Η Κόνι Φράνσις πέθανε το βράδυ της Τετέρτης, σύμφωνα με ανακοίνωση στο Facebook.
ΝΕΚΡΗ ΠΑΣΙΓΝΩΣΤΗ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΑ
Η Κόνι Φράνσις, τραγουδίστρια της ποπ και ηθοποιός, με επιτυχίες όπως το «Lipstick on Your Collar» και το «Who’s Sorry Now?» που έγιναν σύμβολα για τους έφηβους της δεκαετίας του 1960, πέθανε, όπως ανακοίνωσε ο δημοσιογράφος και φίλος της, Ρον Ρόμπερτς.
Η Κόνι Φράνσις πέθανε σε ηλικία 87 ετών.
«Με βαθιά θλίψη σας ενημερώνω για τον θάνατο της αγαπημένης μου φίλης Κόνι Φράνσις χθες το βράδυ», έγραψε η Ρόμπερτς σε ανάρτησή του στο Facebook. «Ξέρω ότι η Κόνι θα ενέκρινε το γεγονός ότι οι θαυμαστές της είναι από τους πρώτους που θα μάθουν για αυτά τα θλιβερά νέα».
Η Κόνι Φράνσις νοσηλεύτηκε πρόσφατα και αναγκάστηκε να ακυρώσει κάποιες εμφανίσεις της πριν από λίγο καιρό, σύμφωνα με αναρτήσεις που κοινοποίησε στα social media.
Πέθανε πασίγνωστος Έλληνας επιχειρηματίας, ηγήθηκε βιομηχανικό κολοσσό
Η διαδρομή ενός σεμνού αλλά πανίσχυρου επιχειρηματικού μυαλού που οδήγησε τη Βιοχάλκο στην παγκόσμια κορυφή, μακριά από τα φώτα.
Η ελληνική βιομηχανία αποχαιρετά έναν από τους πλέον καθοριστικούς ανθρώπους της σύγχρονης ιστορίας της. Ο Νικόλαος Στασινόπουλος, ο άνθρωπος που για δεκαετίες βρέθηκε στο τιμόνι της Βιοχάλκο, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 95 ετών, αφήνοντας πίσω του μια παρακαταθήκη που ξεπερνά κατά πολύ τα στενά όρια ενός επιχειρηματικού ομίλου.
Χωρίς θόρυβο, χωρίς δημόσιες εμφανίσεις και χωρίς προσωπική προβολή, υπήρξε ο ηγέτης που καθόρισε όσο λίγοι την πορεία της βαριάς ελληνικής βιομηχανίας. Για περισσότερα από 70 χρόνια, το όνομά του ήταν άρρηκτα συνδεδεμένο με την ανάπτυξη, την εξωστρέφεια και τη διεθνή παρουσία ενός ομίλου που εξελίχθηκε σε πυλώνα της εθνικής οικονομίας.
Η φιλοσοφία ζωής και διοίκησής του αποτυπώνεται ακόμη και στη λιτή αναφορά που υπάρχει για εκείνον στην επίσημη ιστοσελίδα της Βιοχάλκο. Καμία μακροσκελής βιογραφία, καμία εξιδανίκευση. Μόνο τα απολύτως απαραίτητα. Έτσι επέλεξε να πορεύεται: με ουσία και όχι με εντυπώσεις.
Προτεινόμενο Άρθρο
Αλλάζουν όλα για εσάς: 3 Zώδια θα δουν τα xpήματα να έρχονται σαν μαγνήτης τον Φεβρουάριο
Γεννημένος στην Αθήνα το 1932, με άριστες σπουδές στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, εντάχθηκε από νωρίς στις οικογενειακές επιχειρήσεις, βιώνοντας από πρώτο χέρι τις δυσκολίες της μεταπολεμικής περιόδου. Το 1964, μετά τον θάνατο του πατέρα του Μιχαήλ Στασινόπουλος, ανέλαβε μαζί με τον αδελφό του Ευάγγελο την ηγεσία της Βιοχάλκο, σε μια εποχή κρίσιμων αποφάσεων.
Από τα πρώτα του βήματα, αντιλήφθηκε ότι η επιβίωση και η ανάπτυξη της ελληνικής βιομηχανίας δεν μπορούσαν να στηριχθούν μόνο στην εσωτερική αγορά. Οι διεθνείς αγορές, οι στρατηγικές συνεργασίες και η τεχνολογική υπεροχή ήταν μονόδρομος. Υπό τη δική του καθοδήγηση, η Βιοχάλκο μετασχηματίστηκε σε έναν σύγχρονο όμιλο συμμετοχών, με παραγωγική δραστηριότητα μέσω θυγατρικών εταιρειών και ισχυρό εξαγωγικό αποτύπωμα.
Με διορατικότητα και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, επένδυσε συστηματικά σε νέες τεχνολογίες, σε αυτοματισμούς, σε σύγχρονες μονάδες παραγωγής και σε ανθρώπινο δυναμικό. Για τον Νικόλαο Στασινόπουλο, η επιτυχία δεν ήταν μόνο οικονομικό μέγεθος, αλλά αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας, επαγγελματικής ηθικής και εμπιστοσύνης στους εργαζομένους.
Η διοίκηση και οι εργαζόμενοι της Viohalco μίλησαν για μια εμβληματική φυσιογνωμία που διαμόρφωσε την ταυτότητα του Ομίλου και άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη σύγχρονη ελληνική βιομηχανία. Έναν ηγέτη που δεν ακολούθησε τις συγκυρίες, αλλά τις προηγήθηκε.
Παράλληλα με την επιχειρηματική του πορεία, δεν έλειψε ποτέ η κοινωνική και πολιτιστική προσφορά. Μέσω του Κοινωφελούς Ιδρύματος «Μιχαήλ Ν. Στασινόπουλος – ΒΙΟΧΑΛΚΟ», η οικογένεια άφησε ουσιαστικό αποτύπωμα στην Τεγέα, στηρίζοντας τον πολιτισμό, την παιδεία και την τοπική κοινωνία.
Η αναγνώριση του έργου του ήρθε και θεσμικά, με σημαντικές διακρίσεις, όπως το «Αριστείο ΙΟΒΕ» και το βραβείο «Δίολκος», όχι ως επιβράβευση προσωπικής προβολής, αλλά ως επιβεβαίωση μιας διαδρομής που έθεσε τις βάσεις για τη βιομηχανία του αύριο.
Ο Νικόλαος Στασινόπουλος πρόλαβε να δει τη σκυτάλη να περνά στην επόμενη γενιά, στους γιους του Μιχάλη και Γιάννη, με τον ίδιο Όμιλο να συνεχίζει τη διεθνή του πορεία, βασισμένος στις αξίες που εκείνος θεμελίωσε.
Η απώλειά του δεν αφορά μόνο έναν επιχειρηματικό όμιλο. Αφορά ένα κομμάτι της σύγχρονης οικονομικής ιστορίας της χώρας.
