσεις. Όταν ζεις παθητικά είναι σίγουρο ότι θα βρεθείς σε ψυχολογικά αδιέξοδα. Το συναίσθημα με αφύπνισε και κατάλαβα πως είχε έρθει πια η ώρα για αλλαγή.

Μου κάνει εντύπωση που –παρά τους κανόνες, τα στερεότυπα κι όλα αυτά που έχεις μέσα στο κεφάλι σου επειδή έτσι μεγάλωσες– αποφάσισες να το ζήσεις.

Κοίταξε, δεν έγινε έτσι ξαφνικά. Δεν πάρθηκε αυτή απόφαση μέσα σε μία μέρα. Είχα κι εγώ τις αγωνίες και τις αντιστάσεις μου, αλλά έβλεπα ότι αυτό το πράγμα έρχεται με φορά πάνω μου. Δεν μπορούσα να το παλέψω ούτε να αντισταθώ, οπότε έπρεπε να πάρω μια απόφαση. Ή να το ζήσω ή να το αφήσω. Δεν ήθελα να το αφήσω.

Είναι τελικά τύχη που ζεις όλο αυτό; Κάτι σαν να σώζεσαι την τελευταία στιγμή που πας να φύγεις στον γκρεμό;

Ναι, τύχη είναι. Νομίζω ότι είναι κάποιος από εκεί πάνω ψηλά που ήθελε να συμβεί αυτό το πράγμα σε μένα. Είναι ο Θεός, είναι το σύμπαν, οι άγγελοι; Δεν ξέρω.

Η Δέσποινα Βανδή κάνει ψυχοθεραπεία την τελευταία δεκαετία
Αναθεώρησες κι άλλα πράγματα; Εννοώ και στη δουλειά;

Καταρχάς, κάνω ψυχοθεραπεία σχεδόν δύο χρόνια τώρα και με έχει βοηθήσει πάρα πολύ. Θεωρούσα ότι το να διαβάζεις βιβλία και να έχεις καλούς φίλους είναι αρκετό για να εξελιχθείς, να μοιραστείς και να προβληματιστείς. Όχι όμως. Με την ψυχοθεραπεία βλέπεις πράγματα που ούτε είχες σκεφτεί ποτέ ούτε είχες έρθει αντιμέτωπος με αυτά. Είναι πολύ πιο εύκολο να χώνεις πράγματα κάτω από το χαλάκι και να προχωράς ξανά. Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη κλπ.

Τώρα είσαι ευχαριστημένη;

Ναι, φυσικά, είμαι χαρούμενη με τις επιλογές μου. Γιατί πια αποφασίζω μόνη μου.

Είσαι μόνη σου ποτέ μέσα στη μέρα;

Φυσικά. Τώρα έφυγε η Μελίνα και όταν ο Γιώργος είναι σχολείο και ο Βασίλης έχει γύρισμα είμαι μόνη μου. Όμως όταν έχουμε λίγο ελεύθερο χρόνο με τον Βασίλη θέλουμε να κάνουμε κάτι μαζί. Να περάσουμε στιγμές μαζί.

Πώς είναι αυτό;

Είναι πάρα πολύ όμορφο και είναι πρωτόγνωρο. Είναι σαν να είμαστε σε πενταήμερη. Μόλις βρούμε ένα κενό διήμερο –σπάνια βέβαια– θέλουμε να πάμε εκδρομή! Ή να πάμε να φάμε κάπου, να πάμε σε ένα ταβερνάκι, να κάνουμε μια βόλτα.

Με τον Βασίλη ήσασταν έτσι από την πρώτη στιγμή που βρεθήκατε;

Ναι. Ήταν κάτι που υπήρχε. Ένας ηλεκτρισμός. Υπήρχε όλη αυτή η ζεστασιά στην ψυχή. Από το να κοιτάς τον άλλον μέχρι να επικοινωνείτε. Δεν καταλαβαίναμε ακριβώς τι συμβαίνει, αλλά νιώθαμε ότι κάτι συμβαίνει. Εγώ δηλαδή δεν το ήξερα. Εκείνος, από την άλλη, έλεγε ότι ήταν σίγουρος. Εγώ σκεφτόμουν ότι μπορεί όσο τον γνώριζα καλύτερα να χανόταν ο ενθουσιασμός και ο θαυμασμός. Αλλά δεν συνέβη αυτό το πράγμα και αυτό που ένιωθα όλο και δυνάμωνε.

Την οικειότητα την αισθάνθηκες γρήγορα;

Από την πρώτη στιγμή. Νομίζω ότι αυτό που μας ένωσε τόσο δυνατά με τον Βασίλη ήταν η αλήθεια μας. Στην αρχή κάναμε παρέα. Δεν γίναμε αμέσως ζευγάρι, πέρασε ένα αρκετά μεγάλο διάστημα. Και σε αυτή την παρέα που κάναμε αισθανόμασταν ότι κουμπώνουμε ολοένα και περισσότερο. Είναι πολλά τα κοινά μας.

Δεν ωραιοποιήσατε τον εαυτό σας για να αρέσετε ο ένας στον άλλον;

Δεν χρειάστηκε, δεν θέλαμε κιόλας. Η αλήθεια ήταν αυτή που μας έφερε ακόμη πιο κοντά. Μια γυμνή αλήθεια που δεν είχε κανένα καλλωπισμό.

Δεν σκέφτηκες μήπως δεν πρέπει να του φορτώσεις τα δικά σου θέματα;

Δεν με ενδιέφερε καθόλου να σκεφτώ τίποτα τέτοιο και ούτε και εκείνον. Η αλήθεια είναι αυτή που μας έφερε κοντά και η τύχη.

Δεν ήσουν μια γυναίκα που έψαχνε.

Όχι, όχι. Όταν τον είδα είπα «Χριστέ μου, πόσο όμορφος άντρας είναι αυτός!» και μέχρι εκεί. Αλλά στην επικοινωνία μας άρχισα να νιώθω ότι είναι κάτι άλλο.

Ο κόσμος σε νοιάζει; αυτό το «τι θα πει ο κόσμος»;

Όχι, Νάνσυ, όχι.

Εσύ όταν ακούς ένα τραγούδι σου εκείνης της περιόδου σκέφτεσαι και το τι συνέβαινε στη ζωή σου παράλληλα;

Ναι, κάποιες φορές ακούω και τι συνέβαινε στη ζωή μου εκείνη την περίοδο.

Κρυβόσουν;

Αν έκρυβα τη θλίψη μου με ρωτάς; Ναι. Κάπως αλλιώς θα σου το θέσω τώρα, όπως μου έρχεται: Δεν είναι ότι έκρυβα τη θλίψη μου, είναι ότι γέμιζα τη ζωή μου παίρνοντας χαρά από τη δουλειά μου, τα παιδιά μου, τους φίλους μου.

Τώρα;

Τώρα νιώθω γεμάτη, νιώθω πλήρης.

Ειδήσεις σήμερα

Ροή Ειδήσεων