Στην καρδιά μιας από τις πιο φορτισμένες δίκες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, εκείνης για την τραγωδία των Τεμπών στη Λάρισα, μια απρόσμενη πρωταγωνίστρια κατάφερε να κερδίσει τον σεβασμό των παρευρισκόμενων και των χρηστών του διαδικτύου. Δεν ήταν κάποιος μάρτυρας, ούτε κάποιος από τους κατηγορούμενους, αλλά μια γυναίκα αστυνομικός της τοπικής ασφάλειας, η οποία στάθηκε ακλόνητη μπροστά στη δυναμική παρουσία της Ζωής Κωνσταντοπούλου.
Το περιστατικό, το οποίο κατέγραψε η ίδια η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας στο κινητό της, εκτυλίχθηκε στην είσοδο της αίθουσας «Γαιόπολις». Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, γνωστή για την επίμονη και συχνά συγκρουσιακή της στάση, επιχείρησε να εισέλθει στον χώρο καταγράφοντας τη διαδικασία. Εκεί όμως, βρήκε έναν «τοίχο» επαγγελματισμού.
Η αστυνομικός της ασφάλειας Λάρισας, που είχε την ευθύνη της πύλης, δεν πτοήθηκε από την ιδιότητα της κυρίας Κωνσταντοπούλου ούτε από την κάμερα που ήταν στραμμένη πάνω της. Με βλέμμα σταθερό και φωνή που δεν έτρεμε, της ξεκαθάρισε αμέσως πως η καταγραφή βίντεο στον συγκεκριμένο χώρο απαγορεύεται ρητά από τον νόμο. Παρά τις προσπάθειες της πολιτικού να επιβάλει τη δική της ερμηνεία των κανόνων, η αστυνομικός παρέμεινε αμετακίνητη, δείχνοντας τι σημαίνει να έχεις τα «κότσια» να υπερασπίζεσαι το καθήκον σου απέναντι σε ισχυρές προσωπικότητες.
Ποια είναι η αστυνομικός που έγινε viral
Η συγκεκριμένη γυναίκα δεν είναι απλώς μια ένστολη στην πύλη. Υπηρετεί στην ασφάλεια Λάρισας και θεωρείται από τους συναδέλφους της μια από τις πιο ικανές και συγκροτημένες αξιωματικούς της δύναμης. Η ψυχραιμία που επέδειξε στο βίντεο δεν ήταν τυχαία, είναι αποτέλεσμα πολυετούς εμπειρίας σε δύσκολες συνθήκες, όπου η τήρηση των κανόνων αποτελεί την πρώτη και τελευταία γραμμή άμυνας της δικαιοσύνης.
Αυτό που εντυπωσίασε περισσότερο όσους είδαν το βίντεο ήταν η ευγένεια σε συνδυασμό με την αυστηρότητα. Χωρίς να ανεβάσει τον τόνο της φωνής της, αλλά χωρίς να κάνει ούτε ένα βήμα πίσω, η αστυνομικός έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα: Στον ναό της δικαιοσύνης, οι νόμοι ισχύουν για όλους το ίδιο, είτε είσαι απλός πολίτης είτε πολιτικός αρχηγός
Σε μια δίκη όπου ο πόνος και η οργή συχνά ξεχειλίζουν, η παρουσία ανθρώπων που μπορούν να διατηρήσουν την τάξη με αξιοπρέπεια είναι απαραίτητη. Η αστυνομικός της Λάρισας έγινε το πρόσωπο της ημέρας, όχι γιατί ήθελε να συγκρουστεί, αλλά γιατί αρνήθηκε να υποκύψει στην πίεση της στιγμής. Η στάση της υπενθυμίζει ότι η πραγματική ισχύς δεν βρίσκεται σε εκείνον που φωνάζει περισσότερο, αλλά σε εκείνον που υπηρετεί τον νόμο με συνέπεια και θάρρος.
