Τι προκάλεσε τον θάνατό τους

Σοκ και θλίψη προκάλεσε στα Τρίκαλα η είδηση πως μια μητέρα και ο γιος της βρέθηκαν νεκροί μέσα στο σπίτι τους, στην οδό Δραγούμη, το μεσημέρι του Σαββάτου (23/8). Οι γείτονες, που ανησύχησαν όταν δεν τους είδαν για ώρες, ειδοποίησαν τις Αρχές.

Η νεκροψία – νεκροτομή θα δώσει τις τελικές απαντήσεις

Οι πρώτες πληροφορίες από τις Αρχές αναφέρουν ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν συλλεχθεί έως τώρα, ο θάνατός τους φαίνεται να οφείλεται σε παθολογικά αίτια, ενώ αποκλείεται το ενδεχόμενο εγκληματικής ενέργειας. Ωστόσο, για να διαπιστωθεί με ακρίβεια η αιτία θανάτου, οι σωροί μεταφέρθηκαν στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία, όπου θα πραγματοποιηθεί νεκροψία – νεκροτομή.

Πώς σημειώθηκε η τραγωδία στα Τρίκαλα

Η τραγική είδηση έχει βυθίσει σε πένθος την τοπική κοινωνία, ενώ οι Αρχές ζητούν υπομονή από τους συγγενείς και τους κατοίκους μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία και να υπάρξουν επίσημα αποτελέσματα για τις συνθήκες που οδήγησαν στον ξαφνικό θάνατο της μητέρας και του γιου της.

Οι άνθρωποι που είναι καλόψυχοι αλλά δεν έχουν πολλούς φίλους συνήθως εμφανίζουν αυτές τις 9 συμπεριφορές

Συχνά θεωρούμε ότι οι καλοσυνάτοι άνθρωποι είναι «μαγνήτες της κοινωνικότητας».

Τους φανταζόμαστε περιτριγυρισμένους από φίλους, καλεσμένους παντού και συνεχώς μέσα στα γεγονότα. Στην πραγματικότητα όμως, μερικοί από τους πιο καλούς ανθρώπους είναι και οι πιο μοναχικοί. Ίσως γνωρίζετε κάποιον εξαιρετικά γενναιόδωρο, πράο και με υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη, που όμως σπάνια εμφανίζεται σε μεγάλες παρέες ή σε κοινωνικές εκδηλώσεις. Αυτό γεννάει το ερώτημα: Γιατί ένας τόσο αυθεντικά καλός άνθρωπος να παραμελείται κοινωνικά;

Οι καλοσυνάτοι άνθρωποι έχουν συχνά χαρακτηριστικά που διακριτικά τους ξεχωρίζουν. Κινούνται με ένα επίπεδο συναισθηματικού βάθους που δεν «δένει» πάντα με τις καθημερινές κοινωνικές συνήθειες. Είναι πιο στοχευμένοι, πιο αυτοσυνείδητοι και λιγότερο πρόθυμοι για ρηχές επαφές. Η παρουσία τους δεν είναι θορυβώδης, αλλά είναι δυνατή. Φέρνουν γαλήνη, σκέψη και ενσυναίσθηση σε έναν χώρο, ενώ παράλληλα προστατεύουν τον εαυτό τους από τον συναισθηματικό θόρυβο, την εκμετάλλευση ή την αστάθεια. Αυτά τα χαρακτηριστικά δεν τους κάνουν πάντα «δημοφιλείς», αλλά τους κάνουν ουσιαστικούς.

Ας δούμε τα διακριτικά μοτίβα και τις συμπεριφορές που εμφανίζονται συχνά σε καλοσυνάτους ανθρώπους που διατηρούν μόνο λίγες στενές σχέσεις. Αν αναγνωρίζετε τον εαυτό σας ή κάποιον δικό σας σε αυτές τις περιγραφές, να ξέρετε ότι δεν είναι αδυναμία. Είναι μια ήσυχη δύναμη.

1. Είναι Καλοί Ακροατές, Όχι Δυνατοί Ομιλητές

Στις συζητήσεις, σπάνια μπαίνουν για να τραβήξουν την προσοχή. Δίνουν χώρο στους άλλους να μιλήσουν και πραγματικά ακούν. Όχι περιμένοντας απλώς τη στιγμή να πουν τη δική τους ιστορία, αλλά για να καταλάβουν τι λέγεται. Οι απαντήσεις τους είναι μετρημένες και στοχαστικές, όχι βιαστικές ή ιδιοτελείς. Αυτό τους κάνει υπέροχους συνομιλητές, αλλά συχνά αγνοούνται σε θορυβώδη και γρήγορα κοινωνικά περιβάλλοντα.

