Η παραίτηση της γυναίκας που έγινε η «φωνή» όλων και οι εσωτερικοί τριγμοί που απειλούν τη συνοχή των οικογενειών
Η είδηση πως η Μαρία Καρυστιανού κλείνει την πόρτα του Συλλόγου Θυμάτων Τεμπών 2023, δεν είναι μια απλή εσωτερική είδηση. Είναι ένας πραγματικός κοινωνικός «σεισμός». Για πολλούς, η Καρυστιανού δεν ήταν απλώς μια πρόεδρος συλλόγου, αλλά ο άνθρωπος που πήρε τον αβάσταχτο προσωπικό της πόνο και τον μετέτρεψε σε μια διεθνή εκστρατεία για το δίκαιο. Η αποχώρησή της, συνοδευόμενη από καταγγελίες για αδιαφάνεια και εσωτερικούς αποκλεισμούς, αφήνει πίσω της ένα δυσαναπλήρωτο κενό και πολλά ερωτηματικά.

Το χρονικό μιας ρήξης που φαινόταν να έρχεται
Όπως φαίνεται, οι διαφωνίες πίσω από τις κλειστές πόρτες του Διοικητικού Συμβουλίου δεν γεννήθηκαν χθες. Ήταν το αποτέλεσμα μιας σταδιακής αποξένωσης που τελικά οδήγησε στο αδιέξοδο. Η ίδια η κ. Καρυστιανού περιγράφει μια κατάσταση που έφτασε στο απροχώρητο όταν πέντε από τα επτά μέλη του Δ.Σ. πήραν μια απόφαση την οποία η ίδια θεωρεί αντικαταστατική: την ουσιαστική αμφισβήτηση του ρόλου της ως προέδρου χωρίς να τηρηθούν οι νόμιμες διαδικασίες.
«Η αποχώρηση ενός μέλους δεν μπορεί να επιβάλλεται αυθαίρετα», τονίζει η ίδια, φωτογραφίζοντας μια θεσμική εκτροπή που έκανε τη συνύπαρξη πλέον αδύνατη. Όταν η εμπιστοσύνη χάνεται σε τόσο βαθύ επίπεδο, η παραίτηση φαντάζει ως η μόνη έντιμη διέξοδος.
Η «σκιά» στα οικονομικά και το μέτωπο της Ευρώπης
Ίσως το πιο δυσάρεστο σημείο αυτής της κρίσης είναι η αναφορά της στην άρνηση παροχής οικονομικών στοιχείων. Σε έναν Σύλλογο που γεννήθηκε από μια εθνική τραγωδία και στηρίζεται στην απόλυτη ηθική καθαρότητα, η διαφάνεια στα οικονομικά δεν είναι προαιρετική: είναι το θεμέλιο της αξιοπιστίας του.
Την ίδια στιγμή, η αμφισβήτηση των κινήσεών της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποκαλύπτει μια βαθιά σύγκρουση στρατηγικής. Ενώ εκείνη επέλεξε να «ταράξει τα νερά» στις Βρυξέλλες αναδεικνύοντας τις συστημικές πληγές της χώρας, φαίνεται πως στο εσωτερικό του Συλλόγου υπήρχαν φωνές που επιδίωκαν μια διαφορετική, ίσως πιο «χαμηλόφωνη» διαχείριση.

Πώς επηρεάζεται ο αγώνας για δικαίωση;
Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον Σύλλογο χωρίς το πιο αναγνωρίσιμο πρόσωπό του. Η ικανότητα της Μαρίας Καρυστιανού να κινητοποιεί την κοινωνία και να ασκεί πίεση στα κέντρα λήψης αποφάσεων ήταν το πιο δυνατό όπλο των οικογενειών. Τώρα, υπάρχει ο ορατός κίνδυνος ο Σύλλογος να… «κλειστεί στον εαυτό του», χάνοντας την επικοινωνιακή ορμή που χρειάζεται για να κρατηθεί το θέμα των Τεμπών στην επικαιρότητα.
Σε μια τόσο κρίσιμη φάση των ερευνών, κάθε διάσπαση λειτουργεί ως «δώρο» για εκείνους που θα ήθελαν να δουν την υπόθεση να ξεθωριάζει. Το στοίχημα είναι αν η οργή και η απαίτηση για δικαιοσύνη μπορούν να μείνουν ενωμένες, παρά τις προσωπικές πικρίες.
