Ντόρα Μπακογιάννη για την μάχη της με τον καρκίνο: «Σκέφτηκα “άμα πεθάνεις, τι θα γίνουν τα παιδιά σου”» – η ασθένεια που αντιμετωπίζει είναι αυτή τη στιγμή “υπό έλεγχο”
Όπως είπε μεταξύ άλλων είναι η πρώτη σκέψη που κάνει μία μάνα όσο χρόνων και να είναι.
Η Ντόρα Μπακογιάννη, παραχώρησε μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στην εκπομπή Face to Face του Mega.
Η Ντόρα Μπακογιάννη, μεταξύ άλλων συγκίνησε στη συνέντευξή της μιλώντας για τη μάχη που δίνει με τον καρκίνο και αποκάλυψε ότι μόλις έμαθε τα νέα για την υγεία της σκέφτηκε τι θα γίνουν τα παιδιά της εάν φύγει από τη ζωή.
Όπως είπε αρχικά η ασθένεια που αντιμετωπίζει είναι αυτή τη στιγμή “υπό έλεγχο”.
Η Ντόρα Μπακογιάννη εκμυστηρεύτηκε την πρώτη της σκέψη όταν της ανακοίνωσαν το πρόβλημα υγείας που πρέπει να αντιμετωπίσει. «Η πρώτη σκέψη που κάνει καθένας νομίζω είναι ότι “άμα πεθάνεις τι θα γίνουν τα παιδιά σου”. Μία μάνα έχει την ψευδαίσθηση ότι είναι απαραίτητη για τα παιδιά της πάντοτε. Μπορεί να είναι 100 χρονών και το παιδί της να είναι 80, αλλά η πρώτη σκέψη είναι πάντα αυτή».
«Εγώ είμαι αρκετά φιλοσοφημένη σε όλα αυτά. Μετά τη δολοφονία του Παύλου, τα έχω πολύ φιλοσοφήσει, διότι είμαι πάρα πολύ ευγνώμων διότι μπόρεσα να ζήσω, να δω παιδιά, να δω εγγόνια και αντιμετωπίζεις τα πράγματα με την απόφαση να πολεμήσεις», είπε στη συνέχεια.
«Η εμπειρία έχει δείξει ότι επειδή ο καρκίνος είναι μία περίεργη αρρώστια, η ψυχολογία σου έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία. Άρα σε όσους με ακούνε αυτή τη στιγμή και έχουν περάσει τις δυσκολίες μίας θεραπείας καρκίνου και έχουνε πέσει και τους έχει πάρει η “κάτω βόλτα”, ας πάρουν ένα μήνυμα αισιοδοξίας, διότι πολεμιέται και μάλιστα επιτυχώς», είπε στέλνοντας ένα μήνυμα σε όσους δίνουν μάχη με τον καρκίνο.
Συνεχίζοντας ανέφερε ότι στην Ελλάδα υπάρχουν εξαιρετικοί επιστήμονες και εξαιρετικές θεραπείες για την αντιμετώπιση του καρκίνου.
Δυστυχώς μαθεύτηκαν τα δυσάρεστα για την Ντόρα Μπακογιάννη
«Λες “πόσο χρόνο έχω; Μπορεί να είναι ένα Πάσχα”»: Ραγiζει καρδιές η Ντόρα Μπακογιάννη για την υγεiα της
Εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη για τη σοβαρή περιπέτεια με την υγεία της όταν διαγνώστηκε με καρκίνο παραχώρησε η Ντόρα Μπακογιάννη
Από την πρώτη στιγμή, η Ντόρα Μπακογιάννη θέλησε να μιλήσει γι’ αυτό που της συμβαίνει, θέλοντας να δώσει το παράδειγμα και σε άλλους ασθενείς που αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους προβλήματα υγείας…
Ντόρα Μπακογιάννη: Η μάχη με τον καρκίνο και η πολιτική
Πέρα από το τεράστιο κύμα συμπαράστασης που εισπράξετε για την πρόσφατη περιπέτεια της υγείας σας, νιώσατε ότι κάποιοι σας αντιμετώπισαν σαν άλογο που βγήκε από την κούρσα;
Όχι, δεν το ένιωσα καθόλου. Καμιά φορά λέω στον Ισίδωρο «αυτός, νομίζω, με έχει ξεγράψει προ πολλού…», αλλά αυτά είναι αστεία. Μπορεί βέβαια να έγινε και να μην το αισθάνθηκα. Γιατί εγώ έχω άμυνες. Εννοώ, στρουθοκαμηλίζω. Πολλές φορές. Συνειδητά. Μου αρέσει ο στρουθοκαμηλισμός. Δεν χρειάζεται ο άνθρωπος να ταλαιπωρείται παραπάνω απ’ ό,τι είναι απολύτως αναγκαίο. Αλλά δεν το ένιωσα καθόλου αυτό που λέτε. Αντίθετα. Είμαι βουλευτής επαρχίας σήμερα. Στην επαρχία μπορεί να πεις: «Γιατί, ρε παιδί μου, να ψηφίσω έναν άνθρωπο που έχει μια αρρώστια; Και αν αύριο δεν μπορέσει, ας πούμε, να ανταποκριθεί, τι θα γίνει;». Όμως εισέπραξα το αντίθετο, πρέπει να πω. Θα φανεί και στις εκλογές βεβαίως.