2. Αποφεύγουν το Κουτσομπολιό και τα Δράματα

Δεν βρίσκουν χαρά σε συζητήσεις που βασίζονται στο να μειώνουν άλλους, να κριτικάρουν φίλους ή να αναπαράγουν συγκρούσεις. Έτσι συχνά απομακρύνονται από παρέες όπου κυριαρχεί το δράμα. Για κάποιους αυτό φαίνεται σαν αδιαφορία, αλλά στην πραγματικότητα επιλέγουν την ηρεμία.

3. Θέτουν Ήσυχα Όρια

Η πραγματική καλοσύνη περιλαμβάνει και τον σεβασμό στον εαυτό. Δίνουν όταν μπορούν, αλλά δεν διστάζουν να πουν «όχι» όταν κάτι ξεπερνά τις γραμμές τους. Τα όριά τους είναι διακριτικά αλλά σταθερά. Δεν φωνάζουν, ούτε δικαιολογούνται∙ απλώς απομακρύνονται από ό,τι δεν τους ταιριάζει.

4. Έχουν Υπερβολική Ενσυναίσθηση

Νιώθουν βαθιά τα συναισθήματα των άλλων. Αν κάποιος κοντινός τους πονάει, κουβαλούν και εκείνοι αυτόν τον πόνο. Αυτό τους κάνει εξαιρετικά υποστηρικτικούς, αλλά και τους αφήνει εξαντλημένους. Για αυτό χρειάζονται συχνά χρόνο μόνοι τους για να επεξεργαστούν τα συναισθήματά τους.

5. Δεν Ζητούν Προσοχή ή Επικύρωση

Δεν νιώθουν την ανάγκη να προβάλλονται ή να αποζητούν επιβεβαίωση. Η αξία τους δεν εξαρτάται από τα «likes» ή τα κομπλιμέντα. Εμφανίζονται με ταπεινότητα και συνέπεια, όχι για το χειροκρότημα αλλά γιατί αυτό είναι το αληθινό τους «είναι».

6. Είναι Επιλεκτικοί με την Ενέργειά τους

Δεν είναι διαθέσιμοι για όλους. Δεν κυνηγούν κοινωνική αποδοχή, ούτε μαζεύουν φιλίες για το «φαίνεσθαι». Επενδύουν σε λίγες, αλλά πραγματικές σχέσεις.

7. Προσελκύουν Ανθρώπους που Παίρνουν Χωρίς να Δίνουν

Η καλοσύνη τους συχνά τραβάει άτομα που ζητούν αλλά δεν ανταποδίδουν. Σιγά-σιγά, μαθαίνουν να προστατεύονται. Δεν σταματούν να είναι καλοί, αλλά γίνονται πιο προσεκτικοί στο πού δίνουν την ενέργειά τους.

8. Εκτιμούν τις Σχέσεις Ένας-Προς-Έναν

Δεν αγαπούν τα μεγάλα πλήθη ή τις επιφανειακές κουβέντες. Ανθίζουν σε προσωπικές, ειλικρινείς συζητήσεις. Μια αληθινή κουβέντα για αυτούς αξίζει περισσότερο από μια ολόκληρη βραδιά έξω.

9. Προτιμούν τη Μοναξιά από το Ψεύτικο

Δεν θα υποκριθούν για να κερδίσουν κοινωνική εύνοια. Αν κάτι δεν είναι αυθεντικό, το αποφεύγουν χωρίς ενοχές. Μπορεί να φαίνονται αποστασιοποιημένοι, αλλά στην πραγματικότητα ζουν σε αρμονία με τις αξίες τους.

Θυμήσου τι έχει σημασία

Η καλοσύνη και η κοινωνικότητα δεν πάνε πάντα μαζί. Για μερικούς, όσο πιο ειλικρινείς και συναισθηματικά ώριμοι είναι, τόσο λιγότερες φιλίες διατηρούν. Αυτό δεν είναι αδυναμία∙ είναι επιλογή.

Οι εννέα συμπεριφορές που περιγράφηκαν δεν είναι σημάδια απόρριψης ή αποτυχίας. Είναι το αποτέλεσμα ανθρώπων που έδωσαν πολλά, ένιωσαν βαθιά και έμαθαν πού να τραβούν τη γραμμή. Ίσως να μην περιβάλλονται από πλήθη, αλλά αποπνέουν μια ήσυχη δύναμη.