Η επόμενη μέρα: Ο λόγος στα μέλη
Η Μαρία Καρυστιανού δεν έφυγε απλώς: ζήτησε να μιλήσει η βάση. Με την πρότασή της για σύγκληση Γενικής Συνέλευσης, μεταφέρει την ευθύνη σε όλες τις οικογένειες των θυμάτων. Εκείνες θα αποφασίσουν αν θέλουν έναν Σύλλογο που θα παλεύει με εξωστρέφεια και καθαρές κουβέντες ή αν θα εγκλωβιστούν σε εσωτερικές διαμάχες.
Ο αγώνας για τα Τέμπη είναι μεγαλύτερος από κάθε πρόσωπο, όμως τα πρόσωπα είναι αυτά που δίνουν το στίγμα. Η αποχώρηση της Μαρίας Καρυστιανού κλείνει ένα μεγάλο κεφάλαιο και ανοίγει μια περίοδο αβεβαιότητας. Το μόνο που δεν πρέπει να αλλάξει, όμως, είναι ο τελικός προορισμός: η δικαιοσύνη για τις 57 ψυχές που ζητούν δικαίωση.
ΕΚΤΑΚΤΟ ΤΩΡΑ: Χαμός στο κόμμα Καρυστιανού – Εγκατέλειψε κιάλος πασίγνωστος επιχειρηματίας την «Ελπίδα» – ΣΟΚ ποιός είναι
Η ηγεσία του κινήματος καθαιρεί και διορίζει κατά το δοκούν, λέει ο συνιδιοκτήτης του δικτυακού καναλιού Άξιον Εστί TV
Νέες απώλειες μετρά το κόμμα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού, καθώς συνεχίστηκαν και σήμερα οι αποχωρήσεις προβεβλημένων στελεχών.
Την αποχώρησή του από την «Ελπίδα» ανακοίνωσε και ο επιχειρηματίας Νίκος Μπρουτζάκης, συνιδιοκτήτης του δικτυακού καναλιού Άξιον Εστί TV, κομβικού μέσου ποικίλων κινηματικών δράσεων τα τελευταία χρόνια.
Στην παραίτησή του, την οποία δημοσιοποίησε με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο κ. Μπρουτζάκης εκφράζει σοβαρές διαφωνίες για τον τρόπο λειτουργίας και λήψης αποφάσεων στο εσωτερικό του κινήματος, κάνοντας λόγο μεταξύ άλλων για έλλειψη συλλογικότητας, φίμωση της διαφορετικής άποψης και απουσία καταστατικού.
«Πίστεψα σε μια πορεία βασισμένη στην ηθική, στη δικαιοσύνη και στην απόλυτη αλήθεια – Σιγά αλλά σταθερά, γίναμε μάρτυρες μιας εσωτερικής μετάλλαξης» αναφέρει μεταξύ άλλων και καταγγέλλει αυθαιρεσία στη λήψη αποφάσεων, φίμωση στη διαφορετική άποψη και τη λειτουργία μιας κλειστής κάστας που δεν δίνει λογαριασμό πουθενά…


Συγκεκριμένα στην ανάρτησή του στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook έγραψε τα παρακάτω:
«ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΩ.
ΟΧΙ ΤΟ ΕΥΚΟΛΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ.
Φίλες και φίλοι, εδώ και οκτώ μήνες στήριξα με τεράστιο πείσμα, πάθος και αυταπάρνηση το κίνημα της Μαρίας Καρυστιανού.
Το στήριξα και σαν φυσικό πρόσωπο και μέσα από το κανάλι μου, μέσα από το πρόσωπό μου και το όνομά μου, πιστεύοντας ακράδαντα ότι θα γινόταν ο ουσιαστικός, ασταθμήτος παράγοντας για την ανατροπή ενός σάπιου πολιτικού συστήματος και τη θεμελίωση μιας νέας πολιτικής κουλτούρας με ανθρώπινό πρόσωπο.
Πίστεψα σε μια πορεία βασισμένη στην ηθική, στη δικαιοσύνη και στην απόλυτη αλήθεια.
Δυστυχώς, η πορεία του χρόνου απέδειξε ότι το όραμα αυτό απομακρύνθηκε επικίνδυνα.
Σιγά αλλά σταθερά, γίναμε μάρτυρες μιας εσωτερικής μετάλλαξης.
• Η αυθαιρεσία στη λήψη αποφάσεων: Φτάσαμε στο σημείο η ηγεσία του κινήματος να καθαιρεί και να διορίζει κατά το δοκούν, ακυρώνοντας κάθε έννοια συλλογικότητας.