Ακολουθεί σχετικό άρθρο του Σάκη Μουμτζή για το liberal.gr
«Είναι εντολή της προέδρου. Θα περάσετε από επάνω»
Με ύφος υπηρεσιακό και ανέκφραστο η αστυνομικός που εκπροσωπούσε την Ελληνική Πολιτεία έβαλε κάθε ταραξία στη θέση του. Στεκόταν στην είσοδο του χώρου όπου διεξαγόταν η δίκη για την τραγωδία των Τεμπών και επέτρεπε ή δεν επέτρεπε την πρόσβαση, σύμφωνα με τις εντολές που είχε πάρει. Το αποτέλεσμα; Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Η αστυνομικός εκπροσωπεί την Ελλάδα που θέλει ο κάθε λογικός και νομιμόφρων πολίτης. Η άλλη Ελλάδα, η Ελλάδα του μπάχαλου, ηττήθηκε. Η δίκη άρχισε και θα συνεχιστεί διότι αυτό απαιτεί το δημοκρατικό μας πολίτευμα.
Σήμερα αποδείχθηκε πώς η Πολιτεία μπορεί να ανταπεξέλθει σε εξαιρετικές καταστάσεις – και η συγκεκριμένη δίκη αποτελεί μια εξαιρετική κατάσταση. Γιατί; Διότι σημαντικοί παράγοντές της είχαν συμφέρον να μη διεξαχθεί. Οι λόγοι έχουν αναπτυχθεί επαρκώς. Συνεπώς το κρίσιμο ερώτημα ήταν πώς θα αντιδράσει η συντεταγμένη Πολιτεία. Και είδαμε πώς αντέδρασε στην άψογη, αποφασιστική και αποτελεσματική συμπεριφορά της συγκεκριμένης αστυνομικού.
Είχε πολύ σαφείς εντολές και τις τήρησε μέχρι κεραίας, παρά τις προκλήσεις που συνεχώς δεχόταν. Σε παράγοντα της δίκης, γένους θηλυκού, ο οποίος διαρκώς την προκαλούσε, επικαλέστηκε μέχρι και συγκεκριμένο άρθρο της ποινικής δικονομίας αποστομώνοντάς τον εν λόγω παράγοντα. Άρα ο στόχος να αναβληθεί και πάλι η δίκη, φαίνεται πως απέτυχε. Είμαι επιφυλακτικός στη συγκεκριμένη εκτίμηση, καθώς ποτέ δεν ξέρεις μέχρι πού μπορεί να φτάσουν άνθρωποι οι οποίοι βάζουν πάνω απ΄όλα τις πολιτικές τους φιλοδοξίες. Συνήθως δεν ορρωδούν μπροστά σε τίποτα.
Στο γεγονός πως κύλησε εύρυθμα η πρώτη ημέρα της δίκης σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι ανακοινώσεις της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, που επανέφεραν στην τάξη εκείνους τους παράγοντες της δίκης που επιζητούσαν, με κάθε τρόπο, την πολιτικοποίησή της. Σε αυτήν την προσπάθειά τους στοχοποιούσαν και δικαστικούς λειτουργούς εδώ και πολύ καιρό.
Επίσης υπήρχε και η σιωπηλή πλειοψηφία των συγγενών των θυμάτων που ήθελαν να διεξαχθεί επί τέλους η δίκη, απομονώνοντας τους ταραξίες οι οποίοι επεδίωκαν το αντίθετο. Δηλαδή δημιουργήθηκε, εκ των πραγμάτων, ένα μπλοκ που αποτελείτο από την κυβέρνηση, τους δικαστές και τους εισαγγελείς καθώς και από την πλειοψηφία των γονέων, το οποίο απέβλεπε στην ομαλή διεξαγωγή της δίκης. Ας σημειωθεί πως δίκες, σε παρεμφερή δυστυχήματα σε ευρωπαϊκές χώρες, ξεκίνησαν μετά από 7-10 χρόνια από το τραγικό συμβάν.
Συνεπώς το πρώτο βήμα έγινε. Και αν κάτι έμεινε – τόσο στο επικοινωνιακό όσο και στο ουσιαστικό επίπεδο – από τη χθεσινή μέρα είναι η στάση της αστυνομικού που δεν υπέκυψε στον λεκτικό τραμπουκισμό συγκεκριμένου παράγοντα της δίκης. Και να μην ξεχάσω την διακομιδή σε νοσοκομείο του γνωστού απεργού πείνας που λιποθύμησε διότι τον ακούμπησαν.