Αν βλέπεις τον εαυτό σου σε αυτή τη λίστα, να θυμάσαι ότι η καλοσύνη σου έχει αξία – ακόμα κι αν δεν αναγνωρίζεται πάντα. Κι αν γνωρίζεις κάποιον τέτοιον άνθρωπο, μην μπερδέψεις τη σιωπή του με αδιαφορία. Μπορεί να βρίσκεσαι μπροστά σε έναν από τους σπανιότερους τύπους ανθρώπων: κάποιον που είναι καλοσυνάτος από φύση, επιλεκτικός με σοφία και αρκετά ειλικρινής ώστε να διαλέγει την ειρήνη αντί για τη δημοφιλία.

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΒΑΝΔΗ: Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΩΡΙΣΜΟ ΜΕ ΤΟΝ ΝΤΕΜΗ – «ΟΤΑΝ ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΕΙΠΑ…»

Η Δέσποινα Βανδή σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και το περιοδικό “Down Town”, μίλησε για τα παιδιά της και τον Βασίλη Μπισμπίκη, ενώ αποκάλυψε πως τα τελευταία δύο χρόνια κάνει ψυχοθεραπεία.

Πώς φτάνεις να πεις μια μέρα «η ζωή είναι αλλιώς»;

Όταν αποφασίζεις να πρωταγωνιστήσεις σε αυτήν. Τώρα μπορεί να σου γεννιέται η εύλογη ερώτηση: «Μα δεν πρωταγωνιστούσες στη ζωή σου όλα αυτά χρόνια;» Όταν κάνεις παιδιά όλα αλλάζουν. Αφήνεις τον εαυτό σου πιο πίσω, μπορεί να κάνεις πράγματα τα οποία δεν σε ευχαριστούν απόλυτα, αλλά ευχαριστούν τον υπόλοιπο κόσμο και από εκεί που ζούσες εκατό τοις εκατό για τον εαυτό σου, καταλήγεις να ζεις πενήντα τοις εκατό, μετά τριάντα, δέκα… και μια μέρα χάνεσαι, χωρίς να το καταλάβεις. Άλλαξα, ρε παιδί μου, όχι μια μέρα ξαφνικά, αλλά αποφάσισα να κάνω ευτυχισμένο τον εαυτό μου, να δώσω σημασία σε μένα.

Εσύ το καταλάβαινες ότι δεν είσαι ευτυχισμένη;

Δεν το καταλαβαίνεις. Ασφαλώς καταλαβαίνεις ότι δεν είσαι καλά, αλλά είναι τόσο πολλά αυτά που τρέχουν γύρω σου, που επί της ουσίας αποσυντονίζεσαι και το μόνο που κάνεις είναι να κοιτάζεις πώς θα βγει η καθημερινότητα και χάνεις τη μεγάλη εικόνα. Χάνεις τη μεγάλη, ουσιαστική εικόνα του ότι εσύ τελικά δεν είσαι χαρούμενος μέσα σε όλο αυτό. Οπότε, για να μιλήσω για μένα, η αλλαγή δεν έγινε ξαφνικά, αλλά όταν προέκυψε είδα τη διαφορά. Με τι έχει να κάνει η χαρά; Διότι σίγουρα δεν έχει να κάνει ούτε με τα χρήματα ούτε με την εμφάνιση.

Προτεραιότητα της Δέσποινας Βανδή ήταν τα παιδιά της
Είχες αφήσει τον εαυτό σου;

Εντελώς. Για μένα προτεραιότητα ήταν τα παιδιά. Μην ξεχνάς ότι η Μελίνα πάει 19 και από την ώρα που ήρθε στον κόσμο εγώ με άφησα. Μετά γεννήθηκε ο Γιώργος. Εγώ το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να είναι καλά τα παιδιά. Όλος ο κόσμος μου ήταν αυτά. Δεν έδινα καμία σημασία στον εαυτό μου.