Υπάρχει ακόμα στην Ελλάδα πολλή αμηχανία απέναντι σε τέτοια θέματα;
Η ουσία είναι ότι σε τέτοιου είδους περιπτώσεις ο κόσμος βγάζει τον καλό του εαυτό. Σήμερα πέρασε ο οδηγός ενός καθαριστικού του δήμου και μου είπε: «Αφεντικό, είμαστε καλά, ε;». Αυτό, ξέρετε, δεν πληρώνεται. Είναι ο βασικός λόγος για να κάνεις πολιτική. Αυτό σε κρατάει, γιατί με τις αθλιότητες και όσα, τέλος πάντων, συμβαίνουν, η τάση σου θα ήταν: «Άντε γεια».
Υπάρχει και η ταύτιση του κόσμου;
Ναι, αυτή είναι τουλάχιστον η δικιά μου εμπειρία. Και στο μήνυμα ότι όλοι είμαστε ίδιοι και το πολεμάμε και το κερδίζουμε, ο ένας δίνει θάρρος στον άλλον. Και αυτό μετράει. Είμαστε το ίδιο τρωτοί αλλά και το ίδιο νικητές.
Για την πανδημία
Βιώσατε αυτή τη μεγάλη προσωπική περιπέτεια ενώ μαινόταν η πανδημία (σ.σ. διαγνώστηκε πέρυσι με πολλαπλό μυέλωμα). Το προσωπικό επισκίασε λίγο το παγκόσμιο;
Προτεινόμενο Άρθρο
Η Bόμβα της χρονιάς: Ο Αντώνης Σαμαράς στο ψηφοδέλτιο
Νομίζω ότι η πανδημία δεν άφησε κανέναν αλώβητο. Ίσως πολύ περισσότερο από ό,τι ακόμα το καταλαβαίνουμε. Έχω την αίσθηση ότι θα γραφτούν πάρα πολλά βιβλία πέραν των ιατρικών, ψυχολογικά και κοινωνικά, για τις τεράστιες αλλαγές που άφησε πίσω της.
Όπως;
Αυτά τα δύο χρόνια δημιουργήθηκε μια άλλη αντίληψη ποιότητας ζωής που θα καταγραφεί πολύ δυναμικά και στην οικονομία. Κατ’ αρχάς άφησε ένα τρομακτικό αποτύπωμα στη νεολαία. Ένα αποτύπωμα που μεταφράζεται σε «περισσότερο σπίτι, έξω, δεν με νοιάζει τόσο πολύ το ύψος του μισθού, αλλά ο χρόνος μου και πώς τον περνάω».
Φθάνουν νέοι γιατροί να λένε «εγώ δεν θέλω το ωράριο αυτό, θέλω μειωμένο», αληθινά πρωτάκουστο για γιατρό. Το συνταρακτικό είναι ότι αυτό δεν γίνεται στη δικιά μου γενιά. Γίνεται στους νέους. Ούτε καν στους millennials. Γίνεται στους εικοσάρηδες, τους εικοσιπεντάρηδες. Έρχεται δηλαδή αυτή η γενιά, η οποία δεν έχει περάσει αυτά που έχουμε περάσει εμείς- που έχουμε γαλουχηθεί με το «μόνο δουλειά» και που ούτε ξέρω πόσα θυσιάσαμε για χάρη της. Και αυτή η γενιά αποφασίζει, πολύ πριν τα θυσιάσει, ότι δεν έχει καμία διάθεση να το κάνει!
