«Καλό σου ταξίδι, Πατέρα μου. Θα είσαι για πάντα η πιο γλυκιά σκιά δίπλα στο κάθε βήμα μου.
Μέχρι να ξαναβρεθούμε» καταλήγει στον συγκινητικό αποχαιρετισμό του ο περιφερειάρχης Αττικής
Δύσκολες ώρες για τον περιφερειάρχη Αττικής Νίκο Χαρδαλιά καθώς έφυγε από τη ζωή ο πατέρας του.
Ο Γιώργος Χαρδαλιάς είχε καταγωγή από τη Γρανίτσα Ευρυτανίας ενώ μεγάλη ήταν η αγάπη του και για τον Βύρωνα , στην κοινωνική ζωή του οποίου ήταν ιδιαίτερα δραστήριος μέχρι το τέλος.
Από νεαρή ηλικία ακολούθησε τον δρόμο του εμπορίου, καταφέρνοντας να διακριθεί ως επιχειρηματίας, με σεμνότητα και συνέπεια, ενώ όσοι τον γνώριζαν μιλούν για έναν άνθρωπο ευθύ, που στήριζε πάντα τους γύρω του και κέρδιζε τον σεβασμό με την ακεραιότητα και την ευγένειά του.
Στην ανάρτηση με την οποία γνωστοποίησε την απώλεια, ο Νίκος Χαρδαλιάς γράφει για τον πατέρα του «να ξέρεις ότι αφήνεις πίσω σου ένα φως που στο ορκίζομαι δεν θα σβήσει ποτέ».
«Πατέρα μου, ήσουν το πρώτο μου λιμάνι, η σταθερή μου πυξίδα, ο άνθρωπος που χρόνια τωρα έκανε τον κόσμο μου πιο απλό, πιο δυνατό, πιο αληθινό, που με έμαθε να είμαι υπεύθυνος και χρήσιμος για όλα και όλους, να αγαπώ τους ανθρωπους. Τώρα θα λείπεις, η καρδιά μου θα βαραίνει, μα το μοναδικό σου αποτύπωμά θέλω να ξέρεις ότι θα λάμπει πάντα μέσα της σαν εκείνο το άστρο που δεν έμαθε ποτέ να αποδέχεται ή να γνωρίζει τη νύχτα και το σκοτάδι. Αρχοντάκο μου, σε αποχαιρετώ με δάκρυα μα και με μια αγάπη που ξεχειλίζει, μια αγάπη που δεν χωρά σε λέξεις. Να ταξιδέψεις ήρεμα εκεί όπου δεν υπάρχει πόνος. Κι εγώ… θα σε βρίσκω πάντα» συνεχίζει ο κ. Χαρδαλιάς.
«Καλό σου ταξίδι, Πατέρα μου. Θα είσαι για πάντα η πιο γλυκιά σκιά δίπλα στο κάθε βήμα μου. Μέχρι να ξαναβρεθούμε» καταλήγει στον συγκινητικό αποχαιρετισμό του ο περιφερειάρχης Αττικής.

Δεν πιστεύαμε ότι θα τα κατάφερνε να περάσει τη νύχτα: Συνέχιζε να ρωτάει για τον «Μάρκο…»
Ο δεσμός ανάμεσα στους ανθρώπους και στους σκύλους κρατά αιώνες. Δεν στηρίζεται σε λόγια ή όρκους, αλλά στη διαρκή παρουσία και στην αφοσίωση.
Κάποιες φορές, η αφοσίωση ενός σκύλου είναι τόσο βαθιά που βοηθά τους ανθρώπους να περάσουν τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής τους.
Ο Γιώργος ήταν τόσο άρρωστος που οι γιατροί φοβήθηκαν πως δεν θα άντεχε μέχρι το πρωί.

Η αναπνοή του ήταν ρηχή και ο υψηλός πυρετός τον έκανε να χάνει και να ξαναβρίσκει τις αισθήσεις του. Κι όμως, ακόμα και σε αυτή την κατάσταση, ψιθύριζε ξανά και ξανά ένα όνομα: «Μάρκος… Μάρκος…»
Για λίγο, όλοι νόμιζαν πως φώναζε τον γιο του ή κάποιον παλιό φίλο. Αλλά όταν τον ρώτησαν ποιος ήταν ο Μάρκος, απάντησε αχνά: «Το αγόρι μου… το καλό μου αγόρι.»