Δεν γίνονται και τα δύο μαζί;

Φυσικά και γίνονται. Νάνσυ, δεν το καταλαβαίνεις και δεν το καταλαβαίνεις επειδή οι άνθρωποι σταδιακά μέσα στον χρόνο αλλάζουν. Δεν αλλάζουν σε μια στιγμή. Και κάνεις υπομονή πιστεύοντας ότι τα πράγματα θα αλλάξουν, ότι θα γίνουν καλύτερα. Αλλά αυτά δεν αλλάζουν κι εσύ συνεχίζεις να κάνεις υπομονή. Εγώ από υπομονή μπορεί να σκάσω γάιδαρο, αλλά δεν είναι και τόσο μεγάλο προτέρημα αυτό τελικά.

Αν τα παιδιά σου ήταν μικρά ακόμα θα ήμασταν εδώ και θα λέγαμε αυτά;

Δεν το ξέρω. Νάνσυ, σε μένα τα πράγματα γίνανε πάρα πολύ απλά. Τα είδα όλα μπροστά μου στην κανονικότητά τους επειδή ερωτεύτηκα. Δεν ξέρω αν θα τα έβλεπα τόσο ξεκάθαρα πριν. Προκειμένου να δικαιολογήσουμε πράγματα που δεν μας αρέσουν στη ζωή μας, βρίσκουμε δεκάδες λόγους και αιτίες και η δύναμη της συνήθειας και όλο αυτό το πράγμα που ξέρεις. Δεν είναι εύκολο να βγεις έξω από το πλαίσιο μέσα στο οποίο έχεις μάθει να λειτουργείς.

Δεν φοβήθηκες την ώρα που ένιωσες ότι ερωτεύεσαι;

Εγώ ερωτεύτηκα και θεώρησα τίμιο απέναντι στον εαυτό μου, στα παιδιά μου και στον άνθρωπο που είχα δίπλα μου τέλος πάντων όλα αυτά τα χρόνια να χωρίσω, δεν σήκωνε δεύτερη κουβέντα.

Δεν το φοβήθηκες το συναίσθημα που ερχόταν; Σε ξεβόλευε, σου άλλαζε τη ζωή.

Οι άνθρωποι αλλάζουν, οπότε μοιραία και οι σχέσεις. Όταν ζεις παθητικά είναι σίγουρο ότι θα βρεθείς σε ψυχολογικά αδιέξοδα. Το συναίσθημα με αφύπνισε και κατάλαβα πως είχε έρθει πια η ώρα για αλλαγή.

Μου κάνει εντύπωση που –παρά τους κανόνες, τα στερεότυπα κι όλα αυτά που έχεις μέσα στο κεφάλι σου επειδή έτσι μεγάλωσες– αποφάσισες να το ζήσεις.

Κοίταξε, δεν έγινε έτσι ξαφνικά. Δεν πάρθηκε αυτή απόφαση μέσα σε μία μέρα. Είχα κι εγώ τις αγωνίες και τις αντιστάσεις μου, αλλά έβλεπα ότι αυτό το πράγμα έρχεται με φορά πάνω μου. Δεν μπορούσα να το παλέψω ούτε να αντισταθώ, οπότε έπρεπε να πάρω μια απόφαση. Ή να το ζήσω ή να το αφήσω. Δεν ήθελα να το αφήσω.

Είναι τελικά τύχη που ζεις όλο αυτό; Κάτι σαν να σώζεσαι την τελευταία στιγμή που πας να φύγεις στον γκρεμό;

Ναι, τύχη είναι. Νομίζω ότι είναι κάποιος από εκεί πάνω ψηλά που ήθελε να συμβεί αυτό το πράγμα σε μένα. Είναι ο Θεός, είναι το σύμπαν, οι άγγελοι; Δεν ξέρω.

Η Δέσποινα Βανδή κάνει ψυχοθεραπεία την τελευταία δεκαετία
Αναθεώρησες κι άλλα πράγματα; Εννοώ και στη δουλειά;

Καταρχάς, κάνω ψυχοθεραπεία σχεδόν δύο χρόνια τώρα και με έχει βοηθήσει πάρα πολύ. Θεωρούσα ότι το να διαβάζεις βιβλία και να έχεις καλούς φίλους είναι αρκετό για να εξελιχθείς, να μοιραστείς και να προβληματιστείς. Όχι όμως. Με την ψυχοθεραπεία βλέπεις πράγματα που ούτε είχες σκεφτεί ποτέ ούτε είχες έρθει αντιμέτωπος με αυτά. Είναι πολύ πιο εύκολο να χώνεις πράγματα κάτω από το χαλάκι και να προχωράς ξανά. Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη κλπ.

Τώρα είσαι ευχαριστημένη;

Ναι, φυσικά, είμαι χαρούμενη με τις επιλογές μου. Γιατί πια αποφασίζω μόνη μου.