Μετά τη σημερινή εξέλιξη της ομαλής διεξαγωγής της δίκης, η κυρία Καρυστιανού μπορεί να περάσει στη δεύτερη φάση του σχεδιασμού της. Στην ίδρυση του κόμματός της. Καλώς μας ήρθε!
«Πάλης ξεκίνημα…»
«Ανεστάκο μου….»: Ο άνδρας που επέζησε από την τραγωδία των Τεμπών και αυτοκτόνησε στα 35 του
Ήταν ένα τροχαίο που εξακολουθεί να συγκλονίζει και σήμερα, και συνέβη στην «καταραμένη» κοιλάδα των Τεμπών. Το τραγικό δυστύχημα έλαβε χώρα στις 13 Απριλίου 2003, λίγο πριν από τις 19:30, όταν ένα υπεραστικό λεωφορείο, που μετέφερε 49 μαθητές και 3 καθηγητές από το Γενικό Λύκειο Μακροχωρίου Ημαθίας, επιστρέφοντας από σχολική εκδρομή στην Αθήνα, συγκρούστηκε με φορτηγό που μετέφερε ξυλεία.
Ο Ανέστης Αντωνόπουλος επέζησε από την τραγωδία των Τεμπών αλλά αυτοκτόνησε στα 35 του
Η σύγκρουση έγινε στο 388ο χιλιόμετρο, όταν ο οδηγός του φορτηγού έχασε τον έλεγχο και μπήκε στο αντίθετο ρεύμα. Παρά τις προσπάθειες του οδηγού του λεωφορείου να αποφύγει τη μετωπική σύγκρουση, το φορτηγό έφερε ένα ρυμουλκούμενο με φύλλα νοβοπάν, τα οποία εκτοξεύθηκαν και μπήκαν στο λεωφορείο, διαμελίζοντας ολόκληρη την αριστερή πλευρά του. Από τη σύγκρουση και κυρίως από τη μετακίνηση του φορτίου του τρέιλερ, 21 μαθητές έχασαν τη ζωή τους, 4 τραυματίστηκαν σοβαρά και νοσηλεύτηκαν στην εντατική, ενώ οι υπόλοιποι τραυματίστηκαν ελαφρά.
Όταν η φρικτή αυτοκτονία του Λευτέρη Βουρνά συγκλόνισε την Ελλάδα – Το βίντεο της Φίνος Φιλμ για τα 38 χρόνια
Ένας από τους επιζήσαντες μαθητές του δυστυχήματος στα Τέμπη, ο Ανέστης Αντωνόπουλος, το 2003, έστρεψε το όπλο στον εαυτό του, αυτοκτονώντας το καλοκαίρι του 2022. Σύμφωνα με το το thestival, ο 35χρονος αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα και ποτέ δεν μπόρεσε να ξεπεράσει το τρομακτικό δυστύχημα και τον θάνατο των 21 συμμαθητών του. Μετά από 19 χρόνια από το δυστύχημα, στα 35 του χρόνια, έδωσε τέλος στη ζωή του με κυνηγετικό όπλο μέσα στο σπίτι του στο Μακροχώρι.
Τόσο ο πατέρας του Γαβριήλ, όσο και οι αδελφές του προσπαθούν να συνειδητοποιήσουν το κακό που τους έχει βρει, καθώς ο νεαρός άνδρας βρέθηκε νεκρός μέσα στην μπανιέρα του σπιτιού τους με την καραμπίνα με την οποία έδωσε τέλος στη ζωή του να βρίσκεται πάνω στο σώμα του. Όπως ανέφερε στην εκπομπή Live News ο πατέρας του Ανέστη Αντωνόπουλου ο νεαρός άνδρας υπήρξε όλα αυτά τα χρόνια στήριγμα για εκείνον αφού από την εποχή που είχε χωρίσει με την γυναίκα του ζούσαν μαζί: «Ήταν καλά, δεν ξέρω γιατί το έκανε. Δεν μιλούσε για τα Τέμπη. Θεωρούσα ότι το είχε ξεπεράσει. Είναι τρομερά δύσκολα, έχασα το στήριγμα μου».
