Άσxnμα νέα: Μόλις μαθεύτnκαν τα δυσάpεστα για Μαρία Καρυστιανού
Τα νέα δεν είναι καθόλου ευχάριστα.
Η μεγάλη ανατροπή στις δημοσκοπήσεις είναι πλέον γεγονός. Γιατί η Μαρία Καρυστιανού έχει τόσο μεγάλη πτώση πριν καν ιδρυθεί το κόμμα της; Τι έκανε λάθος το τελευταίο διάστημα;
Η δημοσκόπηση της Metron Analysis, η οποία παρουσιάστηκε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του MEGA την Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026, καταγράφει μια σαφή υποχώρηση των ποσοστών αποδοχής της Μαρίας Καρυστιανού. Ενώ στις αρχές του έτους το υπό ίδρυση κόμμα της εμφανιζόταν ως ένας ανερχόμενος πόλος που θα μπορούσε να ανατρέψει τους συσχετισμούς, τα νέα δεδομένα δείχνουν ότι η δυναμική αυτή «ξεφουσκώνει» με ταχύτητα.
Στο ερώτημα για τον καταλληλότερο πρωθυπουργό, η κ. Καρυστιανού περιορίζεται πλέον στο ισχνό 3%, την ώρα που ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται στο 5% και η Ζωή Κωνσταντοπούλου σταθεροποιείται ως η κύρια εναλλακτική της αντιπολίτευσης με 8%. Το πλέον ανησυχητικό εύρημα για το επιτελείο της είναι ότι οι δηλώσεις της το τελευταίο διάστημα φαίνεται να είχαν σημαντικό πολιτικό κόστος στο κατεξοχήν ακροατήριο που τη στήριξε αρχικά.
Η κοινωνία αρχίζει να αντιμετωπίζει την Καρυστιανού ως μια ακόμη πολιτική παίκτρια, αφαιρώντας της το «φωτοστέφανο» της υπερκομματικής προσωπικότητας που διεκδικούσε αποκλειστικά τη δικαιοσύνη για την τραγωδία των Τεμπών. Και το χειρότερο: Η Μαρία Καρυστιανού έχει εντυπωθεί στο συλλογικό ασυνείδητο μία γυναίκα με θέσεις πλέον τη δεξιά.
Το αίτημα για πρόγραμμα και η «κόπωση» της ρητορικής
Η πτώση δεν είναι μόνο ποσοτική αλλά και ποιοτική, καθώς η έρευνα αποκαλύπτει ότι η πλειοψηφία των πολιτών αξιολογεί αρνητικά τόσο την κυβέρνηση όσο και το σύνολο της αντιπολίτευσης, γεγονός που καταδεικνύει μια γενικευμένη δυσαρέσκεια που η κ. Καρυστιανού δεν καταφέρνει πλέον να καρπωθεί. Η κοινωνία θεωρεί ότι δεν αρκεί το αίτημα για κάθαρση για να στηριχθεί ένας νέος σχηματισμός, αλλά απαιτείται ένα ολοκληρωμένο και ρεαλιστικό πρόγραμμα διακυβέρνησης. Η εμμονή σε μια ρητορική που πολλοί χαρακτηρίζουν πλέον ως μονοθεματική και «δεξιόστροφη» —δεδομένων των πρόσφατων ανοιγμάτων της σε συντηρητικά δίκτυα και σκοτεινά δίκτυα της άκρας Δεξιάς— φαίνεται να απομακρύνει τους προοδευτικούς ψηφοφόρους. Η μετάβαση από το «σύμβολο του αγώνα» στην «αρχηγό κόμματος» αποδεικνύεται μια επώδυνη διαδικασία, καθώς η πολιτικοποίηση της υπόθεσης των Τεμπών εκλαμβάνεται από ένα τμήμα της κοινής γνώμης ως εργαλειοποίηση, προκαλώντας αρνητικά αντανακλαστικά και απώλεια του ηθικού πλεονεκτήματος.
Η σκληρή προσγείωση στην πραγματικότητα
Ο Φεβρουάριος του 2026 βρίσκει τη Μαρία Καρυστιανού αντιμέτωπη με τη σκληρή πραγματικότητα της πολιτικής αρένας. Η δημοσκόπηση της Metron Analysis επιβεβαιώνει ότι το «κύμα» υπέρ της έχει σπάσει, καθώς η κοινωνία απαιτεί πλέον συγκεκριμένες απαντήσεις για την καθημερινότητα και όχι μόνο ηθικές εκκλήσεις. Η στρατηγική ασάφεια σχετικά με το που εντάσσεται το κόμμα της μπερδεύει τη βάση της, την ώρα που οι αντίπαλοί της την κατηγορούν για ιδεολογική ομηρία. Αν η Καρυστιανού δεν καταφέρει να παρουσιάσει άμεσα ένα στιβαρό πολιτικό σχέδιο που να υπερβαίνει την τραγωδία των Τεμπών, κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια ακόμη «φούσκα» του πολιτικού σκηνικού, επιβεβαιώνοντας όσους προέβλεπαν ότι η είσοδός της στην πολιτική θα ήταν η αρχή του τέλους για την επιρροή της.
ΜΟΛΙΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΗΚΕ: ΒΑΖΕΙ ΤΕΛΟΣ Η ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ
Από την πρώτη στιγμή των ανακοινώσεων της Μαρίας Καρυστιανού για το νέο κόμμα, ένα μεγάλο μέρος του κόσμου στάθηκε δίπλα της, βλέποντας στο πρόσωπό της…
Από την πρώτη στιγμή των ανακοινώσεων της Μαρίας Καρυστιανού για το νέο κόμμα, ένα μεγάλο μέρος του κόσμου στάθηκε δίπλα της, βλέποντας στο πρόσωπό της, το άτομο εκείνο που θα μπορούσε να φέρει έναν νέο αέρα (δικαιοσύνης και αξιοκρατίας) στην πολιτική ζωή του τόπου.
Μεγάλη μερίδα του συγκεκριμένου κοινού ένιωσε πολύ σύντομα ότι η Καρυστιανού τελικά δεν θα εξέφραζε αυτό που είχε στο μυαλό της. Ο λόγος; Η διάχυτη αίσθηση ότι ο στενός πυρήνας του νέου φορέα έγερνε επικίνδυνα προς τα δεξιά, φλερτάροντας ιδεολογικά με υπερσυντηρητικούς χώρους.
Η Καρυστιανού, αντιλαμβανόμενη τον κίνδυνο να αποξενωθεί η αυθεντική κοινωνική βάση που την ανέδειξε, δείχνει πλέον να τραβάει χειρόφρενο σε αυτή την πορεία. Και το μήνυμα εστάλη με τις δύο πρόσφατες, ηχηρές αποχωρήσεις στενών συνεργατών της από το νέο κίνημα.
Η πρώτη απώλεια αφορά έναν από τους πλέον έμπιστους συμβούλους της, με πολιτική καταβολή από τους ΑΝΕΛ και γνώση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών. Ακόμη πιο συμβολική, ωστόσο, για τις εσωτερικές ισορροπίες είναι η δεύτερη αποχώρηση: ενός προσώπου με σαφείς αναφορές στη λεγόμενη… «δεξιά της δεξιάς» και ανοιχτούς διαύλους με τη δεξαμενή του κόμματος της «Νίκης».
Η αρχική του παρουσία είχε ερμηνευθεί ως ένα ριψοκίνδυνο άνοιγμα σε ένα συγκεκριμένο ακροατήριο, γεγονός που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. Πλέον, η έξοδος των δυο συγκεκριμένων στελεχών δεν εκλαμβάνεται απλώς ως ένα οργανωτικό ρήγμα, αλλά ως μια σαφής στρατηγική επιλογή αλλαγής. Η Μαρία Καρυστιανού επιχειρεί να ξαναγράψει το αφήγημα του νέου φορέα, στέλνοντας το μήνυμα ότι το κόμμα δεν θα μετατραπεί σε όχημα ακροδεξιών προσεγγίσεων.
Προτεινόμενο Άρθρο
Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΕΠΙΤΕΘΗΚΕ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΙ ΣΤΗ ΚΥΠΡΟ
Αντίθετα, φιλοδοξεί να επαναπροσδιοριστεί ως ένα ευρύ κοινωνικό κίνημα, ικανό να αγκαλιάσει ξανά τον προοδευτικό χώρο, κρατώντας στο επίκεντρο τον αρχικό και αδιαπραγμάτευτο στόχο του.
Και εάν επιβεβαιωθούν και οι φήμες για ηχηρά ονόματα από τον χώρο της κεντροαριστεράς που θα στηρίξουν τη νέα προσπάθεια της Καρυστιανού, τότε καταλαβαίνει εύκολα κανείς ότι τα δημοσκοπικά δεδομένα μπορούν να αλλάξουν ξανά, αυτή τη φορά προς το καλύτερο. Η Μαρία Καρυστιανού δείχνει ότι έχει καταλάβει ο στρατηγικό λάθος της και ετοιμάζεται να το διορθώσει άμεσα.
Μεγάλη δημοσκόπηση της MRB: 7 στους 10 θέλουν κυβερνητική αλλαγή – «Τρέμουν» στο Μαξίμου με το ποσοστό της Καρυστιανού
Το δεύτερο μέρος της δημοσκόπησης της MRB για λογαριασμό του OPEN έρχεται να ρίξει φως σε ένα πολιτικό σκηνικό που χαρακτηρίζεται από έντονη ρευστότητα, αντιφατικά μηνύματα προς το κυβερνών κόμμα και μια διάχυτη αναζήτηση για νέες πολιτικές εκφράσεις. Τα ευρήματα της έρευνας αποτυπώνουν μια κοινωνία που, ενώ σε ένα βαθμό αναγνωρίζει τη σταθερότητα της παρούσας διακυβέρνησης, ταυτόχρονα δείχνει σημάδια κόπωσης και στρέφεται προς εναλλακτικές λύσεις, είτε αυτές αφορούν οικουμενικά σχήματα είτε τη δημιουργία νέων κομμάτων από πρόσωπα με ισχυρό συμβολισμό.
