Έφυγε από τη ζωή η ηθοποιός, Πόπη Χριστοδούλου, η οποία μεταξύ άλλων είχε ξεχωρίσει για τον ρόλο της ως «Μάρθα – Ρίτσα» στην επιτυχημένη σειρά του Mega «Παρά Πέντε».
Πέθανε η ηθοποιός Πόπη Χριστοδούλου
Η Πόπη Χριστοδούλου «έπαιξε» με τεράστια επιτυχία τον ρόλο της Μάρθας και της Ρίτσας, τις «δίδυμες» εσωτερικές της «Ντάλιας Χατζηαλεξάνδρου», ενώ τα δυσάρεστα νέα γνωστοποίησε με ανάρτησή του ο Παναγιώτης Καποδίστριας.
Πόπη Χριστοδούλου: Η ανάρτηση του κ. Καποδίστρια
«Είναι από αυτές τις στιγμές που δεν μπορώ να πω τίποτα. Ποιος; Εγώ! Είναι σα να μην υπάρχουν λέξεις.
Πώς διάολο μπορείς να χωρέσεις σε λίγες προτάσεις τόσα χρόνια;
Θέατρο, τηλεόραση, σκηνοθεσίες, παρέα νύχτες ατελείωτες. Γέλια, κλάματα, τσακωμοί (καυγάδες ομηρικοί) και μετά αγκαλιά. Αυτή η ζεστή ή αγκαλιά… Εκείνη που δε θες να τελειώσει… Παρέα με εκείνο το κόκκινο φουστάνι που τόσο ήθελες να φορέσεις. Και κατάφερα στο φόρεσα. Ξέρεις εσύ…
Σε ευχαριστώ για όλα όσα μοιραστήκαμε πάνω και κάτω από τη σκηνή.
Καλό σου ταξίδι, Ποπάκι…
Σε ευχαριστώ που υπήρξες κομμάτι της ζωής μου.
Σε ευχαριστώ που υπήρξα κομμάτι της ζωής σου.
Τα άλλα θα στα πω μετά.
Καληνύχτα…»
Πέθανε πασίγνωστος Έλληνας επιχειρηματίας, ηγήθηκε βιομηχανικό κολοσσό
Η διαδρομή ενός σεμνού αλλά πανίσχυρου επιχειρηματικού μυαλού που οδήγησε τη Βιοχάλκο στην παγκόσμια κορυφή, μακριά από τα φώτα.
Η ελληνική βιομηχανία αποχαιρετά έναν από τους πλέον καθοριστικούς ανθρώπους της σύγχρονης ιστορίας της. Ο Νικόλαος Στασινόπουλος, ο άνθρωπος που για δεκαετίες βρέθηκε στο τιμόνι της Βιοχάλκο, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 95 ετών, αφήνοντας πίσω του μια παρακαταθήκη που ξεπερνά κατά πολύ τα στενά όρια ενός επιχειρηματικού ομίλου.
Προτεινόμενο Άρθρο
Δύσκολες ώρες για την Κατερίνα Καινούργιου
Χωρίς θόρυβο, χωρίς δημόσιες εμφανίσεις και χωρίς προσωπική προβολή, υπήρξε ο ηγέτης που καθόρισε όσο λίγοι την πορεία της βαριάς ελληνικής βιομηχανίας. Για περισσότερα από 70 χρόνια, το όνομά του ήταν άρρηκτα συνδεδεμένο με την ανάπτυξη, την εξωστρέφεια και τη διεθνή παρουσία ενός ομίλου που εξελίχθηκε σε πυλώνα της εθνικής οικονομίας.
Η φιλοσοφία ζωής και διοίκησής του αποτυπώνεται ακόμη και στη λιτή αναφορά που υπάρχει για εκείνον στην επίσημη ιστοσελίδα της Βιοχάλκο. Καμία μακροσκελής βιογραφία, καμία εξιδανίκευση. Μόνο τα απολύτως απαραίτητα. Έτσι επέλεξε να πορεύεται: με ουσία και όχι με εντυπώσεις.
Γεννημένος στην Αθήνα το 1932, με άριστες σπουδές στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, εντάχθηκε από νωρίς στις οικογενειακές επιχειρήσεις, βιώνοντας από πρώτο χέρι τις δυσκολίες της μεταπολεμικής περιόδου. Το 1964, μετά τον θάνατο του πατέρα του Μιχαήλ Στασινόπουλος, ανέλαβε μαζί με τον αδελφό του Ευάγγελο την ηγεσία της Βιοχάλκο, σε μια εποχή κρίσιμων αποφάσεων.
Από τα πρώτα του βήματα, αντιλήφθηκε ότι η επιβίωση και η ανάπτυξη της ελληνικής βιομηχανίας δεν μπορούσαν να στηριχθούν μόνο στην εσωτερική αγορά. Οι διεθνείς αγορές, οι στρατηγικές συνεργασίες και η τεχνολογική υπεροχή ήταν μονόδρομος. Υπό τη δική του καθοδήγηση, η Βιοχάλκο μετασχηματίστηκε σε έναν σύγχρονο όμιλο συμμετοχών, με παραγωγική δραστηριότητα μέσω θυγατρικών εταιρειών και ισχυρό εξαγωγικό αποτύπωμα.
Με διορατικότητα και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, επένδυσε συστηματικά σε νέες τεχνολογίες, σε αυτοματισμούς, σε σύγχρονες μονάδες παραγωγής και σε ανθρώπινο δυναμικό. Για τον Νικόλαο Στασινόπουλο, η επιτυχία δεν ήταν μόνο οικονομικό μέγεθος, αλλά αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας, επαγγελματικής ηθικής και εμπιστοσύνης στους εργαζομένους.
Η διοίκηση και οι εργαζόμενοι της Viohalco μίλησαν για μια εμβληματική φυσιογνωμία που διαμόρφωσε την ταυτότητα του Ομίλου και άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη σύγχρονη ελληνική βιομηχανία. Έναν ηγέτη που δεν ακολούθησε τις συγκυρίες, αλλά τις προηγήθηκε.
Παράλληλα με την επιχειρηματική του πορεία, δεν έλειψε ποτέ η κοινωνική και πολιτιστική προσφορά. Μέσω του Κοινωφελούς Ιδρύματος «Μιχαήλ Ν. Στασινόπουλος – ΒΙΟΧΑΛΚΟ», η οικογένεια άφησε ουσιαστικό αποτύπωμα στην Τεγέα, στηρίζοντας τον πολιτισμό, την παιδεία και την τοπική κοινωνία.
Η αναγνώριση του έργου του ήρθε και θεσμικά, με σημαντικές διακρίσεις, όπως το «Αριστείο ΙΟΒΕ» και το βραβείο «Δίολκος», όχι ως επιβράβευση προσωπικής προβολής, αλλά ως επιβεβαίωση μιας διαδρομής που έθεσε τις βάσεις για τη βιομηχανία του αύριο.
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος πρόλαβε να δει τη σκυτάλη να περνά στην επόμενη γενιά, στους γιους του Μιχάλη και Γιάννη, με τον ίδιο Όμιλο να συνεχίζει τη διεθνή του πορεία, βασισμένος στις αξίες που εκείνος θεμελίωσε.
Η απώλειά του δεν αφορά μόνο έναν επιχειρηματικό όμιλο. Αφορά ένα κομμάτι της σύγχρονης οικονομικής ιστορίας της χώρας.