• Η φίμωση της διαφορετικής άποψης: Οποιαδήποτε κριτική ή αντίθετη σκέψη βαφτίστηκε «αιρετική» και αντιμετωπίστηκε με απαξίωση αντί για διάλογο.
• Η άρνηση καταστατικού: Το πιο αποκαλυπτικό και ανησυχητικό στοιχείο ήταν η ανοιχτή πλέον παραδοχή ότι δεν θα υπάρξει καταστατικό λειτουργίας, με το επιχείρημα ότι κάτι τέτοιο αποτελεί «παλαιοκομματική διαδικασία». Η απουσία κανόνων, όμως, δεν είναι προοδευτικότητα• είναι το απόλυτο άλλοθι για την αυθαιρεσία.
• Η κλειστή κάστα: Δημιουργήθηκε μια κλειστή ομάδα αποφάσεων που δεν δίνει λογαριασμό πουθενα, λειτουργώντας με όρους κλειστού συστήματος και όχι ανοιχτού κοινωνικού κινήματος.
Το αποτέλεσμα το βλέπουμε όλοι: η δυναμική του κινήματος φθίνει συνεχώς και για τους ίδιους ακριβώς λόγους, καταγράφεται πλέον ένα κύμα αποχωρήσεων τίμιων ανθρώπων που πίστεψαν στο ίδιο όραμα με μένα.
Το πιο λυπηρό –και ταυτόχρονα αποκαλυπτικό της νοοτροπίας που επικρατεί– είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται όσοι επιλέγουν να αποχωρήσουν.
Οι άνθρωποι αυτοί, οι μέχρι χθες συνοδοιπόροι και υποστηρικτές, χαρακτηρίζονται πλέον ανοιχτά ως «προδότες», «πληρωμένοι», ή κατηγορούνται ότι «ήθελαν να παρουν την εξουσία από την Καρυστιανου».
Αυτός ο ισχυρισμός αποδομείται πλήρως από την ίδια την πραγματικότητα για τους εξής λόγους:
1. Η προπαγάνδα της ενοχοποίησης: Όταν ένα σύστημα αδυνατεί να απαντήσει με πολιτικά και ηθικά επιχειρήματα στην κριτική, καταφεύγει εύκολα στη δολοφονία χαρακτήρων. Είναι η κλασική τακτική του «ή είσαι μαζί μας άνευ όρων ή είσαι εχθρός και προδότης».
2. Η αναστροφή της αλήθειας: Κανείς από όσους αποχωρούν δεν διεκδίκησε καρέκλες ή εξουσία. Αντιθέτως, αποχωρούμε ακριβώς επειδή δεν ανεχόμαστε την εξουσία χωρίς έλεγχο, χωρίς διαφάνεια και χωρίς λογοδοσία. Η φυγή δεν είναι προδοσία• είναι πράξη συνέπειας απέναντι στις αρχές μας.
3. Η προσωπολατρία έναντι των αρχών: Το να ταυτίζεται η κριτική προς μια δομή με «επίθεση στο πρόσωπο», αποδεικνύει ότι το κίνημα εκτράπηκε από τις αξίες του (δικαιοσύνη, αλήθεια) και μετατράπηκε σε εργαλείο απόλυτης υποταγής.
Τα προτάγματα των Τεμπών παραμένουν ζωντανά
Θέλω να είναι απολύτως ξεκάθαρο:
Η αποχώρηση από μια προβληματική δομή δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση υποχώρηση από τον αγώνα.
Τα προτάγματα του Κινήματος των Τεμπών δεν έχουν σβήσει. Παραμένουν πιο έντονα και επιτακτικά από ποτέ. Η ανάγκη για πραγματική δικαιοσύνη, για δημοκρτία, για την τιμωρία της συγκάλυψης και για μια κοινωνία που βάζει την ανθρώπινη ζωή πάνω από τα κέρδη, είναι υπεράνω προσώπων και κλειστών μηχανισμών.
Ως φυσικό πρόσωπο και μέσα από το «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ tv», θα εργαστώ ακούραστα προς αυτόν τον σκοπό.
Στη συνέχιση αυτών των προταγμάτων, μέσα από ουσιαστικές πολιτικές προτάσεις, μέχρι να πάρουν σάρκα και οστά όλα όσα ονειρευτήκαμε πριν μερικούς μήνες.
Ο αγώνας για μια δίκαιη κοινωνία δεν ανήκει σε κανένα κλειστό κύκλωμα• ανήκει σε όλους μας και συνεχίζεται με καθαρά χέρια και ανοιχτά μάτια.»
Δείτε την ανάρτησή του