Για τον Γαβριήλ Αντωνόπουλο ο χρόνος σταμάτησε το απόγευμα της περασμένης Κυριακής όταν επιστρέφοντας από την δουλειά του διαπίστωσε πως κάτι κακό είχε συμβεί καθώς, από την μια, η πόρτα του σπιτιού του ήταν κλειδωμένη, και από την άλλη όσες φορές κι αν φώναξε το όνομα του γιού του δεν πήρε ποτέ καμία απάντηση. «Ήταν όλα κλειστά, αμπαρωμένα. Πάτησα κουδούνια, φώναζα “Ανέστη”… τίποτα (…). Τον βρήκα στο μπάνιο και το όπλο μέσα στην μπανιέρα με το νερό να τρέχει. Μία χαρά παιδί ήταν».

Η είδηση του τραγικού θανάτου του 35χρονου έκανε γνωστή από μια ανάρτηση σε σελίδα στο Facebook. Πρόκειται για ένα γκρούπ για τα 21 αγγελούδια το οποίο έχει δημιουργηθεί στην μνήμη τους από μια συμμαθήτρια του με την οποία ο Ανέστης είχε ζήσει ακριβώς τον ίδιο εφιάλτη πριν από 19χρονια.
«Απόψε οι συμμαθητές μας θα γίνουν 22 εκεί ψηλά. Δυστυχώς έφυγε από την ζωή ένας επιζών από εκείνο το θλιβερό ατύχημα. Μια προσευχή για τον Αντωνόπουλο Ανέστη. Καλό παράδεισο» σε άλλο σημείο η ίδια γράφει «Ανεστάκο μου…. Ήμασταν εκεί μαζί σου … κάποτε αποχαιρετήσαμε όλοι μαζί τα αδερφάκια μας κ τώρα ξανά ζήσαμε την ίδια στιγμή να αποχαιρετάμε εσένα. Θεέ μου σε εμπιστεύομαι, μην τον χωρίσεις από τους υπόλοιπους. Σας παρακαλώ όλους να προσευχηθείτε να σωθεί η ψυχούλα του». Συγκινητικό και το μήνυμα που άφησε ένα ακόμα μέλος του group «21 άγγελοι ήρθαν να συνοδέψουν την βασανισμένη σου ψυχή παιδί μου. Είναι όλοι μαζί σου. Ο Χριστός θα δει τον πόνο σου και θα σε λυτρώσει. ΑΜΗΝ».
Από την στιγμή του θανάτου του 35χρονου το Μακροχώρι άρχιζε να ζει ξανά εκείνες τις τραγικές στιγμές του 2003, όπου κάθε οικογένεια είχε να θρηνεί για το δικό της παιδί. Ο πόνος αβάσταχτος καθώς σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία η περιοχή πλήρωσε τον πιο βαρύ φόρο αίματος καθώς από τους 21νεκρούς μαθητές οι 11 ζούσαν στο Μακροχώρι.
Ανάμεσα σ εκείνους που τραυματίστηκαν σοβαρά, με αποτέλεσμα να βρεθεί για μεγάλο διάστημα στην εντατική του νοσοκομείο της Λάρισας, ο Ανέστης Αντωνόπουλος, ο οποίος πάλεψε με νύχια και με δόντια προκειμένου να βγει ζωντανός από αυτή την περιπέτεια. Όσοι τον γνώριζαν ανέφεραν στο protothema.gr πως ήταν πάντα κλειστός ως χαρακτήρας και μοναχικός. Δεν είχε παρέες και δεν ανοιγόταν σε κανέναν: «Λες και είχε μείνει για πάντα σε εκείνες τις στιγμές. Έκανε προσπάθειες και πολλές, όμως χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Είχε χάσει με τόσο βίαιο τρόπο την αθωότητα του, που ενώ η εικόνα του ήταν μια χαρά η ψυχολογία του ήταν ίδια με ζωντανό – νεκρό».