Οι νοσοκόμες κάλεσαν την κόρη του, η οποία μετά βίας συγκρατούσε τα δάκρυά της. «Ο Μάρκος είναι ο Γκόλντεν Ριτρίβερ του», είπε, προσθέτοντας: «Είναι δεκατριών. Τον αφήσαμε στον θείο μου όσο ο μπαμπάς είναι στο νοσοκομείο.»
Τελικά, η νοσοκόμα κανόνισε τα πάντα και ο Μάρκος ήρθε. Λίγες ώρες αργότερα, ο σκύλος μπήκε αθόρυβα στο δωμάτιο, ήρεμος και πιστός όπως πάντα, με την ουρά του να κουνιέται απαλά σαν να χαιρετάει. Χωρίς δισταγμό, πήγε κατευθείαν στο κρεβάτι του Γιώργου και ακούμπησε το κεφάλι του στο στήθος του.
Ο Γιώργος άνοιξε τα μάτια και χαμογέλασε. «Μάρκο… τη βρήκες;» είπε.
Η κόρη του τον κοίταξε μπερδεμένη. «Ποια;»

Κι εκεί ο Γιώργος εξήγησε πως πριν από χρόνια, εκείνος και ο Μάρκος είχαν ψάξει μέσα στο χιόνι για μια έφηβη που είχε εξαφανιστεί, τη Λίνα. Όλοι οι άλλοι είχαν σταματήσει να ψάχνουν — αλλά όχι αυτοί. Μια μέρα, ο Μάρκος άρχισε να γαβγίζει κοντά σε μια χαντάκι και αρνιόταν να φύγει. Όταν ο Γιώργος πήγε να δει τι συνέβαινε, βρήκαν τη Λίνα εκεί, ζωντανή αλλά εξαντλημένη από την πείνα. Αυτή η μνήμη έμεινε χαραγμένη μέσα του όλα αυτά τα χρόνια.
Η ιστορία ακούστηκε τόσο ιδιαίτερη που γρήγορα μοιράστηκε με φίλους και συγγενείς, και κάπως έφτασε και στη Λίνα, η οποία πλέον ήταν ενήλικη και μητέρα. Έστειλε μήνυμα στην κόρη του Γιώργου γράφοντας: «Με λένε Λίνα. Νομίζω πως αυτή ήμουν εγώ.»
Λίγες μέρες αργότερα, η Λίνα πήγε να δει τον Γιώργο. Τον αγκάλιασε σφιχτά και του ψιθύρισε: «Αν δεν ήσουν εσύ, δεν θα ήμουν εδώ σήμερα.»
Ο Γιώργος χαμογέλασε και κούνησε το κεφάλι. «Όχι, δεν ήμουν εγώ. Ο Μάρκος ήταν.»

Όταν ο Γιώργος πέθανε λίγο αργότερα, η Λίνα παρευρέθηκε στην κηδεία του και είπε μέσα από τα δάκρυά της: «Ο Μάρκος με βρήκε δύο φορές. Πρώτα όταν ήμουν χαμένη στο χιόνι, και έπειτα όταν με έφερε πίσω για να πω αντίο.»
Όχι πολύ καιρό μετά, ο Μάρκος πέθανε κι εκείνος. Η οικογένεια τον έθαψε δίπλα στον Γιώργο, και πάνω στον τάφο του έβαλαν μια πέτρα που έγραφε: «Μάρκος – Φύλακας Άγγελος. Για πάντα καλό αγόρι.»
Αυτή η ιστορία μας θυμίζει πως μερικές φορές αρκεί μια και μόνο πιστή καρδιά για να αλλάξει τη ζωή κάποιου. Και αν είστε τυχεροί, ίσως υπάρξει κι ένας «Μάρκος» στη δική σας.
