«Υποδεχόμαστε τη θλιβερή επέτειο δείχνοντας τον σεβασμό που της αρμόζει»
Ανάρτηση για τα τρία χρόνια από την τραγωδία στα Τέμπη έκανε ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κάνει αναφορά στην ανάρτησή του για τα Τέμπη στο κοινό αίτημα για δικαιοσύνη και να αποδοθούν οι ευθύνες με τρόπο αυστηρό αλλά και αμερόληπτο στην δίκη που είναι να ξεκινήσει τον Μάρτιο.
Ο πρωθυπουργός, καλεί τους πολίτες να γυρίσουν την πλάτη και να είναι ενωμένοι απέναντι σε όσους έσπευσαν να εκμεταλλευθούν την τραγωδία αυτή και διέσπειραν, ψέματα, φήμες και σενάρια, όπως αναφέρει.
Όλη η ανάρτηση του πρωθυπουργού
Τρία χρόνια από το δυστύχημα στα Τέμπη που πλήγωσε όλους τους Έλληνες, η μνήμη των θυμάτων και ο πόνος των συγγενών συναντώνται σε ένα κοινό αίτημα: οι ευθύνες για την τραγωδία να αποδοθούν με τρόπο αυστηρό, αλλά και αμερόληπτο στη δίκη που ξεκινά. Ενώ η Πολιτεία να διορθώσει γρήγορα κενά και λάθη στη λειτουργία της, ώστε ο τόπος μας να μην ξαναβιώσει ένα τέτοιο δράμα.
Υποδεχόμαστε τη θλιβερή επέτειο δείχνοντας τον σεβασμό που της αρμόζει. Μακριά από ακραίες απόψεις ή συμπεριφορές που την υποβιβάζουν σε κομματικό σύνθημα. Και γυρίζοντας την πλάτη σε όσους προσπάθησαν με ψέματα, φήμες και σενάρια να εκμεταλλευτούν για τους δικούς τους στόχους ένα εθνικό πένθος. Αυτές τις ώρες, ενωνόμαστε. Θυμόμαστε και διδασκόμαστε. Τιμούμε και δρούμε.
Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης φιλάει έναν πίνακα ζωγραφικής του Θεόδωρου Βρυζάκη. Σωστό ή γκάφα;
Η επέτειος για τα 200 χρόνια από την έξοδο του Μεσολογγίου είχε όλα τα απαραίτητα στοιχεία: συγκίνηση, ιστορική βαρύτητα, επίσημες στολές, και φυσικά τηλεοπτική κάλυψη υψηλής ανάλυσης με υψηλούς προσκεκλημένους. Στο επίκεντρο της τελετής, ένα έργο εμπνευσμένο από τον Θεόδωρο Βρυζάκη στεκόταν επιβλητικά, τοποθετημένο με τέτοια φροντίδα που δύσκολα ξεχώριζες αν επρόκειτο για πίνακα ή για εικόνισμα που περίμεναν να το προσκυνήσουν.
Το στιγμιότυπο που έγινε viral
Οι επίσημοι είχαν πάρει τις θέσεις τους, οι κάμερες είχαν εστιάσει σωστά, και το πλήθος περίμενε την κορύφωση της τελετής. Και τότε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης που παραβρέθηκε στον ιστορικό εορτασμό πλησίασε τον πίνακα αργά, σχεδόν τελετουργικά. Η ημέρα και η στιγμή ήταν εθνικά φορτισμένη. Ο πρωθυπουργός έσκυψε και φίλησε την εικόνα με θρησκευτική ευλάβεια σαν να ήταν το εικόνισμα κάποιου Αγίου ή σαν να το πέρασε για τέτοιο.
Όχι απλώς ένα τυπικό νεύμα σεβασμού. Όχι ένα διακριτικό άγγιγμα. Αλλά ένα φιλί με όλη τη βαρύτητα ενός συμβολισμού που θα μπορούσε να ερμηνευτεί με δεκάδες τρόπους — από ειλικρινή συγκίνηση μέχρι μια εξαιρετικά καλοσχεδιασμένη φωτογραφική ευκαιρία. Για μια στιγμή, το Μεσολόγγι δεν ήταν απλώς τόπος ιστορικής μνήμης· είχε μετατραπεί σε σκηνικό όπου η πολιτική, η τέχνη και η τελετουργία μπλέκονταν με τρόπο σχεδόν… θεατρικό.
Το στιγμιότυπο με το φιλί του πρωθυπουργούέχει προκαλέσει ερωτηματικά. Κατάλαβε πως φιλούσε ένα καλλιτεχνικό έργο; Είχε νόημα αυτό που έκανε; Ήταν μια ειλικρινής κίνηση ή μήπως μια πολιτική πρόζα; Και κάποιοι ίσως αναρωτήθηκαν αν ο Βρυζάκης, αν μπορούσε να δει τη σκηνή, θα ένιωθε περήφανος ή απλώς θα σήκωνε το φρύδι με μια ελαφριά δόση σκεπτικισμού.
Γιατί, τελικά, υπάρχει κάτι βαθιά ειρωνικό σε αυτή τη συνάντηση εποχών. Ένας ζωγράφος που αποτύπωσε την ηρωική θυσία, ένα ιστορικό γεγονός που συμβολίζει την αντίσταση και την αξιοπρέπεια, και ένας σύγχρονος πολιτικός που αποτίει φόρο τιμής με έναν τρόπο που μοιάζει να ισορροπεί ανάμεσα στην αυθεντικότητα και την επικοινωνιακή στρατηγική.
Διαβάστε επίσης
Αχιλλέας Καραμανλής: Ο υπουργός των Τεμπών πάει τώρα για κακούργημα στον ΟΠΕΚΕΠΕ και ο Μητσοτάκης ζήτησε την παραίτηση του
Τα φώτα συνέχισαν να λάμπουν, οι κάμερες να καταγράφουν, και η στιγμή πέρασε στην ιστορία — ή τουλάχιστον στα δελτία ειδήσεων. Και κάπως έτσι, το πολιτικό φιλί έμεινε να αιωρείται ως σύμβολο: όχι μόνο της μνήμης, αλλά και της διαχρονικής ελληνικής ικανότητας να μετατρέπουμε κάθε σοβαρή περίσταση σε κάτι που είναι ταυτόχρονα συγκινητικό… και ελαφρώς αμήχανα ειρωνικό.