Προτεινόμενο Άρθρο
Μεγάλη ανατροπή στην δoλοφονία του γνωστού τραγουδιστή Γιώργου Τσιτόγλου – Aυτός είναι ο λόγος που τον σκότωσαv
Στο πεδίο της κυβερνητικής προοπτικής, η εικόνα της Νέας Δημοκρατίας παρουσιάζει ενδιαφέρουσες διακυμάνσεις. Σύμφωνα με τη μέτρηση, σε ποσοστό 27,2%, οι πολίτες πιστεύουν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η ΝΔ αξίζουν τρίτη κυβερνητική θητεία. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 27,2% είναι αυξημένο από την προηγούμενη μέτρηση, γεγονός που υποδηλώνει μια συσπείρωση της κυβερνητικής βάσης, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι στους ψηφοφόρους της ΝΔ το ποσοστό αυτό εκτοξεύεται και ανεβαίνει στο 78%. Ωστόσο, η άλλη όψη του νομίσματος αναδεικνύει ένα ισχυρό ρεύμα αμφισβήτησης, καθώς το 58,2% των ερωτηθέντων θεωρούν ότι πρέπει να υπάρξει κυβερνητική αλλαγή. Αυτή η πόλωση μεταξύ της επιθυμίας για συνέχεια και της ανάγκης για ανανέωση αποτελεί το βασικό χαρακτηριστικό της τρέχουσας περιόδου.
Ένα ιδιαίτερα αποκαλυπτικό στοιχείο της δημοσκόπησης αφορά τη μορφή που θα ήθελαν οι πολίτες να έχει η επόμενη κυβέρνηση. Φαίνεται πως η παραδοσιακή λογική των συνεργασιών μεταξύ των δύο μεγαλύτερων κομμάτων δεν συγκινεί πλέον το εκλογικό σώμα. Αντιθέτως, αναδύεται μια τάση προς την ευρύτερη δυνατή συναίνεση, καθώς το 22,1% θα θέλανε να σχηματιστεί μετά τις εκλογές οικουμενική κυβέρνηση όλων των κομμάτων. Η προτίμηση αυτή υπερβαίνει κατά πολύ το σενάριο μιας συνεργασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, το οποίο συγκεντρώνει πολύ χαμηλά ποσοστά αποδοχής, δείχνοντας ότι οι πολίτες αναζητούν λύσεις που υπερβαίνουν τους στενούς κομματικούς ανταγωνισμούς.
Στο κεφάλαιο των νέων πολιτικών σχημάτων, η δημοσκόπηση της MRB καταγράφει τη δυναμική τριών διαφορετικών προσωπικοτήτων. Όσον αφορά τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, το 20,9% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι είναι πιθανό να ψηφίσει ένα νέο κόμμα με αρχηγό τον ίδιο. Παρ’ όλα αυτά, η δυναμική του φαίνεται να φθίνει συγκριτικά με το παρελθόν, καθώς η απάντηση «σίγουρα θα το ψήφιζα» περιορίζεται στο 7,5%, ποσοστό που είναι πολύ χαμηλότερο από αυτό που καταγραφόταν τον Μάιο του 2025 (12,6%). Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της δυνητικής ψήφου φαίνεται να προέρχεται από την αδιευκρίνιστη ψήφο και πρώην ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ.
Αίσθηση προκαλεί η δυναμική της Μαρίας Καρυστιανού, η οποία φαίνεται να συγκεντρώνει σημαντικό ενδιαφέρον, με το ποσοστό των πολιτών που θα εξέταζαν την ψήφο σε ένα δικό της κόμμα να είναι δέκα μονάδες υψηλότερο από εκείνο του Αλέξη Τσίπρα.
Η προέλευση των ψηφοφόρων της εντοπίζεται κυρίως στην Ελληνική Λύση και την Πλεύση Ελευθερίας, γεγονός που ερμηνεύει τη δημοσκοπική πίεση που δέχονται οι Κυριάκος Βελόπουλος και Ζωή Κωνσταντοπούλου. Τέλος, αναφορικά με τον Αντώνη Σαμαρά, ένα 14,3% δηλώνει πως είναι πιθανό να τον ψήφιζε σε ένα νέο πολιτικό εγχείρημα, καταγράφοντας μια διακριτή αλλά υπαρκτή βάση απήχησης στον δεξιό χώρο. Συνολικά, η δημοσκόπηση αναδεικνύει μια κοινωνία σε αναμονή, που ζυγίζει τις υπάρχουσες λύσεις αλλά κρατά το βλέμμα στραμμένο σε οτιδήποτε νέο θα μπορούσε να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά.