Τα σκυλιά έχουν μια μοναδική δύναμη: θυμούνται, αγαπούν και δεν εγκαταλείπουν ποτέ αυτούς που στάθηκαν δίπλα τους. Για τους ηλικιωμένους, αυτή η αφοσίωση συχνά σημαίνει τα πάντα. Είναι συντροφιά στις σιωπές, παρηγοριά στις δύσκολες μέρες και μια ζεστή παρουσία που δεν κρίνει και δεν φεύγει. Ένας σκύλος μπορεί να γίνει η τελευταία, πιο σταθερή αγάπη της ζωής τους — η αγάπη που μένει, ακόμη κι όταν όλα τα άλλα αλλάζουν και θα είναι εκεί δίπλα τους μέχρι το τέλος.
ΚΑΤΑΘΕΤΕΙ ΤΩΡΑ Ο ΑΡΣΙΒΑΡΙΣΤΑΣ: ΟΛΑ ΤΟΥΜΠΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΜΥΡΤΟΥΣ
Νέες ανατριχιαστικές λεπτομέρειες έρχονται στο φως της δημοσιότητας και συγκλονίζουν για την υπόθεση της 19χρονης Μυρτούς που έχασε με άδικο και τραγικό τρόπο τη ζωή της στην Κεφαλονιά το βράδυ της 14ης Απριλίου. Ειδησεογραφικές αναλύσεις
Η άτυχη κοπέλα βρέθηκε τα ξημερώματα της περασμένης Τρίτης χωρίς τις αισθήσεις της στην κεντρική πλατεία του νησιού και κατέληξε με ανακοπή καρδιάς. Την Παρασκευή 17 Απριλίου οδηγήθηκε στην τελευταία της κατοικία, με τις εικόνες να μοιάζουν σαν σκηνές από αρχαία τραγωδία –δείτε εδώ βίντεο. Μάλιστα σήμερα, Κυριακή, πραγματοποιήθηκε και το τρισάγιο, με τον πατέρα της αδικοχαμένης κοπέλας να μιλά με σπαρακτικά λόγια -δείτε εδώ τι είπε.
Τα στοιχεία που ανατρέπουν τα πάντα στην υπόθεση της 19χρονης Μυρτούς
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Star, επιβεβαιώθηκε ότι το δωμάτιο όπου φιλοξενείτο η άτυχη κοπέλα λειτουργούσε ως κέντρο παράνομων δραστηριοτήτων. Συγκεκριμένα, οι κλήσεις που πραγματοποιούνταν από το μοιραίο δωμάτιο φαίνεται να γίνονταν επί πληρωμή, ενώ δεν αποκλείεται ο 66χρονος που έστειλε τα χρήματα να αποτελεί έναν από τους κύριους αποδέκτες αυτών των υπηρεσιών. Το ρεπορτάζ του STAR σημείωσε πως μπορεί να υπήρξε παραπάνω από ένας αποδέκτης στο κύκλωμα.
Οι ενδείξεις κατατείνουν στο συμπέρασμα ότι η Μυρτώ πιέστηκε εντόνως προκειμένου να καταναλώσει κοκαΐνη, με σκοπό να περιέλθει σε κατάσταση μειωμένης αντίληψης και να μην έχει πλήρη επίγνωση των όσων συνέβαιναν γύρω της ή των ενεργειών στις οποίες την εξανάγκαζαν. Η χρήση της ναρκωτικής ουσίας φαίνεται πως αποτελούσε μέρος ενός οργανωμένου σχεδίου χειραγώγησης, ώστε να εξασφαλιστεί η υποταγή του θύματος στις ορέξεις του κυκλώματος.
Όπως έγινε γνωστό, ο 23χρονος κατηγορούμενος διατηρούσε επί σειρά ετών ενεργό προφίλ σε ιστοσελίδες γνωριμιών και συνοδών, επιδεικνύοντας μια διπλή ζωή. Προκειμένου να προσεγγίσει τη Μυρτώ και να κερδίσει την εμπιστοσύνη της, επέλεξε μια στρατηγική «θύματος», εμφανιζόμενος μπροστά της ως άστεγος. Η τακτική αυτή, πέρα από το να δημιουργήσει μια ψευδή αίσθηση οικειότητας και ανάγκης για προστασία, αποτελούσε ένα επιδέξιο τέχνασμα για να την παρασύρει στο δωμάτιο όπου εκτυλίχθηκε η τραγωδία.