Είσαι μόνη σου ποτέ μέσα στη μέρα;

Φυσικά. Τώρα έφυγε η Μελίνα και όταν ο Γιώργος είναι σχολείο και ο Βασίλης έχει γύρισμα είμαι μόνη μου. Όμως όταν έχουμε λίγο ελεύθερο χρόνο με τον Βασίλη θέλουμε να κάνουμε κάτι μαζί. Να περάσουμε στιγμές μαζί.

Πώς είναι αυτό;

Είναι πάρα πολύ όμορφο και είναι πρωτόγνωρο. Είναι σαν να είμαστε σε πενταήμερη. Μόλις βρούμε ένα κενό διήμερο –σπάνια βέβαια– θέλουμε να πάμε εκδρομή! Ή να πάμε να φάμε κάπου, να πάμε σε ένα ταβερνάκι, να κάνουμε μια βόλτα.

Με τον Βασίλη ήσασταν έτσι από την πρώτη στιγμή που βρεθήκατε;

Ναι. Ήταν κάτι που υπήρχε. Ένας ηλεκτρισμός. Υπήρχε όλη αυτή η ζεστασιά στην ψυχή. Από το να κοιτάς τον άλλον μέχρι να επικοινωνείτε. Δεν καταλαβαίναμε ακριβώς τι συμβαίνει, αλλά νιώθαμε ότι κάτι συμβαίνει. Εγώ δηλαδή δεν το ήξερα. Εκείνος, από την άλλη, έλεγε ότι ήταν σίγουρος. Εγώ σκεφτόμουν ότι μπορεί όσο τον γνώριζα καλύτερα να χανόταν ο ενθουσιασμός και ο θαυμασμός. Αλλά δεν συνέβη αυτό το πράγμα και αυτό που ένιωθα όλο και δυνάμωνε.

Την οικειότητα την αισθάνθηκες γρήγορα;

Από την πρώτη στιγμή. Νομίζω ότι αυτό που μας ένωσε τόσο δυνατά με τον Βασίλη ήταν η αλήθεια μας. Στην αρχή κάναμε παρέα. Δεν γίναμε αμέσως ζευγάρι, πέρασε ένα αρκετά μεγάλο διάστημα. Και σε αυτή την παρέα που κάναμε αισθανόμασταν ότι κουμπώνουμε ολοένα και περισσότερο. Είναι πολλά τα κοινά μας.

Δεν ωραιοποιήσατε τον εαυτό σας για να αρέσετε ο ένας στον άλλον;

Δεν χρειάστηκε, δεν θέλαμε κιόλας. Η αλήθεια ήταν αυτή που μας έφερε ακόμη πιο κοντά. Μια γυμνή αλήθεια που δεν είχε κανένα καλλωπισμό.

Δεν σκέφτηκες μήπως δεν πρέπει να του φορτώσεις τα δικά σου θέματα;

Δεν με ενδιέφερε καθόλου να σκεφτώ τίποτα τέτοιο και ούτε και εκείνον. Η αλήθεια είναι αυτή που μας έφερε κοντά και η τύχη.

Δεν ήσουν μια γυναίκα που έψαχνε.

Όχι, όχι. Όταν τον είδα είπα «Χριστέ μου, πόσο όμορφος άντρας είναι αυτός!» και μέχρι εκεί. Αλλά στην επικοινωνία μας άρχισα να νιώθω ότι είναι κάτι άλλο.

Ο κόσμος σε νοιάζει; αυτό το «τι θα πει ο κόσμος»;

Όχι, Νάνσυ, όχι.

Εσύ όταν ακούς ένα τραγούδι σου εκείνης της περιόδου σκέφτεσαι και το τι συνέβαινε στη ζωή σου παράλληλα;

Ναι, κάποιες φορές ακούω και τι συνέβαινε στη ζωή μου εκείνη την περίοδο.

Κρυβόσουν;

Αν έκρυβα τη θλίψη μου με ρωτάς; Ναι. Κάπως αλλιώς θα σου το θέσω τώρα, όπως μου έρχεται: Δεν είναι ότι έκρυβα τη θλίψη μου, είναι ότι γέμιζα τη ζωή μου παίρνοντας χαρά από τη δουλειά μου, τα παιδιά μου, τους φίλους μου.

Τώρα;

Τώρα νιώθω γεμάτη, νιώθω πλήρης.

Ειδήσεις σήμερα