Κάποια άλλη αλλαγή;
Το ότι η εξάρτηση από την τεχνολογία αγγίζει τα όρια του 80%- 85%, ότι όλα, η διασκέδαση, οι προσωπικές σχέσεις περνούν μέσα από το μηχάνημα. Η απόλυτη δηλαδή απομόνωση του ανθρώπου
Μιλάτε για το αποτύπωμα της πανδημίας στην ψυχική υγεία;
Ακριβώς. Και δεν μιλάει κανείς γι’ αυτό. Πουθενά! Παγκοσμίως! Εγώ που είμαι συνέχεια στην ευρωπαϊκή πιάτσα, δεν μιλάει κανένας. Δεν μιλάμε ακόμα ούτε εμείς στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Και είναι ένα θέμα που θέλω να το φέρω εγώ τώρα τον Γενάρη. Εθελοτυφλούμε, σαν να μην καταλαβαίνουμε ότι αυτό που έχει συντελεστεί στις κοινωνίες μας είναι τόσο μεγάλο ή σαν να καταλαβαίνουμε είναι τόσο μεγάλο που δεν θέλουμε να το αγγίξουμε. Δεν μου είπατε όμως…
Συμβουλές από τη Ντόρα Μπακογιάννη για έναν καλύτερο κόσμο
Μπορείτε να μου δώσετε μερικές -συμβουλές πλοήγησης στον αβέβαιο κόσμο του 2022;
Θεωρώ ότι η μεγαλύτερη κατάκτηση που μπορείς να έχεις ως άνθρωπος είναι να έχεις βρει τη δική σου ισορροπία. Όταν αυτή διαταράσσεται, τα πράγματα πηγαίνουν κατά διαόλου. Η ισορροπία αυτή προέρχεται κυρίως από όση αγάπη έχεις καταφέρει να δώσεις και να εισπράξεις. Όλα τα υπόλοιπα είναι τρίχες. Η αγάπη είναι η κινητήρια δύναμη για τα πάντα στη ζωή. Πρέπει π.χ. να αγαπάς το επάγγελμά σου για να μπορείς να το κάνεις καλά, πρέπει να αγαπάς άλλους ανθρώπους για να μπορούν να σε αγαπήσουν, δεν είναι one way. Αυτό σου δίνει και τη δυνατότητα να πέσεις-γιατί θα πέσεις ουκ ολίγες φορές- και να ξανασηκωθείς.
Να υποθέσω ότι η ασθένειά σας συνέβαλε σε αυτό το υπαρξιακό ταρακούνημα;
Ναι, λες «πόσο χρόνο έχω; Και αυτόν τον χρόνο που έχω, που μπορεί να είναι περιορισμένος, μπορεί να είναι ένα καλοκαίρι, μπορεί να είναι δύο, μπορεί να είναι ένα Πάσχα, δύο Χριστούγεννα, τι θα ήθελα να έχω;». Και δεν το σκέφτομαι μόνο εγώ, βλέπεις ότι όλος ο κόσμος που έχει αντιμετωπίσει τέτοια προβλήματα και τα κουβεντιάζει, αυτό που θέλει είναι να έχει κοντά τους ανθρώπους που αγαπάει. Δεν θα ακούσεις κανέναν να λέει «θέλω να πάρω ένα διαμέρισμα». Βέβαια, δική μου απόφαση είναι να ταλαιπωρήσω την οικογένειά μου και τους φίλους μου ως το βαθύ γήρας! (γελάει).
Μήπως αυτό είναι ένα βασικό δίδαγμα για όλους μας από τις δοκιμασίες των τελευταίων ετών;
Είναι ίσως η πιο συνταρακτική αλλαγή μετά τον COVID. Ένας ολόκληρος κόσμος στρέφεται σε αυτό που αντιλαμβάνεται ως ποιότητα ζωής. «Ζήσε τη μέρα σου όσο καλύτερα μπορείς!». «Χάρου», που έλεγε η μανούλα μου, «αυτά που σου δίνει». Να χαίρεσαι, ρε παιδί μου! Να χαίρεσαι με αυτά που σήμερα θεωρείς αυτονόητα. Ακούς τα παιδιά να παίζουν, τώρα που μιλάμε, εδώ δίπλα, στην παιδική χαρά του Εθνικού Κήπου. Ακούς τα γέλια τους και χαίρεσαι. Δεν υπάρχουν πολλά σαν αυτό που να μπορεί κανείς να διδάξει.