Η τοπική κοινωνία παρακολουθεί με οργή και θλίψη τις εξελίξεις, περιμένοντας να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη για το κορίτσι που βρήκε τραγικό θάνατο εξαιτίας της δράσης επιτήδειων που εκμεταλλεύτηκαν την εμπιστοσύνη της.
Τη στιγμή που η Μυρτώ πέθαινε στο δίπλα δωμάτιο ήταν και μία 18χρονη μαζί με έναν από τους κατηγορούμενους
Ενώ αρχικά η υπόθεση φαινόταν να αφορά αποκλειστικά το θύμα και τους τρεις προφυλακισμένους, νέα στοιχεία δείχνουν πως στο μοιραίο κατάλυμα βραχυχρόνιας μίσθωσης υπήρχε μια πολύ πιο περίπλοκη κινητικότητα ατόμων, παρά το γεγονός ότι το κατάλυμα ήταν θεωρητικά «κλειστό». Τα ερωτήματα πληθαίνουν καθώς οι ερευνητές προσπαθούν να συνθέσουν το παζλ των γεγονότων που διαδραματίστηκαν πίσω από τις κλειστές πόρτες. Ειδησεογραφικές αναλύσεις
Ένα από τα πλέον κρίσιμα στοιχεία που περιπλέκουν την υπόθεση είναι η παρουσία μιας 18χρονης κοπέλας στο δωμάτιο «11», ακριβώς δίπλα από τον χώρο όπου η Μυρτώ έχασε τη ζωή της. Η παρουσία αυτού του κοριτσιού εγείρει εύλογα ερωτήματα για τον ρόλο που έπαιξε εκείνο το βράδυ, καθώς ο ένας εκ των κατηγορουμένων ισχυρίστηκε πως άκουσε φωνές από το δωμάτιο «10» και έσπευσε δήθεν να προσφέρει βοήθεια.
Οι Αρχές, ωστόσο, παραμένουν επιφυλακτικές απέναντι στους ισχυρισμούς του και αναμένεται να καλέσουν την 18χρονη για κατάθεση, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν υπήρχε κάποια σύνδεση μεταξύ των δύο δωματίων και των προσώπων που βρίσκονταν σε αυτά. Επιπλέον, η ιδιοκτήτρια του καταλύματος κατέθεσε ότι ένας εκ των κατηγορουμένων είχε εκφράσει ασυνήθιστο ενδιαφέρον για την ποιότητα της ηχομόνωσης στο δωμάτιο όπου βρισκόταν το θύμα, γεγονός που ενισχύει τις υποψίες για προσχεδιασμένες ενέργειες.
Το μυστήριο δεν περιορίζεται μόνο στα δωμάτια «10» και «11». Σημαντικές αποκαλύψεις ήρθαν στο φως από τον Γιώργο Καλλιακμάνη, πρόεδρο της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Νοτιοανατολικής Αττικής, ο οποίος επισκέφθηκε τον χώρο και επιβεβαίωσε την παρουσία και άλλου ενοίκου στο δωμάτιο «15» κατά τη διάρκεια του μοιραίου βραδιού. Πρόκειται για ένα πρόσωπο μεγαλύτερης ηλικίας, για το οποίο εξετάζεται το ενδεχόμενο να διατηρεί συγγενικούς δεσμούς με την κοπέλα του δωματίου «11». Παράλληλα, στη δικογραφία προστίθενται και άλλες «σκιές», όπως η αναφορά σε ένα όνομα «Δημήτρης» κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας του θύματος, ένα όνομα που δεν ταυτίζεται με κανέναν από τους ήδη προφυλακισμένους.
Είναι πλέον φανερό ότι το « δήθεν κλειστό» κατάλυμα στο Αργοστόλι είχε μια περίεργη δραστηριότητα. Η παρουσία επιπλέον ατόμων, οι αδιευκρίνιστες συγγένειες και οι περίεργες επικοινωνίες υποχρεώνουν τις ανακριτικές αρχές να επεκτείνουν το πεδίο των ερευνών τους. Η υπόθεση της Μυρτούς εισέρχεται σε μια νέα, καθοριστική φάση όπου οι αποκαλύψεις αναμένεται να διαδέχονται η μία την άλλη τις επόμενες ημέρες.